misiconistoryteller amsterdamNet als wel meer vrouwen doe ik graag mijn best om goed voor de dag te komen, zowel qua uiterlijk als fitheid. EDS maakt dat iets lastiger, maar door alles op mijn eigen tempo en niveau te doen, hoop ik overbelasting te voorkomen en mijn spieren sterk te houden.
Dat goed voor de dag komen is soms een uitdaging, doordat ik steeds vaker mijn rolstoel gebruik en mijn kledingkast daar nog niet op is ingesteld. Reden genoeg om regelmatig achter de naaimachine te kruipen!

dansshirt rolstoeldans

Een shirt kopiëren en namaken is niet zo heel ingewikkeld. Dat heb ik al eens eerder gedaan met succes. En ondertussen heb ik dat patroon nog wat meer aangepast zodat het nog meer naar mijn zin is. En dat patroon wilde ik graag eens met jullie delen!

Alleen heb ik er niet de apparatuur voor, ik heb er nooit voor geleerd, dus eigenlijk doe ik maar wat… Maar toch, hier is het dan: het patroon voor een supertof dansshirt! Nauwsluitend van boven en heel wijd van onder. Ideaal om met het dansen in een rolstoel te dragen. Dan hoeft het van mij niet zo strak om de buik/heupen te zitten.

Downloaden, printen, knippen en plakken

Nu heb ik niet de skills of apparatuur om professionele patronen te kunnen maken. Ik heb het dus vooral met de hand getekend op losse A4’tjes en weer ingescand. Vandaar dat sommige lijntjes wat wiebelig zijn, dan weer dik, dan weer dun. Maar het gaat om het eindresultaat en dat wordt vast net zo leuk als mijn dansshirt.

  • Allereerst kun je het patroon als PDF downloaden via de groene knop:
DIY Dansshirt – patroon maat L

Met dit PDF-patroon kun je zelf dat toffe dansshirt maken!

  • Vervolgens kun je deze uitprinten, let daarbij op dat de instellingen op 100% staan, anders valt het shirt net iets kleiner uit. Met roze heb ik de markeerpunten aangegeven om het aan elkaar plakken wat makkelijker te maken. Maar op zich hoeft het niet per se in kleur uitgeprint te worden daarvoor.
  • Als je alle 16 vellen uitgeprint hebt, knip en plak je de vellen aan elkaar. De roze rondjes geven aan waar de vellen aan elkaar geplakt worden. A en A vormen samen een rondje en zo ga je verder tot X en X. Aan het begin van het filmpje (0:05) zie je een foto voorbij komen hoe dat er dan uitziet.
  • Je ziet nu de twee patroondelen: het voorpand en het achterpand. Deze kun je meteen uitknippen, of als je dat fijner vindt: eerst overtrekken op patroonpapier en dan uitknippen.

Makkelijk in elkaar gezet

Als stof zou ik voor een tricot gaan. Een andere rekbare stof kan ook prima, maar tricot vind ik zelf het meest comfortabel om in te dansen. Stof zonder rek is niet aan te raden bij dit patroon, of je moet een heel klein hoofdje hebben.

Het dansshirt is op verschillende manieren in elkaar te zetten en af te werken. Hier moet je bij het knippen van de stof alvast rekening mee houden. In het filmpje heb ik gekozen voor opties 3, 4 en 8.

  1. Het patroon is alleen in een maat L te downloaden. Als je bij de buik/heupen meer tegen een XL aanzit, gaat dat prima, want daar is het shirt wijd genoeg voor. Heb je bredere schouders, dan kun je de middenlijn wat verder van de stofvouw leggen bij het knippen en/of bij de middenachternaad meer naadtoeslag toevoegen. Voor kleinere maten zou je het tegenovergestelde kunnen doen, of je kunt ‘m gewoon zo houden als een oversized shirt.
  2. Wil je geen naad over de rug? Dan kun je beide patroondelen op de stofvouw spelden en knippen. Ook als je een stof hebt die je niet op z’n kop kunt gebruiken (bijvoorbeeld vanwege de print), leg je beide delen op de stofvouw. Op deze manier kost het je wel meer stof.
  3. Om iets zuiniger met je stof te zijn, speld je alleen het voorpand op de stofvouw en het achterpand dus langs de zelfkant. Hierbij heb je wel nog ongeveer 1,5 centimeter naadtoeslag nodig voor de naad middenachter.
  4. In het patroon is de naadtoeslag niet meegenomen. Voor de schoudernaden, zijnaden (en middenachternaad als je voor de zuinige optie gaat) en onderkant kun je 1,5 centimeter om het patroondeel knippen.
  5. Om er een jurk van te maken, kun je de onderkant wat verder doortrekken. Bijvoorbeeld 10 centimeter.
  6. Als je de hals en armsgaten alleen met een lockmachine wilt afwerken, hoef je hier geen naadtoeslag bij te knippen.
  7. Als je de hals en armsgaten met een omgeslagen zoom wilt afwerken, kun je hier ook ongeveer 1,5 centimeter naadtoeslag voor nemen. Dit krijg ik zelfs eerlijk gezegd nooit netjes bij tricot shirts, maar dat kan ook aan mij liggen.
  8. Mijn favoriete manier om de hals en armsgaten af te werken, is met strookjes tricot. Hiervoor hoef je geen naadtoeslag erbij te knippen, omdat je de extra stof al uit de strookjes haalt.

Als je eenmaal de stof hebt geknipt (met de benodigde naadtoeslag), is de rest zo gebeurd. Zeker met een lockmachine gaat dit supersnel en heb je het mooiste resultaat. Zonder lockmachine kun je het ook prima op een naaimachine met zigzagsteek in elkaar zetten, let daarbij wel op dat de stof niet teveel gaat krullen.

De achternaad, zijnaden en schoudernaden naai je op elkaar en vervolgens hoef je alleen de randen nog af te werken. Bij een dunne stof doe ik dat soms alleen door er met de lockmachine langs te gaan. Maar om ‘m net wat mooier af te werken, gebruik ik wat strookjes stof langs de hals en armsgaten. De onderkant sla ik wel om en naai ik met een zigzagsteek vast.

dansshirt geel rolstoeldans

Andere opties met dit dansshirt

Dat ik het nu toevallig gemaakt heb om in te kunnen dansen, wil niet zeggen dat je er niks anders mee kan! Voor allerlei sporten of bezigheden is dit gewoon een lekker shirt met veel bewegingsvrijheid. Fitnessen, fietsen of yoga bijvoorbeeld. Al is dat laatste niet meer zo voor mij weggelegd, zoals je op de foto hierboven (rechts) kunt zien. Dat was geen leuk danspasje ofzo… ik verloor gewoon mijn evenwicht.

En je ziet het, ook in een effen kleur hartstikke leuk. De gele stof is net iets soepeler dan de stof met gaten (die bestaat uit een dubbele laag) en valt daardoor net wat anders.

De legging die ik erbij draag, heb ik ook zelf gemaakt. Het patroon hiervoor van So Sew Easy heb ik al eerder gebruikt, maar toen met een andere tailleband. Nu heb ik een hoge tailleband gemaakt die gevoerd is met een wat stevigere stretchstof. Dat zie je niet met dat dansshirt eroverheen en dat is de bedoeling ook.

Ik ben heel benieuwd naar de creaties van anderen! Heb jij dit patroon uitgeprobeerd? Dan hoor ik graag terug wat je ervan vond en laat vooral zien hoe het geworden is. Plaats een linkje naar jouw (dans)shirt in de reacties of gebruik de hashtag #DansshirtSalamiStinkt in je social media.

DanceAble Masterclass Connection II workshop inclusiedans

Behalve mijn danslessen bij Misiconi Dance Company ben ik altijd nieuwsgierig naar meer en andere lessen en workshops in inclusiedans. Nu zijn die vrij schaars in Nederland en helemaal als je ook nog iets in de buurt en op een dag die jou uitkomt wil hebben. Maar: afgelopen zondag was het dan zover. Ik volgde bij DanceAble de masterclass Connection II, gegeven door Sonja Parmentier.

In deze masterclass stond de connectie tussen jezelf, de rolstoel en anderen centraal.

Zoveel rolstoeldansers!

Bij Misiconi hebben we een leuke, diverse groep, maar daar ben ik op dit moment de enige in mijn les die in een rolstoel danst. Ik was dus vooral erg benieuwd naar hoe het is om met meerdere rolstoeldansers te dansen. De groep bij de masterclass van DanceAble bestond uit vier rolstoeldansers en vier staande dansers. Of ja, hoe noem je dat dan… Ach, je begrijpt vast wat ik bedoel!

Hoewel we voornamelijk steeds in koppels met een loper en een roller werkten, heb ik toch ook een beetje kunnen ervaren hoe het is om met andere rolstoeldansers te dansen. Ik moet toegeven dat ik daarin nogal lomp kan zijn en ik hoop dat de lak de botsingen overleefd heeft bij iedereen… Maar wel een leuke ervaring!

En Sonja zelf danst ook in een rolstoel. Behalve de open dag die ik twee jaar geleden bij Double Wheels bezocht, heb ik dat niet eerder meegemaakt. Het heeft voor mij zeker een meerwaarde, Sonja ziet en benoemt dingen waar ik me niet eerder bewust van was.

Dat kiepwieltje…

Eén van die dingen waar ik misschien niet zo heel bewust mee omga, is dat kiepwieltje. Een extra wieltje achter de rolstoel wat je opvangt en voorkomt dat je achterover kukelt als je te ver naar achteren leunt. Die gebruik ik best vaak als ik dans. Om lekker snel te kunnen draaien of achterover te kunnen hangen. Even ter illustratie, zo dus:

 

Dit bericht bekijken op Instagram

 

Een bericht gedeeld door Jacqueline (@jacqueline_salamistinkt) op

Sonja legde uit hoe je in je rolstoel in contact blijft met jezelf en de rolstoel, onder andere door je centrum/core zo aan te spannen, dat je dus wel goed naar achter in je rolstoel zit, maar niet zo ver dat je op je kiepwieltje komt. Dat maakte me eerst even aan het twijfelen: doe ik het dan fout? Maar na wat uitproberen en nog wat uitleg drong het wat beter tot me door. Het kiepen gebeurt toch best vaak onbewust bij mij en dat maakt dat andere dansers ervan kunnen schrikken. En als ik er zelf op ga letten, schrik ik er ook van, haha!

Dus daar zit voor mij wel iets wat ik wil leren om beter te kunnen beheersen. Ook al wil ik soms ook gewoon nog steeds lekker los kunnen gaan.

Contactimprovisatie, niet helemaal mijn ding

Het was me al eerder opgevallen dat er binnen inclusiedans best veel gedaan wordt met improvisatie of contactimprovisatie. Nu was ik al nooit zo van het improviseren. Tribal fusion buikdans vond ik daarom ook altijd al leuker om te doen dan American Tribal Style. Laat mij maar lekker volgen, of geef me een concrete opdracht waar ik wat mee kan.

Dat steeds moeten focussen en afstemmen op de ander bij contactimprovisatie, vind ik best moeilijk en vermoeiend. Daarmee meteen ook wel een uitdaging en leerzaam voor me, dus af en toe een workshop hierin is vast goed voor me. Maar niet te vaak hoor. 😉

Tijdens de DanceAble masterclass stonden ook die verbindingen tussen elkaar centraal en wisselden we regelmatig van partner om dit bij elkaar af te tasten. Zeker in het begin voelde dat voor mij wat onwennig. En zodra het een beetje wende, mocht je alweer wisselen van danspartner.

Uiteindelijk denk ik dat ik zeker wat heb opgestoken van deze masterclass en meer in verbinding met mezelf kan blijven in het contact met anderen. Of in ieder geval weet waar ik aan kan werken om me hierin te ontwikkelen.

DanceAble masterclass connection II workshop inclusiedans

Als je op de hoogte wil blijven van workshops en masterclasses als deze, kom dan gezellig bij de Facebookgroep DanceAble, dansen zonder beperking!

lancering jurkenlabel pollewopGisteravond na het eten zat ik al geïnstalleerd op de bank, bril op, dekentje erbij en een beetje scrollen door de social media. Toen viel mijn oog op een artikel van de plaatselijke krant, over de lancering van een nieuw jurkenlabel. Het zag er allemaal lekker kleurrijk uit, daar hou ik wel van! En ook nog eens in de buurt, dus ik besloot even impulsief om erheen te gaan.

Locatie: De Buurtvrouw Vlaardingen

Hier werd dus gisteravond de lancering van het jurkenlabel Pollewop gehouden. Ik was er nog nooit eerder binnen geweest, wel vaak langs gefietst. De Buurtvrouw is een horecagelegenheid voor de buurt, maar heeft ook ruimte voor creatieve activiteiten en verkoop van (zelfgemaakte) artikelen. Voor mensen met een beperking is het een leer-/werkplek om hun talenten verder te ontwikkelen.

En met al dat moois wat ze bieden, ziet het er ook nog eens heel gezellig uit. Met een paar grote tafels, een knusse zithoek en ook voor de kinderen zijn er hoekjes ingericht. Ik ga er zeker binnenkort nog eens langs. Eens zien hoe de lunch daar bevalt.

Want oude liefde roest niet

Echt, ik heb geen flauw idee wat er allemaal voor leuks hier in mijn woonplaats te vinden is. Op de website Want oude liefde roest niet verkoopt Suzanne dus al een jaar tweedehands kleding en accessoires. Leuke, fleurige spullen voor een vriendelijk prijsje.

Behalve dat worden er sinds gisteravond ook jurken aangeboden die op bestelling gemaakt worden. En tassen gemaakt van zonwering.

Met dit alles wordt er een alternatief voor fast fashion geboden. Kleding kan prima nog een ronde mee, door het net wat anders dan anders te combineren, heb je een unieke outfit.

Ik hou ook wel van de stijl die je hier ziet. Lekker vrolijke en kleurrijke vintage/retro.

Jurkenlabel Pollewop

Op de website kun je kiezen tussen twee verschillende jurken, welke door Suzanne ontworpen zijn. Je kunt zelf de kleuren kiezen en of je er wel of geen strik bij wil (welke van tweedehands kleding/stof gemaakt is). De maten gaan van 34 t/m 46. En alhoewel ik geen model met maat 46 heb gezien bij de lancering, denk ik wel dat beide jurken ook in die maat mooi zullen staan. De stof is namelijk een stevige stretch en beide jurken hebben een A-lijn (mijn favoriet).

Behalve dat het gewoon mooie jurken om te zien zijn, vind ik de werkwijze ook mooi. Je hebt de jurk niet meteen de volgende dag in huis, omdat deze per bestelling helemaal naar wens gemaakt worden. Daar is een atelier in Nederland voor uitgekozen waar de jurken worden genaaid. Zo heb je wat om naar uit te kijken en kun je erop vertrouwen dat ook de mensen in het naaiatelier eerlijk betaald worden.

Dit is geen gesponsorde post, maar ik hou gewoon van alles wat dit kersverse label te bieden heeft. En lokale ondernemers mogen best wat gesteund worden, dus ga zeker even een kijkje nemen bij deze Pollewop jurken!

V1498 Vogue naaipatroon jurk gekruiste schouderbanden

Een flinke poos geleden heb ik al eens het patroon V1498 van Vogue genaaid, in een superleuke zwaluwenstof. Ik droeg de jurk alleen vrijwel niet, omdat je er van alle kanten in kon kijken.

Deze keer paste ik het patroon een beetje aan, in de hoop dat de jurk dan wèl draagbaar zou zijn.

Aanpassingen aan het patroon V1498

Om de inkijk in mijn decolleté weg te nemen, heb ik de twee overlappende patroondelen iets breder gemaakt, zodat ze nog meer overlappen. Je ziet nog steeds de overslag bij het borstgedeelte, wat ik zo leuk vind aan dit model. Maar de optie om mijn telefoon in mijn decolleté op te bergen, is nu verdwenen. En die zal ik niet missen, even voor de duidelijkheid.

Bij het rokgedeelte heb ik de overslag helemaal weggelaten. Van de twee patroondelen die elkaar overlappen, heb ik er één gebruikt en deze verder doorgetrokken, zodat het gewoon een rechte rok is geworden. Als je de hele dag toch vooral zit, is zo’n split die af en toe tot aan je kruis openvalt echt niet zo praktisch.

De stof die ik gebruikt heb, is een gebreide stof en enorm rekbaar. De rits kon ik daardoor weglaten, ideaal!

En dan ook nog een shirt eronder!

Ja mensen, ik ben gewoon niet zo sexy. Dus zo wil ik er ook niet bij lopen. Of in ieder geval niet te vaak. Dus hup, weg met die blote armen, daar is het toch ook veel te koud voor.

De kou is overigens niet de enige reden waarom ik er een shirt onder aan heb. Probeer maar eens een bh te vinden waarvan de bandjes niet zichtbaar zijn onder deze jurk met vóór gekruiste schouderbanden. En doordat ik dit keer voor een erg rekbare stof heb gekozen, zakt de jurk soms wat naar beneden. Geen bh eronder is dan ook geen optie.

Maar op zich vind ik het wel leuk zo met een shirt eronder. Wellicht zou ik nog wel een beter passend shirt kunnen vinden, nu sluiten de halslijnen niet zo op elkaar aan. Dat lijkt alleen maar zo, omdat ik het voor de foto even met spelden heb vastgezet. Maar misschien iets met een turtleneck… Ja hoor, nòg meer aangekleed, dat lijkt me wel wat.

Zoek de verschillen

Nog even de twee V1498 jurken naast elkaar, zie jij de verschillen? En welke vind jij het leukst?

Dat je op de foto’s niet de inkijk ziet waar ik het eerder over had, is natuurlijk ook weer dankzij wat spelden. Net zo nep als mijn blonde haren van toen. Maar verder kun je me prima op mijn woord geloven hoor. 😉 Sommige dingen hoeven niet met foto en al op het internet als bewijs…

V1498 Vogue naaipatroon jurk gekruiste schouderbandenjurk Vogue V1498 zelfgemaakt

 

 

 

 

schortjurk retro blouse diadeemRetrojurkjes heb ik al vaker gemaakt en meestal blijf ik daarbij een beetje in de jaren vijftig hangen. Maar voor deze keer maakte ik eens een uitstapje naar de jaren zeventig. En wel een schortjurk. Er zit geen rits in, maar je knoopt ‘m vast. En dat laatste leek me wel wat, aangezien ik niet zo’n fan ben van ritsen inzetten.

Helaas moet ik hierbij wel mijn man wat teleurstellen: het is geen jurk waarmee ik ineens vaker in de keuken te vinden ben. Het is een nepschort, geen echte.

Schortjurk: patroon & aanpassingen

Een paar jaar geleden heb ik een abonnement op Knipmode als kerstpakket uitgekozen. En die tijdschriften liggen dan maanden of jaren in de kast, voordat ik eens bedenk wat ik ermee kan. Na die stapels door te bladeren, kwam ik dit patroon voor een schortjurk tegen in het blad van maart 2016. Deze is overigens ook los te koop op de website van Knipmode. Waarschijnlijk is dat een stuk makkelijker met het overtrekken van de patroondelen, dan heb je tenminste niet alle patronen van een heel tijdschrift kriskras op een werkblad staan.

Ik heb alleen restjes stof gebruikt voor deze jurk, vandaar dat ik hier en daar wat moest aanpassen. Zoals het voorpand, dat bestaat bij mij maar uit één deel in plaats van twee.

Daarnaast heb ik grote knopen gebruikt in plaats van de schouderbanden te knopen, dat vond ik toch wat meer passen in het retrothema. De knopen had ik nog in een potje liggen, welke van mijn moeder en/of oma vandaan kwamen.

En de zakken heb ik geborduurd met de borduurmachine. De patronen van het uiltje en de draaischijf komen bij Urban Threads vandaan. Deze heb ik uiteraard op de zakken geborduurd voordat ik ze op de jurk naaide. Net als de randjes in geruite stof.

Blouse: patroon & aanpassingen

Ook dit patroon vond ik in de stapel tijdschriften, deze komt uit de Knipmode van april 2016. Ik heb nog even zitten zoeken, maar ik geloof niet dat deze los te koop is in de webshop van Knipmode. Ik heb ‘m in ieder geval niet kunnen vinden.

Al bij het overtrekken liep ik tegen obstakels aan bij dit patroon. En dan vooral obstakels in de vorm van veel teveel lijntjes bij elkaar op het patroonblad. De plooien liepen daar zo door elkaar, dat het me niet lukte om de juiste maat over te trekken. Ik heb ze dan maar even gelaten voor wat het was. Onder een schortjurk zie je toch niet dat er geen plooien in zitten.

In plaats van gewone knoopjes heb ik drukknoopjes gebruikt, gewoon omdat dat een stuk makkelijker en sneller is.

Matchende diadeem, zo gemaakt!

Ooit heb ik in zo’n goedkoop winkeltje een paar diademen gekocht, met de bedoeling deze zelf te versieren. Deze is daar nog van overgebleven en zoals je op de foto’s ziet, was het vrij eenvoudig deze om te toveren tot een matchende diadeem.

  1. Met krijt heb ik de omtrek van de diadeem overgetrokken op de geruite stof.
  2. Vervolgens heb ik met de lockmachine de randen afgewerkt, daarbij ongeveer de helft van de breedte van de diadeem als toeslag meegenomen.
  3. De stof vastgespeld, zodat deze strak om de diadeem zit.
  4. Met de hand vastgenaaid. Dit had ook met lijm gekund, maar op deze manier kan ik het er weer makkelijk afhalen als ik weer eens wat anders wil.

schortjurk retro blouse diadeem rolstoelmode

Toch wat minpuntjes…

Het is best een leuk setje geworden zo. Zeker als je de hele dag keurig rechtop staat of heel stil zit. Maar als je net als ik continu van houding verandert als je op de bank zit of ligt, dan moet je dus wel even opletten hoe de jurk erbij hangt als je opstaat. De achterkant verschuift dan en gaat al snel open staan. Geen probleem als je alleen thuis bent, maar ik droeg de schortjurk dus op de verjaardag van mijn dochter. Dus ik moest elke keer bij het opstaan van de bank er even op letten dat mijn achterste nog genoeg bedekt was.

Zolang ik in mijn rolstoel zit, is dat trouwens niet zo’n probleem. Maar heel erg flatterend is het jurkje niet als je zit.

Ik heb trouwens ook ontdekt dat ik geen fan ben van blouses onder een jurk. De blouse kruipt omhoog en zit dan niet lekker meer.

En het model van de blouse vond ik er op papier leuker uitzien dan hoe het geworden is. Misschien had ik toch net een maatje groter moeten nemen, maar bij de schouders zit hij wat vreemd. Door de naad die bovenop de schouder zit, lijkt het net of ik heel puntige schouders heb. De strik bij de kraag is wat stug, een soepelere stof had waarschijnlijk beter uitgepakt.

De schortjurk zal ik nog wel vaker gaan dragen, maar dan met een strak shirt wat ik zo in mijn legging kan proppen, dat die er met geen mogelijkheid meer uit glipt. Geen koude stukjes rug voor mij!

Crea-Cross 2019

Deze week ben ik co-host voor de Crea-Cross 2019, die door Ilse van Kreanimo bedacht is. Elke week is er een ander thema en een andere co-host die zijn of haar creatie in dat thema laat zien. Het thema voor deze week had je vast al geraden: Retro!

Heb jij nu ook iets in dit thema gecreëerd? Laat dan een linkje achter!
Inlinkz Link Party

Wat vind jij van deze outfit? Voor herhaling vatbaar of toch maar liever terug naar de fifties?

Dore korset onderborst rolstoelmode

Het is alweer een eeuwigheid geleden dat ik een korset voor mezelf maakte. Dus het werd wel weer eens tijd. Ik heb weleens zelf een patroon gemaakt, of iets uit een boek op mijn maten nagemaakt. Maar het mooiste resultaat kreeg ik toch met een goed (gekocht) patroon. Dat patroon heb ik weer uit de kast getrokken.

Dore Corset van Laughing Moon Mercantile

In 2011 maakte ik dit korset voor het eerst. Via een internetforum over het maken van historische kleding kwam ik aan de tip om het patroon van Laughing Moon te gebruiken. En met succes, het korset sloot mooi aan, zonder het patroon te hoeven aanpassen. Het meeste werk bij een korset is overigens niet het naaien zelf. Het knippen en afwerken van de baleinen, het plaatsen van de busk en de nestels vragen wel wat handigheid en kracht.

Dat er bij deze eerste poging hier en daar een rimpeltje in de stof zat, vond ik niet zo erg. In eerste instantie had ik ‘m vooral gemaakt om onder een Victoriaans kostuum te dragen. En omdat het me toch niet zo stoorde, droeg ik het korset uiteindelijk ook als bovenkleding tijdens een bezoekje aan Castlefest met mijn dochter.

Dore Corset als onderborstkorset

Dit was de laatste keer dat ik een korset maakte, in 2013. Om mijn borsten iets minder ingesnoerd te hebben, bedacht ik dat ik het patroon wel kon ombouwen tot een onderborstkorset. En dat pakte heel goed uit. Het ruggedeelte had ik wel hoog gelaten, om daar toch wat steun te geven en te voorkomen dat al mijn rugvet uit dat korset geperst wordt.

Dit korset zit echt heerlijk. Knelt niet af en geeft genoeg steun in de rug. Ook onder een jurk geeft hij net een beetje meer een getailleerde vorm. Wat je zeker in een rolstoel zo nu en dan wel kunt gebruiken.

 

Dit bericht bekijken op Instagram

 

Klaar voor Emporium Vernesque! #emporiumvernesque #emporiumvernesque2013 #corset #sewing #handmade #steampunk #steampunkfashion

Een bericht gedeeld door Jacqueline (@jacqueline_salamistinkt) op

dore korset onderborst

Dore als onderborstkorset, deel 2

Al die jaren lagen er gewoon korsetmaterialen op me te wachten tot ik er eindelijk weer eens wat mee ging doen. Ik hoefde alleen wat baleinkapjes en band te kopen en kon ermee aan de slag.

Busks had ik alleen voor overborstkorsetten liggen, dus besloot ik een korset met rits te maken, zonder busk dus. Qua stofkeuze week ik ook af van de gebruikelijke stevige stof, ik koos voor een meshstof met een beetje rek erin. Deze had ik gekocht om sportbh’s van te maken en leek me hier ook wel geschikt voor.

En hij zit net zo comfortabel als zijn voorganger, alleen had hij wel een tikkeltje strakker gemogen. Als ik nog wat meer afval, zal ik ‘m zeker in moeten nemen, want strakker dan dit krijg ik de veter niet. Aan de andere kant zit het korset al wat strakker als ik zit. En aangezien ik dat meer doe dan staan, is het een prima korset voor mij.

Draag jij weleens korsetten? En zo ja, draag je ze meer voor de sier of om echt je houding of figuur te corrigeren?

fitbit alta hr

Mijn Fitbit heb ik nu al bijna twee jaar en heb ‘m dag en nacht om. Er zijn een aantal functies die ik heel veel gebruik en een aantal waar ik niet zoveel mee kan.

Slaap bijhouden

Het is niet zo dat ik elke ochtend even check hoe ik die nacht geslapen heb. Maar zo nu en dan kijk ik hoe ik ervoor sta en probeer ik te verklaren waarom ik wel of niet goed heb geslapen die nacht.

Voor mij werkt het in ieder geval zo dat ik me er niet druk om hoef te maken dat ik weer een nacht slecht geslapen heb. Mijn Fitbit houdt het wel bij, ik hoef me er niet op te focussen. En als ik dan na een tijdje kijk hoe de rest van mijn nachten eruit zien, dan valt het gemiddeld genomen wel mee. Dat geeft ook weer rust.

Lees ook: Slapen met Fitbit: ruim een maand later.

Wekker

‘s Nachts heb ik (zoals de meeste mensen) geen lenzen in of bril op. En ik zie echt geen steek zonder. Mijn man heeft een wekker met rode lichtgevende cijfers, maar het kost me teveel moeite om dat te kunnen lezen. Dan moet ik de wekker pakken en zo’n 20 centimeter voor mijn neus houden voor ik kan zien hoe laat het is. Ook gaat mijn man eerder uit bed en zijn wekker is te eenvoudig om twee verschillende alarmen in te stellen.

Ik heb ooit een pratende wekker gehad. Dan gaf ik er een mep op en met een schelle stem (en de ‘R’ als ‘N’ uitgesproken) werd dan de tijd gezegd. Werkte prima, maar niet handig als je het bed met iemand deelt.

Nu slaap ik dus gewoon met mijn Fitbit om. Als ik ‘s nachts wil weten hoe laat het is, tik ik er even op, dan licht het beeldscherm op. Dat doet hij trouwens ook als ik teveel met mijn armen zwaai, maar ik geloof niet dat mijn man daar iets van merkt. En ik kan via de app zoveel alarmen instellen als ik wil. Als het alarm afgaat, gaat de Fitbit trillen. Reageer je daar niet op, dan gaat hij over tot snooze en begint hij negen minuten later weer te trillen. Door erop te tikken, zet je het alarm weer uit.

Hartslag bijhouden

Ik ben echt geen expert als het gaat om het interpreteren van je hartslag. Maar er zijn zo wel wat dingen die mij zijn opgevallen en waar ik wel wat verandering in zou willen. Bijvoorbeeld dat zowel bij het werken als sporten mijn hartslag ongeveer even hoog is. Ik zou graag willen dat mijn hartslag tijdens het werken wat lager is en bij het sporten juist wat hoger.

Nu ben ik al eens op zoek geweest naar oefeningen waar mijn hart sneller van gaat kloppen. En op zich blijft mijn hartslag ook al wat lager als ik op mijn werk van mijn rolstoel gebruik maak. Maar het verschil mag van mij nog wel wat groter. Wellicht voelt het werken dan wat relaxter en een workout meer echt als een workout.

Lees ook: Wat mijn Fitbit zegt over mijn hartslag

Gewicht bijhouden

Ach ja, ik moet het ergens bijhouden. Voordeel vind ik dat je hierbij kan kiezen of je het grafiekje van een maand, drie maanden, een jaar of alles kunt zien. Verder is het een vrij beperkte app wat dit betreft. Je kunt nog wel het vetpercentage toevoegen, maar andere metingen niet. Dat had van mij wel iets uitgebreider gemogen.

Hier doe ik niks mee!

  • Calorieën bijhouden: Heb ik ooit wel gedaan door een andere app eraan te koppelen (die wel Nederlandstalig is). Maar inmiddels weet ik wel hoe ik mijn maaltijden moet vormgeven om aan het juiste aantal calorieën te komen. Het schiet alleen niet op.
  • Water drinken: Ik geloof het wel. Op mijn werk heb ik een thermosbeker van een halve liter die ik twee keer vul met thee op een ochtend. En thuis kies ik voor het grootste glas wat ik regelmatig vul met water.
  • Cyclus bijhouden: Welke cyclus? Geen last van met mijn Mirena, dus hoef ik ook niks bij te houden.
  • Uitdagingen/gids/vrienden: Tja, de uitdagingen en workouts zijn toch meer ingesteld op mensen zonder beperkingen, dus hier kan ik niet zoveel mee. Wat betreft het toevoegen van vrienden zie ik de meerwaarde ook niet zo. Daar heb ik mijn social media al voor.

Nog wat handige dingetjes waar ik nog niet over uit ben of ik het wil gebruiken…

Toen ik mijn Fitbit aan mijn nieuwe telefoon koppelde, kreeg ik meteen een melding dat ik mijn Fitbit ook kan gebruiken om mijn scherm te ontgrendelen met Smartlock. Ik hoef dan geen code of vingerafdruk te gebruiken om het scherm van mijn telefoon te ontgrendelen.

Voor zover ik het gezien heb, werkt dat alleen als de Fitbit in de buurt is en met Bluetooth verbonden. Op zich zet ik Bluetooth alleen aan als ik het nodig heb, dus het is ook niet zo dat Jan en alleman mijn telefoon kan ontgrendelen als ik met mijn Fitbit in de buurt ben. Ik denk dat het handig kan zijn als je met iets bezig bent en niet steeds met een code of vingerafdruk je scherm wil ontgrendelen. Maar verder… ach, een beetje overbodige luxe.

Nu heb ik een gewone Fitbit Alta HR, geen smartwatch, maar een uitgebreide activity tracker. Met de smartwatches van Fitbit kun je tegenwoordig ook contactloos betalen. Ergens lijkt me dat ook wel handig, zeker omdat al die pinautomaten vaak vast en te hoog staan om vanuit mijn rolstoel goed bij te kunnen. Maar ik heb nog wel mijn twijfels over de veiligheid daarvan. Er wordt wel gezegd dat er om een pincode gevraagd wordt op je smartwatch, zodra de hartslag onderbroken wordt. Maar of het eenvoudig te skimmen is, geen idee.

Heb jij ook een Fitbit of soortgelijke activitytracker? Wat is volgens jou een onmisbare functie hiervan?

O4 workhopper rolstoel getest

Voor op mijn werk ben ik al een tijdje op zoek naar de ideale oplossing als het gaat om zitten en verplaatsen. De trippelrolstoel was het niet helemaal, ongeacht merk of ondergrond. Het blijft gewoon een te zware en te grote stoel om mee te trippelen en/of rollen. Even dacht ik dat ik me er maar bij neer moest leggen dat ik gewoon maar twee stoelen zou moeten aanvragen. Een trippelstoel waar ik echt goed in ondersteund word en een rolstoel die daarnaast op mijn werk kan blijven staan om me tussen de lokalen en kantoren te kunnen verplaatsen.

Maar ondertussen had ik ook nog steeds een oogje op de rolstoelen van O4. En na een bezoekje aan de showroom in Varsseveld mocht ik de Workhopper van O4 uitproberen op mijn werk.

Dit maakt de O4 Workhopper anders dan andere rolstoelen

De zitting en rugleuning zijn gemakkelijk anders in te stellen, zodat je je zithouding kan variëren. Voor mij in mijn werk betekent dit:

  • Net iets hoger zitten om iets uit de kast te pakken of om op het kopieerapparaat te kijken.
  • Bij overleggen, gesprekken of in de pauze de rugleuning iets naar achter zetten, zodat ik meer ontspannen kan zitten.
  • Door de voetplaat opzij te klappen, kan ik trippelen als ik mijn handen vol heb.
  • Achter mijn bureau kan ik variëren in zithouding door de rugleuning zo in te stellen als ik op dat moment prettig vind. Ik zit niet de hele werkdag in dezelfde houding.
  • De rugleuning loopt tot mijn schouderbladen en is daarmee hoger dan die van mijn andere rolstoelen. dat geeft net wat meer steun bij het lange zitten.
  • Vergeleken met de trippelrolstoelen is de O4 Workhopper veel lichter en minder breed. Vergeleken met een gewone rolstoel wel iets zwaarder, maar dat verschil merk ik niet met rollen.
  • Hij heeft een vast zitkussen wat echt heerlijk zit.

Wat mis ik nog aan de O4 Workhopper?

De rolstoel die ik nu geleend heb, is natuurlijk niet helemaal aan mijn behoeften aangepast. Zo vind ik ‘m eigenlijk net iets te hoog voor het trippelen. Ik kan daardoor niet zo goed met mijn voeten afzetten. En ik mis de wig in de zitting heel erg. De zitting van deze rolstoel kan vooral naar voren kantelen, maar dus niet naar achteren.

Ik zou ook wat meer ingeklemd willen zitten, dus wat hogere spatborden. En of de rugleuning mij wel voldoende steun geeft, ben ik nog niet over uit. Misschien dat ik dat minder nodig heb als de spatborden hoger zijn. Maar op dit moment heb ik nog steeds een pijnlijke onderrug als ik een ochtend gewerkt heb. Op zich heb ik dat met andere (rol-)stoelen ook wel, dus of het helemaal op te lossen is, weet ik niet.

Verder kan er wèl een hoop aangepast worden, zoals de zithoogte, wig, spatborden. En dan zou het alles bij elkaar een veel betere rolstoel zijn dan mijn huidige. Zonde eigenlijk om ‘m dan alleen op mijn werk te hebben staan!

Een laatste dingetje is wel dat ik tijdens het rollen niets kan meenemen. Op mijn schoot glijdt het eraf, tussen mijn knieën past niet zoveel en de rugleuning leent zich er niet voor om elke tas hieraan te hangen. Maar hier had ik zelf al snel een oplossing voor gevonden.

O4 workhopper rolstoel met zakje

DIY rolstoelzakje met behulp van Ikea

Toevallig was ik pas met man en kinderen in de Ikea en ging ik bij de opbergspullen eens op zoek naar iets wat dienst kon doen om mapjes en papierwerk in mee te nemen met mijn rolstoel. De schoenendozen daar leken me wel wat, maar deze waren helaas te smal om A4 in op te bergen. Bij het ophangbord Skadis en bijbehorende accessoires kwam ik een zakje tegen met een metalen rand. Dat leek me ook wel wat.

Eenmaal thuis ben ik in mijn kastjes gaan neuzen hoe ik het zakje aan mijn rolstoel kon hangen. En omdat mijn laatje met siernieten, drukknopen en nestelringen wel eens mag slinken qua voorraad, ben ik daarmee in de weer gegaan. Dus een keer zonder naaimachine!

Nu moet ik helaas straks weer de geleende O4 Workhopper inleveren, maar dat zakje kan ik ook makkelijk aan mijn eigen rolstoel hangen. Maar natuurlijk hoop ik dat ik over een tijdje een eigen Workhopper heb om ‘m aan te hangen.

Dit is geen gesponsord artikel, ook jij kunt een O4 rolstoel een week lang uitproberen! Niet alleen op je werk, maar ook thuis.

telefoonhoesje DIY borduurmachine

Hèhè, eindelijk heb ik dan een nieuwe telefoon gekocht. Die oude Samsung S5 was echt dringend aan vervanging toe. Alleen als ik dan eenmaal zoiets in mijn hoofd heb, ben ik wat impulsief met bestellen. En gierig. Want die telefoon was snel gekocht en in huis, maar de telefoonhoesjes die ik vanuit China liet overkomen, zijn nog onderweg.

Dus dan maar even een snelle en simpele noodoplossing. Want ik ben echt een klungel en gooi mijn telefoon altijd los in mijn tas. Dan wil ik niet dat hij beschadigt door alle andere rommel die in mijn tas zit.

Ik maakte een telefoonhoesje met de borduurmachine. Waarschijnlijk is het nog sneller als je het gewoon met de naaimachine (of zelfs met de hand) doet. Maar ik vond het wel leuk om uit te vogelen hoe ik dit zelf in-the-hoop kon maken.

Zo gemaakt (met borduurmachine)!

DIY telefoonhoesje borduurmachine

  1. Om zelf borduurpatronen te maken, heb ik speciale software (PE-design). Hiermee maakte ik een rechthoek, net iets groter dan mijn telefoon, een hartje voor de sier en twee keer de letter ‘O’.
  2. Ik knipte twee stukje vilt uit, iets groter dan de rechthoek. Op het ene stuk vilt (de achterkant) borduurde ik de rechthoek, het hartje en de O’s. Op het andere stuk (de voorkant) alleen de rechthoek en de O’s.
  3. Als extra vakje aan de voorkant knipte ik een stukje blauwe vilt, iets groter dan een pasje/visitekaartje. Dit speldde ik op het stuk vilt wat de voorkant zou worden.
  4. Op een nieuw stuk steunstof in het borduurraam markeerde ik de hoeken van de rechthoek. Daarna speldde ik de voor- en achterkant erop, dus met de steunstof ertussenin en met de verkeerde kant van de stof naar binnen. En de hoeken precies op de gemarkeerde punten.
  5. Vervolgens heb ik alleen de rechthoek van het borduurpatroon gebruikt en daarbij de bovenkant open gelaten.
  6. Met een kartelschaar heb ik de randjes afgeknipt. De gatentang gebruikte ik om gaatjes in de O’s te maken.

Het resultaat is op de foto’s bovenaan dit artikel te zien. Het koordje gaat door de gaatjes heen en vormt twee grote lussen. De lussen kunnen buitenom, maar ook binnen langs gaan. Ik heb ze het liefst in het hoesje onder de telefoon langs, dan kun je je telefoon er gemakkelijk uit krijgen door aan de lusjes te trekken.

Net zo makkelijk zonder borduurmachine

Hier hoef je echt geen borduurmachine voor aan te schaffen. Het is net zo makkelijk met een naaimachine of met de hand te maken.

Hierbij heb je dan nog steeds twee lapjes vilt nodig die iets groter dan je telefoon zijn. En een extra lapje als je er een vakje op wil maken.

Wil je één van de lapjes versieren met eigen borduursels, dan kun je dat het beste doen voor je alles aan elkaar naait. Voor de gaatjes zou je eerst de gaatjes erin kunnen maken (kan ook met een perferator als je geen gatentang hebt). Dan dit met de hand afwerken. Of als je echt dik, stevig vilt hebt, hoeft dat misschien niet eens.

Met de drie lapjes op elkaar naai je de zijkanten en onderkant dicht. Met de hand zou je dit met een festonsteek kunnen doen. Ik ben echt niet goed in het met de hand naaien, maar op Youtube en Google is daar vast meer over te vinden.

Ik weet zeker dat er nog veel mooiere telefoonhoesjes te maken zijn met dit als uitgangspunt! Zou jij je eraan wagen? Of wacht je dan toch liever op die hoesjes uit China. 😉

misiconistoryteller amsterdam inclusiedans

Bij het zoveelste ‘inspirerende’ dansfilmpje dat ik via social media voorbij zag komen, raakte ik meer geïrriteerd dan geïnspireerd. Of nou ja, misschien wel geïnspireerd om dit stukje tekst te schrijven.

Begrijp me niet verkeerd, ik vind heel veel dansfilmpjes ook echt inspirerend en soms ook ontroerend. Maar het wordt zoveel geroepen en ondertussen denk ik: Hoezo inspirerend? Hoezo ontroerend? Wat ga je doen dan, nu je dit filmpje hebt gezien? Het delen met de rest van je vriendenkring? En dan?

En het klinkt nu wel een beetje als verwijt, dat bedoel ik niet helemaal zo. Maar als die filmpjes zoveel gedeeld worden, waarom merk ik er verder dan zo ontzettend weinig van dat mensen hierdoor geïnspireerd raken?

‘Zo knap!’

‘Zo, heb je die danser met het syndroom van Down gezien die meedeed aan een talentenshow? Echt zo knap!’

‘En dat filmpje met die rolstoeldanser, die was echt geweldig!’

Ja, natuurlijk heb ik die gezien. Ik probeer toch wel zoveel mogelijk van de grotere inclusieve dansgezelschappen te volgen, dus de meeste filmpjes heb ik al voorbij zien komen voordat het duizenden keren gedeeld is. (Maar je mag me gerust blijven taggen hoor, want ik kijk er graag naar!)

En ja, natuurlijk zijn die dansers geweldig. Ze dansen bij een professioneel dansgezelschap, dan mag je wel iets meer in je mars hebben dan alleen de vogeltjesdans. In de Verenigde Staten en Groot Brittannië is inclusiedans een stuk groter dan hier in Nederland en is er dus ook een groter budget om die dansers nog professioneler te maken. Dat levert wat op: geweldige dansers met dito filmpjes.

Hoezo inspirerend?

Voor mij als danser (met rolstoel) zijn die filmpjes heus ook wel inspirerend. Ik kijk graag naar de techniek of uitstraling van dansers en bedenk dan wat hier voor mij binnen mijn mogelijkheden ligt. Daarnaast vind ik het mooi om te zien dat mensen met een beperking meedoen aan programma’s waar dat niet zo gebruikelijk is. Als dat maar vaak genoeg gebeurt, wordt het misschien wèl gebruikelijk en dat is waar volgens mij inclusie om draait. Dat het niet uitmaakt wie je bent of wat je mankeert, maar dat je net zo goed als ieder ander iets bij te dragen hebt. En dat je net zo goed iets moois kunt laten zien op een podium, op tv, of waar dan ook.

Maar even als oprechte vraag naar al die mensen die ook zeggen dit inspirerend te vinden: wat doe je vervolgens met die inspiratie? Gaat dat verder dan alleen het filmpje delen?

Als we met z’n allen het allemaal zo mooi en prachtig en bijzonder vinden, waarom komt inclusiedans hier in Nederland dan niet van de grond? Waar blijven al die fondsen die dit willen stimuleren? Waar blijven de dansers? Waar blijven de evenementen die de dansers willen programmeren? De uitverkochte theaters bij voorstellingen?

Dat mag van mij allemaal echt wel veel meer.

Wil je echt meer inspiratie? Hier kun je dat vinden!

Op 2 februari 2019 is er bij Misiconi Dance Company weer een workshop van Laisvie waar iedereen welkom is, met of zonder beperkingen. Zeker komen als je eens wilt proeven van inclusiedans en Rotterdam voor jou goed te doen is qua reisafstand!

Je kunt ook contact opnemen met Misiconi als je een keer een proefles wilt volgen, er zijn lessen op dinsdagavond en zaterdag. Op donderdag en vrijdag worden dansers binnen het gezelschap opgeleid tot professionele dansers. Hier zijn regelmatig audities voor en ook voor stagiaires van dansopleidingen is hier ruimte.

En Misiconi Dance Company heeft dus ook verschillende producties welke bij evenementen ingezet kunnen worden.

Op Facebook is er de groep DanceAble, waarin van alles gedeeld wordt met betrekking tot inclusiedans. Bijvoorbeeld al die toffe filmpjes, maar ook de DanceAble masterclasses en lessen die regelmatig in Den Haag gegeven worden. Daar zou ik ook graag eens heen willen, maar het valt helaas altijd op dezelfde tijd als mijn dansles bij Misiconi.

Er zullen vast op nog meer plaatsen in Nederland lessen inclusiedans aangeboden worden. Zoals in Spijkenisse bijvoorbeeld.

Inspireer mij!

Hé, je hoeft echt niet zo nodig een beperking te hebben om anderen te kunnen inspireren! Alhoewel het wel zo prettig is als er daarbij ruimte is voor mensen met een beperking (vooral voor mij natuurlijk 😉 ).

Zo heb ik voor de kerstvakantie een les mee mogen dansen in de streetdanceles van mijn dochter, samen met ouders van haar groepsgenootjes. Echt heel leuk dat dat georganiseerd werd! Eigenlijk dansen mijn dochter en ik nooit samen, terwijl we allebei gek op dansen zijn. Dus op dat gebied heel inspirerend om zo als moeder en dochter bezig te kunnen zijn. En niemand die er gek van opkeek dat ik daar met mijn rolstoel de danszaal in kwam.

Dat ik van fusion buikdans houd, is vast al eens opgevallen. Ook daar heb ik al eens een workshop en privélessen gevolgd met rolstoel. Ik vind de stijl gewoon erg boeiend en mooi om te zien. En de sfeer onder buikdanseressen maakt dat ik me daar altijd thuis en welkom voel.

Nog een stijl die me steeds meer aantrekt, is urban. Afgelopen vrijdag ben ik met mijn dochter naar Behind the imasq van Xclusiv Company geweest en dat was echt heel tof. Jason en Ingeborg hebben mij ook gecoacht vorig jaar en er is voor mij op dit gebied nog zoveel te ontdekken.

Dus als je denkt dat ik ergens een proefles of workshop mee kan doen, met mijn dansrolstoel, dan hoor ik dat graag natuurlijk. Altijd leuk om wat nieuws te leren.

Ook heel tof hè, deze filmpjes. Mogen best gedeeld worden hoor! 😉