misiconistoryteller amsterdamNet als wel meer vrouwen doe ik graag mijn best om goed voor de dag te komen, zowel qua uiterlijk als fitheid. EDS maakt dat iets lastiger, maar door alles op mijn eigen tempo en niveau te doen, hoop ik overbelasting te voorkomen en mijn spieren sterk te houden.
Dat goed voor de dag komen is soms een uitdaging, doordat ik steeds vaker mijn rolstoel gebruik en mijn kledingkast daar nog niet op is ingesteld. Reden genoeg om regelmatig achter de naaimachine te kruipen!

DIY rolstoelzakje

Vorige week schreef ik al dat mijn werkrolstoel de komende tijd thuis staat, zolang ik ook nog steeds vanuit huis werk en lesgeef. Ook weer een mooie kans om een wat praktischer tasje te gaan maken, zodat ik straks goed voorbereid ben als ik weer in een lokaal les mag geven!

Eisen aan mijn werkrolstoelzakje

Als docent ga ik regelmatig van lokaal naar docentenkamer en terug, of weer naar mijn examenkantoortje, of naar het kopieerapparaat. Dan wil ik graag wat spullen mee kunnen nemen en tegelijkertijd mijn handen vrijhouden.

Ik had al eerder een zakje aan mijn workhopper gehangen, maar die bleek achteraf toch niet zo heel praktisch. Het was ook gewoon één grote zak, waar ik alles in deed: boeken, gekopieerde papieren, pennen, bordstiften, telefoons. En als ik dan even snel een pen of telefoon nodig had, moest ik naar de bodem van de zak graaien om het te pakken te krijgen. Soms ging dat niet snel genoeg om op tijd mijn telefoon op te nemen.

Dus bij dat nieuwe, praktische rolstoelzakje had ik de volgende eisen:

  • genoeg ruimte voor boeken en papieren
  • opening die vanzelf open blijft staan, zodat ik er makkelijk wat in en uit kan halen
  • pennen en stiften binnen handbereik
  • telefoons binnen handbereik

Deze eisen maken het rolstoelzakje overigens erg diefstalvriendelijk, dus geen aanrader om er gevuld en wel mee naar buiten te gaan.

Zo in elkaar gezet!

Met wat restjes stof en een kartonnen ovaal (die ik bij een cadeaupakketje kreeg) ging ik aan de slag. Ik heb daarbij niet met een meetlint opgemeten wat ik nodig had, maar gewoon met het blote oog gekeken wat nodig was.

Verder laat ik in dit filmpje zien hoe ik ‘m in elkaar heb gezet. Later heb ik toch nog een drukknoopje eraan toegevoegd, zodat de zak niet de hele tijd open hoeft te staan als deze niet in gebruik is.

De karabijnhaken met klittenbandbevestiging had ik niet in het filmpje genoemd, zie ik nu. Deze zijn sowieso ideaal om te hebben bij je rolstoel, om tasjes of sleutels aan te hangen. Ik heb er op mijn werkrolstoel zelfs vier. Twee aan de rugleuning en twee naast mijn benen.

Nog makkelijker:

Ben je nu niet zo handig met een naaimachine, dan kan het ook veel sneller als je al een zak of linnen tas hebt. Het enige wat je dan hoeft te doen, is een paar gordijnringen in de stof te bevestigen, zoals aan het einde van het filmpje te zien is.

Zelf had ik ook nog een oude spijkerbroek van mijn kinderen gebruikt om een tasje van te maken. De broekspijpen dichtgenaaid en afgeknipt en het metalen frame van het Ikea Skadis opbergzakje erin bevestigd met band en drukknopen, dat is het. Hieronder zie je dat spijkerbroektasje als je even naar de tweede foto schuift. Het handige aan zo’n spijkerbroek is dat er al zakken in zitten voor de kleinere spullen die je mee wil nemen.

 

Dit bericht bekijken op Instagram

 

Een bericht gedeeld door Jacqueline (@jacqueline_salamistinkt) op

De linkjes naar de karabijnhaken zijn affiliate links. Daar merk jij verder niks van, maar mocht je op de link klikken en daar wat kopen, dan help je mij aan een paar centen.

mandrake en pins

Zelf ben ik even niet zo in de creëer-mood, schrijven wil ook al niet zo lukken deze week. Maar ik wilde wel heel graag laten zien wat voor mooie creaties van anderen ik pas gekocht heb!

Mandragora

Manon Antoinette volg ik al een flinke poos. Ooit maakte ze prachtige victoriaanse kostuums, nu echt geweldige poppenoutfits en andere miniaturen.

En zo zag ik ineens een stel mandragora’s (of alruinwortels, of in het Engels mandrakes) voorbij komen. Nu is mijn jongste dochter helemaal weg van Harry Potter, dus verraste ik haar hiermee. De foto hierboven met potjes en flesjes is in haar kamer genomen. En ze is er uiteraard erg blij mee.

De mandrakes en andere toffe dingen vind je in haar Etsy-shop.

 

Dit bericht bekijken op Instagram

 

Een bericht gedeeld door Manon Antoinette (@debellespoupees) op

Pins

Via Twitter kwam ik een superleuke oproep tegen van… ja, van wie eigenlijk? Ik weet haar naam niet eens, bedenk ik me nu. Maar op Twitter vind je haar dus op Entirely Bonkers en op Instagram op Ik maak dingen.

De pins die ik op haar account zag, vond ik erg leuk en ik was wel benieuwd wat ze van mijn tweets zou maken. Uiteindelijk werd mijn geduld beloond met wel vier pins: een pizzapunt, knoflook, naaimachine en een jurk. En ze springen er geweldig uit op mijn gele spijkerjack.

Ik weet niet of ze nog steeds pins gebaseerd op tweets maakt, maar ik zie vaak genoeg iets nieuws voorbijkomen wat vast ook naar je smaak is als je deze pins leuk vindt.

Dit is geen gesponsorde post, maar ik kan je zeker aanraden iets bij deze dames te bestellen! De link naar de Etsy-shop is wel een een affiliate link, wat wil zeggen dat ik er een paar centen voor krijg als je via die link iets bij Etsy koopt. Zonder dat jij er meer voor moet betalen uiteraard.

In de voorjaarsvakantie (en daarvoor) heb ik weer achter mijn naaimachine gezeten. Ik naaide drie totaal verschillende jurkjes, waarbij vooral de stof mij liet beslissen hoe wijd of strak de jurk werd.

jurk met grote kol

Baggy Freya Dress

Voor deze blauwgrijze jurk met zak en enorme kol heb ik het patroon van de Freya Dress uit het boek Stretch! van Tilly and the Buttons gebruikt. Uit datzelfde boek maakte ik eerder de Joni Dress en ik vind het een erg fijn boek om mee te werken.

Het patroon geeft een kleine en grote kol als opties, mij leek de grote het fijnst. De zak zit oorspronkelijk niet bij dit patroon, maar wel bij een andere uit hetzelfde boek. Ik heb alleen even moeten gokken hoe hoog deze moest komen. Gewoon even het voorpand voor me gehouden en de zak op de hoogte vastgespeld die mij het meest logisch leek.

De stof is een wat ruwe, stugge stof, maar wel met stretch erin. Ik heb er expres voor gekozen om de jurk wat losser te laten vallen, zodat het meer een trui lijkt. Lekker comfortabel en warm om mee op de bank te hangen.

Ik had nog even op een proeflapje geprobeerd deze stof te borduren, maar òf deze stof is er niet geschikt voor, òf mijn borduurmachine heeft een een onderhoudsbeurt nodig. Maar zo basic vind ik deze Freya Dress ook leuk genoeg.

jurk met gele bloemen

Goed gelukte proefjurk

Ik had al een stofje en een patroon op het oog om mee aan de slag te gaan, maar wilde het eerst even uitproberen op een goedkoper stofje. Deze met gele bloemen bedrukte tricot was maar 1 euro voor een coupon van 1,5 meter. Echt een koopje!

De stof voelt wel een beetje aan alsof deze snel zal uitlubberen of verkleuren, maar voor nu kan ik er prima mee de deur uit. De print vind ik erg leuk en verbloemt meteen wat vetrolletjes.

Het patroon komt uit een Burda van november 2002, alhoewel de jurk daar langer was, langere (en wijdere) mouwen had en een blotere rug. Ook zaten er meer taillenaden in, maar die heb ik eruit gelaten. Eigenlijk lijkt de jurk dus helemaal niet meer op het oorspronkelijke patroon, maar het is wel precies geworden zoals ik wilde.

De mouwen heb ik afgewerkt met rekbaar geel biaisband. De halslijn ook, maar dan aan de binnenkant, dus dat zie je niet.

jurk met riempjesprint

Riempjesjurk

Na het uitproberen op de goedkope stof, durfde ik de schaar te zetten in deze (dure) stof met superleuke print. Deze riempjesjurk is dus met hetzelfde (aangepaste) patroon gemaakt als de jurk met gele bloemen hierboven.

Normaal koop ik nooit zulke dure stof als deze. Met 50% korting was het nog 25 euro per meter en ik had er 1,5 meter van nodig. Maar gelukkig ging het knippen en naaien in één keer goed. Alhoewel ik vermoed dat de stof iets gekrompen is in de was, want ik kreeg er geen langere mouwen uit dan dit. En ik had de mouwen toch liever net over de ellebogen gehad.

Deze stof is wel iets minder verbloemend dan die met de gele bloemen. In de lichtgrijze stof zie je elke schaduw en kreukel. De stof zit wel erg fijn, het is een wat dikkere tricot. Maar ik denk dat ik ‘m eerst met een vestje erbij zal dragen, voor ik een beetje gewend ben aan hoe zichtbaar mijn lijf in deze jurk is…

Hoe draag jij het liefst jurkjes: lekker wijd om je in te verstoppen, of alles strak en zichtbaar?

open dag misiconi spot op zuid

Inmiddels heeft Misiconi Dance Company al een poosje geleden de nieuwe studio betrokken in Spot op Zuid (Rotterdam). De dansers die op donderdag en vrijdag bij Misiconi dansen, zitten vanaf 1 oktober op deze locatie. Voor het oefenen voor ons optreden tijdens DanceAble ben ik hier al een paar keer geweest. Maar de lessen die ik op zaterdag volg, zijn nog steeds in Delfshaven. Toch waren er pas nog een paar gelegenheden om van de nieuwe studio te kunnen genieten.

Opening Spot op Zuid

Op 25 januari is Spot op Zuid officieel geopend door wethouder Said Kasmi van Cultuur, Onderwijs en Toerisme en Olof van de Wal, directeur van SKAR. Spot op Zuid is een vereniging van podiumkunstenaars die samen het pand aan de Van Langendonckstraat 15A huren. Op dit moment zijn het Theatergroep Mangrove en Stichting Misiconi die in Spot op Zuid zitten, er is nog plek voor andere huurders.

De opening was goed bezocht en er was een vol programma met (korte) voorstellingen van zowel Mangrove als Misiconi. Ontzettend leuk om te zien, maar het leukste vond ik nog wel de workshop die Misiconi gaf. Zelfs letterlijk een hoogtepunt, waar bij een oefening iedereen (die dat wilde) gelift werd door de rest van de groep. Ook ik dus met rolstoel en al, haha!

In dit filmpje krijg je een indruk van de opening van Spot op Zuid.

Open deuren dag Misiconi

Afgelopen zaterdag was het weer een gezellige boel bij Spot op Zuid. Misiconi had een open deuren dag om te laten zien wat ze te bieden hebben. Het was een vol programma met een open les, een preview van de zaterdaggroep en een workshop.

Enthousiast als ik was, heb ik aan alles meegedaan. Ik was helemaal kapot aan het eind, maar het was een ontzettend leuke dag. Met hopelijk nieuwe dansers die blijven komen!

open dag misiconi spot op zuid

Komende evenementen bij Misiconi

Misiconi Dance Company houdt hun evenementen altijd bij op Facebook. Wil je echt goed op de hoogte blijven, is het handig om ze daar te volgen. Ook informatie over de wekelijkse lessen is daar te vinden.

Maar even in het kort zijn hier wat tips voor de komende tijd:

6 maart Mixable Masterclass – Pimp it!

Deze avond van 18.00 – 20.00 uur kun je aan de slag gaan om je rolstoel, rollator, kruk, stoel of wat dan ook te pimpen, onder begeleiding van Joop Oonk.

14 maart NL Doet – Tuintje in mijn hart

Zo’n nieuwe locatie is niet van de ene op de andere dag helemaal op orde. Zeker de tuin heeft nog wel wat liefde en aandacht nodig. Via NL Doet kun je je opgeven om die zaterdag van 10.00 – 16.00 uur te helpen met het opknappen van de tuin.

Onderschat dit niet: het gebouw was ooit een schoolgebouw en de tuin is dus eigenlijk een voormalig schoolplein. Maar hoe mooi zou het zijn als dat plein er straks weer prachtig bij ligt en we ook daar kunnen dansen!

25-26-27 juni Mixable Festival Rotterdam

In maart zal er meer bekend worden gemaakt over dit driedaagse performance festival voor ongekend talent. Het programma van Mixable Festival zal bestaan uit voorstellingen, masterclasses en talks met nationale en internationale gasten als Stopgap DC, Introdans en vele anderen.

Hopelijk tot ziens bij Misiconi Dance Company in Spot op Zuid!

Joni Dress

Wat naaien betreft ben ik lekker op dreef zo aan de start van dit jaar. Na de Scrundlewear onderbroeken en de knalgroene vogeltjesjurk, maakte ik twee verschillende versies van hetzelfde patroon achter elkaar. Het patroon wat ik gebruikt heb (Joni Dress), komt uit het boek Stretch! van Tilly and the Buttons. Het heeft een twist in de top en een zwierige rok.

Stretch! – Tilly and the buttons

Ik had nog een cadeaubon liggen van mijn verjaardag die ik bewaarde tot ik iets leuks zou tegenkomen. En eindelijk kwam ik iets tegen wat een mooie aanvulling zou zijn voor mijn collectie naaiboeken: Stretch!

Het is een Engelstalig boek, maar goed te volgen door alle foto’s. Eigenlijk vind ik dit zelfs beter te volgen dan de meeste Nederlandstalige naaitijdschriften.

En het hele boek gaat dus over net naaien van stretchstoffen. Eerst wat informatie hierover en vervolgens worden vijf verschillende patronen stap voor stap doorgenomen. Bij elk patroon worden verschillende suggesties gegeven om iets anders van het patroon te maken.

De patroonbladen zitten in een vakje achterin het boek en zijn lekker overzichtelijk. Geen lijnen van verschillende patroondelen die elkaar kruisen dus.

De patronen zijn er in acht maten, ik denk ongeveer vergelijkbaar met maat XS tot en met XXL. Ik heb zelf voor een maat kleiner gekozen dan wat ik volgens de matentabel nodig zou hebben. Er staat namelijk ook een matentabel in met maten van het kledingstuk zelf en dat leek me op sommige stukken wat te ruim.

En als laatste worden er tips gegeven om verder te naaien met stretchstoffen, ook met linkjes naar andere merken naaipatronen en hashtags om op Instagram andere naaisters te vinden die met de patronen uit het boek gewerkt hebben. Superleuk dit!

Joni dress top

Joni als top

Deze tie & dye stof vond ik op de markt, voordat het boek binnen was. Ik had nog geen flauw idee wat ik zou maken en nam anderhalve meter op de gok mee. Wel een prijzige gok, want de stof was niet zo goedkoop, €12,50 per meter. Maar wel een superfijne stof om te dragen, het is een stevige katoenen tricotstof. Ideaal om tijdens dansles te dragen.

Te weinig stof om er echt een jurk van te maken, dus ik ging voor een top met korte mouwen. Voor het grootste gedeelte volgde ik de beschrijving uit het boek en hier en daar paste ik het een beetje aan. Ik had verwacht dat de twist het ingewikkeldst zou zijn. De top die ik met kerst maakte, was een stuk ingewikkelder dan deze twist, terwijl het effect ongeveer hetzelfde is.

Het bovenste gedeelte heb ik gevoerd met een dunnere rekbare stof, zodat de halslijn mooier zou vallen. Volgens het patroon zou je sommige stukken met doorzichtig elastiek kunnen verstevigen, maar dat heb ik niet gedaan. Ik denk dat de voering ook al hielp om een mooi resultaat te krijgen.

Bijna alles heb ik met de lockmachine genaaid, behalve het naadje onder de twist en het afwerken van de mouwen. De mouwen heb ik met een zigzagsteek afgewerkt en de onderkant van de top met een rolzoom op de lockmachine. Ik was vergeten hoe mooi mijn lockmachine kan rolzomen, die moet ik vaker gebruiken!

joni dress

Joni Dress

Toen de top eenmaal af was, ging ik weer naar de markt op zoek naar een stof om dit keer wèl een jurk te maken. Het is misschien niet zo goed te zien op de foto’s, maar deze stof heeft echt een hele leuke print. Er staan schepen, rozen, zeemeerminnen en zeesterren op. De stof is erg dun en iets doorzichtig, maar met een zwarte legging eronder en het bovenste stuk gevoerd met dezelfde stof, valt dat niet echt op. Anders dan de stof voor de top, heeft deze stof me in totaal maar twee euro gekost, echt een koopje! Wel is het een synthetische stof, dus snel statisch. Hij plakt soms wat aan je benen en kruipt dan omhoog als je loopt. Het scheelt dat ik dat toch niet veel doe.

Wel een beetje jammer dat je juist door die drukke print de twist bijna niet meer ziet van een afstandje. Zelf zit ik er met mijn neus bovenop, dus ik zit nu regelmatig mijn decolleté te bewonderen met die mooie twist in de stof erbij.

De mouwen heb ik hier afgewerkt met een strookje dubbelgevouwen stof. En de onderkant heb ik dan weer helemaal niet afgewerkt. De stof rafelt of krult niet, dus dan kan dat prima.

Ik ben erg blij met het resultaat, dit patroon en dit boek ga ik zeker vaker gebruiken!

In dit artikel is gebruik gemaakt van affiliate links. Daar merk jij verder niks van, maar mocht je op de link naar het boek Stretch! klikken en in die webshop wat kopen, dan help je mij aan een paar centen.

groene vogeltjesjurk

Nou, dit is dan mijn eerste jurk van 2020! Niet echt een januari-jurk met die felle kleuren en korte mouwen, maar ik had gewoon alweer zin in de lente met deze groene vogeltjesjurk. En zeg nou zelf: die echte winter gaat toch niet meer komen.

Check ook even die mooie nieuwe achtergrond bij deze foto’s. En mijn nieuwe korte koppie!

Een oud patroon met wat aanpassingen

Het patroon wat ik voor deze groene vogeltjesjurk heb gebruikt, heb ik al een paar keer eerder gebruikt. Het is een simpel model waarbij het voorpand uit één stuk bestaat. Ideaal voor stoffen met een toffe print waar je niet teveel in wil knippen. Het achterpand heeft een naad over het midden lopen (of als je genoeg stof hebt, kun je het patroondeel op de stofvouw leggen en dan heb je geen naad middenachter). En het patroon heeft raglanmouwen, welke ik fijn vind, omdat deze makkelijk aan te passen zijn.

jurk cartoon print

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De eerste keer dat ik deze jurk maakte (zie de foto met zwart/witte cartoonprint en hier), heb ik precies het patroon aangehouden. Hier heeft de jurk strakke, korte mouwen.

De tweede keer heb ik het patroon gecombineerd met mouwen van andere patronen (zie de foto met de lange mouwen en hier). Deze jurk met lange mouwen draag ik nog steeds erg graag met koud weer.

Dit keer wilde ik eigenlijk weer voor die lange pofmouwen gaan. Alleen bedacht ik me dat te laat en had ik te weinig stof daarvoor gekocht. Dus uiteindelijk zijn het korte pofmouwen geworden. De halslijn heb ik ook net wat anders dan vorige keren gemaakt. Het is iets van een turtleneck geworden, maar dan een beetje een wijde. Ik vind ‘m wel leuk geworden zo.

90% op de lockmachine genaaid

Ja, ik ben een wat luie naaister. Heb het geduld ook niet om weken over één jurk te doen. Dit keer had ik een wat stevige tricotstof en dat ging als een trein door mijn lockmachine heen. Behalve de coupenaadjes bij de borst en het afwerken van de onderkant, heb ik alles op de lockmachine gedaan.

Na het in elkaar zetten van de jurk, heb ik de schuine naden waarmee de raglanmouwen aan het voor- en achterpand zitten nog wel wat in moeten nemen. Nu zit de jurk nog niet strak rond mijn schouders, maar ik heb graag wat bewegingsruimte daar.

Voor het afwerken van de halslijn en mouwen heb ik een strook stof rond genaaid en dubbelgevouwen aan de jurk gelockt. Bij de mouwen heb ik wat plooitjes gevouwen en bij de halslijn sluit het gewoon mooi aan. Eén van die stroken bij de mouwen zit trouwens op z’n kop… Oeps! Maar ik stoorde me er niet zo aan dat ik hem opnieuw eraan wilde naaien.

Op de afwerking van de onderkant ben ik ook wel trots. Mijn naaimachine heb ik echt al jaren, maar de blindzoomsteek had ik nog maar weinig gebruikt. Het is nog geen perfecte blindzoomsteek, maar ik vind het stukken mooier afgewerkt dan met de zigzagsteek die ik normaal gebruik met tricotstoffen.

90% rolstoelvriendelijk

Waar ik de eerste jurk die ik met dit patroon maakte nog op een pyjama vond lijken, vind ik deze wel tof geworden. Juist die aanpassingen maken het net weer wat anders. En nog steeds comfortabel, vanwege de rekbare tricotstof.

Deze vogeltjesjurk heeft een beetje een A-lijn, waardoor de stof om je benen valt als je zit. Zo heb je dus vrijwel geen inkijk als je in je rolstoel zit.

Rondom de schouders is er genoeg bewegingsruimte om te kunnen rollen. In de oksel sluit de mouw ook niet zo nauw aan, dus zul je niet snel zweetplekken krijgen.

Het enige minpuntje aan deze jurk als rolstoelgebruiker is dat je plooien (of vetrollen) snel ziet. De groene stof is erg licht en de vogelstjesprint zit niet dicht opeen. Waarschijnlijk geen probleem als je een maatje 36 hebt, maar dat heb ik nu eenmaal niet. Ik denk niet dat ik de jurk vaker ga dragen met een panty, want dan zie je de rand van de panty door de jurk heen. Maar met blote benen of een legging waarvan de rand niet in mijn buik snijdt, staat het vast beter.

En wat vind jij ervan? Zou jij een jurk als deze graag dragen (in een rolstoel)?

scrundlewear ondergoed

Van al dat jurkjes naaien, houd ik altijd wel wat restjes stof over. Te veel om weg te gooien, maar te weinig om nog een heel kledingstuk van te maken. Maar een onderbroek is er meestal nog wel uit te halen! En na eerst wat gratis naaipatronen te hebben geprobeerd, besloot ik er nu één te kopen. Over Scrundlewear had ik op Instagram al veel goeds gelezen, dus ging ik hiervoor.

Het patroon: Scrundlewear 2.0 van Stitch Upon A Time

Geen idee hoe de 1.0 versie was, maar met het patroon Scrundlewear 2.0 kun je verschillende kanten op. Er zijn twee stijlen waar je uit kunt kiezen: kort (‘brief’) en een wat langer model (‘boy shorts’). En daarnaast kun je kiezen hoe je de tailleband en de rand bij het been kunt afwerken: met lingerie-elastiek of stof. Ook is er een optie om de tailleband om te vouwen en daar elastiek door te halen.

Ik koos voor de ‘boy shorts’ en zonder elastiek. Sowieso vind ik het een fijne manier van afwerken door een strookje tricot met de lockmachine eraan te naaien. Lekker snel en het ziet er mooi uit. En elastiek vind ik niet altijd fijn zitten.

Als je het patroon koopt, heb je meteen alle maten van XS tot en met 4XL tot je beschikking. Nu zal je die niet allemaal nodig hebben, maar met twee meiden in huis met verschillende maten, vind ik dit wel makkelijk. Er is een maattabel om te zien welke maat je nodig hebt, maar wel in inches. De hoeveelheid stof die je nodig hebt, is aangegeven in yards.

Dit wist ik dus gewoon niet hè!

Nu heb ik echt al wat vaker met PDF-naaipatronen gewerkt, maar bij het gebruiken van het Scrundlewear patroon leerde ik wat nieuws. Blijkbaar bestaan sommige PDF-patronen uit lagen en kun je ervoor kiezen om niet alle lagen uit te printen. Zo kun je het vinkje weghalen bij de maten die je niet nodig hebt. Dan bespaar je inkt en je patroonblad is een stuk overzichtelijker.

Uiteraard kwam ik hier pas achter nadat ik alle maten op één blad had uitgeprint en toen pas de instructies ging lezen… Op zich niet erg, want ik trek de maat die ik nodig heb dan gewoon over op patroonpapier, zodat ik het patroonblad zelf meerdere keren kan gebruiken voor verschillende maten. Maar het is wel handig om te weten als je toch al zeker weet dat je het maar in één maat gaat maken.

Ik ging ook eens kijken of mijn andere PDF-naaipatronen dat ook hadden. De Anna Dress niet, maar de Kielo Wrap Dress wel. Bij die laatste stond het dan niet in de instructies (of ik heb eroverheen gelezen), maar is er wel een beschrijving online.

Comfortabele en kleurrijke Scrundlewear

Het eindresultaat is te zien op de foto hier bovenaan het artikel. Ik had wel meer restjes stof uitgezocht, maar blijkbaar had ik mijn XL billen iets onderschat. Bij de meeste stofjes kwam ik net een paar centimeter tekort om het patroon uit te kunnen knippen. Maar wie weet zit er nog wat leuks voor mijn meiden bij en maak ik er nog wat in kleinere maatjes.

De pasvorm is echt perfect. Dat moet je maar van mij aannemen, je zult mij niet snel in mijn onderbroek op een foto zien staan. En ze zitten ook heerlijk, geen knellend elastiek of zichtbare randjes.

Eerlijk gezegd weet ik niet of ze zouden afzakken zo zonder elastiek in de tailleband. Zelf loop ik te weinig om dat te kunnen testen. De tailleband rolt bij mij aan voorkant wel wat op, maar daar heb ik verder geen last van. In een zittende houding en met toch wel een aardig buikje, gebeurt dat denk ik al snel.

afvallen weightloss

Afvallen: -0, -2, -4, -6, -8 kilo

En nee, dat is niet omdat ik het als één van mijn goede voornemens had staan en het nu na twee weken opgeef. Ook niet omdat ik inmiddels mijn ideale gewicht bereikt heb. Ik begin er gewoon niet meer aan, ben er klaar mee.

De afgelopen weken zag ik weer regelmatig op blogs voorbijkomen dat er wéér gestart werd met afvallen. En voor iedereen die zich daarbij goed voelt: vooral doen! Maar ik ga het niet meer doen en voel me daar juist helemaal prima bij.

Mijn afvalgeschiedenis

Mijn zwangerschap kan ik niet de schuld geven van het aankomen. Bij mijn eerste was ik al snel weer op mijn oude gewicht en had ik nog best een fit lijf. Eigenlijk kwam ik vooral aan door het niet zwanger worden. Bij de tweede ging dat niet zo gemakkelijk als bij de eerste en dat was best frustrerend. Met die frustraties ging ik wat meer snoepen en om te gaan lijnen leek me dan weer niet verstandig, want ik kon elk moment wel zwanger worden (dacht ik).

Na mijn eerste revalidatietraject had ik niet het idee dat ik alles had geprobeerd om van mijn pijn af te komen. Dus ik ging naar een diëtist om hiermee aan de slag te gaan. En ik viel 15 kilo af, alleen maar door sap en fris te vervangen door thee en water en wat meer te sporten.

Maar in de jaren daarna ging mijn lijf steeds meer achteruit en maakte ik steeds meer gebruik van een rolstoel. De eenvoudige aanpassingen aan mijn eetpatroon waren niet meer voldoende om op gewicht te blijven. Ik verbrandde minder, maar minder eten was lastig. Die 15 kilo kwam ik weer aan.

Daarna heb ik nog wel wat pogingen gedaan, waar ik hier op mijn blog ook wel over geschreven heb. Ik viel 6 kilo af en toen nog eens 2, ik kreeg een terugval en toen bleef het een poos stil hier. Ruim een jaar geleden probeerde ik mezelf weer even een boost te geven met sportvasten, in de hoop de draad weer op te kunnen pakken. De kilo’s die ik toen afviel, bleven er lange tijd van af. In de zomervakantie kwam er een kilootje bij, die ging er vanzelf weer af en kwam er met de kerst weer bij.

Dik & gezond

Ik ben nooit gaan afvallen omdat ik mezelf niet mooi vond met die kilo’s teveel. Natuurlijk is het jammer als je een superleuk jurkje hebt dat ineens niet meer past. Maar ik heb genoeg leuke jurkjes die wel passen en waar ik me mooi in voel. Hoe zwaar of dik ik ook ben.

Dat afvallen was voor mij vooral in de hoop om minder last te hebben van mijn gewrichten en fitter te blijven. Nu heeft het uiteindelijk nooit tegen de pijn geholpen, dus daar hoef ik het ook niet meer voor te doen. En wat het fit blijven betreft, ben ik nog aardig fit voor een rolstoelgebruikende EDS’er. Mijn werk houd ik nu prima vol en daarnaast dans ik een paar uur per week. Fietsen doe ik vooral als het mooi weer is, dat mag wel weer wat meer. En behalve mijn EDS met bijbehorende kwaaltjes ben ik gewoon gezond. Ik heb een prima weerstand, kan het me niet meer herinneren wanneer ik voor het laatst een griepje had.

Als ik mijn eetgewoonten onder de loep neem, is daar ook niet heel veel aan bij te schaven. Mijn dagelijkse porties passen bij wat ik nodig heb, zijn gezond en gevarieerd. Dat is overigens niet helemaal vanzelf gegaan. Mede dankzij de diëtisten en/of coach die ik bij het afvallen geraadpleegd heb, heb ik dit zo ontwikkeld. En sinds mijn maag en darmen wat heftiger zijn gaan protesteren bij onder andere wijn en (melk)chocolade, is er ook niet zoveel ruimte meer om af en toe flink te zondigen. Ik houd nog steeds van lekker eten, maar bij teveel en te vet word ik vanzelf afgeremd door mijn lijf.

Waar ligt de grens als je het afvallen opgeeft?

Het is natuurlijk niet de bedoeling dat ik nu enorm ga uitdijen. Ook al heb ik vooral rekbare jurkjes in mijn kast hangen, mijn rolstoel rekt niet mee. Dus wanneer mijn rolstoel te strak gaat zitten, zal ik toch wel weer eens moeten kijken of ik ergens wat bij kan stellen in mijn voeding en het bewegen.

De weegschaal zie ik niet heel regelmatig, maar ik wil toch wel onder de 90 kilo blijven. Ter vergelijking: op de foto’s hierboven uit 2016 woog ik 92 kilo op de eerste foto met de knalroze legging en 90 op de tweede foto. Ook al schommelt mijn gewicht nog weleens, tot nu toe is het me wel gelukt om onder de 90 te blijven. Dus ik verwacht ook niet dat ik daarbovenuit ga komen. Zolang ik gewoon mijn gezonde eetgewoonten blijf aanhouden en kan blijven bewegen zoals ik nu doe.

En als ik dan toch ooit boven die 92 uitkom of niet meer in mijn rolstoel pas: so be it. Ik weet dat ik genoeg doe om mijn lijf fit te houden en daarbij moet ik al genoeg binnen bepaalde grenzen blijven. Ik ga mezelf niet onnodig martelen en wil graag blijven genieten van eten en drinken. Want ook dat is iets wat binnen EDS niet zo vanzelfsprekend is. En wat dat betreft mag ik in mijn handjes knijpen dat mijn maag-/darmklachten nog minimaal zijn.

Terugblikken op wat ik in een jaar bij elkaar genaaid heb, is toch wel favoriet bij mij. Ergens dacht ik dat dit jaar niet zo productief was. Maar als ik alles bij elkaar zie, dan ben ik toch wel trots. Ik ben een paar keer uit mijn comfortzone gestapt, wat niet altijd een succes was. En soms was het gewoon prettig om weer terug te vallen op mijn fijnste patronen.

#MakeNine

Ik was van plan om geen naaiplannen voor 2019 te maken. Of misschien die plannen van 2018 eens af te ronden, maar eigenlijk is daar ook weer niks van gekomen. En toen zag ik op Instagram #MakeNine voorbijkomen en trapte ik er toch weer in om plannen te maken.

Sommigen daarvan (nummer 8 en 9) heb ik wel gemaakt, maar waren zo mislukt, dat het niet de moeite waard is om te delen. Iets met verkeerde stofkeuze enzo… Maar gelukkig maar van restjes stof gemaakt, dus geen nieuwe stof verspild.

Nummer 2 en 4 was ik van plan te combineren, maar uiteindelijk heb ik daar toch een andere keuze in gemaakt en ze allebei laten schieten.

schortjurk retro blouse diadeem rolstoelmode

Nummer 1 en 7 maakte ik voor het thema retro voor de Crea-Cross, een retro shortjurk met matchende blouse en diadeem.

groene feestjurk zelfgemaakt

Nummer 3 werd mijn feestjurk voor mijn 40e verjaardag.

dore korset onderborst

Nummer 5 een korset, welke ik al eens eerder gemaakt had, maar nu met andere materialen.

V1498 Vogue naaipatroon jurk gekruiste schouderbanden

En als nummer 6 maakte ik een heerlijk comfortabele jurk.

Nog meer moois (vooral op Instagram)

dansshirt rolstoeldans telefoonhoesje DIY borduurmachine

Verder maakte ik een dansshirt en een simpel en snel telefoonhoesje. Het patroon voor het dansshirt is trouwens nog steeds gratis te downloaden!

gele rok met bloementop

En natuurlijk mijn kerstoutfit deze week: een rok met top.

 

Niet alles wat ik naaide kwam op mijn blog terecht. Maar op Instagram kreeg het wel een plekje.

Zo werd deze supertoffe Anna-dress gedeeld door By Hand London en kreeg echt belachelijk veel likes!

En maakte ik weer een nieuwe hoes voor mijn rolstoel (waarvan de stappen trouwens te zien zijn als hoogtepunt bij mijn Instagram stories).

 

Dit bericht bekijken op Instagram

 

Een bericht gedeeld door Jacqueline (@jacqueline_salamistinkt) op

Wat oude, vertrouwde patronen kwamen terug in zwart/wit…

 

Dit bericht bekijken op Instagram

 

Een bericht gedeeld door Jacqueline (@jacqueline_salamistinkt) op

 

Dit bericht bekijken op Instagram

 

Een bericht gedeeld door Jacqueline (@jacqueline_salamistinkt) op

Geen naaiplannen voor 2020

Nee, nu echt niet. Ik zie wel wat er op mijn pad komt en waar ik zin in heb. Misschien blijft het een paar maanden rustig, of misschien heb ik ineens de smaak te pakken en komt er van alles uit mijn handen.

Ik wil wel proberen wat meer vast te leggen wat ik maak. Niet alleen hier op mijn blog of op Instagram, maar ook in mijn gloednieuwe bullet journal welke ik met kerst heb gehad. Zodat ik eind 2020 weer fijn terug kan kijken wat ik gemaakt heb en hoe.

Wat was jouw creatieve opbrengst van 2019?

gele rok met bloementop

Voor deze kerst maakte ik een rok en een top. Niet dat we het nu zo uitgebreid vieren, maar je moet toch af en toe een excuus hebben om weer te gaan naaien. En een rok is vrij uniek voor mij, liever draag ik een jurkje. Ja, dat is echt een wereld van verschil!

De gele rok

Nu heb ik het patroon voor de rok al vaker gebruikt, maar dan als jurk. Kijk maar eens hier en hier. Het is gewoon een mooi model, ook met de zakken erbij. Wel erg afhankelijk van de stof die je gebruikt, dus het was even spannend of deze rok goed zou uitpakken.

De stof is een stretchy corduroy. Volgens mijn dochter een stof voor kussens… Pas toen ik thuiskwam met de stof, had ik door dat de strepen eigenlijk horizontaal moesten lopen, gezien de stretch van de stof. Maar ik wilde ze verticaal en gelukkig zat er ook in de lengte nog genoeg rek om de stof op die manier te knippen.

De binnenkant en rand van de zakken heb ik met dezelfde bloemenstof als de top afgewerkt. Ook de tailleband is in die stof gemaakt, maar daar zie je weinig van als de rok in combinatie met de gebloemde top wordt gedragen. Het elastiek in de taille zit vrij los. Dat heb ik wel expres gedaan, omdat ik niet houd van knellende taillebanden waar mijn buik overheen puilt. Ik heb toch genoeg heupen om de rok niet af te laten zakken.

De gebloemde top

Het patroon voor de top heb ik uit een oude Knipmode van maart 2006. Ik ben niet zo’n fan van dit tijdschrift en na het gebruiken van dit patroon wist ik weer waarom. Het patroon is lastig over te nemen van het patronenblad waar van alles door elkaar staat. De beschrijving moet ik zes keer lezen en dan nog snap ik maar de helft van wat er staat. En bij dit model (wat zowel als jurk als top gemaakt kon worden) stond er niet op alle patroondelen aangegeven welke lijn je aan moet houden om de korte versie te maken. Met als resultaat dat ik de achterkant te kort had geknipt. Dat heb ik later weer opgelost door er nog een reep stof aan te naaien. Gelukkig zie je dat door de drukke print niet.

Maar goed, ik ben tevreden met het eindresultaat. De stof is onder het decolleté geknoopt, wat een mooi effect geeft. Het was voor het eerst dat ik zoiets maakte en ik moet zeggen dat het goed gelukt is (ondanks de belabberde omschrijving). Hier op de foto’s is dat misschien niet zo goed zichtbaar, ook door de drukke print op de stof. Ik zal er nog wel een keer een close-up van maken.

En daarom draag ik dus liever geen rokken…

Op zich vind ik het een leuk model rok en in combinatie met de top erg leuk om te dragen. Ook valt de rok prima of ik nu sta of in mijn rolstoel zit. Toch zit ik er echt aan te denken om de top en rok aan elkaar vast te naaien.

Ik lig of hang best veel op een dag. En als ik dan van de bank opsta, wil ik gewoon dat ik er een beetje fatsoenlijk bij loop. De rok verschuift en ik heb vervolgens ineens een kontzak. En de top kruipt omhoog, waardoor er een stukje rug bloot komt, brrrr! Met een jurk heb je daar geen last van.

Nu voor kerst draag ik ‘m nog wel zo, ook omdat ik niet weet of de stof ineens raar gaat vallen als ik de top en rok aan elkaar naai. Maar het zou zonde zijn als de rok daarna in de kast beland en er niet meer uitkomt. Dan liever maar weer onder de naaimachine ermee.

 En wat draag jij deze kerst?