Berichten

dansshirt rolstoeldans

Een shirt kopiëren en namaken is niet zo heel ingewikkeld. Dat heb ik al eens eerder gedaan met succes. En ondertussen heb ik dat patroon nog wat meer aangepast zodat het nog meer naar mijn zin is. En dat patroon wilde ik graag eens met jullie delen!

Alleen heb ik er niet de apparatuur voor, ik heb er nooit voor geleerd, dus eigenlijk doe ik maar wat… Maar toch, hier is het dan: het patroon voor een supertof dansshirt! Nauwsluitend van boven en heel wijd van onder. Ideaal om met het dansen in een rolstoel te dragen. Dan hoeft het van mij niet zo strak om de buik/heupen te zitten.

Downloaden, printen, knippen en plakken

Nu heb ik niet de skills of apparatuur om professionele patronen te kunnen maken. Ik heb het dus vooral met de hand getekend op losse A4’tjes en weer ingescand. Vandaar dat sommige lijntjes wat wiebelig zijn, dan weer dik, dan weer dun. Maar het gaat om het eindresultaat en dat wordt vast net zo leuk als mijn dansshirt.

  • Allereerst kun je het patroon als PDF downloaden via de groene knop:
DIY Dansshirt – patroon maat L

Met dit PDF-patroon kun je zelf dat toffe dansshirt maken!

  • Vervolgens kun je deze uitprinten, let daarbij op dat de instellingen op 100% staan, anders valt het shirt net iets kleiner uit. Met roze heb ik de markeerpunten aangegeven om het aan elkaar plakken wat makkelijker te maken. Maar op zich hoeft het niet per se in kleur uitgeprint te worden daarvoor.
  • Als je alle 16 vellen uitgeprint hebt, knip en plak je de vellen aan elkaar. De roze rondjes geven aan waar de vellen aan elkaar geplakt worden. A en A vormen samen een rondje en zo ga je verder tot X en X. Aan het begin van het filmpje (0:05) zie je een foto voorbij komen hoe dat er dan uitziet.
  • Je ziet nu de twee patroondelen: het voorpand en het achterpand. Deze kun je meteen uitknippen, of als je dat fijner vindt: eerst overtrekken op patroonpapier en dan uitknippen.

Makkelijk in elkaar gezet

Als stof zou ik voor een tricot gaan. Een andere rekbare stof kan ook prima, maar tricot vind ik zelf het meest comfortabel om in te dansen. Stof zonder rek is niet aan te raden bij dit patroon, of je moet een heel klein hoofdje hebben.

Het dansshirt is op verschillende manieren in elkaar te zetten en af te werken. Hier moet je bij het knippen van de stof alvast rekening mee houden. In het filmpje heb ik gekozen voor opties 3, 4 en 8.

  1. Het patroon is alleen in een maat L te downloaden. Als je bij de buik/heupen meer tegen een XL aanzit, gaat dat prima, want daar is het shirt wijd genoeg voor. Heb je bredere schouders, dan kun je de middenlijn wat verder van de stofvouw leggen bij het knippen en/of bij de middenachternaad meer naadtoeslag toevoegen. Voor kleinere maten zou je het tegenovergestelde kunnen doen, of je kunt ‘m gewoon zo houden als een oversized shirt.
  2. Wil je geen naad over de rug? Dan kun je beide patroondelen op de stofvouw spelden en knippen. Ook als je een stof hebt die je niet op z’n kop kunt gebruiken (bijvoorbeeld vanwege de print), leg je beide delen op de stofvouw. Op deze manier kost het je wel meer stof.
  3. Om iets zuiniger met je stof te zijn, speld je alleen het voorpand op de stofvouw en het achterpand dus langs de zelfkant. Hierbij heb je wel nog ongeveer 1,5 centimeter naadtoeslag nodig voor de naad middenachter.
  4. In het patroon is de naadtoeslag niet meegenomen. Voor de schoudernaden, zijnaden (en middenachternaad als je voor de zuinige optie gaat) en onderkant kun je 1,5 centimeter om het patroondeel knippen.
  5. Om er een jurk van te maken, kun je de onderkant wat verder doortrekken. Bijvoorbeeld 10 centimeter.
  6. Als je de hals en armsgaten alleen met een lockmachine wilt afwerken, hoef je hier geen naadtoeslag bij te knippen.
  7. Als je de hals en armsgaten met een omgeslagen zoom wilt afwerken, kun je hier ook ongeveer 1,5 centimeter naadtoeslag voor nemen. Dit krijg ik zelfs eerlijk gezegd nooit netjes bij tricot shirts, maar dat kan ook aan mij liggen.
  8. Mijn favoriete manier om de hals en armsgaten af te werken, is met strookjes tricot. Hiervoor hoef je geen naadtoeslag erbij te knippen, omdat je de extra stof al uit de strookjes haalt.

Als je eenmaal de stof hebt geknipt (met de benodigde naadtoeslag), is de rest zo gebeurd. Zeker met een lockmachine gaat dit supersnel en heb je het mooiste resultaat. Zonder lockmachine kun je het ook prima op een naaimachine met zigzagsteek in elkaar zetten, let daarbij wel op dat de stof niet teveel gaat krullen.

De achternaad, zijnaden en schoudernaden naai je op elkaar en vervolgens hoef je alleen de randen nog af te werken. Bij een dunne stof doe ik dat soms alleen door er met de lockmachine langs te gaan. Maar om ‘m net wat mooier af te werken, gebruik ik wat strookjes stof langs de hals en armsgaten. De onderkant sla ik wel om en naai ik met een zigzagsteek vast.

dansshirt geel rolstoeldans

Andere opties met dit dansshirt

Dat ik het nu toevallig gemaakt heb om in te kunnen dansen, wil niet zeggen dat je er niks anders mee kan! Voor allerlei sporten of bezigheden is dit gewoon een lekker shirt met veel bewegingsvrijheid. Fitnessen, fietsen of yoga bijvoorbeeld. Al is dat laatste niet meer zo voor mij weggelegd, zoals je op de foto hierboven (rechts) kunt zien. Dat was geen leuk danspasje ofzo… ik verloor gewoon mijn evenwicht.

En je ziet het, ook in een effen kleur hartstikke leuk. De gele stof is net iets soepeler dan de stof met gaten (die bestaat uit een dubbele laag) en valt daardoor net wat anders.

De legging die ik erbij draag, heb ik ook zelf gemaakt. Het patroon hiervoor van So Sew Easy heb ik al eerder gebruikt, maar toen met een andere tailleband. Nu heb ik een hoge tailleband gemaakt die gevoerd is met een wat stevigere stretchstof. Dat zie je niet met dat dansshirt eroverheen en dat is de bedoeling ook.

Ik ben heel benieuwd naar de creaties van anderen! Heb jij dit patroon uitgeprobeerd? Dan hoor ik graag terug wat je ervan vond en laat vooral zien hoe het geworden is. Plaats een linkje naar jouw (dans)shirt in de reacties of gebruik de hashtag #DansshirtSalamiStinkt in je social media.

V1498 Vogue naaipatroon jurk gekruiste schouderbanden

Een flinke poos geleden heb ik al eens het patroon V1498 van Vogue genaaid, in een superleuke zwaluwenstof. Ik droeg de jurk alleen vrijwel niet, omdat je er van alle kanten in kon kijken.

Deze keer paste ik het patroon een beetje aan, in de hoop dat de jurk dan wèl draagbaar zou zijn.

Aanpassingen aan het patroon V1498

Om de inkijk in mijn decolleté weg te nemen, heb ik de twee overlappende patroondelen iets breder gemaakt, zodat ze nog meer overlappen. Je ziet nog steeds de overslag bij het borstgedeelte, wat ik zo leuk vind aan dit model. Maar de optie om mijn telefoon in mijn decolleté op te bergen, is nu verdwenen. En die zal ik niet missen, even voor de duidelijkheid.

Bij het rokgedeelte heb ik de overslag helemaal weggelaten. Van de twee patroondelen die elkaar overlappen, heb ik er één gebruikt en deze verder doorgetrokken, zodat het gewoon een rechte rok is geworden. Als je de hele dag toch vooral zit, is zo’n split die af en toe tot aan je kruis openvalt echt niet zo praktisch.

De stof die ik gebruikt heb, is een gebreide stof en enorm rekbaar. De rits kon ik daardoor weglaten, ideaal!

En dan ook nog een shirt eronder!

Ja mensen, ik ben gewoon niet zo sexy. Dus zo wil ik er ook niet bij lopen. Of in ieder geval niet te vaak. Dus hup, weg met die blote armen, daar is het toch ook veel te koud voor.

De kou is overigens niet de enige reden waarom ik er een shirt onder aan heb. Probeer maar eens een bh te vinden waarvan de bandjes niet zichtbaar zijn onder deze jurk met vóór gekruiste schouderbanden. En doordat ik dit keer voor een erg rekbare stof heb gekozen, zakt de jurk soms wat naar beneden. Geen bh eronder is dan ook geen optie.

Maar op zich vind ik het wel leuk zo met een shirt eronder. Wellicht zou ik nog wel een beter passend shirt kunnen vinden, nu sluiten de halslijnen niet zo op elkaar aan. Dat lijkt alleen maar zo, omdat ik het voor de foto even met spelden heb vastgezet. Maar misschien iets met een turtleneck… Ja hoor, nòg meer aangekleed, dat lijkt me wel wat.

Zoek de verschillen

Nog even de twee V1498 jurken naast elkaar, zie jij de verschillen? En welke vind jij het leukst?

Dat je op de foto’s niet de inkijk ziet waar ik het eerder over had, is natuurlijk ook weer dankzij wat spelden. Net zo nep als mijn blonde haren van toen. Maar verder kun je me prima op mijn woord geloven hoor. 😉 Sommige dingen hoeven niet met foto en al op het internet als bewijs…

V1498 Vogue naaipatroon jurk gekruiste schouderbandenjurk Vogue V1498 zelfgemaakt

 

 

 

 

schortjurk retro blouse diadeemRetrojurkjes heb ik al vaker gemaakt en meestal blijf ik daarbij een beetje in de jaren vijftig hangen. Maar voor deze keer maakte ik eens een uitstapje naar de jaren zeventig. En wel een schortjurk. Er zit geen rits in, maar je knoopt ‘m vast. En dat laatste leek me wel wat, aangezien ik niet zo’n fan ben van ritsen inzetten.

Helaas moet ik hierbij wel mijn man wat teleurstellen: het is geen jurk waarmee ik ineens vaker in de keuken te vinden ben. Het is een nepschort, geen echte.

Schortjurk: patroon & aanpassingen

Een paar jaar geleden heb ik een abonnement op Knipmode als kerstpakket uitgekozen. En die tijdschriften liggen dan maanden of jaren in de kast, voordat ik eens bedenk wat ik ermee kan. Na die stapels door te bladeren, kwam ik dit patroon voor een schortjurk tegen in het blad van maart 2016. Deze is overigens ook los te koop op de website van Knipmode. Waarschijnlijk is dat een stuk makkelijker met het overtrekken van de patroondelen, dan heb je tenminste niet alle patronen van een heel tijdschrift kriskras op een werkblad staan.

Ik heb alleen restjes stof gebruikt voor deze jurk, vandaar dat ik hier en daar wat moest aanpassen. Zoals het voorpand, dat bestaat bij mij maar uit één deel in plaats van twee.

Daarnaast heb ik grote knopen gebruikt in plaats van de schouderbanden te knopen, dat vond ik toch wat meer passen in het retrothema. De knopen had ik nog in een potje liggen, welke van mijn moeder en/of oma vandaan kwamen.

En de zakken heb ik geborduurd met de borduurmachine. De patronen van het uiltje en de draaischijf komen bij Urban Threads vandaan. Deze heb ik uiteraard op de zakken geborduurd voordat ik ze op de jurk naaide. Net als de randjes in geruite stof.

Blouse: patroon & aanpassingen

Ook dit patroon vond ik in de stapel tijdschriften, deze komt uit de Knipmode van april 2016. Ik heb nog even zitten zoeken, maar ik geloof niet dat deze los te koop is in de webshop van Knipmode. Ik heb ‘m in ieder geval niet kunnen vinden.

Al bij het overtrekken liep ik tegen obstakels aan bij dit patroon. En dan vooral obstakels in de vorm van veel teveel lijntjes bij elkaar op het patroonblad. De plooien liepen daar zo door elkaar, dat het me niet lukte om de juiste maat over te trekken. Ik heb ze dan maar even gelaten voor wat het was. Onder een schortjurk zie je toch niet dat er geen plooien in zitten.

In plaats van gewone knoopjes heb ik drukknoopjes gebruikt, gewoon omdat dat een stuk makkelijker en sneller is.

Matchende diadeem, zo gemaakt!

Ooit heb ik in zo’n goedkoop winkeltje een paar diademen gekocht, met de bedoeling deze zelf te versieren. Deze is daar nog van overgebleven en zoals je op de foto’s ziet, was het vrij eenvoudig deze om te toveren tot een matchende diadeem.

  1. Met krijt heb ik de omtrek van de diadeem overgetrokken op de geruite stof.
  2. Vervolgens heb ik met de lockmachine de randen afgewerkt, daarbij ongeveer de helft van de breedte van de diadeem als toeslag meegenomen.
  3. De stof vastgespeld, zodat deze strak om de diadeem zit.
  4. Met de hand vastgenaaid. Dit had ook met lijm gekund, maar op deze manier kan ik het er weer makkelijk afhalen als ik weer eens wat anders wil.

schortjurk retro blouse diadeem rolstoelmode

Toch wat minpuntjes…

Het is best een leuk setje geworden zo. Zeker als je de hele dag keurig rechtop staat of heel stil zit. Maar als je net als ik continu van houding verandert als je op de bank zit of ligt, dan moet je dus wel even opletten hoe de jurk erbij hangt als je opstaat. De achterkant verschuift dan en gaat al snel open staan. Geen probleem als je alleen thuis bent, maar ik droeg de schortjurk dus op de verjaardag van mijn dochter. Dus ik moest elke keer bij het opstaan van de bank er even op letten dat mijn achterste nog genoeg bedekt was.

Zolang ik in mijn rolstoel zit, is dat trouwens niet zo’n probleem. Maar heel erg flatterend is het jurkje niet als je zit.

Ik heb trouwens ook ontdekt dat ik geen fan ben van blouses onder een jurk. De blouse kruipt omhoog en zit dan niet lekker meer.

En het model van de blouse vond ik er op papier leuker uitzien dan hoe het geworden is. Misschien had ik toch net een maatje groter moeten nemen, maar bij de schouders zit hij wat vreemd. Door de naad die bovenop de schouder zit, lijkt het net of ik heel puntige schouders heb. De strik bij de kraag is wat stug, een soepelere stof had waarschijnlijk beter uitgepakt.

De schortjurk zal ik nog wel vaker gaan dragen, maar dan met een strak shirt wat ik zo in mijn legging kan proppen, dat die er met geen mogelijkheid meer uit glipt. Geen koude stukjes rug voor mij!

Crea-Cross 2019

Deze week ben ik co-host voor de Crea-Cross 2019, die door Ilse van Kreanimo bedacht is. Elke week is er een ander thema en een andere co-host die zijn of haar creatie in dat thema laat zien. Het thema voor deze week had je vast al geraden: Retro!

Heb jij nu ook iets in dit thema gecreëerd? Laat dan een linkje achter!
Inlinkz Link Party

Wat vind jij van deze outfit? Voor herhaling vatbaar of toch maar liever terug naar de fifties?

Dore korset onderborst rolstoelmode

Het is alweer een eeuwigheid geleden dat ik een korset voor mezelf maakte. Dus het werd wel weer eens tijd. Ik heb weleens zelf een patroon gemaakt, of iets uit een boek op mijn maten nagemaakt. Maar het mooiste resultaat kreeg ik toch met een goed (gekocht) patroon. Dat patroon heb ik weer uit de kast getrokken.

Dore Corset van Laughing Moon Mercantile

In 2011 maakte ik dit korset voor het eerst. Via een internetforum over het maken van historische kleding kwam ik aan de tip om het patroon van Laughing Moon te gebruiken. En met succes, het korset sloot mooi aan, zonder het patroon te hoeven aanpassen. Het meeste werk bij een korset is overigens niet het naaien zelf. Het knippen en afwerken van de baleinen, het plaatsen van de busk en de nestels vragen wel wat handigheid en kracht.

Dat er bij deze eerste poging hier en daar een rimpeltje in de stof zat, vond ik niet zo erg. In eerste instantie had ik ‘m vooral gemaakt om onder een Victoriaans kostuum te dragen. En omdat het me toch niet zo stoorde, droeg ik het korset uiteindelijk ook als bovenkleding tijdens een bezoekje aan Castlefest met mijn dochter.

Dore Corset als onderborstkorset

Dit was de laatste keer dat ik een korset maakte, in 2013. Om mijn borsten iets minder ingesnoerd te hebben, bedacht ik dat ik het patroon wel kon ombouwen tot een onderborstkorset. En dat pakte heel goed uit. Het ruggedeelte had ik wel hoog gelaten, om daar toch wat steun te geven en te voorkomen dat al mijn rugvet uit dat korset geperst wordt.

Dit korset zit echt heerlijk. Knelt niet af en geeft genoeg steun in de rug. Ook onder een jurk geeft hij net een beetje meer een getailleerde vorm. Wat je zeker in een rolstoel zo nu en dan wel kunt gebruiken.

 

Dit bericht bekijken op Instagram

 

Klaar voor Emporium Vernesque! #emporiumvernesque #emporiumvernesque2013 #corset #sewing #handmade #steampunk #steampunkfashion

Een bericht gedeeld door Jacqueline (@jacqueline_salamistinkt) op

dore korset onderborst

Dore als onderborstkorset, deel 2

Al die jaren lagen er gewoon korsetmaterialen op me te wachten tot ik er eindelijk weer eens wat mee ging doen. Ik hoefde alleen wat baleinkapjes en band te kopen en kon ermee aan de slag.

Busks had ik alleen voor overborstkorsetten liggen, dus besloot ik een korset met rits te maken, zonder busk dus. Qua stofkeuze week ik ook af van de gebruikelijke stevige stof, ik koos voor een meshstof met een beetje rek erin. Deze had ik gekocht om sportbh’s van te maken en leek me hier ook wel geschikt voor.

En hij zit net zo comfortabel als zijn voorganger, alleen had hij wel een tikkeltje strakker gemogen. Als ik nog wat meer afval, zal ik ‘m zeker in moeten nemen, want strakker dan dit krijg ik de veter niet. Aan de andere kant zit het korset al wat strakker als ik zit. En aangezien ik dat meer doe dan staan, is het een prima korset voor mij.

Draag jij weleens korsetten? En zo ja, draag je ze meer voor de sier of om echt je houding of figuur te corrigeren?

O4 workhopper rolstoel getest

Voor op mijn werk ben ik al een tijdje op zoek naar de ideale oplossing als het gaat om zitten en verplaatsen. De trippelrolstoel was het niet helemaal, ongeacht merk of ondergrond. Het blijft gewoon een te zware en te grote stoel om mee te trippelen en/of rollen. Even dacht ik dat ik me er maar bij neer moest leggen dat ik gewoon maar twee stoelen zou moeten aanvragen. Een trippelstoel waar ik echt goed in ondersteund word en een rolstoel die daarnaast op mijn werk kan blijven staan om me tussen de lokalen en kantoren te kunnen verplaatsen.

Maar ondertussen had ik ook nog steeds een oogje op de rolstoelen van O4. En na een bezoekje aan de showroom in Varsseveld mocht ik de Workhopper van O4 uitproberen op mijn werk.

Dit maakt de O4 Workhopper anders dan andere rolstoelen

De zitting en rugleuning zijn gemakkelijk anders in te stellen, zodat je je zithouding kan variëren. Voor mij in mijn werk betekent dit:

  • Net iets hoger zitten om iets uit de kast te pakken of om op het kopieerapparaat te kijken.
  • Bij overleggen, gesprekken of in de pauze de rugleuning iets naar achter zetten, zodat ik meer ontspannen kan zitten.
  • Door de voetplaat opzij te klappen, kan ik trippelen als ik mijn handen vol heb.
  • Achter mijn bureau kan ik variëren in zithouding door de rugleuning zo in te stellen als ik op dat moment prettig vind. Ik zit niet de hele werkdag in dezelfde houding.
  • De rugleuning loopt tot mijn schouderbladen en is daarmee hoger dan die van mijn andere rolstoelen. dat geeft net wat meer steun bij het lange zitten.
  • Vergeleken met de trippelrolstoelen is de O4 Workhopper veel lichter en minder breed. Vergeleken met een gewone rolstoel wel iets zwaarder, maar dat verschil merk ik niet met rollen.
  • Hij heeft een vast zitkussen wat echt heerlijk zit.

Wat mis ik nog aan de O4 Workhopper?

De rolstoel die ik nu geleend heb, is natuurlijk niet helemaal aan mijn behoeften aangepast. Zo vind ik ‘m eigenlijk net iets te hoog voor het trippelen. Ik kan daardoor niet zo goed met mijn voeten afzetten. En ik mis de wig in de zitting heel erg. De zitting van deze rolstoel kan vooral naar voren kantelen, maar dus niet naar achteren.

Ik zou ook wat meer ingeklemd willen zitten, dus wat hogere spatborden. En of de rugleuning mij wel voldoende steun geeft, ben ik nog niet over uit. Misschien dat ik dat minder nodig heb als de spatborden hoger zijn. Maar op dit moment heb ik nog steeds een pijnlijke onderrug als ik een ochtend gewerkt heb. Op zich heb ik dat met andere (rol-)stoelen ook wel, dus of het helemaal op te lossen is, weet ik niet.

Verder kan er wèl een hoop aangepast worden, zoals de zithoogte, wig, spatborden. En dan zou het alles bij elkaar een veel betere rolstoel zijn dan mijn huidige. Zonde eigenlijk om ‘m dan alleen op mijn werk te hebben staan!

Een laatste dingetje is wel dat ik tijdens het rollen niets kan meenemen. Op mijn schoot glijdt het eraf, tussen mijn knieën past niet zoveel en de rugleuning leent zich er niet voor om elke tas hieraan te hangen. Maar hier had ik zelf al snel een oplossing voor gevonden.

O4 workhopper rolstoel met zakje

DIY rolstoelzakje met behulp van Ikea

Toevallig was ik pas met man en kinderen in de Ikea en ging ik bij de opbergspullen eens op zoek naar iets wat dienst kon doen om mapjes en papierwerk in mee te nemen met mijn rolstoel. De schoenendozen daar leken me wel wat, maar deze waren helaas te smal om A4 in op te bergen. Bij het ophangbord Skadis en bijbehorende accessoires kwam ik een zakje tegen met een metalen rand. Dat leek me ook wel wat.

Eenmaal thuis ben ik in mijn kastjes gaan neuzen hoe ik het zakje aan mijn rolstoel kon hangen. En omdat mijn laatje met siernieten, drukknopen en nestelringen wel eens mag slinken qua voorraad, ben ik daarmee in de weer gegaan. Dus een keer zonder naaimachine!

Nu moet ik helaas straks weer de geleende O4 Workhopper inleveren, maar dat zakje kan ik ook makkelijk aan mijn eigen rolstoel hangen. Maar natuurlijk hoop ik dat ik over een tijdje een eigen Workhopper heb om ‘m aan te hangen.

Dit is geen gesponsord artikel, ook jij kunt een O4 rolstoel een week lang uitproberen! Niet alleen op je werk, maar ook thuis.

telefoonhoesje DIY borduurmachine

Hèhè, eindelijk heb ik dan een nieuwe telefoon gekocht. Die oude Samsung S5 was echt dringend aan vervanging toe. Alleen als ik dan eenmaal zoiets in mijn hoofd heb, ben ik wat impulsief met bestellen. En gierig. Want die telefoon was snel gekocht en in huis, maar de telefoonhoesjes die ik vanuit China liet overkomen, zijn nog onderweg.

Dus dan maar even een snelle en simpele noodoplossing. Want ik ben echt een klungel en gooi mijn telefoon altijd los in mijn tas. Dan wil ik niet dat hij beschadigt door alle andere rommel die in mijn tas zit.

Ik maakte een telefoonhoesje met de borduurmachine. Waarschijnlijk is het nog sneller als je het gewoon met de naaimachine (of zelfs met de hand) doet. Maar ik vond het wel leuk om uit te vogelen hoe ik dit zelf in-the-hoop kon maken.

Zo gemaakt (met borduurmachine)!

DIY telefoonhoesje borduurmachine

  1. Om zelf borduurpatronen te maken, heb ik speciale software (PE-design). Hiermee maakte ik een rechthoek, net iets groter dan mijn telefoon, een hartje voor de sier en twee keer de letter ‘O’.
  2. Ik knipte twee stukje vilt uit, iets groter dan de rechthoek. Op het ene stuk vilt (de achterkant) borduurde ik de rechthoek, het hartje en de O’s. Op het andere stuk (de voorkant) alleen de rechthoek en de O’s.
  3. Als extra vakje aan de voorkant knipte ik een stukje blauwe vilt, iets groter dan een pasje/visitekaartje. Dit speldde ik op het stuk vilt wat de voorkant zou worden.
  4. Op een nieuw stuk steunstof in het borduurraam markeerde ik de hoeken van de rechthoek. Daarna speldde ik de voor- en achterkant erop, dus met de steunstof ertussenin en met de verkeerde kant van de stof naar binnen. En de hoeken precies op de gemarkeerde punten.
  5. Vervolgens heb ik alleen de rechthoek van het borduurpatroon gebruikt en daarbij de bovenkant open gelaten.
  6. Met een kartelschaar heb ik de randjes afgeknipt. De gatentang gebruikte ik om gaatjes in de O’s te maken.

Het resultaat is op de foto’s bovenaan dit artikel te zien. Het koordje gaat door de gaatjes heen en vormt twee grote lussen. De lussen kunnen buitenom, maar ook binnen langs gaan. Ik heb ze het liefst in het hoesje onder de telefoon langs, dan kun je je telefoon er gemakkelijk uit krijgen door aan de lusjes te trekken.

Net zo makkelijk zonder borduurmachine

Hier hoef je echt geen borduurmachine voor aan te schaffen. Het is net zo makkelijk met een naaimachine of met de hand te maken.

Hierbij heb je dan nog steeds twee lapjes vilt nodig die iets groter dan je telefoon zijn. En een extra lapje als je er een vakje op wil maken.

Wil je één van de lapjes versieren met eigen borduursels, dan kun je dat het beste doen voor je alles aan elkaar naait. Voor de gaatjes zou je eerst de gaatjes erin kunnen maken (kan ook met een perferator als je geen gatentang hebt). Dan dit met de hand afwerken. Of als je echt dik, stevig vilt hebt, hoeft dat misschien niet eens.

Met de drie lapjes op elkaar naai je de zijkanten en onderkant dicht. Met de hand zou je dit met een festonsteek kunnen doen. Ik ben echt niet goed in het met de hand naaien, maar op Youtube en Google is daar vast meer over te vinden.

Ik weet zeker dat er nog veel mooiere telefoonhoesjes te maken zijn met dit als uitgangspunt! Zou jij je eraan wagen? Of wacht je dan toch liever op die hoesjes uit China. 😉

Oh jongens… Waar is het toch misgegaan? Ik had zulke mooie plannen gemaakt op naaigebied voor dit jaar. Maar daar is echt he-le-maal niks van terecht gekomen. Niet dat ik mijn naaimachine verwaarloosd heb. Ik was alleen niet zo doelgericht bezig…

Totaal mislukte naaiplannen

Dit waren ze, alle plannen waar ik niet aan toegekomen ben:

  1. De doos met UFO’s (UnFinished Objects) leegmaken: weggooien of afmaken
  2. Elke maand iets met de borduurmachine borduren
  3. Een opbergtas voor mijn Freewheel maken
  4. Een korset maken

Het waren ook echt niet onhaalbare doelen, ik had het makkelijk allemaal af kunnen vinken. Als ik er maar een beetje meer op gefocust was. En dat was ik dus niet. Ik heb van alles gemaakt, maar niets van dit lijstje.

Misschien had ik het wat meer in het zicht moeten hangen, zodat ik er wat vaker aan zou denken. Want als ik het nu terugzie, denk ik: o ja, dat is ook leuk om te maken! Waarom ik er niet aan begonnen ben, geen idee.

Het jaar van de PDF-patronen

Dit jaar heb ik de PDF-patronen herontdekt. Het begon met de Anna Dress, deze maakte ik in het knalrood en met een klaprozenprint. Daarna ging ik voor de Kielo Wrap Dress, wat toch wel mijn favoriet is geworden. Deze maakte ik in korte en lange versie zonder mouwen en in korte en lange versie met mouwen. Later naaide ik toch nog een paar mouwen aan één van de mouwloze jurkjes. Eigenlijk heb ik maar één jurkje gemaakt met een ‘gewoon’ patroon uit een tijdschrift, een zwart-witte met korte mouw.

Het was trouwens ook een ritsloos jaar als ik het zo bekijk. Alle jurkjes die ik genaaid heb, waren van rekbare stof en hadden geen rits nodig. Daar hou ik van.

anna dress klaproos by hand london    annadress

kielo wrap dress   kielo wrap dress lange mouw

   jurkje zwartwit

Toen ik eenmaal het gemak inzag van die PDF-patronen, ben ik op zoek gegaan naar meer. Want hier zijn er ook een hoop gratis van te vinden, zoals naaipatronen voor ondergoed. Hier maakte ik onder andere een paar sportbh’s mee.

sportbh   sportbh mesh

Stylen van mijn rolstoel

Mijn rolstoel is nogal eens van uiterlijk gewisseld in 2018. Het begon met een kersenprint op tafelzeil waar ik de zijschotten mee bekleedde en een tasje van maakte. Later ging ik voor een grijze look met praktische ritsvakjes in de rugleuning en een mooi borduursel. En met Castlefest heb ik zelfs een zonnescherm op mijn rolstoel gemaakt.

Na wat uitprobeersels heb ik een patroon getekend om zelf rolstoelhandschoenen te maken. Zo kan ik die mooi laten matchen met de rest van mijn rolstoel.

rolstoel kersenprint   rugleuning rolstoel geborduurd

Kostuum castlefest rolstoel   

Danskostuums

Voor het dansen met mijn rolstoel draag ik het liefst gewoon een leuk jurkje. Een shirtje kruipt maar omhoog en mijn rug of buik houd ik liever bedekt.

De drie jurkjes hieronder hebben qua model alle drie dezelfde bovenkant. De eerste jurk is eigenlijk hetzelfde patroon als de zwart-witte jurk met korte mouw hierboven. Alleen had ik daar dus de mouwen van afgeknipt, omdat het die dag erg warm was. En dat model beviel me zo goed, dat ik naar wat verder mee ging experimenteren. De tweede jurk heeft een halve cirkelrok, meer had ik niet van deze doorzichtige zwart met witte stippenstof. Voor de jurk die ik tijdens het Shimmy Shake Talent Carnival droeg, zorgde ik wel voor genoeg stof, deze heeft dus een hele cirkelrok.

buikdansen met rolstoel    facings eds fotoshoot

Naaiplannen voor 2019…?

Tja, ik heb dit jaar wel laten zien dat ik niet altijd zo doelgericht bezig ben. Heeft het dan nog wel zin om naaiplannen voor 2019 op te stellen?

Aan de ene kant vind ik het wel leuk om vooruit te denken en die doelen te bereiken. Aan de andere kant ben ik vaak wat impulsief als het om naaien gaat. Ik krijg dan ineens een idee in mijn hoofd wat ik uit wil voeren. Of ik kom op de markt een stofje tegen waar ik meteen al een beeld bij heb wat ik ervan kan maken. Al had ik dat niet eens nodig.

En voor het komende jaar? Hmmm, misschien ga ik toch eens wat met die naaiplannen van 2018 doen. Ze waren zo goed bedacht, haha! En wie weet wat er verder nog op mijn pad komt. Misschien een feestelijke jurk voor mijn 40e verjaardag. Of misschien ga ik wat restjes stof wegwerken door er ondergoed van te naaien.

Heb jij nog ideeën wat ik in 2019 zou kunnen naaien? Misschien iets totaal anders dan wat ik normaal maak, iets simpels of juist een groot project?

Mannen… Af en toe… Ze snappen ook niks van jurkjes. Of in ieder geval, die vent van mij dan. Als het aan hem lag, zouden er een hoop jurkjes uit mijn kast verdwijnen om plaats te maken voor alleen maar strakke jurkjes met een diep decolleté. Maar dat gaat natuurlijk niet gebeuren. Want elk jurkje in mijn kast is waardevol, hoe onopvallend ook.

‘Had die jurk nog geen mouwen dan?’

Maandagochtend irriteerde ik me wat aan mijn vestje dat steeds van mijn schouder afzakte. Met dat jurkje met korte mouwen eronder, was dat toch een beetje fris. Het zou toch veel handiger zijn als dat jurkje gewoon mouwen had, dan hoeft er ook geen vest bij.

Dus na mijn werk ben ik nog even achter de naaimachine gedoken en even later had ik een ‘nieuw’ jurkje. Mijn kinderen waren zwaar onder de indruk, zagen zelfs dat ik de stof van de achterkant van de jurk in de manchetten terug had laten komen. Maar toen mijn man thuiskwam, was zijn reactie: ‘Had die jurk nog geen mouwen dan?’ Hij had dus geen idee meer hoe de jurk eruitzag voor ik ‘m onder handen nam.

Kan jij de jurk wel nog voor je halen? Het was de eerste Kielo Wrap Dress die ik maakte, zonder mouwen dus. Maar toen al vond ik de armsgaten al wat groot en om die reden droeg ik ‘m steeds met een vestje erover. En zo met mouwen is hij eigenlijk perfect. Veel te leuk om te verstoppen onder een vestje.

Een jurk waar hij me zeker in ziet staan!

Deze jurk komt voor de vaste lezers ook niet als verrassing. Pas geleden had ik namelijk al een selectie gemaakt van jurken die ik graag in de decembermaand zou willen dragen. Of er nu een feestdag is of niet. En ik koos voor de zwarte Ava Hourglass Pencill Dress.

Dit is een jurk van het huismerk van Topvintage, Vintage Diva. En wauw, wat een prachtige jurk is dat! Hij werd bezorgd in een sjieke zwarte doos, voelde me meteen al een diva. En de jurk zelf is echt van een mooie, stevige kwaliteit stretchstof, die sluit heerlijk om je lijf aan. Er zit een met stof beklede riem bij. Maar aan de jurk zitten geen lusjes, dus je kunt ‘m ook prima zonder riem dragen.

Ik kocht ‘m een beetje aan de ruime kant, maat XXL. Juist omdat het een strakke jurk is en ik vooral veel zit. Zittend zit alles toch al snel nog wat strakker. 

Toen ik deze jurk aan mijn man liet zien, was hij wel wat meer onder de indruk. ‘Je jurk laat je stralen, dat maakt het een mooie jurk.’

Ja, soms is het toch wel een schatje. 😉

In dit artikel is gebruik gemaakt van affiliate links. Daar merk jij verder niks van, maar mocht je op de link in de kopjes klikken en in die webshop wat kopen, dan help je mij aan een paar centen.

sportbh

Een poosje geleden had ik al een artikel geplaatst met verschillende gratis naaipatronen voor ondergoed. En uiteraard heb ik daar een aantal van uitgeprobeerd, waaronder de sportbh van So Sew Easy. Maar of het ook een geslaagd project was….

Sportbh met gekruiste bandjes

Als je doorklikt naar het artikel van So Sew Easy, dan zie je dat mijn versie net iets anders is. Ik vond het ruggedeelte wel erg aangekleed en wilde iets luchtigers. Dat heb ik gedaan door één patroondeel weg te laten (middenachter) en dit te vervangen door elastiek.

De schouderband van het voorpand heb ik wel iets verder doorgetrokken, misschien twee of drie centimeter. Ik vond het mooier als het elastiek alleen maar op de rug zichtbaar zou zijn.

Bij het naaien heb ik eerst de voorkant op de zij-/achterkant genaaid en de randen afgewerkt met elastisch biaisband. Voor de band aan de onderkant heb ik taille-elastiek gebruikt. En toen ben ik pas aan het rugdeel begonnen.

Hiervoor heb ik schouderbandelastiek gebruikt. Dat is was zachter op de huid dan ander elastiek. Met een proefmodel als voorbeeld, heb ik de lengte van het elastiek ongeveer afgemeten. Daarna eerst aan de bovenkant vast genaaid en de onderste delen gespeld.

Met die spelden erin heb ik ‘m gepast en mijn man gevraagd om de bandjes goed strak opnieuw te spelden. Ik ben niet zo van het uitmeten, gewoon uitproberen, passen en aanpassen werkt het beste bij mij.

En het resultaat ziet er best leuk uit, al zeg ik het zelf!

sportbh mesh

Sportbh met mesh rug

Deze sportbh heb ik iets meer volgens het oorspronkelijke patroon gemaakt. Maar dan het ruggedeelte van mesh stof.

Als je goed kijkt, zie je dat deze nog niet helemaal afgewerkt is. Behalve dat mijn elastische biaisband op was voor ik de halslijn gedaan had, was ik er toch ook niet zo zeker van of ik over de rest wel zo tevreden was.  De blauwgroene sportbh vond ik niet zoveel steun geven, dus bij de zwarte had ik wat stevigere stretchstof als voering gebruikt. Maar hierdoor werden mijn borsten nogal geplet… En nog steeds weinig steun.

Ach, misschien moet ik het maar gewoon bij deze poging laten en voortaan mijn sportbh’s gewoon in de winkel halen. Of wat meer oefenen, tot ik de combinatie van het perfecte patroon en de juiste materialen gevonden heb.

Toch maar kopen, die sportbh?

De materialen om een sportbh te maken, zijn ook niet gratis. Ik heb er in ieder geval weer wat van verspild aan het oefenen met deze twee sportbh’s. Leuk zo’n hobby, maar niet goedkoop.

Nog steeds goedkoper dan een goede bh uit een winkel, maar die goede bh heb ik nu nog steeds niet. En om dat gemis op te vullen, moet ik misschien toch maar eens gaan shoppen.

H&M heeft meestal wel leuke, maar gaat maar tot een maatje L. Bij Decathlon kon ik eerder wel slagen, daar hebben ze best veel variatie in maat en stevigheid. En tot slot een lijstje bestsellers van Bol:

In dit artikel is gebruik gemaakt van affiliate links. Daar merk jij verder niks van, maar mocht je op de link in de kopjes klikken en in die webshop wat kopen, dan help je mij aan een paar centen. Misschien wel genoeg voor een nieuwe sportbh.

rugleuning rolstoel

Man, wat zou ik toch met mijn vrije tijd moeten doen als ik niet met een naaimachine overweg kon. En wat een saaie rolstoel zou ik hebben als ik die niet om de haverklap een nieuwe look kon geven.

Maar gelukkig heb ik wel een naaimachine en ik vond het wel weer eens tijd voor wat anders.

Wensenlijstje bekleding rugleuning rolstoel & rolstoelhandschoenen

Het voordeel van dingen zelf maken, is dat je het zo kunt maken dat het helemaal aan je wensen voldoet. En vergeleken met wat ik had op mijn rugleuning, had ik wel wat verbeterpuntjes:

  • Twee aparte ritsvakjes om spulletjes in op te bergen. De rits voorkomt dat alles eruit valt als je de rolstoel in de auto tilt.
  • Bekleding komt niet onder de zitting uit. Nu zat de bungelende zak soms in de weg als ik de Smartdrive aan of uit wilde zetten.
  • Dikkere foamlaag voor meer comfort.

Voor de rolstoelhandschoenen wilde ik ook wat anders uitproberen:

  • Een klittenbandsluiting in plaats van drukknopen.
  • De extra versteviging tegen het slijten iets groter.

En omdat het kan: alles in dezelfde stof, zodat het mooi matcht.

Zo gemaakt!

Voor de rolstoelhandschoenen heb ik mijn eigen patroon gebruikt en in principe dezelfde werkwijze gebruikt als de vorige keer. De stof is een stevige meubelstof die niet rafelt, dus net als bij leren rolstoelhandschoenen hoefde ik de randen niet af te werken.

Het ‘ei’ wat erop genaaid is ter versteviging is wel van leer, alleen heb ik de vorm ervan iets aangepast. Het is nu meer een gebakken ei geworden. Hier heb ik de slijtplekken van de vorige versie als voorbeeld voor gebruikt, zodat het precies op de goede plek zit en groot genoeg is. Zeker omdat de rest van de handschoenen van meubelstof zijn, wat toch wel iets sneller slijt dan leer.

Voor de bekleding van de rugleuning heb ik het wat anders aangepakt dan de vorige keer toen ik alleen een rugleuninghoes voor de rolstoel maakte.

Ik heb een stuk foam van twee centimeter dik op maat laten snijden en heel simpel gezegd heb ik hier een zak omheen gemaakt. Alleen zitten er in die zak nog wel wat details, zoals het borduursel, de twee ritsvakjes en het klittenband. Helaas heb ik de work-in-progress-foto’s per ongeluk weggegooid. Een volgende keer zal ik hier wel weer wat meer op ingaan.

Overigens was ik vergeten de twee ritsvakjes van elkaar te scheiden met een naad. Daar kwam ik pas achter toen hij al helemaal in elkaar zat. Om te voorkomen dat alles van het bovenste vakje naar het onderste zou zakken, heb ik toen maar met siernieten een scheiding gemaakt.

rugleuning rolstoel geborduurd

Voor de volgende keer…

Ja, want natuurlijk ben ik op een gegeven moment wel weer uitgekeken op deze grijzige look. Dus dat er een volgende make-over gaat komen, is wel zeker. En voor die volgende keer heb ik alvast wat tips voor mezelf.

  • Niet zo gierig doen en gewoon dezelfde stof als onderkant gebruiken. Want ook al is het maar de onderkant, je ziet het toch! (Kijk maar naar de foto met de lege rolstoel helemaal links bovenin het hoekje)
  • Twee centimeter dik foam is wel erg dik, mag best één centimeter zijn. Nu heb ik het opgelost door ter hoogte van het zitkussen een stuk foam van de rugleuning af te knippen, anders kwam mijn zitkussen ook nog twee centimeter naar voren.
  • Beter nadenken over de plaatsing van de ritsvakjes. De bovenste kan ik makkelijk bij, maar de onderste kan ik niet bij als ik tegen de rugleuning aan zit. Dan duwen mijn billen de rits tegen de stang aan… Aan de andere kant wel extra beveiligd tegen zakkenrollers op die manier, maar er zitten toch al geen waardevolle spullen in.
  • Geen metalen ritsen gebruiken! Ja, het ziet er mooi uit, maar het voelt echt niet fijn aan je huid als je wat uit het vakje wil pakken.
  • Je ziet het niet, omdat ik heel goed ben in het verbloemen en fixen van foutjes, maar het borduursel had ik dus op z’n kop geborduurd. Volgende keer dus drie keer checken waar het borduursel moet komen, scheelt een hoop gepuzzel achteraf.
  • Voor de rolstoelhandschoenen: de klittenbandsluiting wat langer maken, zodat deze steviger vast zit.
  • En leuk dat ik weer voor een vingerloze handschoen ben gegaan, maar het wordt straks winter. En ik krijg een nieuwe polsbrace. Dus erg veel zullen deze niet gebruikt gaan worden.
  • Ik had ook hoesjes gemaakt voor de zijschotjes, maar deze zijn compleet mislukt. De ritsen die ik had om de niet-rekbare stof toch om de zijschotten te krijgen, waren te klein. Eigenlijk vind ik het voor nu wel even prima zonder hoesjes. Maar mocht ik voor een volgende rolstoelbekledingset willen gaan, dan dus goed opmeten hoe groot en waar de ritsen moeten komen.

Wat vind jij van deze nieuwe look? En heb jij nog tips of uitdagingen om in een volgende poging te verwerken?