misiconistoryteller amsterdamNet als wel meer vrouwen doe ik graag mijn best om goed voor de dag te komen, zowel qua uiterlijk als fitheid. EDS maakt dat iets lastiger, maar door alles op mijn eigen tempo en niveau te doen, hoop ik overbelasting te voorkomen en mijn spieren sterk te houden.
Dat goed voor de dag komen is soms een uitdaging, doordat ik steeds vaker mijn rolstoel gebruik en mijn kledingkast daar nog niet op is ingesteld. Reden genoeg om regelmatig achter de naaimachine te kruipen!

 2 pushtrackers om 1 pols, waarvan bij 1 de batterij bijna leeg is

Vorige week raakte ik mijn Fitbit kwijt, welke ik toch wel dagelijks gebruik, al is het maar als wekker. En ook niet ergens in huis of vlakbij. Nee, natuurlijk precies tijdens een wandeling ergens ver van huis. In plaats van een nieuwe Fitbit besloot ik voor een andere activity tracker te gaan. En meteen even uit te proberen tijdens een bezoekje aan Blijdorp.

Ticwatch E2

Via een Facebookgroep voor Smartdrive-gebruikers ontdekte ik dat de Ticwatch E2 tegenwoordig als pushtracker bij de Smartdrive geleverd wordt. De pushtracker is verbonden met de Smartdrive via Bluetooth waardoor je met tikbewegingen met je pols de Smartdrive kunt activeren. (Klik hier voor meer uitleg en een filmpje hoe dat precies werkt.)

Dat leek me ook wel wat, gewoon alles in één horloge, in plaats van twee verschillende te dragen. Dus ik kocht de Ticwatch zelf en downloadde de benodigde app voor de Smartdrive. En verder heb ik er eerlijk gezegd nog niets op gezet aan apps. Er zat al het één en ander op, waarvan ik vooral de wekker gebruik en TicExercise, om mijn fietsritjes en danslessen in bij te houden.

Ik moet er nog erg aan wennen. Het is een groot horloge, het touchscreen werkt niet altijd mee en ik heb geen idee wat ik met alle functies moet.

Ook de app voor de pushtracker/Smartdrive moest ik even opnieuw instellen. Het koppelen met de Smartdrive zelf, de maximale snelheid, acceleratie, tikgevoeligheid. En dat was vooral even uitproberen buiten, inclusief gemopper omdat ik ‘m niet meteen ingesteld kreeg zoals ik wilde.

Ik merkte wel meteen al dat de Bluetoothverbinding met de Ticwatch veel sterker is dan met de oude pushtracker. Met de oude viel de Smartdrive nog weleens uit als ik met mijn hand wat haren uit mijn gezicht haalde. Dan was de pushtracker te ver van de Smartdrive en werd de verbinding verbroken. Nu kan ik non-stop met mijn hand door mijn haar gaan.

Uitstapje naar Blijdorp

Mijn abonnement van diergaarde Blijdorp wilde ik weer verlengen en voor abonnementhouders was Blijdorp alweer open. Een mooi excuus voor een uitstapje.

Daarvoor moest ik wel via de website een tijdslotreservering maken, zodat het bij de ingang niet te druk zou worden. Vanaf 3 juni is Blijdorp ook weer open voor andere bezoekers en dan werkt het ook via zo’n tijdslotreservering. En een online gekocht entreebewijs als je dus geen abonnement hebt.

Alles is aangepast op de 1,5 meter afstand. Sommige binnenverblijven en horeca zijn dicht, op verschillende plekken staan desinfectiepompjes om je handen schoon te maken en op smalle stukken is er éénrichtingsverkeer. Dat laatste werkte voor mij niet altijd. Zo kwam ik bij de tijgers uit op een steile helling met gaten in de weg. Daar kwam ik niet omhoog, mijn Smartdrive kreeg geen grip op de hobbelige, steile weg. Dus ben ik toch maar tegen de richting in gegaan. En dat doen eigenlijk wel meer mensen (zonder zichtbare reden overigens).

Als ik eerlijk ben, vond ik het nog vrij druk, al was de max toen ik er was nog 2000 bezoekers. Straks wordt dat opgebouwd naar 3500. Nog steeds wel rustig genoeg om voldoende afstand van elkaar te houden hoor. Maar ik vraag me af of alle baby’s en peuters met kinderwagens of buggy’s ook meegeteld worden, aangezien die tot 2 jaar gratis zijn. Die nemen natuurlijk wel ruimte in. Gelukkig worden straks de openingstijden weer verruimd, dan kan ik gewoon ‘s ochtends vroeg even een uurtje gaan als het nog niet zo druk is.

 

Dit bericht bekijken op Instagram

 

Een bericht gedeeld door Jacqueline (@jacqueline_salamistinkt) op

Twee uur rollen in Blijdorp… batterij leeg

Ja, dat was wel even een tegenvaller. En op zich was ik er wel op voorbereid, want ik had al van anderen gehoord dat de batterij van de Ticwatch snel leeg is in combinatie met de Smartdrive. Ik had dus de oude pushtracker ook meegenomen voor de zekerheid.

Wanneer de batterij onder de 10 procent zakt, wordt automatisch de batterijbesparing ingeschakeld. Wat dus ook betekent dat de Bluetooth uitgeschakeld wordt en dus de Smartdrive ineens stil valt. Ik was toen al onderweg naar de parkeerplaats en kon voor dat stukje nog wel even handmatig de Bluetooth weer aanzetten. Maar voordat je doorhebt wat er aan de hand is…

Maar twee uur de Smartdrive kunnen gebruiken, dat vind ik toch best weinig. Op een normale dag waarbij ik misschien alleen even voor een boodschap de deur uit hoef, red ik het daar wel mee. Maar juist voor een dagje uit, waar ik echt niet zonder zou kunnen, heb ik dan toch weer dat tweede horloge nodig.

In dit artikel is gebruik gemaakt van affiliate links. Daar merk jij verder niks van, maar mocht je op de link in de kopjes klikken en in die webshop wat kopen, dan help je mij aan een paar centen.


lange jurk met bijpassend mondkapje

Nee, deze jurk heeft geen corona-print, hopelijk ook geen coronavirus. Maar het feit dat dit zo’n beetje één van de laatste stoffen is die ik in huis heb om een hele jurk uit te halen en ik niet even naar de markt kan voor nieuwe stoffen, maakt dit een corona jurk. En dan kan een bijpassend mondkapje natuurlijk niet ontbreken!

Mix van patronen

De voorkant is misschien wel herkenbaar van de vorige keren dat ik dit patroon maakte. Het is de Anna Dress van By Hand London. Deze maakte ik eerder in het rood en met klaprozen, beiden in de korte versie.

In het lang heb ik ‘m ook al eerder gemaakt, maar dan met een split en borduursel erop. Die jurk is toch wel één van mijn favorieten en ik ben blij dat ik ‘m zo mooi heb kunnen laten vastleggen door Bianca Toeps. Hij kleedt af, valt lekker op, maar bedekt toch ook weer genoeg om ‘m gewoon naar mijn werk te kunnen dragen.

Het stuk met gekruiste banden op de rug heb ik overgenomen van een Simplicity patroon (1373), welke ik een paar jaar geleden ook al gebruikte in een jurk met watermeloen print.

Ik had wel een inschattingsfoutje gemaakt… Normaal maak ik de Anna Dress van tricot of andere rekbare stof, nu had ik een niet rekbare stof gebruikt. De jurk zat dus nogal strak om het borstgedeelte heen. Dat heb ik opgelost door de gekruiste banden te verlengen en ze aan de voorkant te knopen. Eigenlijk vind ik de jurk zo alleen maar leuker geworden!

Mocht ik ooit weer deze combinatie van patronen gebruiken, dan houd ik die verlengde banden erin. Maar dan maak ik ze ook nog wel wat breder op de rug. Nu zie je mijn bh zitten en dat klopt ook met hoe het patroon is, maar van mij hoeft dat niet zo.

Het patroon voor het mondkapje is door het Berrefonds in samenwerking met het Universitair Ziekenhuis Antwerpen gratis beschikbaar gesteld om te gebruiken. Deze heeft een naad middenvoor en er kan een extra filter in geschoven worden. Een patroon en omschrijving voor een mondkapje met plooien kun je onder andere vinden via Mondkapjes Maken Nederland.

Stoffenopruiming

Aan het begin van de meivakantie heb ik flink wat opgeruimd in mijn naaikamertje. Twee tassen vol heb ik weggegeven en van restjes tricot naaide ik nog wat onderbroeken. Mijn voorraad stoffen is inmiddels behoorlijk geslonken dus. Genoeg ruimte voor nieuwe stoffen, alleen is het nu niet echt het moment om daarvoor naar de markt of winkel te gaan. Ik ben wel van plan om een keer online iets te bestellen, maar wil dan toch eerst een proeflapje opgestuurd krijgen om te zien of het echt is wat ik wil.

Dus voor nu ben ik nog even gebonden aan mijn kleine voorraad die ik in mijn kast heb liggen. Daar lag onder andere deze rood/blauwe stof bij, ooit gekocht voor twee euro. Het is een doorzichtige stof, dus moest ik ook nog voering erbij hebben. En heel toevallig had ik nog wat liggen in precies dezelfde kleur als de blauwe bloemblaadjes. Niet genoeg om de jurk tot aan de enkels te voeren, vandaar dat je mijn onderbenen nog wel door de stof ziet.

En zoals ik al zei, rekt deze stof niet. Geen idee wat het materiaal precies is, maar hij is behoorlijk synthetisch. Vandaar ook dat ie zo lang is blijven liggen, ik heb toch liever tricot of katoen om mijn lijf. Maar de stof is wel snel droog en kreukt niet, dus voor de zomer een lekker luchtige jurk.

Vanwege dat synthetische heb ik bij het mondkapje ook nog een lapje katoen toegevoegd. Geen idee of ik ‘m ook echt ga gebruiken. Zolang het kan, blijf ik het openbaar vervoer en andere drukke plaatsen liever vermijden.

lange jurk met rood/blauwe print in rolstoel

Wat vind jij van deze luchtige corona jurk?

DIY rolstoelzakje

Vorige week schreef ik al dat mijn werkrolstoel de komende tijd thuis staat, zolang ik ook nog steeds vanuit huis werk en lesgeef. Ook weer een mooie kans om een wat praktischer tasje te gaan maken, zodat ik straks goed voorbereid ben als ik weer in een lokaal les mag geven!

Eisen aan mijn werkrolstoelzakje

Als docent ga ik regelmatig van lokaal naar docentenkamer en terug, of weer naar mijn examenkantoortje, of naar het kopieerapparaat. Dan wil ik graag wat spullen mee kunnen nemen en tegelijkertijd mijn handen vrijhouden.

Ik had al eerder een zakje aan mijn workhopper gehangen, maar die bleek achteraf toch niet zo heel praktisch. Het was ook gewoon één grote zak, waar ik alles in deed: boeken, gekopieerde papieren, pennen, bordstiften, telefoons. En als ik dan even snel een pen of telefoon nodig had, moest ik naar de bodem van de zak graaien om het te pakken te krijgen. Soms ging dat niet snel genoeg om op tijd mijn telefoon op te nemen.

Dus bij dat nieuwe, praktische rolstoelzakje had ik de volgende eisen:

  • genoeg ruimte voor boeken en papieren
  • opening die vanzelf open blijft staan, zodat ik er makkelijk wat in en uit kan halen
  • pennen en stiften binnen handbereik
  • telefoons binnen handbereik

Deze eisen maken het rolstoelzakje overigens erg diefstalvriendelijk, dus geen aanrader om er gevuld en wel mee naar buiten te gaan.

Zo in elkaar gezet!

Met wat restjes stof en een kartonnen ovaal (die ik bij een cadeaupakketje kreeg) ging ik aan de slag. Ik heb daarbij niet met een meetlint opgemeten wat ik nodig had, maar gewoon met het blote oog gekeken wat nodig was.

Verder laat ik in dit filmpje zien hoe ik ‘m in elkaar heb gezet. Later heb ik toch nog een drukknoopje eraan toegevoegd, zodat de zak niet de hele tijd open hoeft te staan als deze niet in gebruik is.

De karabijnhaken met klittenbandbevestiging had ik niet in het filmpje genoemd, zie ik nu. Deze zijn sowieso ideaal om te hebben bij je rolstoel, om tasjes of sleutels aan te hangen. Ik heb er op mijn werkrolstoel zelfs vier. Twee aan de rugleuning en twee naast mijn benen.

Nog makkelijker:

Ben je nu niet zo handig met een naaimachine, dan kan het ook veel sneller als je al een zak of linnen tas hebt. Het enige wat je dan hoeft te doen, is een paar gordijnringen in de stof te bevestigen, zoals aan het einde van het filmpje te zien is.

Zelf had ik ook nog een oude spijkerbroek van mijn kinderen gebruikt om een tasje van te maken. De broekspijpen dichtgenaaid en afgeknipt en het metalen frame van het Ikea Skadis opbergzakje erin bevestigd met band en drukknopen, dat is het. Hieronder zie je dat spijkerbroektasje als je even naar de tweede foto schuift. Het handige aan zo’n spijkerbroek is dat er al zakken in zitten voor de kleinere spullen die je mee wil nemen.

 

Dit bericht bekijken op Instagram

 

Een bericht gedeeld door Jacqueline (@jacqueline_salamistinkt) op

De linkjes naar de karabijnhaken zijn affiliate links. Daar merk jij verder niks van, maar mocht je op de link klikken en daar wat kopen, dan help je mij aan een paar centen.

mandrake en pins

Zelf ben ik even niet zo in de creëer-mood, schrijven wil ook al niet zo lukken deze week. Maar ik wilde wel heel graag laten zien wat voor mooie creaties van anderen ik pas gekocht heb!

Mandragora

Manon Antoinette volg ik al een flinke poos. Ooit maakte ze prachtige victoriaanse kostuums, nu echt geweldige poppenoutfits en andere miniaturen.

En zo zag ik ineens een stel mandragora’s (of alruinwortels, of in het Engels mandrakes) voorbij komen. Nu is mijn jongste dochter helemaal weg van Harry Potter, dus verraste ik haar hiermee. De foto hierboven met potjes en flesjes is in haar kamer genomen. En ze is er uiteraard erg blij mee.

De mandrakes en andere toffe dingen vind je in haar Etsy-shop.

 

Dit bericht bekijken op Instagram

 

Een bericht gedeeld door Manon Antoinette (@debellespoupees) op

Pins

Via Twitter kwam ik een superleuke oproep tegen van… ja, van wie eigenlijk? Ik weet haar naam niet eens, bedenk ik me nu. Maar op Twitter vind je haar dus op Entirely Bonkers en op Instagram op Ik maak dingen.

De pins die ik op haar account zag, vond ik erg leuk en ik was wel benieuwd wat ze van mijn tweets zou maken. Uiteindelijk werd mijn geduld beloond met wel vier pins: een pizzapunt, knoflook, naaimachine en een jurk. En ze springen er geweldig uit op mijn gele spijkerjack.

Ik weet niet of ze nog steeds pins gebaseerd op tweets maakt, maar ik zie vaak genoeg iets nieuws voorbijkomen wat vast ook naar je smaak is als je deze pins leuk vindt.

Dit is geen gesponsorde post, maar ik kan je zeker aanraden iets bij deze dames te bestellen! De link naar de Etsy-shop is wel een een affiliate link, wat wil zeggen dat ik er een paar centen voor krijg als je via die link iets bij Etsy koopt. Zonder dat jij er meer voor moet betalen uiteraard.

In de voorjaarsvakantie (en daarvoor) heb ik weer achter mijn naaimachine gezeten. Ik naaide drie totaal verschillende jurkjes, waarbij vooral de stof mij liet beslissen hoe wijd of strak de jurk werd.

jurk met grote kol

Baggy Freya Dress

Voor deze blauwgrijze jurk met zak en enorme kol heb ik het patroon van de Freya Dress uit het boek Stretch! van Tilly and the Buttons gebruikt. Uit datzelfde boek maakte ik eerder de Joni Dress en ik vind het een erg fijn boek om mee te werken.

Het patroon geeft een kleine en grote kol als opties, mij leek de grote het fijnst. De zak zit oorspronkelijk niet bij dit patroon, maar wel bij een andere uit hetzelfde boek. Ik heb alleen even moeten gokken hoe hoog deze moest komen. Gewoon even het voorpand voor me gehouden en de zak op de hoogte vastgespeld die mij het meest logisch leek.

De stof is een wat ruwe, stugge stof, maar wel met stretch erin. Ik heb er expres voor gekozen om de jurk wat losser te laten vallen, zodat het meer een trui lijkt. Lekker comfortabel en warm om mee op de bank te hangen.

Ik had nog even op een proeflapje geprobeerd deze stof te borduren, maar òf deze stof is er niet geschikt voor, òf mijn borduurmachine heeft een een onderhoudsbeurt nodig. Maar zo basic vind ik deze Freya Dress ook leuk genoeg.

jurk met gele bloemen

Goed gelukte proefjurk

Ik had al een stofje en een patroon op het oog om mee aan de slag te gaan, maar wilde het eerst even uitproberen op een goedkoper stofje. Deze met gele bloemen bedrukte tricot was maar 1 euro voor een coupon van 1,5 meter. Echt een koopje!

De stof voelt wel een beetje aan alsof deze snel zal uitlubberen of verkleuren, maar voor nu kan ik er prima mee de deur uit. De print vind ik erg leuk en verbloemt meteen wat vetrolletjes.

Het patroon komt uit een Burda van november 2002, alhoewel de jurk daar langer was, langere (en wijdere) mouwen had en een blotere rug. Ook zaten er meer taillenaden in, maar die heb ik eruit gelaten. Eigenlijk lijkt de jurk dus helemaal niet meer op het oorspronkelijke patroon, maar het is wel precies geworden zoals ik wilde.

De mouwen heb ik afgewerkt met rekbaar geel biaisband. De halslijn ook, maar dan aan de binnenkant, dus dat zie je niet.

jurk met riempjesprint

Riempjesjurk

Na het uitproberen op de goedkope stof, durfde ik de schaar te zetten in deze (dure) stof met superleuke print. Deze riempjesjurk is dus met hetzelfde (aangepaste) patroon gemaakt als de jurk met gele bloemen hierboven.

Normaal koop ik nooit zulke dure stof als deze. Met 50% korting was het nog 25 euro per meter en ik had er 1,5 meter van nodig. Maar gelukkig ging het knippen en naaien in één keer goed. Alhoewel ik vermoed dat de stof iets gekrompen is in de was, want ik kreeg er geen langere mouwen uit dan dit. En ik had de mouwen toch liever net over de ellebogen gehad.

Deze stof is wel iets minder verbloemend dan die met de gele bloemen. In de lichtgrijze stof zie je elke schaduw en kreukel. De stof zit wel erg fijn, het is een wat dikkere tricot. Maar ik denk dat ik ‘m eerst met een vestje erbij zal dragen, voor ik een beetje gewend ben aan hoe zichtbaar mijn lijf in deze jurk is…

Hoe draag jij het liefst jurkjes: lekker wijd om je in te verstoppen, of alles strak en zichtbaar?

open dag misiconi spot op zuid

Inmiddels heeft Misiconi Dance Company al een poosje geleden de nieuwe studio betrokken in Spot op Zuid (Rotterdam). De dansers die op donderdag en vrijdag bij Misiconi dansen, zitten vanaf 1 oktober op deze locatie. Voor het oefenen voor ons optreden tijdens DanceAble ben ik hier al een paar keer geweest. Maar de lessen die ik op zaterdag volg, zijn nog steeds in Delfshaven. Toch waren er pas nog een paar gelegenheden om van de nieuwe studio te kunnen genieten.

Opening Spot op Zuid

Op 25 januari is Spot op Zuid officieel geopend door wethouder Said Kasmi van Cultuur, Onderwijs en Toerisme en Olof van de Wal, directeur van SKAR. Spot op Zuid is een vereniging van podiumkunstenaars die samen het pand aan de Van Langendonckstraat 15A huren. Op dit moment zijn het Theatergroep Mangrove en Stichting Misiconi die in Spot op Zuid zitten, er is nog plek voor andere huurders.

De opening was goed bezocht en er was een vol programma met (korte) voorstellingen van zowel Mangrove als Misiconi. Ontzettend leuk om te zien, maar het leukste vond ik nog wel de workshop die Misiconi gaf. Zelfs letterlijk een hoogtepunt, waar bij een oefening iedereen (die dat wilde) gelift werd door de rest van de groep. Ook ik dus met rolstoel en al, haha!

In dit filmpje krijg je een indruk van de opening van Spot op Zuid.

Open deuren dag Misiconi

Afgelopen zaterdag was het weer een gezellige boel bij Spot op Zuid. Misiconi had een open deuren dag om te laten zien wat ze te bieden hebben. Het was een vol programma met een open les, een preview van de zaterdaggroep en een workshop.

Enthousiast als ik was, heb ik aan alles meegedaan. Ik was helemaal kapot aan het eind, maar het was een ontzettend leuke dag. Met hopelijk nieuwe dansers die blijven komen!

open dag misiconi spot op zuid

Komende evenementen bij Misiconi

Misiconi Dance Company houdt hun evenementen altijd bij op Facebook. Wil je echt goed op de hoogte blijven, is het handig om ze daar te volgen. Ook informatie over de wekelijkse lessen is daar te vinden.

Maar even in het kort zijn hier wat tips voor de komende tijd:

6 maart Mixable Masterclass – Pimp it!

Deze avond van 18.00 – 20.00 uur kun je aan de slag gaan om je rolstoel, rollator, kruk, stoel of wat dan ook te pimpen, onder begeleiding van Joop Oonk.

14 maart NL Doet – Tuintje in mijn hart

Zo’n nieuwe locatie is niet van de ene op de andere dag helemaal op orde. Zeker de tuin heeft nog wel wat liefde en aandacht nodig. Via NL Doet kun je je opgeven om die zaterdag van 10.00 – 16.00 uur te helpen met het opknappen van de tuin.

Onderschat dit niet: het gebouw was ooit een schoolgebouw en de tuin is dus eigenlijk een voormalig schoolplein. Maar hoe mooi zou het zijn als dat plein er straks weer prachtig bij ligt en we ook daar kunnen dansen!

25-26-27 juni Mixable Festival Rotterdam

In maart zal er meer bekend worden gemaakt over dit driedaagse performance festival voor ongekend talent. Het programma van Mixable Festival zal bestaan uit voorstellingen, masterclasses en talks met nationale en internationale gasten als Stopgap DC, Introdans en vele anderen.

Hopelijk tot ziens bij Misiconi Dance Company in Spot op Zuid!

Joni Dress

Wat naaien betreft ben ik lekker op dreef zo aan de start van dit jaar. Na de Scrundlewear onderbroeken en de knalgroene vogeltjesjurk, maakte ik twee verschillende versies van hetzelfde patroon achter elkaar. Het patroon wat ik gebruikt heb (Joni Dress), komt uit het boek Stretch! van Tilly and the Buttons. Het heeft een twist in de top en een zwierige rok.

Stretch! – Tilly and the buttons

Ik had nog een cadeaubon liggen van mijn verjaardag die ik bewaarde tot ik iets leuks zou tegenkomen. En eindelijk kwam ik iets tegen wat een mooie aanvulling zou zijn voor mijn collectie naaiboeken: Stretch!

Het is een Engelstalig boek, maar goed te volgen door alle foto’s. Eigenlijk vind ik dit zelfs beter te volgen dan de meeste Nederlandstalige naaitijdschriften.

En het hele boek gaat dus over net naaien van stretchstoffen. Eerst wat informatie hierover en vervolgens worden vijf verschillende patronen stap voor stap doorgenomen. Bij elk patroon worden verschillende suggesties gegeven om iets anders van het patroon te maken.

De patroonbladen zitten in een vakje achterin het boek en zijn lekker overzichtelijk. Geen lijnen van verschillende patroondelen die elkaar kruisen dus.

De patronen zijn er in acht maten, ik denk ongeveer vergelijkbaar met maat XS tot en met XXL. Ik heb zelf voor een maat kleiner gekozen dan wat ik volgens de matentabel nodig zou hebben. Er staat namelijk ook een matentabel in met maten van het kledingstuk zelf en dat leek me op sommige stukken wat te ruim.

En als laatste worden er tips gegeven om verder te naaien met stretchstoffen, ook met linkjes naar andere merken naaipatronen en hashtags om op Instagram andere naaisters te vinden die met de patronen uit het boek gewerkt hebben. Superleuk dit!

Joni dress top

Joni als top

Deze tie & dye stof vond ik op de markt, voordat het boek binnen was. Ik had nog geen flauw idee wat ik zou maken en nam anderhalve meter op de gok mee. Wel een prijzige gok, want de stof was niet zo goedkoop, €12,50 per meter. Maar wel een superfijne stof om te dragen, het is een stevige katoenen tricotstof. Ideaal om tijdens dansles te dragen.

Te weinig stof om er echt een jurk van te maken, dus ik ging voor een top met korte mouwen. Voor het grootste gedeelte volgde ik de beschrijving uit het boek en hier en daar paste ik het een beetje aan. Ik had verwacht dat de twist het ingewikkeldst zou zijn. De top die ik met kerst maakte, was een stuk ingewikkelder dan deze twist, terwijl het effect ongeveer hetzelfde is.

Het bovenste gedeelte heb ik gevoerd met een dunnere rekbare stof, zodat de halslijn mooier zou vallen. Volgens het patroon zou je sommige stukken met doorzichtig elastiek kunnen verstevigen, maar dat heb ik niet gedaan. Ik denk dat de voering ook al hielp om een mooi resultaat te krijgen.

Bijna alles heb ik met de lockmachine genaaid, behalve het naadje onder de twist en het afwerken van de mouwen. De mouwen heb ik met een zigzagsteek afgewerkt en de onderkant van de top met een rolzoom op de lockmachine. Ik was vergeten hoe mooi mijn lockmachine kan rolzomen, die moet ik vaker gebruiken!

joni dress

Joni Dress

Toen de top eenmaal af was, ging ik weer naar de markt op zoek naar een stof om dit keer wèl een jurk te maken. Het is misschien niet zo goed te zien op de foto’s, maar deze stof heeft echt een hele leuke print. Er staan schepen, rozen, zeemeerminnen en zeesterren op. De stof is erg dun en iets doorzichtig, maar met een zwarte legging eronder en het bovenste stuk gevoerd met dezelfde stof, valt dat niet echt op. Anders dan de stof voor de top, heeft deze stof me in totaal maar twee euro gekost, echt een koopje! Wel is het een synthetische stof, dus snel statisch. Hij plakt soms wat aan je benen en kruipt dan omhoog als je loopt. Het scheelt dat ik dat toch niet veel doe.

Wel een beetje jammer dat je juist door die drukke print de twist bijna niet meer ziet van een afstandje. Zelf zit ik er met mijn neus bovenop, dus ik zit nu regelmatig mijn decolleté te bewonderen met die mooie twist in de stof erbij.

De mouwen heb ik hier afgewerkt met een strookje dubbelgevouwen stof. En de onderkant heb ik dan weer helemaal niet afgewerkt. De stof rafelt of krult niet, dus dan kan dat prima.

Ik ben erg blij met het resultaat, dit patroon en dit boek ga ik zeker vaker gebruiken!

In dit artikel is gebruik gemaakt van affiliate links. Daar merk jij verder niks van, maar mocht je op de link naar het boek Stretch! klikken en in die webshop wat kopen, dan help je mij aan een paar centen.

groene vogeltjesjurk

Nou, dit is dan mijn eerste jurk van 2020! Niet echt een januari-jurk met die felle kleuren en korte mouwen, maar ik had gewoon alweer zin in de lente met deze groene vogeltjesjurk. En zeg nou zelf: die echte winter gaat toch niet meer komen.

Check ook even die mooie nieuwe achtergrond bij deze foto’s. En mijn nieuwe korte koppie!

Een oud patroon met wat aanpassingen

Het patroon wat ik voor deze groene vogeltjesjurk heb gebruikt, heb ik al een paar keer eerder gebruikt. Het is een simpel model waarbij het voorpand uit één stuk bestaat. Ideaal voor stoffen met een toffe print waar je niet teveel in wil knippen. Het achterpand heeft een naad over het midden lopen (of als je genoeg stof hebt, kun je het patroondeel op de stofvouw leggen en dan heb je geen naad middenachter). En het patroon heeft raglanmouwen, welke ik fijn vind, omdat deze makkelijk aan te passen zijn.

jurk cartoon print

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De eerste keer dat ik deze jurk maakte (zie de foto met zwart/witte cartoonprint en hier), heb ik precies het patroon aangehouden. Hier heeft de jurk strakke, korte mouwen.

De tweede keer heb ik het patroon gecombineerd met mouwen van andere patronen (zie de foto met de lange mouwen en hier). Deze jurk met lange mouwen draag ik nog steeds erg graag met koud weer.

Dit keer wilde ik eigenlijk weer voor die lange pofmouwen gaan. Alleen bedacht ik me dat te laat en had ik te weinig stof daarvoor gekocht. Dus uiteindelijk zijn het korte pofmouwen geworden. De halslijn heb ik ook net wat anders dan vorige keren gemaakt. Het is iets van een turtleneck geworden, maar dan een beetje een wijde. Ik vind ‘m wel leuk geworden zo.

90% op de lockmachine genaaid

Ja, ik ben een wat luie naaister. Heb het geduld ook niet om weken over één jurk te doen. Dit keer had ik een wat stevige tricotstof en dat ging als een trein door mijn lockmachine heen. Behalve de coupenaadjes bij de borst en het afwerken van de onderkant, heb ik alles op de lockmachine gedaan.

Na het in elkaar zetten van de jurk, heb ik de schuine naden waarmee de raglanmouwen aan het voor- en achterpand zitten nog wel wat in moeten nemen. Nu zit de jurk nog niet strak rond mijn schouders, maar ik heb graag wat bewegingsruimte daar.

Voor het afwerken van de halslijn en mouwen heb ik een strook stof rond genaaid en dubbelgevouwen aan de jurk gelockt. Bij de mouwen heb ik wat plooitjes gevouwen en bij de halslijn sluit het gewoon mooi aan. Eén van die stroken bij de mouwen zit trouwens op z’n kop… Oeps! Maar ik stoorde me er niet zo aan dat ik hem opnieuw eraan wilde naaien.

Op de afwerking van de onderkant ben ik ook wel trots. Mijn naaimachine heb ik echt al jaren, maar de blindzoomsteek had ik nog maar weinig gebruikt. Het is nog geen perfecte blindzoomsteek, maar ik vind het stukken mooier afgewerkt dan met de zigzagsteek die ik normaal gebruik met tricotstoffen.

90% rolstoelvriendelijk

Waar ik de eerste jurk die ik met dit patroon maakte nog op een pyjama vond lijken, vind ik deze wel tof geworden. Juist die aanpassingen maken het net weer wat anders. En nog steeds comfortabel, vanwege de rekbare tricotstof.

Deze vogeltjesjurk heeft een beetje een A-lijn, waardoor de stof om je benen valt als je zit. Zo heb je dus vrijwel geen inkijk als je in je rolstoel zit.

Rondom de schouders is er genoeg bewegingsruimte om te kunnen rollen. In de oksel sluit de mouw ook niet zo nauw aan, dus zul je niet snel zweetplekken krijgen.

Het enige minpuntje aan deze jurk als rolstoelgebruiker is dat je plooien (of vetrollen) snel ziet. De groene stof is erg licht en de vogelstjesprint zit niet dicht opeen. Waarschijnlijk geen probleem als je een maatje 36 hebt, maar dat heb ik nu eenmaal niet. Ik denk niet dat ik de jurk vaker ga dragen met een panty, want dan zie je de rand van de panty door de jurk heen. Maar met blote benen of een legging waarvan de rand niet in mijn buik snijdt, staat het vast beter.

En wat vind jij ervan? Zou jij een jurk als deze graag dragen (in een rolstoel)?

scrundlewear ondergoed

Van al dat jurkjes naaien, houd ik altijd wel wat restjes stof over. Te veel om weg te gooien, maar te weinig om nog een heel kledingstuk van te maken. Maar een onderbroek is er meestal nog wel uit te halen! En na eerst wat gratis naaipatronen te hebben geprobeerd, besloot ik er nu één te kopen. Over Scrundlewear had ik op Instagram al veel goeds gelezen, dus ging ik hiervoor.

Het patroon: Scrundlewear 2.0 van Stitch Upon A Time

Geen idee hoe de 1.0 versie was, maar met het patroon Scrundlewear 2.0 kun je verschillende kanten op. Er zijn twee stijlen waar je uit kunt kiezen: kort (‘brief’) en een wat langer model (‘boy shorts’). En daarnaast kun je kiezen hoe je de tailleband en de rand bij het been kunt afwerken: met lingerie-elastiek of stof. Ook is er een optie om de tailleband om te vouwen en daar elastiek door te halen.

Ik koos voor de ‘boy shorts’ en zonder elastiek. Sowieso vind ik het een fijne manier van afwerken door een strookje tricot met de lockmachine eraan te naaien. Lekker snel en het ziet er mooi uit. En elastiek vind ik niet altijd fijn zitten.

Als je het patroon koopt, heb je meteen alle maten van XS tot en met 4XL tot je beschikking. Nu zal je die niet allemaal nodig hebben, maar met twee meiden in huis met verschillende maten, vind ik dit wel makkelijk. Er is een maattabel om te zien welke maat je nodig hebt, maar wel in inches. De hoeveelheid stof die je nodig hebt, is aangegeven in yards.

Dit wist ik dus gewoon niet hè!

Nu heb ik echt al wat vaker met PDF-naaipatronen gewerkt, maar bij het gebruiken van het Scrundlewear patroon leerde ik wat nieuws. Blijkbaar bestaan sommige PDF-patronen uit lagen en kun je ervoor kiezen om niet alle lagen uit te printen. Zo kun je het vinkje weghalen bij de maten die je niet nodig hebt. Dan bespaar je inkt en je patroonblad is een stuk overzichtelijker.

Uiteraard kwam ik hier pas achter nadat ik alle maten op één blad had uitgeprint en toen pas de instructies ging lezen… Op zich niet erg, want ik trek de maat die ik nodig heb dan gewoon over op patroonpapier, zodat ik het patroonblad zelf meerdere keren kan gebruiken voor verschillende maten. Maar het is wel handig om te weten als je toch al zeker weet dat je het maar in één maat gaat maken.

Ik ging ook eens kijken of mijn andere PDF-naaipatronen dat ook hadden. De Anna Dress niet, maar de Kielo Wrap Dress wel. Bij die laatste stond het dan niet in de instructies (of ik heb eroverheen gelezen), maar is er wel een beschrijving online.

Comfortabele en kleurrijke Scrundlewear

Het eindresultaat is te zien op de foto hier bovenaan het artikel. Ik had wel meer restjes stof uitgezocht, maar blijkbaar had ik mijn XL billen iets onderschat. Bij de meeste stofjes kwam ik net een paar centimeter tekort om het patroon uit te kunnen knippen. Maar wie weet zit er nog wat leuks voor mijn meiden bij en maak ik er nog wat in kleinere maatjes.

De pasvorm is echt perfect. Dat moet je maar van mij aannemen, je zult mij niet snel in mijn onderbroek op een foto zien staan. En ze zitten ook heerlijk, geen knellend elastiek of zichtbare randjes.

Eerlijk gezegd weet ik niet of ze zouden afzakken zo zonder elastiek in de tailleband. Zelf loop ik te weinig om dat te kunnen testen. De tailleband rolt bij mij aan voorkant wel wat op, maar daar heb ik verder geen last van. In een zittende houding en met toch wel een aardig buikje, gebeurt dat denk ik al snel.

afvallen weightloss

Afvallen: -0, -2, -4, -6, -8 kilo

En nee, dat is niet omdat ik het als één van mijn goede voornemens had staan en het nu na twee weken opgeef. Ook niet omdat ik inmiddels mijn ideale gewicht bereikt heb. Ik begin er gewoon niet meer aan, ben er klaar mee.

De afgelopen weken zag ik weer regelmatig op blogs voorbijkomen dat er wéér gestart werd met afvallen. En voor iedereen die zich daarbij goed voelt: vooral doen! Maar ik ga het niet meer doen en voel me daar juist helemaal prima bij.

Mijn afvalgeschiedenis

Mijn zwangerschap kan ik niet de schuld geven van het aankomen. Bij mijn eerste was ik al snel weer op mijn oude gewicht en had ik nog best een fit lijf. Eigenlijk kwam ik vooral aan door het niet zwanger worden. Bij de tweede ging dat niet zo gemakkelijk als bij de eerste en dat was best frustrerend. Met die frustraties ging ik wat meer snoepen en om te gaan lijnen leek me dan weer niet verstandig, want ik kon elk moment wel zwanger worden (dacht ik).

Na mijn eerste revalidatietraject had ik niet het idee dat ik alles had geprobeerd om van mijn pijn af te komen. Dus ik ging naar een diëtist om hiermee aan de slag te gaan. En ik viel 15 kilo af, alleen maar door sap en fris te vervangen door thee en water en wat meer te sporten.

Maar in de jaren daarna ging mijn lijf steeds meer achteruit en maakte ik steeds meer gebruik van een rolstoel. De eenvoudige aanpassingen aan mijn eetpatroon waren niet meer voldoende om op gewicht te blijven. Ik verbrandde minder, maar minder eten was lastig. Die 15 kilo kwam ik weer aan.

Daarna heb ik nog wel wat pogingen gedaan, waar ik hier op mijn blog ook wel over geschreven heb. Ik viel 6 kilo af en toen nog eens 2, ik kreeg een terugval en toen bleef het een poos stil hier. Ruim een jaar geleden probeerde ik mezelf weer even een boost te geven met sportvasten, in de hoop de draad weer op te kunnen pakken. De kilo’s die ik toen afviel, bleven er lange tijd van af. In de zomervakantie kwam er een kilootje bij, die ging er vanzelf weer af en kwam er met de kerst weer bij.

Dik & gezond

Ik ben nooit gaan afvallen omdat ik mezelf niet mooi vond met die kilo’s teveel. Natuurlijk is het jammer als je een superleuk jurkje hebt dat ineens niet meer past. Maar ik heb genoeg leuke jurkjes die wel passen en waar ik me mooi in voel. Hoe zwaar of dik ik ook ben.

Dat afvallen was voor mij vooral in de hoop om minder last te hebben van mijn gewrichten en fitter te blijven. Nu heeft het uiteindelijk nooit tegen de pijn geholpen, dus daar hoef ik het ook niet meer voor te doen. En wat het fit blijven betreft, ben ik nog aardig fit voor een rolstoelgebruikende EDS’er. Mijn werk houd ik nu prima vol en daarnaast dans ik een paar uur per week. Fietsen doe ik vooral als het mooi weer is, dat mag wel weer wat meer. En behalve mijn EDS met bijbehorende kwaaltjes ben ik gewoon gezond. Ik heb een prima weerstand, kan het me niet meer herinneren wanneer ik voor het laatst een griepje had.

Als ik mijn eetgewoonten onder de loep neem, is daar ook niet heel veel aan bij te schaven. Mijn dagelijkse porties passen bij wat ik nodig heb, zijn gezond en gevarieerd. Dat is overigens niet helemaal vanzelf gegaan. Mede dankzij de diëtisten en/of coach die ik bij het afvallen geraadpleegd heb, heb ik dit zo ontwikkeld. En sinds mijn maag en darmen wat heftiger zijn gaan protesteren bij onder andere wijn en (melk)chocolade, is er ook niet zoveel ruimte meer om af en toe flink te zondigen. Ik houd nog steeds van lekker eten, maar bij teveel en te vet word ik vanzelf afgeremd door mijn lijf.

Waar ligt de grens als je het afvallen opgeeft?

Het is natuurlijk niet de bedoeling dat ik nu enorm ga uitdijen. Ook al heb ik vooral rekbare jurkjes in mijn kast hangen, mijn rolstoel rekt niet mee. Dus wanneer mijn rolstoel te strak gaat zitten, zal ik toch wel weer eens moeten kijken of ik ergens wat bij kan stellen in mijn voeding en het bewegen.

De weegschaal zie ik niet heel regelmatig, maar ik wil toch wel onder de 90 kilo blijven. Ter vergelijking: op de foto’s hierboven uit 2016 woog ik 92 kilo op de eerste foto met de knalroze legging en 90 op de tweede foto. Ook al schommelt mijn gewicht nog weleens, tot nu toe is het me wel gelukt om onder de 90 te blijven. Dus ik verwacht ook niet dat ik daarbovenuit ga komen. Zolang ik gewoon mijn gezonde eetgewoonten blijf aanhouden en kan blijven bewegen zoals ik nu doe.

En als ik dan toch ooit boven die 92 uitkom of niet meer in mijn rolstoel pas: so be it. Ik weet dat ik genoeg doe om mijn lijf fit te houden en daarbij moet ik al genoeg binnen bepaalde grenzen blijven. Ik ga mezelf niet onnodig martelen en wil graag blijven genieten van eten en drinken. Want ook dat is iets wat binnen EDS niet zo vanzelfsprekend is. En wat dat betreft mag ik in mijn handjes knijpen dat mijn maag-/darmklachten nog minimaal zijn.