misiconistoryteller amsterdam inclusiedans

Net als wel meer vrouwen doe ik graag mijn best om goed voor de dag te komen, zowel qua uiterlijk als fitheid. EDS maakt dat iets lastiger, maar door alles op mijn eigen tempo en niveau te doen, hoop ik overbelasting te voorkomen en mijn spieren sterk te houden.
Dat goed voor de dag komen is soms een uitdaging, doordat ik steeds vaker mijn rolstoel gebruik en mijn kledingkast daar nog niet op is ingesteld. Reden genoeg om regelmatig achter de naaimachine te kruipen!

Vier foto's van Jacqueline in een gebloemde en paarse jurk. Bij de staande foto's draagt ze de jurk achterstevoren, met een V-hals op de rug. Bij de zittende foto's draagt ze de jurken met de V-hals voor.

Het voordeel van zelf jurken maken, is dat niemand bepaalt hoe ik de jurk draag. Er zit geen lusje in wat de achterkant markeert. Dus als ik de jurk achterstevoren wil dragen en gewoon zeg dat dat zo hoort, dan hoort dat zo!

Deze twee jurken maakte ik dus bewust om ook achterstevoren te kunnen dragen.

Achterstevoren jurk met bloemen

Hier had ik natuurlijk van tevoren al kunnen bedenken dat het met die drukke print op de tricostof niet heel erg zichtbaar zou zijn, maar ik heb hier dus twee van mijn favoriete naaipatronen gemixt: De Kielo Wrap Dress en de Joni Dress. Van de Joni Dress heb ik alleen de voorkant van de top gebruikt met de twist bij de borst. Voor de rest heb ik de Kielo Wrap Dress eraan geplakt.

Dat ging niet helemaal netjes, omdat de Joni Dress wat smaller is. Maar hé, dat zie je dan ook weer niet met die drukke print! Hoe het komt dat de jurk voor langer wordt als ik de overslag aan de voorkant doe, snap ik ook niet helemaal. Op een hanger zijn beide kanten even lang. Misschien heb ik gewoon meer billen dan borsten.

Het PDF-naaipatroon van de Kielo Wrap Dress bestaat uit verschillende lagen. Daarbij kun je dus gemakkelijk alle lagen wegvinken die je niet nodig hebt, zodat alleen je eigen maat en wat instructies overblijven.

De Joni Dress staat in het boek Stretch! en daarvan hebben ze kort geleden PDF-naaipatronen beschikbaar gesteld. Als je het boek al hebt gekocht, kun je de naaipatronen gratis downloaden. Hier zijn geen verschillende lagen die je aan kunt vinken, voor mij maakte dat niet zoveel uit, omdat ik toch de grootste maat nodig heb.

Vier foto's van Jacqueline met een jurk met rode bloemen. Op de eerste twee foto's draagt ze de jurk achterstevoren, met een hoge halslijn. Op de laatste twee foto's draagt ze de jurk met een V-hals voor. Op de middelste twee foto's zit ze in een rolstoel.

Paarse achterstevoren jurk met broekje

Toen ik deze paarse, doorzichtige, gebreide stof op de markt tegenkwam (voor maar 50 cent per meter!), had ik eigenlijk een andere jurk in gedachten. Wel iets met een lekker luchtige open stuk op de rug. Maar omdat ik ook mijn beamer wilde proberen, ging ik op zoek naar een naaipatroon wat ook geschikt is voor het direct op de stof projecteren.

Voor de jurk kwam ik uit op de Crossover Dress van Ellie & Mac. De jurk is dus eigenlijk bedoeld zoals hieronder rechts op de foto te zien is: met een overslag aan de voorkant. En zo is het natuurlijk ook gewoon een leuke jurk, maar ik draag ‘m dus liever achterstevoren.

Omdat de stof zo doorschijnt, heb ik er meteen een broekje bij genaaid in dezelfde stof. Als je goed kijkt, zie je die wel een beetje door de jurk heen. In het filmpje zie je ‘m iets beter, de rest laat ik maar aan de verbeelding over.

Hiervoor heb ik weer een naaipatroon gebruikt wat geschikt is voor het projecteren: Peg Legs van Patterns & Pirates, plus de Add Ons hierbij, voor een tailleband met wat meer contour. Dat dit ook nog eens gratis patronen zijn, maakt het helemaal fijn om uit te proberen!

De dunne stof was wel wat glibberig om te naaien en ging snel lubberen. Daarom heb ik de mouwen alleen met de lockmachine afgewerkt, met garen in dezelfde kleur. De halslijn en onderkant van de jurk heb ik wel omgezoomd. Nadat ik daar ook nog even met een strijkijzer overheen ging, zag dat er wel beter uit. Ik moet sowieso ook nog een beetje wennen aan mijn nieuwe naaimachine, welke steken ik bij welke stof het beste kan gebruiken.

Vier foto's van Jacqueline met een paarse jurk. Op de eerste twee foto's draagt ze de jurk achterstevoren, met een hoge halslijn voor en een diepe V achter. Op de laaatste twee foto's draagt ze 'm met de V-hals voor.

Naaien met een projector

Bij beide jurken (en het broekje) heb ik PDF-naaipatronen gebruikt. Dit keer het ik ze niet zoals gebruikelijk geprint, aan elkaar geplakt en weer uitgeknipt, maar direct met een beamer op de stof geprojecteerd. Daar ging nog wel het één en ander aan onderzoek aan vooraf, voordat ik helemaal snapte hoe dat werkte. Mocht je daar meer over willen weten, dan kan ik je aanraden om via social media eens te neuzen onder de hashtag #ProjectorSewing.

Zelf heb ik veel gehad aan de instructies op de Facebookgroep Projectors for Sewing. Hier vind je allerlei handleidingen over welke beamer je kunt gebruiken, hoe je ze kunt installeren en hoe je op die manier moet kalibreren zodat de naaipatronen in de juiste grootte op je snijmat komen. Er is ook een Nederlandse groep: Naaien met een projector/beamer. En via de groep Sewing Patterns for Projectors ontdekte ik weer wat meer naaipatronen die goed te gebruiken zijn in combinatie met een projector.

Als een naaipatroon echt geschikt gemaakt is voor het projecteren, staat er meestal ‘projectorfile’ in de bestandsnaam. Hierbij kun je dan lagen aan- of uitzetten om alleen de benodigde maat te projecteren. Een PDF-naaipatroon op A0-formaat is ook geschikt voor de projector, alleen kun je hier niet altijd de lagen uitzetten en is er geen rekening gehouden met hoe de stukken op de stof komen.

In het filmpje hieronder is in een timelapse te zien hoe ik dat met de paarse jurk en bijpassend broekje heb aangepakt. Het knippen kostte me inclusief kalibreren maar twintig minuten. Het naaien ongeveer anderhalf uur, wel onderbroken met wat pauzes.

Sommige links in dit artikel zijn affiliate links. Daar merk jij verder niks van, maar mocht je op zo’n link klikken en in die webshop wat kopen, dan help je mij aan een paar centen.

Knalrood halfrond kussen, grijze laptopsleeve met I am Groot en een kleine strijkplank met een blauw/wit/zwarte hoes

Twee weken zit ik inmiddels thuis, maar echt heel veel puf om van alles thuis te gaan doen, heb ik nog niet. Alleen maar bankhangen en hier en daar wat aan het huishouden doen, is ook niks aan. Dus ging ik op zoek naar wat kleine naaiprojectjes. Gewoon lekker simpel waar ik niet teveel bij hoef na te denken en waarbij ik amper een half uur achter de naaimachine hoef te zitten.

Eigenlijk heel toevallig kwam ik in de loop van deze weken op drie hoezen uit. En het leuke van hoezen is dat je met weinig inspanning iets totaal anders krijgt.

1. Knalrode corduroy kussenhoes

Op onze vorige bank hadden we een paar knalrode kussens. Inmiddels zijn we voor een ander kleurtje gegaan, maar de kussenhoezen had ik nog bewaard. Drie knalrode corduroy kussenhoezen van vijftig bij vijftig centimeter, van Ikea. Nu was ik in onze muziekkamer in wording bezig geweest en het leek me wel wat om de kussenhoezen daar te gebruiken op de stoelen. Alleen hebben twee van de stoelen daar halfronde kussens en geen vierkante.

Dus ik legde het kussen op de hoes, trok de ronde kant over en knipte dit van de kussenhoes af. De rits heb ik weer hergebruikt door ‘m in die ronde kant van de hoes te zetten, dus dit koste me helemaal niks.

Het is niet echt een perfecte hoes, de puntjes aan de voorkant zien er misschien een beetje raar uit. Maar het ziet er in ieder geval stukken beter uit dan toen de vierkante hoes er nog omheen zat en er twee lange flappen tussen de spijlen van de stoel hingen.

De rode kussenhoes in de hangstoel heb ik niet aangepast, alhoewel dat kussen ook wel een beetje rond loopt aan de achterkant. Maar hier blijven er niet van die grote flappen over en ik wilde een klein naaiprojectje. Met die twee kussenhoezen was dat wel genoeg!

2. Laptopsleeve met borduursel

Onze jongste dochter volgde al die tijd de online lessen op haar mini Ipad en haar danslessen op mijn laptop, dus werd het wel een keer tijd voor een eigen laptop. Toen de laptop bezorgd werd, bedacht ik me ineens dat ik nog een borduurpatroon had wat zij erg leuk vond èn ook nog wat restjes stevig vilt had.

Het borduurpatroon is Baby Groot uit de film Guardians of the Galaxy. Ik kocht ‘m op Etsy na een tip op Facebook. En ik vind ‘m ongeveer net zo leuk als mijn dochter, dus misschien moet ik ‘m nog maar eens borduren.

Voor de sleeve zelf heb ik gewoon de laptop twee keer overgetrokken op het stuk vilt wat ik nog had. Met ongeveer twee centimeter naadtoeslag helemaal rondom, zodat ook de dikte van de laptop meegenomen was. Als je hieronder door de Instagramfoto’s scrollt, zie je dat ik eerst één kant geborduurd had en daarna de rits erin gezet heb. En daarna uiteraard de twee kanten op elkaar genaaid. Omdat het vilt is en het dus niet rafelt, heb ik de sleeve verder niet binnenstebuiten gekeerd na het naaien, maar gewoon zo gelaten.

3. Strijkplankhoes met heel veel blauw/zwart/witte kopjes

Deze zag ik ergens op Instagram voorbijkomen en het zag er zo simpel uit, dat ik het meteen ook wilde proberen.

Ik ben niet iemand die veel strijkt, eigenlijk gebruik ik mijn strijkijzer alleen bij het naaien. Een klein strijkplankje (weer van Ikea) voldoet voor mij dus prima en deze hangt dan ook in mijn naaikamertje.

Ook hier was het even overtrekken, knippen en naaien. Rondom de strijkplank heb ik een paar centimeter naadtoeslag meegenomen met het overtrekken en knippen. Daarna biasband rondom gespeld en genaaid, met een kleine opening om een koord erdoorheen te rijgen.

Weer gebruikte ik een restje stof en nog wat biasband en koord wat ik had liggen. Ik hoefde er niet de deur voor uit èn het kostte me niks. De stof was wel een beetje krap aan. Als je goed kijkt, zie je dat de stof er wel een tikkeltje scheef op zit daardoor. Maar ik vond het toch wel een erg leuk printje om in mijn naaikamertje te hebben hangen. Lekker druk, past mooi bij de flipperkast en mijn bureaustoel zo. Die bureaustoel heeft trouwens ook een hoes die ik zelf gemaakt heb. Wel wat langer geleden en niet zo’n simpel klusje als deze strijkplankhoes!

Heb jij nog leuke snelle naaiprojectjes om te doen? Drop gerust een linkje in de reacties, ik ben altijd in voor nieuwe ideeën!

Foto 1 Jacqueline in rolstoel met zwart vest met roze details, foto 2 een close-up van de rits, kraag, borduursel ('Fuck it') en pins, foto 3 Jacqueline staand met zwart vest met roze details, handen in zakken.

Je zou misschien denken dat ik aardig behendig ben op de naaimachine. Maar eigenlijk valt dat reuze mee. Ik heb een aantal favoriete patronen die ik vaker gemaakt heb en zo in elkaar zet. En vaak loop ik de kantjes er vanaf en ontwijk ik lastige technieken. Zeker ritsen sla ik graag over.

Maar het werd eens tijd om uit mijn comfortzone te gaan, dus ik ging voor een sportief ritsvest. Iets wat ik zelf zo zou kopen en graag draag, maar zelf maken? Nee, dat had ik nog niet eerder gedaan.

Naai- en borduurpatronen op Etsy

Sinds kort heb ik Etsy weer herontdekt. Zo ontzettend veel keuze daar! En met digitale bestanden ideaal, want je hebt het meteen binnen.

Het patroon voor het ritsvest is van Elizabeth Sweetwater. Ik had nog niet eerder met een patroon van haar gewerkt, dus dat was even wennen. Fijn aan het PDF-patroon is dat je bladzijdes per maat kunt selecteren en uitprinten, zodat je niet in de war kunt raken met verschillende lijnen. Ik miste heel even de instructies bij het patroon, maar die staan apart op haar website. De instructies zijn zowel in het Nederlands als in het Engels. Deze zijn met de foto’s erbij goed te volgen, alhoewel ik wel het idee had dat ik iets miste bij het maken van de zakken en hoe deze bij de rits vast komen te zitten.

Het borduurpatroon met de tekst ‘Fuck it’ is van Anna Achenbach. Op mijn laptop worden de pagina’s op Etsy meteen vertaald, waardoor ik even twijfelde of het bestand wat ik nodig heb (PES) ook geleverd zou worden. Maar even terug naar de oorspronkelijke taal, stond deze er wel bij.

Bij beide patronen kon ik meteen na het betalen het patroon downloaden. Echt, als ik toch de creativiteit en vaardigheden had om naai- of borduurpatronen te kunnen maken, had ik ook zo een webshop begonnen. Zo gemakkelijk met die digitale bestanden!

(De pins die je op de middelste foto ziet heb ik niet zelf gemaakt, maar zijn van Ik maak dingen.)

En hier ging het mis

Ik was gaan shoppen voor stof en andere benodigdheden voor ik een patroon had uitgekozen. En met een tijdslot van twintig minuten, ben ik aardig door die winkel gesjeesd met mijn wensenlijstje. Ik wist wel dat ik een ritsvest wilde maken, maar gokte maar een beetje wat ik daarvoor nodig had.

En bij het naaien had ik me dan wel voorgenomen om echt netjes volgens de instructies te werken, maar dat pakte soms toch anders uit.

  1. Rits: Toen ik eenmaal thuis het patroon uitkoos, ontdekte ik dat ik een rits had die vijf centimeter te kort was. En dan had ik kunnen wachten tot een nieuwe winkelafspraak, of een nieuwe rits kunnen bestellen. Maar ik wilde gewoon aan de slag. Dus besloot ik gewoon het vest te maken, maar dan met een split aan de onderkant. Aangezien ik toch meestal (in mijn rolstoel) zit, is dat niet echt te zien.
  2. Borduursel: Ik was dan wel zo slim om eerst op het patroondeel te borduren en daarna pas het ristvest in elkaar te zetten, maar heb daarbij wel een patroondeel weg kunnen gooien. In plaats van kleur één zwart en kleur twee roze te borduren, deed ik kleur één eerst zwart en daarna nog een keer kleur één in roze eroverheen. Die kon dus opnieuw.
  3. Zakken: Bij het kiezen van welke stof ik waar zou gebruiken, ging het ook een beetje mis. Ik wilde de binnenkant van de zakken in dezelfde stof als de rest van het vest, zodat de zakken niet zo op zouden vallen. Maar die stof is dus zo dik (en ik snapte het in elkaar zetten van de zakken niet zo goed), dat de zakken niet zo mooi vallen. Ik had beter een dunne zwarte stof kunnen gebruiken voor de binnenkant van de zakken.
  4. Kraag: De uiteinden van de kraag hadden dichter bij de rits moeten zitten. Ik dacht dat ik het goed deed volgens de beschrijving, maar zo zag het er niet uit. Op zich geen ramp, de kraag is nog steeds behoorlijk symmetrisch.
  5. Piping: Het leek me leuk om de piping in de roze boordstof te doen die ik ook voor de kraag, heupband en manchetten gebruikt heb. Maar mijn niet zo geweldig geknipte stroken en de dikke stof voor het vest maakten het niet zo’n strak geheel als ik zou willen.
  6. Heupband: En als laatste kreeg ik de heupband ook niet netjes doordat er zoveel dikke stof bij elkaar zat.

Toch een leuk ritsvest en een hoop geleerd!

Misschien dat ik de heupband nog wel ga oplappen op de één of andere manier. Aan de andere kant kan ik het ritsvest ook gewoon zo houden als hij nu is. Als ik zit, zie je dat rare splitje en de slordige heupband toch niet zo. De andere foutjes, ach daar kan ik prima mee leven. Het is nog steeds een heel comfortabel vest. En zie je hoe mooi de belegdelen matchen bij de jurk?

Door weer eens iets anders dan mijn favoriete jurkjes te naaien en de instructies eens een keer goed te lezen, heb ik weer wat nieuwe handigheidjes opgestoken.

Een rits inzetten vraagt wat meer precisie dan een simpele jurk op de lockmachine in elkaar flansen. Met stroken vlieseline helpt het om zelfs in een rekbare stof de rits strak erin te zetten.

Piping had ik weleens eerder gebruikt, maar dan gewoon meteen tussen twee lagen stof in. Door het eerst op de ene stof te stikken en daarna de stiknaad als hulplijn te gebruiken, wordt het geheel een stuk netter. Een volgende keer zou ik dan wel dunnere stof gebruiken voor zowel de patroondelen als de piping.

En met weer een ervaring rijker durf ik het wel aan om nog een keer dit ritsvest te maken. Maar dan zonder de zakken waarschijnlijk. Die zijn amper diep genoeg om je vuist in te doen en zittend gaan ze toch snel openstaan. Misschien minder snel als ik een dunnere stof gebruik, maar waarom zou ik het mezelf moeilijk maken als de zakken toch geen functie hebben?

Wat betreft de rits denk ik dat ik toch weer voor een rits van 45 in plaats van 50 centimeter zou gaan. Maar dan wel het patroon fatsoenlijk inkorten hiervoor. Nu vind ik de rits zittend precies goed vallen, een langere rits zou toch meer gaan bollen.

En wat vind jij van mijn eerste poging tot het naaien van een ritsvest? Top of flop?

verschillende toevoegingen aan een rolstoel, zoals een musketonhaak, bidonhouder, boodschappentrolley, toetsenbord.

Sommige accessoires zijn echt gemaakt voor een rolstoel, dat zie je dan ook wel aan de prijs. Maar vaak kom je ook iets tegen wat ergens anders voor bedoeld is, maar net zo makkelijk is in combinatie met een rolstoel. Ik houd wel van wat gemak, dus ik kan inmiddels niet meer zonder deze handigheidjes!

1. Tassenhaken

Ik heb ze zowel aan mijn gewone rolstoel als aan mijn werkrolstoel: tassenhaken, in dit geval karabijnhaken. Met een riempje met klittenband kun je deze aan je frame of duwsteunen vastmaken. Ze zijn eigenlijk gemaakt voor buggy’s of kinderwagens, maar gaat net zo goed samen met een rolstoel. En zo zijn er wel meer kinderwagenaccessoires die ook goed werken met een rolstoel. Een luiertas is bijvoorbeeld heel makkelijk te bevestigen aan de duwsteunen van een rolstoel.

Aan mijn gewone rolstoel heb ik twee haken onder mijn zitting hangen. Hier kan ik een bos sleutels of een tasje aan hangen. En ik kan er dan wel makkelijk bij komen, maar anderen niet. Aan mijn werkrolstoel heb ik zelfs vier haken: ook nog twee aan de duwsteunen. Daar heb ik dan weer een tasje aan hangen met spullen die ik tijdens het lesgeven graag bij de hand wil hebben. Zoals bordstiften, pennen, lesboeken, enzovoort.

2. Bidonhouder

Nu ik dit schrijf, bedenk ik me dat mijn werkrolstoel ook wel een bidonhouder kan gebruiken. Ik heb ‘m nu dus alleen op mijn gewone rolstoel. Zeker met dagjes uit of wandelingen gebruik ik ‘m veel.

Wel denk ik dat ik nieuwe bidonhouder eerder van kunststof zou nemen. Ik heb nu één van aluminium en dat rammelt nogal met mijn thermosfles erin. Vandaar ook de sok om de thermosfles.

Behalve een bidon of thermosfles heb ik ‘m ook al eens gebruikt met een wijnfles erin. Heel handig tijdens een barbecue.

3. Boodschappentrolley

Mijn boodschappentrolley is er één die eigenlijk voor achter een fiets bedoeld is. Maar ik heb ‘m dus meteen al met een koppelstuk voor de rolstoel aangeschaft. In eerste instantie om mijn dansrolstoel achter mijn gewone rolstoel aan mee te kunnen nemen (zie ook de foto’s in de review van de transporter). Inmiddels doe ik elke week de boodschappen met mijn trolley. Echt superfijn, want er gaat ontzettend veel in.

4. Luchtcompressor

Via de Facebookgroep Rollers kom ik ook aan handige ideeën, zoals de Xiaomi luchtcompressor. Thuis hebben we ook wel een gewone fietspomp, maar die neem je niet zo snel mee en is ook best zwaar als je je banden echt goed hard wil hebben.

Deze luchtcompressor is echt heel gemakkelijk in gebruik. Zodra je het slangetje aan één kant lostrekt, gaat het beeldscherm aan. Dan kun je vervolgens aangeven hoeveel PSI of bar je nodig hebt en de pomp aanzetten. Deze stopt dan vanzelf. Hij maakt wel wat herrie, maar het duurt nog altijd korter dan wanneer ik met de hand moet pompen, dus dat heb ik er wel voor over.

5. Verfrissingsdoekjes

In de rugleuninghoes die ik zelf gemaakt heb, zitten een paar ritsvakjes. Hier bewaar ik wat spullen die ik graag bij de hand heb, onder andere dus een pakje met verfrissingsdoekjes. Met al dat rollen worden je handen snel vies en er is niet altijd een kraan in de buurt. Dan zijn dit soort doekjes wel fijn om je handen even schoon te maken.

Je hebt ze in verschillende merken en bij de meeste drogisten wel. Voordeel van deze doekjes ten opzichte van bijvoorbeeld babybillendoekjes vind ik het formaat. Deze zijn lekker compact en nemen niet zoveel ruimte in. Ik gebruik ze ook niet zo ontzettend vaak dat ik een grote verpakking nodig heb. Dan zouden de doekjes al uitgedroogd zijn voordat het pak halfleeg is.

6. Multitoolset

Met alle hobbels in de weg trilt er nog weleens wat los aan mijn rolstoel. Dan is het handig om een setje bij je te hebben om het weer vast te schroeven. Deze heb ik dus standaard in één van de ristvakjes in mijn rugleuninghoes zitten. En ik heb het al een paar keer meegemaakt dat een monteur van Medipoint de Smartdrive niet goed bevestigd had, waardoor ik dit op straat kon herstellen.

7. Hockeytas

Onze oudste dochter hockeyt al jaren niet meer, maar haar hockeytas was wel een blijvertje. Ik ontdekte namelijk dat daar precies het schuimrubber stuk in past om de Smartdrive in te zetten. Nu hangt die Smartdrive bijna altijd wel aan mijn rolstoel, maar als we op vakantie gaan (ooit weer, hoop ik…) dan kan ik met deze tas de Smartdrive en oplader gemakkelijk meenemen.

De pomp past er ook nog bij en zo heb ik alle rolstoelbenodigdheden bij elkaar in één tas.

8. Flexzi met draadloos toetsenbord

Gisteren mocht ik na lange tijd weer echt in de klas lesgeven waarbij mijn draadloze toetsenbord en Flexzi goed van pas kwamen. Op die manier kan ik vanuit elke plek in het klaslokaal het smartboard bedienen en er op schrijven. Er zitten ook een scrollwieltje en tracking ball op, dus een losse muis is dan niet meer nodig.

Het draadloze toetsenbord zit met klittenband aan de Flexzi standaard vast en dat zit heel stevig. Als ik even naar het toilet ga tussendoor, duw ik dat toetsenbord even opzij en dan blijft hij goed vast zitten.

9. Klittenband

Ideaal om iets vast te maken zonder je rolstoelframe te beschadigen. Zo heb ik mijn bidonhouder met klittenband vastgezet. Maar met een extra gespbandje kan ik zelfs een boxje onder mijn dansrolstoel vastmaken, omdat de hele zitting uit klittenband bestaat. Zo kan ik altijd muziek meenemen om overal te kunnen dansen!

Nu hebben wij altijd wel wat kabelbinders ergens slingeren, aangezien mijn man elektricien is. Daarvan bestaat de ene kant uit de zachte kant van het klittenband en de andere kant heeft dan de haakjes. Even ergens omheen rollen en het zit vast.

10. Zitkussen als verstopplek

Deze oplossing is toch wel het goedkoopste en minst opvallende van allemaal: gewoon iets onder of achter je zitkussen verstoppen!

Met dansoptredens wil ik mijn telefoon en portemonnee niet zomaar laten slingeren, dus stop ik die onderaan de rugleuning achter mijn zitkussen. Wel met het geluid uit uiteraard. Bij mijn dansrolstoel kan dat, omdat de rugleuning doorloopt in de zitting. Bij mijn andere rolstoelen is de zitting en de rugleuning zoveel gescheiden, dat het er tussenuit zou vallen.

Het verzekeringsplaatje en de papieren van mijn smartdrive bewaar ik in de hoes van mijn zitkussen. Zo heb ik die altijd bij me, maar zit het toch niet in de weg. En onder het hoekje van mijn zitkussen bewaar ik weleens wat dingen die ik even snel weg wil stoppen, zoals een toegangskaartje, flyer of een programmaboekje. Soms kom ik zo ineens weer wat leuke herinneringen tegen als ik mijn kussen optil!

Hier kun je nog even door de (iets grotere) foto’s klikken en er zit een filmpje van de met Smartdrive gevulde tas bij:

De linkjes naar Bol zijn affiliate links. Mocht je op de linkjes klikken en in die webshop wat kopen, dan help je mij aan een paar centen, zonder dat jij daar iets van merkt. Behalve de luchtcompressor zijn het niet exact dezelfde producten als ik zelf heb, maar wel vergelijkbaar.

Hand die rolstoelwiel vasthoudt met een Fitbit Sense smartwatch om de pols.

In mei vorig jaar raakte ik mijn Fitbit kwijt. Balen, maar ik dacht dat het meteen een goed moment was om over te stappen op een smartwatch die ik ook kon gebruiken om mijn Smartdrive aan te sturen, een Ticwatch.

Maar ik kon er niet aan wennen. De batterij ging enorm snel leeg als ik ‘m in combinatie met mijn Smartdrive gebruikte en hij kon niet zo veel en zo nauwkeurig bijhouden als mijn eenvoudige Fitbit Alta (zoals slaap en hartslag). Ook was het een nogal groot en log ding, niet prettig om mee te slapen. Dus ik wilde weer terug naar een Fitbit, maar dan wel met nòg meer gemakken.

Smartwatch-gemakken van de Fitbit Sense

Ja, ik had natuurlijk weer voor een klein, simpel Fitbitje kunnen gaan. Maar zoals ik al zei, wilde ik wel wat meer gemak. Dus ik ging meteen voor de meest uitgebreide, de Fitbit Sense. Nu kun je daar zoveel op zetten als je zelf wilt. Ik houd het nog redelijk bescheiden.

Contactloos betalen deed ik al vaak met mijn pasje, maar met een smartwatch leek dat me helemaal ideaal. Die zit goed vast om je pols en als je ‘m toch zou verliezen, dan is het contactloos betalen meteen vergrendeld zodra hij van je pols gaat. Met een pasje is dat net wat diefstalgevoeliger. En als rolstoelgebruiker is het sowieso fijn om geen pincode in te hoeven toetsen. Mensen kijken makkelijker mee over je schouder als je lager zit.

Supermakkelijk en een stuk veiliger dus, dat contactloos betalen met mijn nieuwe Fitbit!

Een andere praktische functie (zeker voor rolstoelgebruikers en/of met dit koude weer) is dat je met de Fitbit gewoon berichtjes kunt ontvangen en beantwoorden èn je telefoon kunt opnemen. Ik heb vaak mijn telefoon in mijn binnenzak en normaal zou ik dus eerst stil moeten staan om mijn jas open te ritsen en die telefoon te pakken.

Mijn man en ik hebben allebei een smartwatch welke we ook als wekker gebruiken. Echt heel fijn dat je niet wakker wordt van de herrie van een gewone wekker wanneer hij eruit moet, maar allebei op je eigen tijd via trillingen op je smartwatch. Er zit ook een slimme wekker op de Fitbit Sense, die je op het juiste moment in je slaapcyclus wakker maakt. Maar die heb ik maar snel uitgeschakeld. Ik wil helemaal niet een half uur voor mijn normale tijd mijn bed uit!

Gezondheid en activiteiten bijhouden

Dit miste ik heel erg bij de Ticwatch: het bijhouden van mijn slaap, hartslag en dat soort dingen. En nu ik weer met een Fitbit slaap, heb ik weer beter zicht op mijn slaappatroon. De Sense houdt nog veel meer bij dan dat, bijvoorbeeld ook je ademhalingsfrequentie, hartslagvariabiliteit, huidtemperatuur en zuurstofverzadiging. Daar had ik niet bijzonder hoge verwachtingen bij, maar het maakt het wel duidelijker zichtbaar als iets anders is dan normaal.

En ik moet zeggen dat de Fitbit Sense nog verrassend nauwkeurig is daarin. Toevallig had ik een tijdje geleden ook een slaaponderzoek en daarbij kwamen de saturatiewaarden gewoon overeen. Overigens kwam er niet echt wat uit dat onderzoek, maar ik kan nu wel de saturatie die de Fitbit aangeeft volgen en aan de bel trekken als die onder de 90% komt.

Qua activiteiten moet ik weer even wennen aan de lay-out van de Fitbit-app. En vanaf de smartwatch is de keuze uit trainingen niet zo heel groot. Dat kan ik dan wel achteraf weer wijzigen, maar het is wel een beetje onhandig.

Andere apps?

Op zich heb ik niet zoveel behoefte aan allerlei apps op mijn smartwatch. Wat ik nu gebruik, vind ik al genoeg luxe. En het scherm is maar klein, dus ik zie het nut niet zo om hier spelletjes op te doen, of nieuws te lezen.

Ik heb wel even rondgekeken naar een wijzerplaat die ik prettig vond. Dan kom je trouwens ook wijzerplaten tegen waar je voor moet betalen, daar zit ik ook niet echt op te wachten. Met de wijzerplaat die ik nu heb (zie de foto hierboven), ben ik wel tevreden. Als je je display altijd aan laat staan, zie je alleen nog maar de witte wijzers en de datum heel licht in de achtergrond. Maar dan gaat je batterij wel sneller leeg. Ik heb het display uit staan, dan gaat hij wel aan bij beweging of tikken. En de batterij gaat dan vier tot zes dagen mee.

Apps om muziek mee te bedienen heb ik er juist weer afgegooid. Dit is op de Fitbit alleen gekoppeld aan betaalde apps die ik op mijn telefoon of laptop ook al niet gebruik.

Ach, misschien val ik wel gewoon niet helemaal in de doelgroep voor de Fitbit Sense. Wel een vermogen neergelegd voor een smartwatch, maar te gierig voor al die dure extraatjes, haha!

In dit artikel is gebruik gemaakt van affiliate links. Daar merk jij verder niks van, maar mocht je op de linkjes klikken en in die webshop wat kopen, dan help je mij aan een paar centen.

3 foto's van Jacqueline in een okergele boven de knie vallende jurk (Freya Dress) met lange mouwen en met een paarse panty en zwarte gespschoenen. Op de middelste foto zit ze in een rolstoel.

Het duurde even voor ik weer aan naaien toekwam. Mijn oudste dochter pikt steeds vaker mijn plekje achter de naaimachine in. Maar ik had nog een lapje stof liggen wat erg geschikt was voor een winterse jurk en wat tijd om te vullen. Dus maakte ik weer een Freya Dress!

Stof & patroon Freya Dress

De stof is nogal synthetisch en daardoor wat statisch. Het is een gebreide stof in okergeel en zwart gestreepte banen. Bij ons op de markt stond eerst altijd een stoffenkraam met coupons, daar had ik ‘m vandaan. En de lap stof lag er dus al een tijdje, want de stoffenkraam is al een poos niet op de markt te vinden.

Het patroon heb ik eerder gebruikt, maar dan voor een jurk met kol en zak. Voor deze jurk heb ik het standaard patroon van de Freya Dress gebruikt, uit het boek Stretch! van Tilly and the Buttons. Deze heeft een meer aansluitende kraag dan de vorige versie.

Omdat ik het patroon al eerder gebruikt had, hoefde ik alleen de stof te knippen en naaien. Niet overdreven: deze jurk was echt binnen een uur klaar!

Nieuwe orthopedische schoenen en panty erbij!

In de kerstvakantie kreeg ik mijn nieuwe orthopedische schoenen binnen. Mijn vierde paar alweer (>hier< zie je mijn andere orthopedische schoenen). Bij de andere heb ik ook een rits naast de veter- of gespsluiting, maar deze schoenen hebben dat niet. Ik was even bang dat de orthopedisch schoenmaker mijn handen iets overschat had en zag mezelf al stoeien met elke keer die gespen los en vast maken.

Maar er zit dus gewoon klittenband onder de gespen! Dus aan- en uittrekken gaat gewoon net zo makkelijk als altijd.

Het is vast ook wel te zien dat ik weer Dr. Martens als voorbeeld heb gebruikt. Het model wordt niet meer verkocht, maar op mijn Pinterestbord met schoenen zie je het origineel.

En ik heb pas wat nieuwe panty’s gekocht, Snagtights, waar je er hier een paarse van ziet. Ik had hier veel goede verhalen over gehoord, maar moet eerlijk zeggen dat ik ze ook weer niet zo bijzonder vind. Gewoon een panty, meer niet. Maar misschien heb ik het geluk dat ik met andere panty’s ook wel goed slaag met een maat XL.

Al met al een simpele nieuwe outfit waar ik niet eens de deur voor uit hoefde!

Wat naaien betreft, had ik geen plannen voor 2020. Maar iets wat ik echt totaal niet had kunnen voorspellen, was dat ik dit jaar mondkapjes zou gaan naaien. Voor mijn dochters was dat ook een leuk werkje om mee te oefenen op de naaimachine en tegenwoordig zit de oudste er bijna vaker achter dan ik.

Wel had ik me voorgenomen om in mijn bullet journal bij te houden wat ik zoal gemaakt heb. Dat is me ongeveer tot de zomer gelukt… Aan de andere kant heb ik mezelf wel wat verbeterd in het digitaal vastleggen van mijn naaiprojectjes. Mijn outfitfoto’s zijn een stuk duidelijker doordat ik nu een rustige achtergrond heb en goed licht. En ik ben wat meer gaan oefenen met filmpjes maken. Die zijn echt nog niet super professioneel, maar ik vind het leuk om te doen en hier beter in te worden. Inmiddels durf ik mijn stem weer te laten horen en heb ik ook ondertiteling toegevoegd aan de filmpjes die ik nu maak. Op mijn YouTube kanaal heb ik een playlist aan gewijd aan mijn DIY’s:

Accessoires voor rolstoel & huis

Uiteraard ben ik weer aan de slag gegaan om het rollen wat praktischer en aangenamer te maken.

Voor mijn werkrolstoel maakte ik een zakje om alles voor het lesgeven binnen handbereik te hebben. En nadat een klusser mijn rolstoelbekleding verziekte met een rondspuitende bus purschuim, heb ik mijn rolstoel opnieuw bekleed. Voor de regenachtige dagen maakte ik een regendek en een regenjas in dezelfde stof.

Ook ben ik met vilt aan de slag gegaan om een opberger te maken voor een lastig hoekje. Dat smaakte wel naar meer!

Nieuwe patronen uitgeprobeerd

Om wat aan mijn voorraad restjes tricotstof te doen, kocht ik het Scrundlewear patroon om onderbroeken te naaien. Ik geloof dat ik er inmiddels een stuk of zes van heb.

En ik kocht het boek Stretch! van Tilly and the Buttons, hiervan was de Joni dress meteen mijn favoriet. Een mooie vrouwelijke jurk en toch heel comfortabel. Uit hetzelfde boek maakte ik een meer slobberige trui jurk met grote kol. Nog comfortabeler, maar iets minder flatterend. Ach, dat hoeft toch ook niet altijd.

In de herhaling: Anna dress

De Anna dress kwam weer een paar keer terug in 2020, maar dan wel steeds met een extra toevoeging. En dan bedoel ik niet alleen het matchende mondkapje, maar ook bijvoorbeeld een open stuk op de rug. Dit deed ik door het patroon te combineren met een ander patroon. En de zwarte Anna dress met kersen kreeg een matchende korte legging voor eronder, fijn voor op de fiets!

Oude naaipatronen, nòg comfortabeler gemaakt

Met wat oude naaipatronen, soms met elkaar gemixt, naaide ik nog wat meer jurken. Opvallend veel met raglanmouwen trouwens. En comfortabel was het het thema van mijn jurkjes van het afgelopen jaar.

Wat zal 2021 voor nieuwe naaisels brengen?

Er komt begin februari een nieuwe kastenwand, waardoor ik de huidige kast ook maar eens uit ga mesten. En met al die comfortabele jurkjes van 2020 heb ik daar voorlopig wel even genoeg van. Het zou ook wel weer eens leuk zijn om een fancy dress te maken.

En ik heb op dit moment zoveel vilt, dat het niet in de kast past, dus daar kan ik ook op losgaan. Voor die nieuwe kast kan ik vast ook wel wat opbergmandjes gebruiken voor sokken enzo.

Waarschijnlijk zal ik mijn naaikamertje steeds meer moeten delen met mijn dochters. Zeker de oudste heeft het nu te pakken en wil zelfs voor haar profielwerkstuk iets gaan naaien. En eigenlijk vind ik dat alleen maar leuk natuurlijk. Wie weet kan ik ook nog wat van haar creativiteit en vaardigheden leren.

Wat waren jouw mooiste creaties van 2020?

driewielligfiets broekpolder hase lepus woutlander

Niet geheel onverwacht, maar toch wat sneller en langer dan gehoopt, zitten we nu weer in een lockdown. En ja, ik zou ook liever bij vrienden en familie op visite gaan. Maar op zich houden we het hier thuis ook wel goed uit. En voor wie nog wat tips kan gebruiken, heb ik hier nog wat aanraders:

Boekentip: Zondagskind en Zondagsleven van Judith Visser

Al eerder getipt door mijn zus las ik eerst Zondagsleven en daarna Zondagskind in één ruk uit. Misschien niet de meest logische volgorde. Zondagskind gaat namelijk over Jasmijn als kind en zondagsleven gaat over haar volwassen leven met autisme. Maar eigenlijk was het zo ook prima te volgen.

Hoewel autisme in mijn familie goed vertegenwoordigd is en ik me hier in mijn studie en werk ook in verdiept heb, vind ik het nog steeds leerzaam en verhelderend om het verhaal vanuit het oogpunt van iemand met autisme zelf te lezen. De herkenbaarheid in de boeken lag bij mij soms ook wel aan de kant van de personen die iets minder geduldig of begripvol waren (sorry). Maar vond het juist daarom wel erg verhelderend om te lezen wat zoiets dan met Jasmijn deed.

Linkjes naar Bol zijn affiliate links (wat betekent dat ik er een paar centen van krijg als je via die link daar wat bestelt). Maar in deze tijd kunnen de lokale boekhandels het beter gebruiken, dus bestel vooral daar.

Beweegtip: Misiconi Connect

Als het weer het nog een beetje toelaat, wil ik weer stukjes gaan fietsen. Maar om binnen te dansen maakt het niet uit wat voor weer het is, dat kan altijd wel. Onder Misiconi Connect vind je een reeks korte filmpjes om thuis mee aan de slag te gaan.

En voor wat langere filmpjes (wel Engelstalig) kun je prima bij Stopgap Dance Company terecht:

Kijktip: ‘Wij hebben de touwtjes in handen’

Net gisteren in première gegaan, de dansfilm waar we als groep de afgelopen weken aan gewerkt hebben. Als optreden dan niet gaat, dan is dit een leuk alternatief om aan te werken en om naar te kijken!

Kooptip: Help mij mijn kasten legen!

Ja, ik ben weer lekker aan het opruimen. Dit keer zijn mijn oude kostuums en festivaloutfits aan de beurt. Het meeste draag ik al jaren niet meer, omdat het gewoon niet zo praktisch is in een rolstoel. Maar omdat ik er ooit toch een hoop werk aan heb gehad, heb ik dat afscheid nemen steeds maar uitgesteld.

Ik heb mijn spullen via Facebook in een advertentie gezet, deze kun je vinden via mijn handelsprofiel. Alleen krijg ik een beetje het idee dat Facebook moeilijk doet, dus heb ik ze ondertussen ook op Marktplaats gezet. Mocht je interesse hebben in kostuums zoals op de foto hieronder, klik dan zeker even door!

Kostuums castlefest

Speltip: Nationale Onderwijs Pub Quiz

Op 29 december vindt de Nationale Onderwijs Pub Quiz plaats. Er hebben zich al belachelijk veel teams ingeschreven (ik zit in #TeamMbo, nummer 71 op de lijst van deelnemers) en als ik zie hoeveel moeite ze erin stoppen, kan het niet anders dan dat het een gezellige avond wordt.

Heb jij nog tips om deze weken goed door te komen?

Tja, ik krijg een beetje het idee dat ik nu toch wel iets te ver doordraaf met mijn comfortabele jurkjes. Mijn laatste Kielo Wrap Dress had meer de look van een huispak. Die draag ik trouwens ook niet buitenshuis. Maar deze jurk vond ik nog wel ok om ook naar mijn werk te dragen, al noem ik ‘m zelf wel een pyjamajurk.

Stof & patroon

De stof is een dunne joggingstof, lichtgrijs met zwarte streepjes en stipjes. Bij de mouwen en hals heb ik donkergrijze boordstof gebruikt. Toen de jurk af was, heb ik van diezelfde boordstof nog een riempje gemaakt. Vond het toch wat saai zonder.

Het patroon heb ik uit een oude Knip en heb ik vaker aangepast. Ook dit jaar nog toen ik een knalgroene vogeltjesjurk maakte. De jurk valt wat losjes, maar ook weer niet te wijd. De mouwen heb ik expres wel wijder gemaakt dan wat ik normaal bij een jurk maak. De raglanmouwen en A-lijn maken het een jurk waar je je gemakkelijk in kunt bewegen.

En uiteraard kon een matchend mondkapje niet ontbreken. Hier heb ik weer het patroon van het Berrefonds voor gebruikt, welke gratis te downloaden is.

Makkelijk gemaakt & draagbaar

Het fijne aan patronen die je vaker gebruikt, is dat je ze op een gegeven moment supersnel kan naaien en geen aanpassingen hoeft te doen. Deze jurk is ook weer bijna helemaal op de lockmachine genaaid, op de zoom aan de onderkant na.

De jurk zit heerlijk, ook in de rolstoel. Hoewel grijs nog weleens voor zichtbare zweetplekken kan zorgen, is de stof niet te warm. De wat wijdere mouw maakt het prettig om mee te rollen.

Nu nog een paar mooie schoenen erbij…

Deze jurk is al een poosje af, maar eigenlijk wachtte ik op mijn nieuwe orthopedische schoenen om deze erbij op de foto te zetten. Alleen zijn deze helaas nog niet af, omdat er een onderdeel niet leverbaar was.

Dus ja… Dan maar weer een nieuwe jurk maken die ik weer kan posten zodra ik mijn schoenen binnen heb. Hopelijk dit jaar nog.

Voor nu nog een selfie voor de lelijke oranje wc-hokjes op mijn werk:

Jacqueline dansend in haar rolstoel van bovenaf gezien, met haar handen voor haar gezicht.

Het blijven een beetje rare tijden met steeds die wisselende maatregelen. Ik had graag weer een stukje geschreven over het Shimmy Shake Festival, maar helaas is dat niet doorgegaan. En zo gaat er wel meer niet door.

Ook de danslessen zijn dan weer online en dan weer in de studio. Wel jammer, maar we blijven gelukkig niet stilstaan (of zitten)!

Spot On – live (maar wel online)

Op 8 november was de eerste live editie van Spot On, waar verschillende kunstenaars en artiesten een podium krijgen om hun werk te laten zien. Dit keer dus niet bij de studio in Rotterdam Zuid, maar online.

En er zat ook een dans van mij bij! Hier had ik in de herfstvakantie aan gewerkt en toen het me gevraagd werd om het ook in te zenden voor Spot On, vond ik dat eigenlijk wel leuk. Samen met mijn dochter (die filmde) hadden we er toch best wat werk aan gehad en dat mag wel gezien worden.

Met alle kunstenaars bij elkaar is het een interessant geheel geworden. Mocht je het nog niet gezien hebben, dan is het nog steeds terug te kijken:

Dansen bij de Beneluxtunnel

Je zou denken dat ik er genoeg in geoefend heb, maar ik ben niet zo geweldig creatief in het verzinnen van titels. Dat dansen bij de Beneluxtunnel is dan ook niet meer dan dat er staat: ik was aan het dansen bij de Beneluxtunnel, haha!

Dat is trouwens best een goed plekje om te dansen. Wat je in het filmpje ziet, is de ingang van de fietserstunnel aan de kant van Schiedam. Er komen niet bijzonder veel mensen langs, je staat niemand in de weg en er ligt fijn asfalt om over te rollen. Het was er zelfs zo rustig dat mijn dochter het aandurfde om daar te dansen op een verhoging. Gewoon op een podium eigenlijk dus en buiten in het openbaar! Helaas voor jullie is dat filmpje alleen voor de familie bestemd, maar het was erg leuk om zo samen te doen.

Hieronder nog een keer het filmpje, maar dan met de muziek van Selah Sue – Black Part Love.

Nog meer te zien!

Vanavond is er weer wat leuks te zien op het gebied van dans. Misiconi Dance Company heeft een minidocumentaire gemaakt die vanavond om 20.00 uur in première gaat. Hier zie je hoe het dansgezelschap aan het stuk Shifting Faces werkt.

En wat doe jij nu zoal op afstand of online, wat je anders van dichtbij zou meemaken?