misiconistoryteller amsterdamNet als wel meer vrouwen doe ik graag mijn best om goed voor de dag te komen, zowel qua uiterlijk als fitheid. EDS maakt dat iets lastiger, maar door alles op mijn eigen tempo en niveau te doen, hoop ik overbelasting te voorkomen en mijn spieren sterk te houden.
Dat goed voor de dag komen is soms een uitdaging, doordat ik steeds vaker mijn rolstoel gebruik en mijn kledingkast daar nog niet op is ingesteld. Reden genoeg om regelmatig achter de naaimachine te kruipen!

sportvasten supplementen

Misschien was het je al opgevallen toen ik met Sinterklaas schreef over het moeten missen van al dat snoepgoed. De knop ging om en wel door te gaan sportvasten. Ik zou het even drastisch aanpakken om vanaf dat moment echt weer wat aan dat afvallen te doen.  En hoe en wat precies, dat ga je hier in dit artikel lezen.

Sportvasten, wat houdt het eigenlijk in?

Sportvasten is een methode om de switch te kunnen maken van suiker- naar vetverbranding. De combinatie van sporten, sapvasten en voedingssupplementen zorgt er niet alleen voor dat je afvalt, maar je ook fitter voelt.

Het is niet zomaar even een crashdieet waarna je weer kunt gaan bunkeren. Binnen een periode van tien dagen bouw je je voeding af, ga je sapvasten en weer opbouwen. Hierbij sport je elke dag twintig a dertig minuten. Dan is er een natraject, om je lijf in die vetverbranding te behouden.

Dit alles onder begeleiding van een coach. Die doet bij de intake allerlei metingen, stelt een protocol voor je op en heeft tijdens en na het sportvasten contact met je. Voor mij hadden ze een coach geregeld die ervaring heeft met mensen met een beperking/EDS, Jurgen Roordink.

Er is een website waarop je kunt inloggen met een persoonlijke code om je voortgang vast te leggen en nog meer informatie en recepten te vinden.

Via Fittergy krijg je een doos met alle supplementen, strips om je urine te testen, een kaart om je resultaten bij te houden en een folder met uitleg.

Best pittig, dat sapvasten!

Ik begon op 3 december met het programma en de eerste dag dat ik alleen maar sapjes dronk was, jawel: 5 december. Terwijl thuis iedereen aan de chocoladeletters en pepernoten zat, dronk ik braaf mijn sapje.

Maar ik moet zeggen dat ik niet zozeer last had van een hongergevoel, vast door alle voedingssupplementen die ik erbij kreeg. Dat ik toch enorm veel zin had in chocola, een stuk vlees of zelfs de spinaziestamppot die mijn man klaar had gemaakt, zat vooral tussen mijn oren. En daaraan niet toegeven, maakte het vooral pittig. Want zou het echt zo erg zijn als ik maar één pepernootje of één klein stukje chocola zou nemen…?

Het is echt even omschakelen om als ontbijt, lunch en avondeten aan een glaasje sap te zitten in plaats van te moeten kauwen.

Maar de afbouw- en opbouwdagen vond ik prima te doen qua hoeveelheden eten. En ik heb daarmee weer wat andere maaltijden ontdekt die wel goed vullen, maar een stuk beter voor de lijn zijn.

sportvasten maaltijden

Zoveel sporten, zou je dat nou wel doen met je EDS?

In eerste instantie dacht ik dat ik het wel zou redden om elke dag te fietsen. Gewoon relaxt op de fiets naar mijn werk en op de terugweg een tandje harder en stukje om. Alleen kwam ik maar niet in de hartslagzone die mijn coach voor me berekend had (125 – 145) en het was baggerweer. Dus ik probeerde wat anders met behulp van tips van andere rolstoelgebruikers. Ik ging op zoek naar filmpjes van workouts met rolstoel of op een matje en deed deze mee. Maar ook daar bleef mijn hartslag vaak hangen rond 110.

Hierbij heb ik wel steeds mijn grenzen in de gaten gehouden. Het was natuurlijk niet de bedoeling om mijn gewrichten te overbelasten om maar aan het programma te voldoen.

Toen mijn coach halverwege weer wat metingen deed, bleek dat ik ondanks die wat lagere hartslag toch de switch had gemaakt. Ik had zelfs een hele hoge ketonenspiegel. Waarschijnlijk ligt mijn hartslag gewoon wat lager doordat ik zoveel zit en lig op een dag. Ergens wel geruststellend dat ik dus niet belachelijk intensief hoef te sporten voor er wat verandert in mijn lijf.

Sportvasten een aanrader voor EDS’ers?

Er zijn natuurlijk wel een paar dingen die je lijf aan moet kunnen om te kunnen sportvasten. Zoals die tien dagen twintig a dertig minuten sporten. Dat hoeft dus niet heel intensief te zijn, maar je hartslag moet er wel van omhoog gaan.

De omschakeling naar een totaal ander eetpatroon heeft ook wel effect op je maag en darmen. Nu heb ik zelf geen maagklachten en zijn mijn darmklachten vrij mild te noemen. Normaal gebruik ik één zakje Macrogol per dag om de stoelgang op gang te houden en afhankelijk van wat ik gegeten heb, kan ik die weleens weglaten. De afbouwdagen en vastendagen heb ik zonder gedaan, maar bij het opbouwen heb ik toch ook weer die zakjes erbij genomen.

Ik heb er geen buikpijn van gekregen, maar zou het EDS’ers met serieuzere problemen op dat gebied aanraden om het eerst met een arts of specialist te overleggen. Mijn blaas was overigens erg blij met al het drinken, die is nog nooit zo goed doorgespoeld geweest.

Wat ik zeker vast wil blijven houden:

  • Broodloze alternatieven voor ontbijt en lunch
  • Aardappelen, pasta en rijst vaker weglaten
  • Pistachenootjes als snack
  • Meerdere keren per week sporten

Wat ik absoluut niet zal missen na dit sportvasten avontuur:

  • Boeren laten alsof je net een broodje haring op hebt
  • Niet met de rest van het gezin mee kunnen eten
  • Echt elke dag moeten sporten en daar je doucheritueel op af moeten stemmen
  • Het aardbeienpoedertje wat je drie keer op een dag opgelost in water moet opdrinken
  • Zomaar ineens ongesteld worden
  • De lucht die af en toe uit mijn mond/oksels kwam

*Tromgeroffel* En dan nu het resultaat!

Van 3 tot en met 12 december heb ik het sportvasten gevolgd. Of eigenlijk tot en met 14 december, want ik heb opbouwdag drie wat langer aangehouden. In die twaalf dagen ben ik 3,3 kilo afgevallen en 4 centimeter op mijn buik kwijtgeraakt. Mijn vetpercentage is van 34,7 naar 31,5 procent gegaan.

Geen spectaculair resultaat, maar dat had ik ook niet verwacht. Dat ik minder verbrand doordat ik veel in mijn rolstoel zit, had ik al eerder ontdekt.

Tijdens het laatste gesprek met mijn coach heb ik ook wat tips gehad om dit vast te houden (‘keep the switch’) en voor gezonde, vooral koolhydraatarme recepten. Dus ik blijf voorlopig nog wel op deze voet doorgaan. Wie weet wat er over een paar maanden af is!

Dit artikel is tot stand gekomen door middel van een samenwerking. De producten en begeleiding heb ik hiervoor gratis gekregen, deze zijn hetzelfde als via Fittergy aangeboden worden.

Wil je ook gaan starten met sportvasten? Er is nu een een buddyactie waarbij je als je je samen aanmeldt, 15% korting krijgt èn een gratis Greens mini reinigingskuur.

Daarnaast kun je in de Fittergyshop 10% korting krijgen als je de volgende code gebruikt: salami10

Beide acties lopen tot eind januari 2019.

De afgelopen weken was het niet altijd even lekker fietsweer. En ik wilde toch wat aan die conditie van mij doen, gewoon die hartslag wat omhoog krijgen tijdens het trainen. Dus met wat tips ben ik YouTube af gaan struinen. Want staand op mijn benen houd ik het maar heel kort vol, dus ik kon wel wat inspiratie gebruiken om dit aan te passen. 

‘Wheelchair workouts’… mijn hart gaat er niet echt sneller van kloppen

Er is best veel te vinden op YouTube, maar dat maakt de zoektocht niet meteen gemakkelijker. Veel ervan is voor mij misschien toch wat te beperkt voor mij. Veel van die ‘wheelchair workouts’ zijn vooral gericht op de armen en het bovenlichaam (logisch natuurlijk). Met alleen dat krijg ik mijn hartslag niet echt omhoog. Je ziet het bijvoorbeeld ook in het filmpje hieronder. Hartstikke leuk allemaal, maar in de rolstoel doe je echt een stuk minder.

Dit filmpje valt wèl goed bij mij in de smaak

Kim Non Stop heeft een serie filmpjes gemaakt voor mensen met ‘limited mobility’. Hierbij doet ze de oefeningen wel zittend, maar maakt ook gebruik van haar benen. Dit past beter bij wat ik met mijn lijf kan en het is best een leuk mens om naar te kijken en te luisteren, dat helpt ook altijd wel.

Ik heb een paar filmpjes uitgeprobeerd en uiteindelijk een aantal bewegingen eruit gepikt die goed bij mij werken. Vooral bij deze met het boksen met blikjes krijg ik mijn hartslag goed omhoog. Ik gebruik dan overigens gewoon van die kleine gewichtjes, die houden wat makkelijker vast.

Een beetje van mezelf en een beetje van YouTube

Wat ik eigenlijk vooral van het bekijken (en uitproberen) van die filmpjes heb opgestoken, is dat gekke bewegingen nog het beste werken. Dus nu plak ik die vooral veel achter elkaar. Het meeste doe ik gewoon zittend op een matje of bankje. In mijn dansrolstoel heb ik niet zoveel bewegingsruimte voor mijn benen en mijn gewone rolstoel heeft geen antikiepwiel, dus meestal gebruik ik die niet bij een workout.

Een paar van die gekke bewegingen die bij mij goed werken:

  • Liggend hardlopen: ik lig dan op mijn rug en beweeg mijn armen alsof ik aan het hardlopen ben en mijn knieën trek ik om en om op. En dan zo snel mogelijk.
  • Op z’n kop fietsen: in de kaarsstand en dan dus fietsen. En daarbij afwisselen met kleine snelle rondjes fietsen of juist hele grote langzame.
  • Headbangen: op je knieën zitten, handen van hoog naar laag-voor en je hoofd en bovenlijf gaan mee. 

En verder doe ik nog wat buikspieroefeningen, zoals de Russian twist. En wat stretches tussendoor als ik het echt even niet meer volhoud. Vooral liggend mijn bekken optillen, want van al die liggende oefeningen worden al mijn triggerpoints in dat gebied getriggerd.

Wat doe jij om fit te blijven? Heb jij een favoriete workout?

Mannen… Af en toe… Ze snappen ook niks van jurkjes. Of in ieder geval, die vent van mij dan. Als het aan hem lag, zouden er een hoop jurkjes uit mijn kast verdwijnen om plaats te maken voor alleen maar strakke jurkjes met een diep decolleté. Maar dat gaat natuurlijk niet gebeuren. Want elk jurkje in mijn kast is waardevol, hoe onopvallend ook.

‘Had die jurk nog geen mouwen dan?’

Maandagochtend irriteerde ik me wat aan mijn vestje dat steeds van mijn schouder afzakte. Met dat jurkje met korte mouwen eronder, was dat toch een beetje fris. Het zou toch veel handiger zijn als dat jurkje gewoon mouwen had, dan hoeft er ook geen vest bij.

Dus na mijn werk ben ik nog even achter de naaimachine gedoken en even later had ik een ‘nieuw’ jurkje. Mijn kinderen waren zwaar onder de indruk, zagen zelfs dat ik de stof van de achterkant van de jurk in de manchetten terug had laten komen. Maar toen mijn man thuiskwam, was zijn reactie: ‘Had die jurk nog geen mouwen dan?’ Hij had dus geen idee meer hoe de jurk eruitzag voor ik ‘m onder handen nam.

Kan jij de jurk wel nog voor je halen? Het was de eerste Kielo Wrap Dress die ik maakte, zonder mouwen dus. Maar toen al vond ik de armsgaten al wat groot en om die reden droeg ik ‘m steeds met een vestje erover. En zo met mouwen is hij eigenlijk perfect. Veel te leuk om te verstoppen onder een vestje.

Een jurk waar hij me zeker in ziet staan!

Deze jurk komt voor de vaste lezers ook niet als verrassing. Pas geleden had ik namelijk al een selectie gemaakt van jurken die ik graag in de decembermaand zou willen dragen. Of er nu een feestdag is of niet. En ik koos voor de zwarte Ava Hourglass Pencill Dress.

Dit is een jurk van het huismerk van Topvintage, Vintage Diva. En wauw, wat een prachtige jurk is dat! Hij werd bezorgd in een sjieke zwarte doos, voelde me meteen al een diva. En de jurk zelf is echt van een mooie, stevige kwaliteit stretchstof, die sluit heerlijk om je lijf aan. Er zit een met stof beklede riem bij. Maar aan de jurk zitten geen lusjes, dus je kunt ‘m ook prima zonder riem dragen.

Ik kocht ‘m een beetje aan de ruime kant, maat XXL. Juist omdat het een strakke jurk is en ik vooral veel zit. Zittend zit alles toch al snel nog wat strakker. 

Toen ik deze jurk aan mijn man liet zien, was hij wel wat meer onder de indruk. ‘Je jurk laat je stralen, dat maakt het een mooie jurk.’

Ja, soms is het toch wel een schatje. 😉

In dit artikel is gebruik gemaakt van affiliate links. Daar merk jij verder niks van, maar mocht je op de link in de kopjes klikken en in die webshop wat kopen, dan help je mij aan een paar centen.

misiconistoryteller amsterdam

Vorige week mocht ik weer met Misiconi Dance Company op pad om op te treden. Het was alweer even geleden en ik was dit keer een beetje laat met alles van tevoren checken. Want er komt nogal wat bij kijken voor ik met rolstoel en al ergens op een podium sta. Dus ik dacht, laat ik het eens op een rijtje zetten. Handig voor mensen met rolstoel die ook graag willen optreden, maar ook voor de organisaties die ons willen boeken (kan via de bovenstaande link).

De reis ernaartoe

Zelf kan ik prima autorijden, als het maar niet te lang is. Van tevoren check ik dus hoe lang het rijden is. Als het langer dan een uur is, dan reken ik extra tijd in voor een pauze onderweg. Soms rijden we als dansers ook samen, dan spreken we ergens af en neemt iemand anders het stuur van me over. Dit gaat lang niet altijd, omdat we nogal uit elkaar wonen.

Reizen met het openbaar vervoer met mijn dansrolstoel, daar begin ik niet aan. Mijn dansrolstoel heeft al geen remmen en het is geen pretje om de hele reis je hoepels vast te moeten houden.

Wat voor mij ook nog een fijne manier van reizen is, is met de scooter. Hiermee kan ik mijn dansrolstoel achterop meenemen en bijna overal wel voor de deur parkeren. Nu kan ik hier natuurlijk niet mee naar Groningen, dat zou wat lang duren. Maar Rotterdam en Delft zijn voor mij goed te doen met de scooter.

rolstoeldrager rolstoel scooter

Parkeren: wel of geen gehandicaptenparkeerplaats?

Ook het parkeren zoek ik vooraf uit. Het verschilt per gemeente of je alleen op gehandicaptenparkeerplaatsen gratis mag parkeren met een gehandicaptenparkeerkaart, of ook op andere betaalde parkeerplaatsen. Als je ergens flink wat uurtjes moet doorbrengen, loont het wel om dit van tevoren uit te zoeken. Daar zijn speciale websites voor, maar liever kijk ik op de website van de gemeente. Dan weet je zeker dat je de juiste informatie hebt.

Als je niet hoeft te betalen, neem ik meestal gewoon genoegen met de dichtstbijzijnde parkeerplek. Maar vaak sta je op een gehandicaptenparkeerplaats toch iets beter (ruimer!) en dan is het handig om te weten waar je die kunt vinden. Zoals vorige week in het centrum van Utrecht, dan kun je al niet in dezelfde straat parkeren als waar je moet zijn. En daarbij zijn de gewone parkeerplaatsen veel te krap en staan er overal fietsen in de weg. Datzelfde geldt trouwens voor de andere grote steden.

De meeste gemeentes hebben een plattegrond op hun website waar de gehandicaptenparkeerplaatsen staan aangegeven. Rotterdam (waar ik het meest kom) heeft een lijst met straatnamen per deelgemeente waar een gehandicaptenparkeerplaats is. Dat is wel iets onhandiger, want dan moet je dus wel weer opzoeken welke straten daarvan dichtbij jouw bestemming zijn.

De locatie: niet altijd even toegankelijk

Met Google streetview bekijk ik hoe toegankelijk de entree is van een locatie. Mocht ik me daar zorgen om maken, dan kan ik navragen of er een andere ingang is, of de andere dansers om hulp vragen.

Eigenlijk heb ik nog vrij weinig locaties meegemaakt die echt volledig toegankelijk zijn voor mij met rolstoel.

Bij Nutrecht in Utrecht waren de toiletten niet rolstoeltoegankelijk en waren er veel drempels. De helling bij de entree van het Rietveldtheater in Delft is veel te steil om met rolstoel te kunnen nemen en backstage is alles vrij krap. Van theater de Bussel in Oosterhout kan ik me nog herinneren dat mijn rolstoel over de auto’s in de parkeergarage getild moest worden en er vervolgens een trap beklommen moest worden. De stadsschouwburg in Rotterdam had backstage een enorme drempel, die ik met geen mogelijkheid met een wheely kon nemen.

Met #Storyteller hebben we een aantal keer buiten op straat opgetreden. Dan is het vooraf ook even checken of er niets scherps op de grond ligt en of de straat scheef afloopt.

Op zich red ik het altijd wel, hier en daar met wat hulp. Maar al die obstakels maken het geheel wel net wat vermoeiender. En ik kan me voorstellen dat het mensen die volledig afhankelijk zijn van hun rolstoel weerhoudt om in diverse theaters op te gaan treden.

Mijn favoriete locatie om op te treden is de Doelen in Rotterdam. Ik kan er met mijn scooter heen, maar er zijn ook een aantal gehandicaptenparkeerplaatsen voor de deur. En de kleedkamers daar zijn echt superdeluxe!

 

Dit bericht bekijken op Instagram

 

Prettiest dressing room I’ve ever been in 😍

Een bericht gedeeld door Jacqueline (@jacqueline_salamistinkt) op

Voorzichtig met die rolstoel!

Vorige week waren we dus in de prachtige Janskerk in Utrecht. Waardeloos om in de buurt te kunnen parkeren, maar een prima toegankelijk toilet en schuine hellingen bij de drempels. En verder waren er wel wat puntjes waar ik met mijn dansrolstoel op moest letten.

Mijn voetsteun zit bijvoorbeeld erg laag en hier steken nog twee schroeven uit. In de kerk bestond de vloer uit prachtige, maar hobbelige grafstenen. Om deze niet te beschadigen met die schroeven, leunde ik achterover op mijn antikiepwieltje en rolde zo met mijn voorwieltjes in de lucht over die stenen heen.

De schuine hellingen waren van metaal, wat soms wat herrie maakt als je eroverheen rolt. Aangezien we aan het eind van een lezing ons optreden hadden, moest ik mijn momenten kiezen om de helling te nemen en daarbij niet de lezing te verstoren.

En soms ben ik gewoon wat lomp met het openen van deuren, of maak ik een bocht iets te scherp en neem ik een deurpost of tafelpoot mee. Maar in een locatie als een historische kerk doe ik toch wel echt mijn best om extra voorzichtig te zijn.

Waar let jij op als je een theater gaat bezoeken, of gaat optreden?

chocoladeletter strooigoed kruidnoten

Genieten jullie allemaal van het sinterklaasfeest? Met cadeautjes, liedjes en vooral veel lekkers? Goed zo. En dan nu even wat medelijden voor deze dame hier die dacht dat het wel verstandig was om nu meteen maar even de knop om te draaien en dus even niet te snoepen.

Dat heeft alles te maken met een programma dat ik nu volg, waarover later meer. Maar what was I thinking om precies nu daarmee te starten?!

Ik hou van chocola

Echt. Heel veel. Vooral van puur, maar melk, met nootjes of andere toevoegingen en zelfs wit gaat er bij mij goed in. Meestal ook niet in kleine porties, maar hup, gewoon meteen een hele reep.

En terwijl ik dit typ, zit ik met pijn in mijn hart te kijken naar hoe mijn man en kinderen MIJN chocoladeletters opeten. Maar ik had er inmiddels al drie gekregen en dat is echt veel te veel. Eentje bewaar ik voor op een later moment, zodat ik er heel lang en langzaam van kan genieten. Het liefst op een moment waarop er verder niks lekkers in huis is en mijn man en kinderen dus mogen toekijken, haha!

Chocola nu moeten opgeven, al is het maar tijdelijk, voelt echt als een enorme opgave.

Ik kan niet kiezen, alles is lekker!

Even vergeleken met Pasen, waarbij er naast de paaseitjes niet zo bijzonder veel keuze is, is er belachelijk veel keuze in snoepgoed rond vijf december. Een roomboterletter, pepernoten, kruidnoten, borstplaat, marsepein, chocoladeletters, kikkers en muizen, gevuld speculaas, taaitaai, schuimpjes… En alles is lekker.

Normaal zou ik dan ook allang alles in huis hebben gehad, al is het maar om van alles een beetje geproefd te hebben. Van de kikkers en muizen die ik speciaal voor in de schoenen gekocht had, verdween minstens de helft in mijn eigen buik. En een zak pepernoten, die kon ik gerust in mijn eentje leegeten.

Even sterk zijn, het went vast wel weer

Nee, eigenlijk verdien ik geen medelijden. Ik heb hier zelf voor gekozen en waarschijnlijk is dat maar goed ook. Want nu een maand lang de rem los met al dat lekkers en er in januari weer spijt van hebben, dat schiet ook niet op. En ik weet al heel lang dat er iets moet gebeuren. Over het algemeen eet ik wel gezond, met wat zoete uitschieters bij feestdagen. Maar doordat ik toch behoorlijk wat minder beweeg, lukt het afvallen maar niet.

Dus eigenlijk is het juist wel goed voor me, om juist in zo’n maand vol lekkernijen al dat lekkers te weigeren. En om nieuwe eetgewoontes te ontdekken, die ook lekker zijn, maar niet zo op mijn heupen blijven plakken. Als ik dit nu kan, kan ik het ook die andere elf maanden van het jaar.

Hopelijk binnenkort hier dus een succesverhaal over wat kilootjes minder. En denk aan mij als je straks nog een handje pepernoten neemt!

 

Jurkjes moeten in mijn ogen multifunctioneel zijn. Niet alleen mooi, maar ook praktisch. Niet alleen voor de zomer, maar ook voor de winter. Niet alleen voor de feestdagen, maar ook voor de gewone werkdagen. Daardoor heb ik vooral veel jurken met korte mouwen, die kun je in de winter makkelijk combineren met een vestje. En ik ga soms nogal overdressed naar een café, want die mooie feestjurken ga ik echt niet alleen met de uitbundige feestjes dragen!

Ok. Tijd voor verandering. Want eigenlijk wil ik in de winter ook jurken dragen zonder ze onder een vestje te verstoppen. En voor de kerstdagen mag ik me best met wat nieuws verwennen, maar dan wel met iets wat ik echt vaker kan dragen.

Dus ik ging op zoek naar mooie, praktische jurken met lange mouwen!

True Romance Dress

Deze rode bloemenjurk is van 95% katoen en 5% elastane en katoen vind ik altijd erg prettig om te dragen. De mouwen zijn mooi lang, daar hoeft zeker geen vest over!

Qua kleur kan de jurk prima als kerstjurk dienst doen, maar ook daarna zou ik een jurk als deze vaak genoeg dragen. Het zal ook een heel verschil maken of je er een sjieke panty onder draagt, of een kleurrijke legging.

De lengte van de jurk is boven de knie, maar als ik in mijn rolstoel zit, zal die wel over de knieën vallen. Daarin verbloemt de geplooide taille meteen mijn wat minder slanke buik en heupen. En ruimte genoeg om uit te buiken na een uitgebreid kerstdiner.

Ava Hourglass Pencill Dress

Ik schreef al eerder over jurken met een geplooide taille. En deze jurk maakt juist door die plooien dat ik het zeker wel zie zitten om een pencill dress te dragen. Hij laat je rondingen zien, maar door de plooien zie je ook weer niet elk rolletje zitten.

Wel met een iets kortere mouw, een driekwart. Maar met kerstfeestjes met meerdere mensen in een ruimte wordt het vaak toch al snel warm. En anders is daar altijd nog het vestje.

Een zwarte jurk is altijd goed, feest of geen feest. En als ik zo in mijn kledingkast kijk, wordt het wel weer eens tijd voor wat zwarts.

Lou Loopy Dress

Voor de print op deze jurk moet je echt even doorklikken op de link onder de foto, het is een superleuk groen/zwart seventies motiefje. En de zwarte accenten bij de hals, mouwen en riem maken het helemaal af.

De jurk loopt iets uit aan de onderkant, maar is niet overdreven wijd. En dat is wel zo praktisch om te dragen in een rolstoel, dan hoef je niet steeds je jurk onder je benen te proppen om te voorkomen dat de stof tegen je banden komt. Ja, die jurk met A-lijn is toch wel één van mijn favorieten.

Lindy Roses Lace Dress

Bij deze jurk kan ik wel een heleboel pluspunten afvinken: leuke print, stretchy, A-lijn, lange mouwen, geplooide tailleband, geen rits…

Hij is ook verkrijgbaar in een rozenprint met groene achtergrond en ik ben er nog steeds niet uit welke ik leuker vind. De jurk ziet er ook gewoon heerlijk comfortabel uit.

Frida Penguin Swing Dress

Bijna tegenovergesteld met de jurk hiervoor zou ik bij deze jurk wel wat minpuntjes kunnen afvinken. Het is een swing dress, dus enorm wijd van onder. Dat is niet het meest praktisch in een rolstoel, alhoewel je door de drukke print niet zo snel een vlekje zal zien. Van alle jurken die ik hier heb laten zien, heeft deze wel de kortste mouwen. En hij is ook de duurste van het stel… De stof heeft geen stretch, wat misschien niet heel fijn zit met die strakke mouwen. Om de jurk naar mijn werk te willen dragen, heeft hij toch wel iets teveel decolleté.

Maar hallo, heb je die toffe pinguïnprint gezien?! Die maakt alles weer helemaal goed. Ik heb gewoon een zwak voor dit soort prints. Die maken dat ik heel mijn wensenlijstje vergeet. En ja, ik zou ‘m ook zeker buiten de feestdagen dragen.

Na het schrijven van dit artikel heb ik de knoop doorgehakt en een jurk gekocht. Kun jij raden welke?

In dit artikel is gebruik gemaakt van affiliate links. Daar merk jij verder niks van, maar mocht je op de link in de kopjes klikken en in die webshop wat kopen, dan help je mij aan een paar centen.

driewielligfiets broekpolder hase lepus woutlanderOk, ok… Ik ben ook niet altijd enthousiast om met koud of nat herfstweer op mijn fiets te stappen. Maar als ik eenmaal weer een rondje aan het fietsen ben, ben ik toch wel weer blij dat ik er weer even uit ben. En vaak valt het reuze mee met de kou of regen. Van een paar spettertjes smelt je niet.

Fietstochtje door de Broekpolder in Vlaardingen

Van de week heb ik mijn fototoestel meegenomen tijdens mijn fietstochtje door de Broekpolder. En hoewel ik normaal gewoon op de geasfalteerde fietspaden blijf, ben ik nu eens wat andere paadjes gaan ontdekken.

Hele smalle, modderige of hobbelige paadjes en bruggetjes. En ook gewoon tussen de Schotse Hooglanders door. Nu heb ik van een vriendin begrepen dat ze hier erg tam zijn, maar ik blijf het toch een beetje spannend vinden om door zo’n kudde heen te fietsen.

Ik heb me in ieder geval prima vermaakt, ben er dik twee uur zoet geweest!

En vervolgens dacht ik: wat moet ik nou met al die foto’s? Ik heb er een paar uitgezocht en in een filmpje gezet:

Mooie spulletjes maken het buiten zijn nog leuker!

Van Woutlander kreeg ik een mooi pakketje met producten die ze ook in hun webshop verkopen. Ik nam ze mee tijdens mijn fietstochtje om ze uit te proberen en even mooi op de foto te zetten.

Coolmax sokken van Pinewood

Nu moet ik eerlijk zeggen dat ik niet zo veeleisend ben als het om sokken gaat, omdat ik toch niet zoveel loop. Ik heb dan ook nog nooit zulke comfortabele sokken aan mijn voeten gehad, haha! Ze blijven goed op hun plek zitten en zijn heerlijk zacht van binnen. Ze schijnen er ook voor te zorgen dat je geen klamme zweetvoeten krijgt. Nu heb ik daar nooit last van, maar dat is toch mooi meegenomen.

Roze/groene muts van Pinewood

Deze muts werd al bijna door mijn man ingepikt, maar echt niet dat ik die zomaar weggeef. Het is namelijk een heel fijn ding, zeker voor de temperaturen van nu. ‘s Ochtends of ‘s avonds vind ik het net te fris om zonder muts op de fiets of scooter te stappen. En je kunt ‘m aan beide kanten dragen, allebei hebben ze dezelfde print van een boom.

Ik bedacht alleen na mijn fietstochtje pas dat ik de muts niet echt goed in beeld heb gebracht. Zal ik binnenkort op mijn Instagram alsnog doen!

Spork’n Straw

Dit setje is echt ideaal voor mijn kinderen. Thuis drinken ze graag uit een rietje, maar de wegwerprietjes hebben we al een poos geleden uit huis verbannen. Het rietje is dus een mooie aanvulling op de paar rietjes die we al hebben. Ik doe ze overigens gewoon in de vaatwasser. Nu drinken mijn kinderen bijna alleen maar water, dus ik weet niet of dat ook goed gaat als de rietjes echt vies worden zoals bij smoothies ofzo. En die spork is ideaal voor mijn oudste, die twee keer per week zelf een bakje avondeten meeneemt naar haar werk bij de patatzaak.

Kuksa beker

Deze Finse beker van hout vind ik gewoon vooral erg mooi. En alhoewel ik meestal uit een fles drink als ik buiten ben, heeft dit ook wel wat. Toen mijn fietstochtje in de Broekpolder langer duurde dan ik gedacht had en ik dus geen fles bij me had, kon ik bij het Klauterwoud de beker vullen met water. Daar is namelijk een drinkwatertap.

Wist je trouwens dat je op de Drinkwaterkaart kunt zien waar je gratis drinkwater kunt tappen? Zo kun je misschien wel zelf je route uitstippelen van tap naar tap om je beker bij te vullen.

woutlander

15% korting bij Woutlander Outdoor Webwinkel

Krijg je ook meteen zin om zo’n duurzame, Scandinavische outdooruitrusting bij elkaar te shoppen? Dan heb ik goed nieuws voor je. Als je de code Salamistinkt15 invoert, krijg je 15% korting in de webshop van Woutlander.

Dit artikel is tot stand gekomen door middel van een samenwerking met Woutlander. De producten heb ik gekregen, maar dit heeft mijn mening in deze review niet beïnvloed.

Shimmy Shake Festival

Afgelopen weekend was de vijfde editie van het Shimmy Shake Festival in het Maaspodium te Rotterdam. Buikdans in een modern jasje, een mix van verschillende stijlen voor alle leeftijden.

Sfeer tijdens het Shimmy Shake Festival

De foyer was gevuld met kraampjes met kleding, sieraden en lekkere hapjes. En de vloer bezaaid met kleden en krukjes, kussens en lage tafels. Ok, niet heel praktisch om met je rolstoel doorheen te moeten, maar het ziet er wel gezellig uit.

Over praktisch gesproken: ik heb dit jaar ontdekt dat er ook een invalidentoilet beneden is. Geen idee of idee er voorgaande jaren ook was, maar hij viel me nu pas op.

Los van de aankleding zijn het vooral de mensen die het zo’n gezellige sfeer geven. Het voelt altijd als thuiskomen met alle oude bekenden die je tegenkomt.

En ik kan ook alleen maar beamen wat Gail hier in het filmpje vertelt. Het straatbeeld in Rotterdam is één en al fusion en het is mooi om te zien hoe mensen ook open staan voor andere dansstijlen en dit met elkaar mixen.

Shimmy Shake Galashow & Matinee Mash-up

Zaterdagavond was er een galashow waar ik heen ben gegaan. Hier waren een aantal danseressen vanuit de Talent Search (waar ik ook aan mee heb gedaan) uitgekozen om door te gaan naar The Next Level. Zij mochten dus in deze galashow hun dans laten zien. Ontzettend leuk om hun dans weer te zien en hoe ze die nog mooier gemaakt hebben.

Daarnaast waren er verschillende topdanseressen uit binnen- en buitenland. Sommigen kende ik al van voorgaande festivals, zoals Tjarda van Straten, Nargis en Dutch Tribal Collective. Maar er waren er ook bij die ik nog niet eerder had gezien, zoals Olga Meos en Natasha Korotkova. Een echt indrukwekkend mooie show!

Zondagmiddag was er de Matinee Mash-up met een enorm diverse show. Hierin waren een paar projecten van Shimmy Shake te zien, het kids project en de Golden Girls (danseressen van 65+). Zo mooi om dat plezier in dansen te zien, ongeacht leeftijd. En nog meer groepen, duo’s of solisten, vanuit dansscholen uit alle hoeken van Nederland (of daarbuiten).

Ik geloof dat ik zo’n beetje elk jaar wel geweest ben en het is leuk om dan dansers te herkennen aan hun stijl, maar toch ook weer verrast te worden. De Matinee Mash-up werd afgesloten door Xclusiv Company en dat was heel, heel tof. Geen buikdansgroep, maar een uitstapje naar urban en dat gaat prima samen zo!

Workshop Anatomy of the Upper Body (Olga Meos)

Eigenlijk had ik me er een tijd geleden al bij neergelegd dat het volgen van buikdansworkshops niet meer voor mij was weggelegd. Zo lang kan ik gewoon echt niet meer op mijn benen staan.

Maar toen ik zag dat er een workshop vooral gericht op het bovenlichaam was, heb ik de stoute schoenen aangetrokken en gevraagd of ik met mijn dansrolstoel mee kon doen. En dat kon!

Alsnog was ik best zenuwachtig om dan als enige in een groep in een rolstoel te zitten, terwijl ik de andere dansers en dansdocent niet ken en ook niet weet wat ze gewend zijn. Maar al die zenuwen waren nergens voor nodig, want het ging gewoon super.

Aan het begin heb ik heel even afgestemd met Olga wat ik wel en niet kon. Door de ruimte bewegen en tegelijkertijd van alles met mijn armen doen, dat gaat niet, maar dat was ook niet nodig voor deze workshop. Grondoefeningen kan ik meestal wel meedoen, soms met wat smokkelen hier en daar.

Uiteindelijk heb ik bijna alles mee kunnen doen. Alleen planken gaat niet en daar zaten er wel een aantal van bij. Olga kwam dan ook langs om de oefening iets aan te passen, zodat ik toch dezelfde spieren zou meepakken.

Maar verder vooral veel geoefend met body waves en tegelijkertijd je armen mooi hoog houden en floreo’s met je handen maken. Met een zill op je hoofd of elleboog om deze op hun plek te houden. Dat is wel een oefening om erin te houden!

Achteraf nog wat lieve complimenten gehad van Olga en samen op de foto gegaan:

Kom jij volgend jaar ook naar het Shimmy Shake Festival?

sportbh

Een poosje geleden had ik al een artikel geplaatst met verschillende gratis naaipatronen voor ondergoed. En uiteraard heb ik daar een aantal van uitgeprobeerd, waaronder de sportbh van So Sew Easy. Maar of het ook een geslaagd project was….

Sportbh met gekruiste bandjes

Als je doorklikt naar het artikel van So Sew Easy, dan zie je dat mijn versie net iets anders is. Ik vond het ruggedeelte wel erg aangekleed en wilde iets luchtigers. Dat heb ik gedaan door één patroondeel weg te laten (middenachter) en dit te vervangen door elastiek.

De schouderband van het voorpand heb ik wel iets verder doorgetrokken, misschien twee of drie centimeter. Ik vond het mooier als het elastiek alleen maar op de rug zichtbaar zou zijn.

Bij het naaien heb ik eerst de voorkant op de zij-/achterkant genaaid en de randen afgewerkt met elastisch biaisband. Voor de band aan de onderkant heb ik taille-elastiek gebruikt. En toen ben ik pas aan het rugdeel begonnen.

Hiervoor heb ik schouderbandelastiek gebruikt. Dat is was zachter op de huid dan ander elastiek. Met een proefmodel als voorbeeld, heb ik de lengte van het elastiek ongeveer afgemeten. Daarna eerst aan de bovenkant vast genaaid en de onderste delen gespeld.

Met die spelden erin heb ik ‘m gepast en mijn man gevraagd om de bandjes goed strak opnieuw te spelden. Ik ben niet zo van het uitmeten, gewoon uitproberen, passen en aanpassen werkt het beste bij mij.

En het resultaat ziet er best leuk uit, al zeg ik het zelf!

sportbh mesh

Sportbh met mesh rug

Deze sportbh heb ik iets meer volgens het oorspronkelijke patroon gemaakt. Maar dan het ruggedeelte van mesh stof.

Als je goed kijkt, zie je dat deze nog niet helemaal afgewerkt is. Behalve dat mijn elastische biaisband op was voor ik de halslijn gedaan had, was ik er toch ook niet zo zeker van of ik over de rest wel zo tevreden was.  De blauwgroene sportbh vond ik niet zoveel steun geven, dus bij de zwarte had ik wat stevigere stretchstof als voering gebruikt. Maar hierdoor werden mijn borsten nogal geplet… En nog steeds weinig steun.

Ach, misschien moet ik het maar gewoon bij deze poging laten en voortaan mijn sportbh’s gewoon in de winkel halen. Of wat meer oefenen, tot ik de combinatie van het perfecte patroon en de juiste materialen gevonden heb.

Toch maar kopen, die sportbh?

De materialen om een sportbh te maken, zijn ook niet gratis. Ik heb er in ieder geval weer wat van verspild aan het oefenen met deze twee sportbh’s. Leuk zo’n hobby, maar niet goedkoop.

Nog steeds goedkoper dan een goede bh uit een winkel, maar die goede bh heb ik nu nog steeds niet. En om dat gemis op te vullen, moet ik misschien toch maar eens gaan shoppen.

H&M heeft meestal wel leuke, maar gaat maar tot een maatje L. Bij Decathlon kon ik eerder wel slagen, daar hebben ze best veel variatie in maat en stevigheid. En tot slot een lijstje bestsellers van Bol:

In dit artikel is gebruik gemaakt van affiliate links. Daar merk jij verder niks van, maar mocht je op de link in de kopjes klikken en in die webshop wat kopen, dan help je mij aan een paar centen. Misschien wel genoeg voor een nieuwe sportbh.

rugleuning rolstoel

Man, wat zou ik toch met mijn vrije tijd moeten doen als ik niet met een naaimachine overweg kon. En wat een saaie rolstoel zou ik hebben als ik die niet om de haverklap een nieuwe look kon geven.

Maar gelukkig heb ik wel een naaimachine en ik vond het wel weer eens tijd voor wat anders.

Wensenlijstje bekleding rugleuning rolstoel & rolstoelhandschoenen

Het voordeel van dingen zelf maken, is dat je het zo kunt maken dat het helemaal aan je wensen voldoet. En vergeleken met wat ik had op mijn rugleuning, had ik wel wat verbeterpuntjes:

  • Twee aparte ritsvakjes om spulletjes in op te bergen. De rits voorkomt dat alles eruit valt als je de rolstoel in de auto tilt.
  • Bekleding komt niet onder de zitting uit. Nu zat de bungelende zak soms in de weg als ik de Smartdrive aan of uit wilde zetten.
  • Dikkere foamlaag voor meer comfort.

Voor de rolstoelhandschoenen wilde ik ook wat anders uitproberen:

  • Een klittenbandsluiting in plaats van drukknopen.
  • De extra versteviging tegen het slijten iets groter.

En omdat het kan: alles in dezelfde stof, zodat het mooi matcht.

Zo gemaakt!

Voor de rolstoelhandschoenen heb ik mijn eigen patroon gebruikt en in principe dezelfde werkwijze gebruikt als de vorige keer. De stof is een stevige meubelstof die niet rafelt, dus net als bij leren rolstoelhandschoenen hoefde ik de randen niet af te werken.

Het ‘ei’ wat erop genaaid is ter versteviging is wel van leer, alleen heb ik de vorm ervan iets aangepast. Het is nu meer een gebakken ei geworden. Hier heb ik de slijtplekken van de vorige versie als voorbeeld voor gebruikt, zodat het precies op de goede plek zit en groot genoeg is. Zeker omdat de rest van de handschoenen van meubelstof zijn, wat toch wel iets sneller slijt dan leer.

Voor de bekleding van de rugleuning heb ik het wat anders aangepakt dan de vorige keer toen ik alleen een rugleuninghoes voor de rolstoel maakte.

Ik heb een stuk foam van twee centimeter dik op maat laten snijden en heel simpel gezegd heb ik hier een zak omheen gemaakt. Alleen zitten er in die zak nog wel wat details, zoals het borduursel, de twee ritsvakjes en het klittenband. Helaas heb ik de work-in-progress-foto’s per ongeluk weggegooid. Een volgende keer zal ik hier wel weer wat meer op ingaan.

Overigens was ik vergeten de twee ritsvakjes van elkaar te scheiden met een naad. Daar kwam ik pas achter toen hij al helemaal in elkaar zat. Om te voorkomen dat alles van het bovenste vakje naar het onderste zou zakken, heb ik toen maar met siernieten een scheiding gemaakt.

rugleuning rolstoel geborduurd

Voor de volgende keer…

Ja, want natuurlijk ben ik op een gegeven moment wel weer uitgekeken op deze grijzige look. Dus dat er een volgende make-over gaat komen, is wel zeker. En voor die volgende keer heb ik alvast wat tips voor mezelf.

  • Niet zo gierig doen en gewoon dezelfde stof als onderkant gebruiken. Want ook al is het maar de onderkant, je ziet het toch! (Kijk maar naar de foto met de lege rolstoel helemaal links bovenin het hoekje)
  • Twee centimeter dik foam is wel erg dik, mag best één centimeter zijn. Nu heb ik het opgelost door ter hoogte van het zitkussen een stuk foam van de rugleuning af te knippen, anders kwam mijn zitkussen ook nog twee centimeter naar voren.
  • Beter nadenken over de plaatsing van de ritsvakjes. De bovenste kan ik makkelijk bij, maar de onderste kan ik niet bij als ik tegen de rugleuning aan zit. Dan duwen mijn billen de rits tegen de stang aan… Aan de andere kant wel extra beveiligd tegen zakkenrollers op die manier, maar er zitten toch al geen waardevolle spullen in.
  • Geen metalen ritsen gebruiken! Ja, het ziet er mooi uit, maar het voelt echt niet fijn aan je huid als je wat uit het vakje wil pakken.
  • Je ziet het niet, omdat ik heel goed ben in het verbloemen en fixen van foutjes, maar het borduursel had ik dus op z’n kop geborduurd. Volgende keer dus drie keer checken waar het borduursel moet komen, scheelt een hoop gepuzzel achteraf.
  • Voor de rolstoelhandschoenen: de klittenbandsluiting wat langer maken, zodat deze steviger vast zit.
  • En leuk dat ik weer voor een vingerloze handschoen ben gegaan, maar het wordt straks winter. En ik krijg een nieuwe polsbrace. Dus erg veel zullen deze niet gebruikt gaan worden.
  • Ik had ook hoesjes gemaakt voor de zijschotjes, maar deze zijn compleet mislukt. De ritsen die ik had om de niet-rekbare stof toch om de zijschotten te krijgen, waren te klein. Eigenlijk vind ik het voor nu wel even prima zonder hoesjes. Maar mocht ik voor een volgende rolstoelbekledingset willen gaan, dan dus goed opmeten hoe groot en waar de ritsen moeten komen.

Wat vind jij van deze nieuwe look? En heb jij nog tips of uitdagingen om in een volgende poging te verwerken?