lampen slaapkamerOns huis is een eindeloos klusproject, maar tegelijkertijd echt een thuis. En zo zijn er best wat projectjes waar ik trots op ben.

trap rolstoelen woonbehoeftenOns eerste huis wat mijn man en ik kochten, was een bovenwoning. Heel praktisch was dat niet toen onze oudste geboren werd, al snel verhuisden we naar een andere woning. En in dat huis wonen we inmiddels al vijftien jaar. We zitten hier prima, geen verhuisplannen voorlopig!

Woonbehoeften veranderen met de jaren

Toen we dit huis kochten, was ik allang blij dat er maar één trap in het huis aanwezig is. Je deed de deur open, kon zo met de kinderwagen naar binnen rijden en op de bank ploffen. Inmiddels zijn de kinderwagen en buggy al lang en breed de deur uit, traphekjes zijn ook niet meer nodig. Babykamers worden tienerkamers en onze smaak qua interieur wil ook nog weleens veranderen. Maar nu de kinderen oud genoeg zijn om zichzelf te redden, merk ik dat het huis steeds meer op mijn woonbehoeften aangepast moet worden.

Op zich red ik me nog prima hoor. Binnenshuis gebruik ik mijn rolstoel niet en kan deze afstanden dus gewoon lopen. We hebben een beetje een aparte indeling in ons huis, maar daarbij is het voordeel dat we één grote benedenverdieping hebben en één grote bovenverdieping. Boven zijn de slaapkamers, badkamer en washok, beneden de woonkamer, keuken, naaikamer en berging. Als het zou moeten, kan ik gewoon ‘s ochtends naar beneden gaan en pas ‘s avonds bij het naar bed gaan weer naar boven gaan. Dan hoef ik de trap dus maar één keer af en één keer op, dat is nog goed te doen.

Hoe breng je je woonbehoeften in kaart?

Net zoals je bij het krijgen van kinderen je gaat verdiepen in wat je huis nodig heeft om het veilig, praktisch en aangenaam te maken, kun je dat in een andere fase ook doen. Alleen moet je daarvoor net wat andere informatiebronnen aanboren. Aan het consultatiebureau of een babywinkel zul je niet veel hebben.

Behalve dat ik hierover met mijn man overleg, kijk ik het ook weleens af bij lotgenoten. Wat hebben zij al in hun huis aangepast waar ik ook wat aan zou kunnen hebben?

De supportbeurs bezoek ik wanneer ik kan. Hier kun je hulpmiddelen en aanpassingen echt zien en uitproberen, waardoor je een beter beeld krijgt of iets bij je past.

Op het moment dat ik ergens tegen aanloop thuis (letterlijk of figuurlijk), vraag ik mijn ergotherapeut om een afspraak om mee te denken. Mocht het nodig zijn, dan bof ik dat ik tot nu toe ook altijd meedenkende wmo-consulenten heb gehad. Alhoewel ik soms vind dat die een stapje te snel gaan. Als het aan die wmo-consulent had gelegen, had ik vier jaar geleden al een traplift gehad.

En soms kom ik op internet handige tools tegen. Zo kun je met behulp van een vragenlijst van Langer Thuis in Huis een persoonlijk plan opstellen. Door alle vragen langs te gaan, kom je dingen tegen waar je zelf misschien niet aan gedacht had. Je krijgt dan een overzicht met oplossingen en een kostenindicatie. Vooral dat laatst vind ik erg handig, want het liefst regel ik dit soort dingen zonder tussenkomst van de wmo.

Wat ik zou willen veranderen in ons huis

Ons huis is rond 1900 gebouwd, dus dat er altijd wel iets te klussen is, hebben we daarbij voor lief genomen. Als basis is het een prima huis, alleen heb ik inmiddels een aardig lijstje met veranderplannen:

  1. Alle schrootjesplafonds vervangen. Dat is echt een twintigjarenplan geloof ik. Mijn man pakt het kamer voor kamer aan, met pauzes. Hij stript dan meteen de hele kamer en bouwt ‘m weer helemaal op, inclusief isolatie, elektra, verwarming, enzovoort. Onze eigen slaapkamer is toch wel onze trots, dat heeft hij echt mooi gedaan.
  2. Een nieuwe badkamer. Nu hebben we een lelijke jaren ’90 badkamer met nepmarmeren tegels en zilveren randjes. En inmiddels hebben we al een aannemer gevonden die de klus gaat klaren. Het ligbad gaat eruit, de enkele wasbak wordt een dubbele en de krappe douchecabine wordt vervangen door een ruime inloopdouche. Er zou dan ook een krukje in de douche passen, zodat ik niet zo lang hoef te staan.
  3. Een verhoogde stoep en opritje bij de voordeur. We hebben maar een smal stoepje voor de deur en komt geregeld voor dat er een fiets, auto of container staat en de weg verspert. Dan moet ik dus vanaf de straat al uit mijn rolstoel stappen en twee hoge drempels nemen. Het gaat nog wel, maar steeds lastiger. Ik heb al een aanvraag ingediend en een gesprek met de wmo-consulent hierover gehad. Gaat vast goedkomen binnenkort.
  4. Een brede deur naar de berging toe. Ach ja, we moeten allemaal zo onze dromen hebben, ook al komen ze niet altijd uit. Het zou me zo fijn lijken als ik mijn driewielligfiets niet meer op zijn zijkant door de deur hoef te tillen. Maar die deur en vooral de stenen eromheen zouden dan niet meer zo mooi bij de rest van het huis passen. En ons mooie, oude huis willen we graag mooi houden. Dus het alternatief is dat mijn man mijn fiets nu regelmatig naar buiten of naar binnen tilt.
  5. Een (trap-)lift. Hmmm, tja… Op zich wil ik dit nog zo lang mogelijk uitstellen. De trap ben ik gewend, ik weet waar ik me vast kan houden en hoe ik mijn voeten neer kan zetten. Dus voorlopig gaat het nog wel, als ik ‘m maar niet tig keer op een dag op en af moet. Maar als we hier echt nog heel lang willen blijven wonen, zit het er toch wel een keer aan te komen. Een wmo-consulent heeft me al verteld dat een traplift mogelijk is en ik heb ook al eens geïnformeerd naar een gewone lift voor in een woonhuis. Het kan en zal ooit nodig zijn, maar nu nog even niet. Overigens is een tweedehands traplift dan ook het overwegen waard. Op die manier is het een stuk betaalbaarder en kan het wellicht zonder tussenkomst van de wmo geregeld worden. En zo worden de (misschien niet eens zo heel lang) gebruikte trapliften gered van de schroothoop.

Voorlopig genoeg te doen nog hier in huis en zo kunnen we er hopelijk nog een flinke poos van genieten. In ieder geval tot de kinderen de deur uit zijn, dan wordt het misschien toch wel een beetje te groot voor ons tweetjes…

Dit artikel is tot stand gekomen door middel van een samenwerking.

Ons huis is met recht een klushuis te noemen. Eerder liet ik zien hoe de kamer van mijn dochter van babykamer naar tienerkamer getransformeerd werd. Mijn man heeft die kamer van top tot teen gestript en weer opgeknapt.

Hetzelfde heeft hij met onze slaapkamer gedaan, alleen was dat een grotere klus. En het was ook niet de eerste keer dat deze kamer een opknapbeurt kreeg. In de loop van de jaren veranderen je eisen en smaak toch wel wat.

Zo troffen we de kamer aan toen we ons huis kochten…schrootjesplafond slaapkamer

Veertien jaar geleden kochten we dit huis voor een mooi prijsje, maar dan wel onder de voorwaarde dat we alle troep in het huis zelf op mochten ruimen. Nu viel deze kamer wel mee, behalve wat stoffig, was de kamer wel schoon en lagen er geen dode beesten. Even ter vergelijking: in een andere kamer stond een opgedroogd aquarium met een paar visjes op de bodem en in de keuken zat er bijna net zoveel vet op de keukenkastjes als in de inbouwfriteuse (ja, een inbouwfriteuse).

Maar deze kamer was wel het lastigste om op te knappen. Even een likje verf was niet voldoende. Het plafond had wel vier verschillende hoogtes en bestond geheel uit bruine schrootjes. Met daarin spotjes, boxen en – heel sfeervol – een tl-bak. En de muren waren niet bedekt met behang, maar met vloerbedekking!

Slaapkamer make-over 1

gothic slaapkamer

De makkelijkste oplossing was om het schrootjesplafond wit te verven, de vloerbedekking op de muren vervangen door nieuwe gipsplaten en nieuwe vloerbedekking op de vloer. In die tijd was ik nog redelijk fit en met het verven heb ik veel geholpen. Wat een rotklus is dat zeg, schrootjes verven…

Onze (gothic-) smaak was al iets milder geworden ten opzichte van ons vorige huis, waar we de muren zwart geverfd hadden en het plafond zilver. Helemaal wit kon ik nog niet over mijn hart verkrijgen. Vandaar dat de muren lichtgrijs geverfd werden, wat ook weer terugkwam in het barokmotief op de gordijnen.

Met de gordijnstof had ik ook de kussens op de stoel en poef bekleed. En het paarse voile boven het bed, kwam weer terug in de lamp.

Qua meubels is eigenlijk alleen de kaptafel gekocht. Het bed heeft mijn man gemaakt, samen met een kast (die niet op deze foto’s te zien is). En de overige meubelstukken zijn vooral ‘erfstukken’. De schommelstoel is van mijn ouders geweest, de poef van een tante en de stoel (en strijkplank, maar dat was geen vast meubelstuk in de slaapkamer) van mijn opa.

Slaapkamer make-over 2

slaapkamer

Een jaar lang is mijn man aan het klussen geweest. De hele kamer heeft hij gestript, de elektra vervangen, alle muren en het plafond geïsoleerd, weer dichtgetimmerd met gipsplaten en geverfd. Dit keer wel alles wit.

Aan de inrichting hebben we niet veel veranderd. Een tweedehands tv-/muziek-/boekenkast, die met de hulp van een paar sterke buren over een ladder en via het deurtje naar binnen is gekomen. En de poef en stoel weer bekleed met de gordijnstof.

Doordat elke muur wel een deur of raam heeft, is het lastig te schuiven. Die schoorsteen in het midden van een muur helpt ook niet mee, anders had het bed beter daar kunnen staan. Maar op zich zijn we het nu wel gewend zo.

Het mooiste stukje van de kamer vind ik nu het plafond. In plaats van allerlei rare verschillende hoogtes, loopt het gewoon in een punt, met uitzondering van de dakkapel natuurlijk. Dat geeft zoveel meer ruimte. We hebben hiervoor twee prachtige lampen gekocht met elk een doorsnee van zestig centimeter. Als die aan staan, zie je over het hele plafond de structuur van de lampen terug. Bijna zonde om de lamp uit te doen als je naar bed gaat.

lampen slaapkamer

En is de slaapkamer nu af?

Nee, maar een slaapkamer zoals in een woonmagazine zal het nooit worden.

De rondslingerende vader- en moederdagcadeautjes worden wel al wat minder (waar laten ouders die??) en zelf ben ik ook wat minder rommelig dan voorheen.

Voorlopig kan ik nog geen afscheid nemen van de paarse vloerbedekking. Dat gaat er heus wel een keer van komen, want nu zit er een stukje geknipt en geplakt waar eerst dat kleine muurtje bij het bed was.

Een nieuw bed zou ook niet vervelend zijn, alhoewel er op die plek niet zo heel veel anders past dan een simpel bed als dit. En mijn jongste dochter is erin geboren en ik ben ontzettend slecht in het wegdoen van dingen waar sentimentele waarde aan vast zit. De strijkplank is trouwens wel weg. Die was zo oud en gaar, dat ik ‘m niet eens meer ingeklapt kreeg. En ik strijk toch nooit.

En wat vind jij? Was het al dat klussen waard? Of hadden die schrootjes best mogen blijven? 😉

Ons huis heeft geen tuin, maar wel een knus dakterras van twee bij vier meter met aan alle kanten een muur. En aangezien ik geen groene vingers heb, probeer ik op een andere manier het dakterras een beetje aan te kleden. Ok, toch wel een paar plantjes, maar de tuinposter van Tuinposteropmaat.nl heeft zeker een grote bijdrage in het opfleuren van het dakterras.

Na een winter van verwaarlozing, zag ons dakterras er zo uit:
tuinposter voor

Dakterras voor

Toen we net getrouwd waren, hebben we één van onze trouwfoto’s op een tuinposter af laten drukken. Niet één waar onze gezichten op staan, met zo’n klein dakterras wil je niet de hele tijd naar je eigen hoofd kijken. Maar onze achterkant mag er best zijn. En het is een prachtige foto, ook als je niet zou weten dat het een trouwfoto was.

Dat is inmiddels negen jaar geleden. De zon heeft mijn roze trouwjurk doen vervagen en onze lijven lijken op te gaan in het pad. Je ziet nog wel onze zwevende hoofdjes.

Iets wat de tuinposter ook geen goed heeft gedaan, is dat de tuinstoelen er regelmatig tegenaan geschoven werden. Deze hebben dus een streep achtergelaten.

En verder zag het dakterras er net zo uit als elk voorjaar: vlonders wat groen uitgeslagen, plantenbakken vol onkruid, wat rondslingerende bloesemblaadjes van de bomen uit de straat en een voerbakje voor vogels, door mijn dochter gemaakt van een melkpak of zoiets.

dakterras na tuinposter

Dakterras na, mèt nieuwe tuinposter

Aangezien mijn man het klussen even zat was na de kamer van mijn dochter, besloot ik zelf het dakterras onder handen te nemen.

Ik heb zowaar voor het eerst een hogedrukreiniger in mijn handen gehad om de vlonders schoon te spuiten. Het is niet helemaal perfect gelukt, maar best aardig.

De stoelen zijn eigenlijk wel aan vervanging toe, maar ze zitten nog prima. Met nieuwe kussens ziet het er toch weer een stuk beter uit.

Het onkruid in de plantenbakken heb ik vervangen door aardbeienplantjes, lavendel, wat kruidenplantjes, een snackpaprika- en een cherrytomatenplant. Lavendel doet het altijd wel goed bij ons en het ruikt heerlijk. En wanneer er wat lekkers aan de planten groeit, wordt er door de meiden hier thuis (hopelijk) een stuk beter voor gezorgd.

De tuinposter heb ik voor het maken van deze foto alleen nog even met tape vastgeplakt. Onder andere om te kijken hoe hoog ik ‘m wil hebben. Hij kan nog wel ietsje hoger om te voorkomen dat de stoelen er weer tegenaan gaan schuiven. En al durfde ik het wel aan om met de hogedrukreiniger in de weer te gaan, haakjes in de muur krijgen was toch een stap te ver voor mijn gammele handen.

Van de oude tuinposter heb ik nog geen afscheid genomen. Enerzijds omdat mijn man er nog aan gehecht is en anderzijds omdat de muur eronder er niet zo jofel uitziet, haha!

tuinposter

Tuinposter van Tuinposteropmaat.nl

Het mailtje of ik geïnteresseerd was in een tuinposter, kwam als geroepen. Het zou ons dakterras weer wat meer kleur geven en vast ook een stuk langer meegaan dan de plantjes.

Het uitkiezen van een foto was niet gemakkelijk. Ik wilde een combinatie met natuur en een herinnering. En dan moest het natuurlijk ook een mooi plaatje zijn. Helemaal omdat we met ons dakterras het uitzicht moeten missen, dan wil je toch naar iets moois kijken.

Uiteindelijk is het een vakantiefoto geworden van twee jaar geleden in Normandië. Tijdens die vakantie hebben we verschillende herdenkingsmonumenten van de tweede wereldoorlog bezocht. Pointe du Hoc was één van die plaatsen en heeft veel indruk gemaakt.

Tuinposteropmaat.nl is een dochterbedrijf van Fotocadeau.nl en is ervaren in het afdrukken van foto’s op verschillende materialen. Dat is terug te zien in de overzichtelijke, gespecialiseerde website, waar je gemakkelijk de verschillende opties en prijzen kunt vinden.

Toen ik eenmaal een foto had gekozen, ging het bestellen van de tuinposter erg makkelijk. Gewoon een foto uploaden en dan je gegevens invullen. Ik heb nog wel even voor de zekerheid gebeld, want er zat een ‘winkelhaak’ in het voorbeeld, die niet in het origineel zat. Maar dat was niets, de foto zou gewoon als het origineel afgedrukt worden. Toch fijn om dan meteen iemand aan de lijn te krijgen die je daarover kan geruststellen.

Volgens de website zou het ongeveer een week duren voordat de tuinposter bezorgd zou worden. Vrijdagavond had ik ‘m besteld en een week later werd hij op zaterdag bezorgd. Netjes op tijd dus.

Vergeleken met de tuinposter die we al hadden, is het zeildoek iets dunner. De ringen zijn van metaal in plaats van de plastic ringen op onze trouwfoto. Of dat iets uitmaakt voor de houdbaarheid, is maar afwachten. Sowieso verwacht ik niet dat een tuinposter het eeuwige leven heeft. Altijd maar buiten in de zon en regen, ga je toch zien op den duur.

Voorlopig ben ik weer even helemaal blij met mijn dakterras. De foto ziet er prachtig uit en het ziet er weer een stuk gezelliger uit zo!

Voor het schrijven van deze review is de tuinposter van Pointe du Hoc mij kosteloos toegestuurd door Tuinposteropmaat.nl.

tienerkamerOk, het wiegje en ledikant waren natuurlijk al lang en breed verhuisd, maar verder was er nog niet heel erg veel veranderd aan de kamer van onze jongste dochter. Dus vlak voor haar tiende verjaardag besloten we dat haar kamer eens goed onder handen genomen moest worden. En dan bedoel ik uiteraard door mijn man, ik bekijk de vorderingen van veilige afstand.

Er was eens… een badeendjesbabykamer

Toen ik zwanger van haar was, leek het me leuk om iets met badeendjes als thema te doen voor de babykamer. Mijn schoonmoeder schilderde een enorme badeend op de muur en ik een paar kleine op de kledingkast en lampen. In de loop van de jaren werd de grote badeend bekrast en verstopt onder een poster en de kleintjes op de kast vervangen door een spiegel. De eendjes op de lamp hebben het nog het langst overleefd.

En dat lelijke schrootjesplafond… daar hebben we er meer van in huis. Het plan is om dit kamer voor kamer te vervangen en meteen alles te isoleren, maar daar gaat toch een hoop tijd en geld in zitten.

De verbouwing

Mijn man is zelf elektricien, maar ook handig met andere klusjes. En hij heeft ook een stel handige vrienden waar hij om tips en hulp kan vragen. Maar even snel een opknapbeurtje voor deze kamer zat er niet in. Het moest meteen tot in de puntjes perfect zijn.

Want behalve het schrootjesplafond, wilde hij ook de muren, verwarming en elektra vervangen en al het houtwerk van een frisse verflaag voorzien. Heel de kamer werd gestript en van voren af aan weer opgebouwd.

Vervolgens vond ik het ook wel tijd voor een degelijk bureau en kledingkast. Die kast laat nog even op zich wachten, maar verder is het klussen klaar.

En het kostenplaatje… voor het eerst heeft mijn man alles bijgehouden qua kosten, totaal komt het op ongeveer 2500 euro. En dat is dus inclusief isolatiemateriaal, houten balken, gipsplaten, glasvliesbehang, verf, plinten, verwarming, stopcontacten, kabels, bureau en bureaustoel. Voor zo’n kleine kamer best een aardig bedrag, maar er zijn ook flink wat materialen doorheen gegaan.

De tienerkamer is af!

tienerkamerbureau hemnes tienerkamerHet valt vast niet op, maar blauw is toch wel haar favoriete kleur. De verf heeft ze zelf uitgekozen, net als haar bureau en bureaustoel.

Af en toe kom ik gewoon even stiekem haar kamer in om het resultaat weer te bewonderen. Wat een verschil is het! Zo lekker fris en licht. En hopelijk gaan we het ook een beetje merken nu het huis weer iets beter geïsoleerd is. Haar kamer bevindt zich op de hoek en ze heeft dus twee buitenmuren en het dak waar alle kou vandaan kwam.

Ze heeft nu drie maanden zonder eigen kamer moeten doen en het is alsof ze de gemiste tijd aan het inhalen is. Waar ze normaal gezellig in de woonkamer komt hangen, verdwijnt ze nu steeds naar haar kamer om daar lekker aan haar bureau te tekenen met een muziekje aan.