misiconistoryteller amsterdamNet als wel meer vrouwen doe ik graag mijn best om goed voor de dag te komen, zowel qua uiterlijk als fitheid. EDS maakt dat iets lastiger, maar door alles op mijn eigen tempo en niveau te doen, hoop ik overbelasting te voorkomen en mijn spieren sterk te houden.
Dat goed voor de dag komen is soms een uitdaging, doordat ik steeds vaker mijn rolstoel gebruik en mijn kledingkast daar nog niet op is ingesteld. Reden genoeg om regelmatig achter de naaimachine te kruipen!

sportbh

Een poosje geleden had ik al een artikel geplaatst met verschillende gratis naaipatronen voor ondergoed. En uiteraard heb ik daar een aantal van uitgeprobeerd, waaronder de sportbh van So Sew Easy. Maar of het ook een geslaagd project was….

Sportbh met gekruiste bandjes

Als je doorklikt naar het artikel van So Sew Easy, dan zie je dat mijn versie net iets anders is. Ik vond het ruggedeelte wel erg aangekleed en wilde iets luchtigers. Dat heb ik gedaan door één patroondeel weg te laten (middenachter) en dit te vervangen door elastiek.

De schouderband van het voorpand heb ik wel iets verder doorgetrokken, misschien twee of drie centimeter. Ik vond het mooier als het elastiek alleen maar op de rug zichtbaar zou zijn.

Bij het naaien heb ik eerst de voorkant op de zij-/achterkant genaaid en de randen afgewerkt met elastisch biaisband. Voor de band aan de onderkant heb ik taille-elastiek gebruikt. En toen ben ik pas aan het rugdeel begonnen.

Hiervoor heb ik schouderbandelastiek gebruikt. Dat is was zachter op de huid dan ander elastiek. Met een proefmodel als voorbeeld, heb ik de lengte van het elastiek ongeveer afgemeten. Daarna eerst aan de bovenkant vast genaaid en de onderste delen gespeld.

Met die spelden erin heb ik ‘m gepast en mijn man gevraagd om de bandjes goed strak opnieuw te spelden. Ik ben niet zo van het uitmeten, gewoon uitproberen, passen en aanpassen werkt het beste bij mij.

En het resultaat ziet er best leuk uit, al zeg ik het zelf!

sportbh mesh

Sportbh met mesh rug

Deze sportbh heb ik iets meer volgens het oorspronkelijke patroon gemaakt. Maar dan het ruggedeelte van mesh stof.

Als je goed kijkt, zie je dat deze nog niet helemaal afgewerkt is. Behalve dat mijn elastische biaisband op was voor ik de halslijn gedaan had, was ik er toch ook niet zo zeker van of ik over de rest wel zo tevreden was.  De blauwgroene sportbh vond ik niet zoveel steun geven, dus bij de zwarte had ik wat stevigere stretchstof als voering gebruikt. Maar hierdoor werden mijn borsten nogal geplet… En nog steeds weinig steun.

Ach, misschien moet ik het maar gewoon bij deze poging laten en voortaan mijn sportbh’s gewoon in de winkel halen. Of wat meer oefenen, tot ik de combinatie van het perfecte patroon en de juiste materialen gevonden heb.

Toch maar kopen, die sportbh?

De materialen om een sportbh te maken, zijn ook niet gratis. Ik heb er in ieder geval weer wat van verspild aan het oefenen met deze twee sportbh’s. Leuk zo’n hobby, maar niet goedkoop.

Nog steeds goedkoper dan een goede bh uit een winkel, maar die goede bh heb ik nu nog steeds niet. En om dat gemis op te vullen, moet ik misschien toch maar eens gaan shoppen.

H&M heeft meestal wel leuke, maar gaat maar tot een maatje L. Bij Decathlon kon ik eerder wel slagen, daar hebben ze best veel variatie in maat en stevigheid. En tot slot een lijstje bestsellers van Bol:

In dit artikel is gebruik gemaakt van affiliate links. Daar merk jij verder niks van, maar mocht je op de link in de kopjes klikken en in die webshop wat kopen, dan help je mij aan een paar centen. Misschien wel genoeg voor een nieuwe sportbh.

rugleuning rolstoel

Man, wat zou ik toch met mijn vrije tijd moeten doen als ik niet met een naaimachine overweg kon. En wat een saaie rolstoel zou ik hebben als ik die niet om de haverklap een nieuwe look kon geven.

Maar gelukkig heb ik wel een naaimachine en ik vond het wel weer eens tijd voor wat anders.

Wensenlijstje bekleding rugleuning rolstoel & rolstoelhandschoenen

Het voordeel van dingen zelf maken, is dat je het zo kunt maken dat het helemaal aan je wensen voldoet. En vergeleken met wat ik had op mijn rugleuning, had ik wel wat verbeterpuntjes:

  • Twee aparte ritsvakjes om spulletjes in op te bergen. De rits voorkomt dat alles eruit valt als je de rolstoel in de auto tilt.
  • Bekleding komt niet onder de zitting uit. Nu zat de bungelende zak soms in de weg als ik de Smartdrive aan of uit wilde zetten.
  • Dikkere foamlaag voor meer comfort.

Voor de rolstoelhandschoenen wilde ik ook wat anders uitproberen:

  • Een klittenbandsluiting in plaats van drukknopen.
  • De extra versteviging tegen het slijten iets groter.

En omdat het kan: alles in dezelfde stof, zodat het mooi matcht.

Zo gemaakt!

Voor de rolstoelhandschoenen heb ik mijn eigen patroon gebruikt en in principe dezelfde werkwijze gebruikt als de vorige keer. De stof is een stevige meubelstof die niet rafelt, dus net als bij leren rolstoelhandschoenen hoefde ik de randen niet af te werken.

Het ‘ei’ wat erop genaaid is ter versteviging is wel van leer, alleen heb ik de vorm ervan iets aangepast. Het is nu meer een gebakken ei geworden. Hier heb ik de slijtplekken van de vorige versie als voorbeeld voor gebruikt, zodat het precies op de goede plek zit en groot genoeg is. Zeker omdat de rest van de handschoenen van meubelstof zijn, wat toch wel iets sneller slijt dan leer.

Voor de bekleding van de rugleuning heb ik het wat anders aangepakt dan de vorige keer toen ik alleen een rugleuninghoes voor de rolstoel maakte.

Ik heb een stuk foam van twee centimeter dik op maat laten snijden en heel simpel gezegd heb ik hier een zak omheen gemaakt. Alleen zitten er in die zak nog wel wat details, zoals het borduursel, de twee ritsvakjes en het klittenband. Helaas heb ik de work-in-progress-foto’s per ongeluk weggegooid. Een volgende keer zal ik hier wel weer wat meer op ingaan.

Overigens was ik vergeten de twee ritsvakjes van elkaar te scheiden met een naad. Daar kwam ik pas achter toen hij al helemaal in elkaar zat. Om te voorkomen dat alles van het bovenste vakje naar het onderste zou zakken, heb ik toen maar met siernieten een scheiding gemaakt.

rugleuning rolstoel geborduurd

Voor de volgende keer…

Ja, want natuurlijk ben ik op een gegeven moment wel weer uitgekeken op deze grijzige look. Dus dat er een volgende make-over gaat komen, is wel zeker. En voor die volgende keer heb ik alvast wat tips voor mezelf.

  • Niet zo gierig doen en gewoon dezelfde stof als onderkant gebruiken. Want ook al is het maar de onderkant, je ziet het toch! (Kijk maar naar de foto met de lege rolstoel helemaal links bovenin het hoekje)
  • Twee centimeter dik foam is wel erg dik, mag best één centimeter zijn. Nu heb ik het opgelost door ter hoogte van het zitkussen een stuk foam van de rugleuning af te knippen, anders kwam mijn zitkussen ook nog twee centimeter naar voren.
  • Beter nadenken over de plaatsing van de ritsvakjes. De bovenste kan ik makkelijk bij, maar de onderste kan ik niet bij als ik tegen de rugleuning aan zit. Dan duwen mijn billen de rits tegen de stang aan… Aan de andere kant wel extra beveiligd tegen zakkenrollers op die manier, maar er zitten toch al geen waardevolle spullen in.
  • Geen metalen ritsen gebruiken! Ja, het ziet er mooi uit, maar het voelt echt niet fijn aan je huid als je wat uit het vakje wil pakken.
  • Je ziet het niet, omdat ik heel goed ben in het verbloemen en fixen van foutjes, maar het borduursel had ik dus op z’n kop geborduurd. Volgende keer dus drie keer checken waar het borduursel moet komen, scheelt een hoop gepuzzel achteraf.
  • Voor de rolstoelhandschoenen: de klittenbandsluiting wat langer maken, zodat deze steviger vast zit.
  • En leuk dat ik weer voor een vingerloze handschoen ben gegaan, maar het wordt straks winter. En ik krijg een nieuwe polsbrace. Dus erg veel zullen deze niet gebruikt gaan worden.
  • Ik had ook hoesjes gemaakt voor de zijschotjes, maar deze zijn compleet mislukt. De ritsen die ik had om de niet-rekbare stof toch om de zijschotten te krijgen, waren te klein. Eigenlijk vind ik het voor nu wel even prima zonder hoesjes. Maar mocht ik voor een volgende rolstoelbekledingset willen gaan, dan dus goed opmeten hoe groot en waar de ritsen moeten komen.

Wat vind jij van deze nieuwe look? En heb jij nog tips of uitdagingen om in een volgende poging te verwerken?

oefeningen nek schouders

Na zoveel yoga- en buikdanslessen zou ik toch beter moeten weten, maar het schiet er toch een beetje bij in. Of eigenlijk zakt het in, die houding van mij.

Met dit koude weer op de scooter trek ik mijn schouders hoog op, om te voorkomen dat de koude wind mijn jas in blaast. En als ik ‘s avonds in mijn koude bed stap, lig ik het liefst in de foetushouding om mezelf snel warm te krijgen.

Overdag zit ik zowel op mijn werk als thuis vaak achter een beeldscherm, waarbij die schouders ook snel naar voren gaan hangen. En even op de bank hangen om uit te rusten van mijn werkdag: hup, telefoon erbij en dat hoofd hangt er maar weer bij.

Niet gek dat die schouders en nek van mij compleet vast zitten en vol met triggerpoints. Dus daar mag wel weer wat meer aandacht naartoe.

Waarschuwing vooraf

Ik heb het al eens eerder gezegd: ook al heb ik EDS met de daarbij behorende hypermobiliteit, mijn lijf is daarentegen wel aardig getraind. Met al die jaren dans-, yoga- en fysio-ervaring heb ik mijn favoriete oefeningen verzameld die voor mijn lijf goed werken.

Daarnaast zijn mijn schouders en nek niet mijn zwakste punt. Of misschien wel juist omdat ik deze altijd wel getraind heb met oefeningen. Mijn schouders zijn wel hypermobiel, maar zijn nog nooit uit de kom gegaan. Ik ken mijn grenzen en weet hoe ver ik kan gaan met het oefenen.

Ben je niet zo ervaren en heb je een gammel lijf door bijvoorbeeld EDS of HSD, dan is het verstandiger om met je fysiotherapeut te overleggen welke oefeningen voor jou zouden kunnen werken.

Aan de andere kant denk ik dat deze oefeningen laagdrempelig genoeg zijn om met een ongetraind maar gezond lijf aan te kunnen. Waar mijn nek en schouders nu last van hebben, zit vooral in de spieren en is vast herkenbaar voor meer mensen die veel achter een beeldscherm zitten.

Lees ook:

Borst openen

Met het in elkaar trekken van je schouders en nek, verdwijnt je borst. Dus na een dagje (of in mijn geval ochtendje) werken is het fijn om die borst weer te openen en daarmee ook je nek en schouders weer op hun plek te zetten. Want die schouders horen echt niet naast je oren…

Onderstaand filmpje is lekker relaxt om mee te beginnen. Niet te overhaast, kleine bewegingen. Ze kletst er wel flink op los, geen idee wat ze allemaal te zeggen heeft. Het is in ieder geval heel vaak ‘awesome’.

Voor mij goed te doen, maar je kunt ook hier en daar wat overslaan of aanpassen als iets niet lukt. Vanaf een minuut of vijftien gaat ze vanuit downward facing dog met één been omhoog en dan naar voren. Dat lukt mij dus niet. Zodra de benen iets verschillends moeten doen, kost het me heel veel moeite om niet om te vallen. Dus bij dat stukje ga ik op mijn knieën zitten en doe ik alleen de armen mee. Het was mij nu toch vooral om mijn bovenlijf te doen.

Nek & schouders

Bij het volgende filmpje moet je even door het zoetsappige achtergrondmuziekje heen bijten. Maar dan heb je wel al mijn favoriete stretches achter elkaar. Deze kun je zittend doen, op een matje, stoel of rolstoel.

Bij sommige stretches is het verstandig wat voorzichtiger te zijn als je (net als ik) hypermobiel bent. Bijvoorbeeld waar ze de arm vooruit strekt en de hand naar achter trekt. Ik duw/trek dan altijd ter hoogte van mijn handpalm, niet mijn vingers. Mijn elleboog hou ik gestrekt of heel licht gebogen, in ieder geval niet overstrekt. En ik zorg ervoor dat ik de stretch in mijn armspieren voel, niet in mijn pols of vingers.

Waar ze de elleboog omhoog en naar achter brengt hetzelfde verhaal: het is niet de bedoeling dat je je schouder uit de kom trekt. Dus wel de spieren voelen, maar niet de gewrichten.

Oefeningen met een yoga blok

Hier een paar korte oefeningen die je met een yoga blok kunt doen, om de schouders meer te openen.

De eerste lijkt heel simpel, maar je gaat toch al snel je spieren voelen.

De tweede ziet er wat oubollig uit, maar bij alle andere filmpjes met deze oefening begonnen ze meteen met het blok op z’n zijkant. Daar zou ik toch niet zo snel mee beginnen, deze pose is echt wel net iets comfortabeler. Maar als je heel soepel bent en de stretch zo niet voelt, dan kun je natuurlijk wel het blok anders neerleggen, of er een blok bovenop leggen.

Buikdans basishouding

In het verleden heb ik bij mijn buikdanslessen altijd geleerd hoe je een goede basishouding aanneemt bij het dansen. En eigenlijk is die houding in het dagelijks leven net zo belangrijk.

In het filmpje hieronder zie je waar je op kunt letten vanaf je borstkas naar boven. (De onderkant zit ook wel in dit filmpje, maar als het goed is, speelt hij die niet af.)

Met een gelifte borstkas hebben al je ingewanden alle ruimte om hun werk te doen. Ik zit zelf in een rolstoel met behoorlijke wig, dus dan is het niet bevorderlijk om in elkaar gezakt te zitten. Schouders rol je naar achter en naar beneden en je hoofd wordt als het ware aan een touwtje omhoog getrokken.

Om die nek zo mooi lang te houden, heb ik een paar oorbellen die zo groot zijn, dat mijn oorlellen dubbel vouwen als ik mijn hoofd laat zakken of mijn schouders optrek. Het is dat het vreselijk zware en onhandige oorbellen zijn, anders was het een mooi hulpmiddel geweest om me te blijven herinneren aan een goede houding.

En, kan jij na deze oefeningen je schouders en nek weer wat vrijer bewegen? Ik ga in ieder geval mijn best doen mijn houding niet meer zo te laten verslonzen.

kielo wrap dress lange mouw

In juni maakte ik al eens een korte en lange versie van de Kielo Wrap Dress. Nu de herfst toch echt wel een keer gaat beginnen, wilde ik de jurk eens maken met lange mouwen.

Patroon & instructies voor de mouwen

Het patroon voor de mouwen is gratis te downloaden bij Named Clothing. Daar vind je meteen een blogartikel met instructies. Hierin staat hoe je het patroon moet uitprinten, hoe je de armsgaten van de jurk iets moet aanpassen en hoe je de mouwen aan de jurk naait. Verder wordt verwezen naar de instructies van de Kielo Wrap Dress zelf.

Ik moet eerlijk zeggen dat ik de instructies niet echt gelezen heb. Alleen even op de foto’s gekeken hoe ik de aanpassing van de armsgaten moest doen, de rest heb ik gewoon op mijn eigen manier gedaan.

Eén dingetje wat ik wel nog even op moest zoeken, was of de naadtoeslag al inbegrepen zat bij het patroon of niet. Ja dus. Ik moet gewoon een lijstje maken welke patronen dat wel of niet hebben, kan ik daar ook niet de fout mee ingaan.

Bij mij vielen de mouwen wat korter uit dan het voorbeeld. Dus bij mijn tweede poging heb ik die wat langer gemaakt.

kielo wrap dress lang lange mouwLange Kielo Wrap Dress met lange mouwen

Ik weet ook niet wat ik dacht toen ik deze stof kocht… In mijn hoofd zou het heel anders uitpakken dan dit. Het is een fijne gebreide stof die wat doorschijnt. Maar het patroon is behoorlijk aanwezig.

Eerlijk gezegd heb ik deze jurk nog niet eens afgewerkt. Alleen even snel met de lockmachine, zodat hij niet zou gaan rafelen. Ik betwijfel of ik ‘m ga dragen, vind ‘m toch een beetje te druk. En dat wil wat zeggen, want meestal hou ik wel van een printje.

Misschien moet ik ‘m maar gewoon zwart verven. Want de stof is wel fijn om te dragen.

Of mocht jij de print wel helemaal te gek vinden, dan wil ik ‘m best opsturen! Uiteraard wel nog even afgewerkt. Het is ongeveer een maat 42/44, maar als je van onder wat breder bent, past hij ook prima denk ik.

kielo wrap dress lange mouwKorte Kielo Wrap Dress met lange mouwen

Aangezien ik in de herfst en winter (maar ook vaak genoeg in de lente en zomer) toch een legging draag onder mijn jurkjes, wilde ik ook weer een korte versie maken.

Op de markt vond ik een mooie zachte jersey met rode bloemetjes. De stof voelt echt heerlijk aan, maar is wel iets synthetisch. Dat had ik eigenlijk pas door toen de jurk af was en ik ‘m aantrok. De stof knetterde een beetje doordat deze statisch was geworden. Niet heel erg, maar het zou kunnen dat dit nog wel wat erger wordt als het gaat vriezen.

Op de foto is niet zo goed meer te zien dat de jurk om de middel geknoopt wordt. Maar in het echt zie je dat wel iets meer. De stof camoufleert overigens wel een hoop en dat is altijd fijn!

Dit is wel een blijvertje, deze korte jurk ga ik zeker vaker dragen.

driewielligfiets leggingsNa bijna acht jaar heb ik nu voor het laatst geploeterd in de sportschool. Het is niet dat het een slechte sportschool is dat ik wegga. Het is ook niet dat ik er geen zin meer in heb. Het liefst had ik nog wel wat jaren door willen gaan, maar helaas denkt mijn lijf daar anders over. Het werd echt gewoon tijd om te stoppen.

Maar ik kijk toch wel tevreden naar de tijd die ik daar heb doorgebracht, dus een dankjewel naar de sportschool is wel op zijn plek.

afvallenDankjewel voor die 15 kilo die ik afviel

Meteen na mijn eerste revalidatietraject had ik me ingeschreven, begin 2011. Want ook al zei mijn revalidatiearts toen dat ik het maar moest accepteren en iets nieuws proberen weinig zin zou hebben, ik dacht daar toch anders over. Want met 15 kilo minder, zou ik ook 15 kilo minder op mijn gammele gewrichten mee te dragen hebben.

Dus ik ging aan de slag, ook wel met wat tips van een diëtiste, maar dus ook in de sportschool. In een jaar tijd viel ik 15 kilo af. Door fris en sapjes te vervangen met thee en water. En twee a drie keer per week naar de sportschool te gaan, naast mijn yogalessen en buikdans.

Uiteindelijk heeft die 15 kilo minder dan geen invloed gehad op de pijn die ik had, maar ik voelde me wel fitter. En het oog wil ook wat: het stond me prachtig!

Nu zijn er wel weer wat van die kilootjes terug gekomen, sinds ik steeds minder kan lopen en meer met de rolstoel moet doen. Hier moet ik nog wel een beetje een weg in vinden hoe ik aan meer beweging kom, zonder mijn gewrichten te overbelasten. Maar ik heb in ieder geval bewezen dat ik het kan, die 15 kilo afvallen.

Dankjewel voor het uitstellen van die rolstoel

Los van dat afvallen, had ik met het fitnessen als doel om die rolstoel zo lang mogelijk uit te stellen. In mijn hoofd had ik dat ik niet voor mijn veertigste in een rolstoel wilde, maar het liep anders.

Ook al kwam die rolstoel er toch wel, ik ben er wel van overtuigd dat ik door het sporten zo lang fit ben gebleven. Door de fietsen die ze daar hadden (waarbij je op een stoel zit en vooruit trapt), kreeg ik door dat ik in die houding wèl gewoon kon fietsen. Dat was voor mij een extra motivatie om een driewielligfiets aan te vragen. Tot ik die had, fietste ik bij elk bezoekje zo een half uur in de sportschool.

De loopband was voor mij een graadmeter hoe het lopen ervoor stond. Op straat lopen met scheve tegels en andere obstakels ontwijkend, was voor mij een stuk pittiger dan op een vlakke loopband lopen. In het begin kon ik het zelfs opbouwen naar een half uur. Maar op het eind lukte me het amper om drie minuten vol te houden.

Dankjewel voor de gastvrijheid

Vanaf het begin heb ik me altijd thuis gevoeld in de sportschool. De medewerkers zijn altijd vriendelijk geweest en hebben me nooit gepusht of op me neergekeken als ik een tandje lager ging.

Meestal ging ik wel op dezelfde dagen en tijden: zondag- en woensdagochtend. Of in de vakanties soms op andere dagen. Maar regelmatig kwam ik dezelfde mensen tegen. Jong of oud, dik of dun, fit of beperkt, een hele diverse groep. Sommigen knikten of zeiden gedag als ze me herkenden en een enkeling maakte een praatje.

Soms hoor ik mensen als excuus gebruiken dat ze zich niet prettig voelen tussen alle opgepompte of überslanke sporters. Dan zou ik toch zeggen: probeer een andere sportschool of tijdstip. Ik heb daar in al die jaren echt geen last van gehad.

Dankjewel voor het sponsoren bij mijn crowdfunding

Twee jaar geleden was ik bezig met een crowdfunding voor mijn dansrolstoel. Toen heb ik mijn sportschool gevraagd of zij hier ook een bijdrage in wilden leveren. Ik kreeg toen een doos vol bidons om de goodiebags mee te vullen voor de donateurs. Supertof van ze!

Waarom dan toch gestopt op de sportschool?

De afgelopen anderhalf jaar lukt het me steeds beter om binnen mijn grenzen te blijven. Ook op de sportschool. Maar waar ik in het begin twee of drie keer per week anderhalf uur doorbracht op de sportschool, werd dat steeds korter. Op het laatst kwam ik amper aan de drie kwartier.

En heel eerlijk: het lopen tussen de apparaten en het steeds maar weer moeten gaan zitten en opstaan, vond ik vaak zwaarder dan de oefeningen op de apparaten zelf. Eigenlijk was dit ook het enige wat ik buitenshuis nog zonder rolstoel deed en daarmee ging ik toch weer steeds over mijn grenzen heen.

Binnen die grenzen van mij blijft er dus niet zo gek veel over. Daarom wilde ik liever kijken naar wat nog wel goed gaat. Het fietsen kan ik wat vaker doen, ook al kan ik geen uren meer fietsen. Met korte stukjes verspreid over de week, kom ik ook aan genoeg beweging. En oefeningen kan ik ook thuis doen, heb er genoeg meegekregen van mijn fysiotherapeuten om me niet te hoeven vervelen. Natuurlijk ook het dansen met dansrolstoel niet te vergeten. Dat doe ik sowieso één keer per week in de les, maar ook thuis af en toe een half uurtje.

En jij? Heb jij de sportschool al opgegeven? Of heb jij je eigen manieren om fit te blijven?

 

upcycled shirt refashion gepimpt shirt

Een beetje impulsief, maar ik vond een paar shirts in de uitverkoop voor maar één euro per stuk en bedacht dat ik daar wel wat mee kon. Dus ik struinde Pinterest af naar upcycled, refashion, cut up shirts…

Nu wilde ik niet al teveel verknippen. Het was wel de bedoeling dat het shirt nog een beetje praktisch zou zijn om in te sporten of dansen. En voor een totaalprijs van twee euro en een kwartiertje werk, denk ik dat ik best een aardig bruikbaar shirt heb gecreëerd.

Wat heb je nodig?

  • 2 dezelfde shirts
  • schaar
  • spelden
  • garen
  • naaimachine (en eventueel borduurmachine)

upcycled shirt refashion

Zo geknipt & genaaid

De shirts die ik heb gebruikt, hebben hele grote armsgaten. Ik wilde bij het lichte shirt de armsgaten wat kleiner hebben, zodat het erbovenuit zou komen. Dat heb ik gedaan door een stukje op de schoudernaad in te nemen. Daarbij heb ik meteen een stukje van de achterkant bij de nek afgeknipt, zodat de schoudernaden van beide shirts even breed zijn.

Toen heb ik het lichte shirt doormidden geknipt en de onderkant vast gespeld aan het donkere shirt. Met een zigzagsteek heb ik de schoudernaden en de onderkant van de verschillende shirts aan elkaar vast genaaid.

Hartstikke snel en simpel!

ster cut-out shirt

Cut-out ster: zo dus niet

Ik was een beetje lui, had wel een plaatje gezien en dacht dat ik zelf wel kon bedenken hoe het in elkaar zat. Nee dus. Voortaan gewoon een tutorial volgen, zoals deze: Heart Cut-Out.

Ik dacht dat ik met mijn borduurmachine een mooie ster kon borduren met meteen de strepen erin. Dat ging ook wel goed, alleen had ik meteen het lichte shirt eronder mee moeten borduren. Nu blijven de losgeknipte strepen niet mooi op hun plek en is de ster nog maar amper te herkennen.

Dus als je het wèl goed wil doen: eerst de contrasterende stof eronder, dan de vorm en strepen op beide lagen stikken, dan van de bovenste stof de strepen openknippen.

Supersnel filmpje, bijna net zo snel als het upcyclen van het shirt

En wat vind je ervan? Ook als je niet zo ervaren met de naaimachine bent: denk je dat jij zoiets ook zou kunnen maken?

 

buikdansen met rolstoelOok al dans ik nu al een aardig tijdje bij Misiconi, het buikdansen blijft toch wel aantrekken. Nadat ik met het Shimmy Shake Talent Carnival had meegedaan, had ik wel zin in meer! Ik volgde een privéles bij Vleer en probeer thuis ook zo nu en dan wat te oefenen.

Privéles bij Vleer

Vleer ken ik nog van de eerste keer dat ik met de Shimmy Shake meedeed. Zij heeft een hele toffe stijl van dansen waarbij ze urban met buikdans mixt. En inmiddels geeft zij dus ook lessen.

Eerlijk gezegd durf ik het nog niet helemaal aan om zomaar aan groepslessen mee te doen als enige in een rolstoel. Zeker als ik de ruimte en de groep niet ken, dan weet ik gewoon niet of ik me daar wel vrij genoeg kan bewegen. Dus vandaar dat ik koos voor een privéles, dat was me eerder bij mijn eigen buikdansjuf Renate ook erg goed bevallen.

De les bij Vleer is alweer even geleden, in de zomervakantie. Echt op één van die bloedhete dagen dat het rond de dertig graden was. We hadden de studio van mijn vroegere balletjuf gehuurd en die was gelukkig redelijk koel.

In de tussentijd heb ik nog wat geoefend met het stukje dat ze mij heeft aangeleerd. Hier op het filmpje is te zien hoe dat er nu uitziet (de beelden van de privéles zelf houd ik lekker privé, daar kijk ik nog ernstiger dan hier, haha).

 

Dit bericht bekijken op Instagram

 

Een bericht gedeeld door Jacqueline (@jacqueline_salamistinkt) op

Buikdansoefening borst & heupen

Met zo’n privéles wil ik natuurlijk graag nieuwe dingen leren. Maar ondertussen oefen ik thuis zo nu en dan met de basis die ik ooit in mijn buikdanslessen van Renate geleerd heb. En daar wilde ik een klein beetje van delen, door middel van een filmpje.

In dit filmpje laat ik zien hoe ik mijn borst en heupen zo geïsoleerd mogelijk oefen. Met de borst is dat niet zo ingewikkeld, maar die heupen zijn lastig om te bewegen zonder dat de rest van mijn lijf meebeweegt. Dus dat doe ik ook zonder rolstoel, liggend op een matje. Of gewoon op de bank of in bed.

En ja, ik moet nog steeds een beter videobewerkingsprogramma vinden… Tips zijn welkom!

Maar ik ben ook wel benieuwd wat jullie van deze filmpjes vinden: iets om vaker te doen? Wellicht verbeter ik daarmee niet alleen mijn dansskills, maar ook mijn videobewerkingsskills. 😉

jurken met geplooide tailleEen comfortabele jurk die ook nog eens mooi staat als je in een rolstoel zit. Ik heb er inmiddels een sport van gemaakt om hier dè perfecte jurk voor te vinden, of deze nu zelf gemaakt of gekocht is.

En hier op mijn blog zijn er al de nodige jurken voorbij gekomen. Zoals de verschillende modellen, waarbij de A-lijn toch het beste uit de bus kwam. En dat de tricotjurkjes met print het goed doen bij mij, is ook al geen geheim meer. Maar ik bedacht me dat er nog een type jurk is dat ik graag draag, maar nog niet zo in het zonnetje heb gezet hier: de jurk met geplooide taille.

Verschillende soorten geplooide taille

Tja, ik heb er niet voor geleerd, dat is wel duidelijk. Ik verzin ook maar wat als het gaat om benamingen van kleding. Je zou het ook gerimpeld kunnen noemen. Maar om even te verduidelijken wat ik nou met die geplooide taille bedoel, hier een paar voorbeelden die op bovenstaande foto van links naar rechts te zien zijn:

  1. Een geplooide overslag die in de zij vastgezet is.
  2. Vastgestikte plooien die in de zijnaad samenkomen.
  3. Losse plooien die in de zijvoornaad samenkomen.
  4. Tailleband met horizontale plooien met een verticaal geplooid rokgedeelte.
  5. Geknoopte stof waardoor de plooien door het bij elkaar binden van de jurk ontstaan.

Pluspunten van jurken met geplooide taille

Het is niet voor niks dat ik een heel artikel wijd aan deze jurken. Ik zie namelijk een hoop pluspunten hierin!

  • Als je zit, ontstaan er sowieso plooien in je jurk. Nu is het tenminste duidelijk dat die erbij horen!
  • Er is ruimte voor een uitgebreid driegangenmenu.
  • Het trekt de aandacht naar je taille, waardoor het je vrouwelijke vormen meer accentueert.
  • De plooien verbloemen de hobbels en bobbels die normaal zichtbaar zouden zijn, zoals de rand van je panty.
  • Het maakt een eenvoudige effen jurk net iets interessanter, zeker als de jurk asymmetrisch wordt door de plooien.

Al de jurken van de uitgelichte foto zijn overigens jerseyjurken van Peter Hahn. Ik blijf er toch bij dat deze stof het fijnst zit in een rolstoel of als je regelmatig plat moet liggen om de dag door te komen. Jersey (of tricot) kreukt niet en rekt fijn mee.

Maar: kies verstandig als je voor een jurk met plooien gaat. Een jurk met verhoogde taille en alleen plooien vanaf middenvoor naar beneden kan al snel op een positiejurk lijken.

Zelfgemaakte jurken met geplooide taille

Behalve al die leuke jurken die ik graag zou willen kopen, heb ik zelf ook weleens een jurk met plooien in de taille gemaakt.

Uiteraard is daar de Kielo Wrap Dress. Bij deze jurk sla je de punten in de zij om je middel heen en knoop je de band vast. Door alle stof die bij elkaar genomen wordt, ontstaan er plooien. Wel een ander model overslagjurk dan de gebruikelijke waar het voorpand uit twee delen bestaat.

Met de herfst in aantocht denk ik dat ik deze ook wel eens met lange mouwen wil gaan maken.

Onderstaande jurk heb ik met een patroon uit een tijdschrift gemaakt, maar op dit blog nog niet eerder laten zien. Hier vouw je de plooien in de stof en zet je ze in de zijnaad vast. Door de print zijn de plooien niet heel zichtbaar op de foto, maar van dichtbij wel. Het is wel even puzzelen om dit zo te naaien. Je moet even goed nadenken naar welke kant je de plooien vouwt, voor je ze vastnaait.

Deze jurk is wel te vergelijken met de middelste jurk op de foto bovenaan dit artikel. Alleen lopen bij de zelfgemaakte jurk de plooien door tot in de zijnaad.

 

Dit bericht bekijken op Instagram

 

@kyna.xx did my hair today 😀 #ootd #ootdsocialclub #sewing #memadedress #simplicitypatterns #sewcialists #braiding #alldressalways

Een bericht gedeeld door Jacqueline (@jacqueline_salamistinkt) op

Een jaren ’50 sarong jurk staat nog wel op mijn wensenlijstje om ooit eens te maken. In een mooie Hawaii bloemenprint of zoiets. Alhoewel qua kleur de tweede en vijfde jurk uit het rijtje me ook wel aanspreken… Waar zou jij voor gaan?

Dit artikel is tot stand gekomen door middel van een samenwerking.

topvintage smashed lemon lindy bop

Het was uitverkoop. En ik had nog een kortingscode voor mijn verjaardag. En ik wilde dat zomergevoel gewoon nog wat langer vasthouden. En ik kon niet kiezen. En ik had zaterdag twee feestjes.

Dus ja, ik kocht weer twee mooie jurken bij Topvintage. Allebei met een beetje dezelfde soort print met bloemen, blaadjes en vogels. En allebei met plooien bij de halslijn. Maar verder nog steeds twee heel verschillende vogeltjesjurken.

Ze hadden alleen wel allebei iets vreemds met de riem of tailleband…

Cheryl Tropical Swing Dress Lindy Bop Topvintage

Cherel tropical swing dress

Deze jurk is van Lindy Bop en ik heb ‘m in maat 18 (44) gekocht. Qua maat valt de jurk prima, maar… zodra ik ga zitten, verdwijnt de paarse tailleband. Deze zit in de jurk genaaid, dus kan ‘m er ook niet af laten. Ik had al bedacht een bredere riem erover te dragen. Zo zie je toch nog wat taille, in plaats van dat mijn buik de tailleband opeet. Maar toen kreeg ik de tip om er een korset onder te dragen en dat werkt eigenlijk ook heel goed.

Op de foto bovenaan (samen met de groene blaadjes & vogeltjesjurk) heb ik wel een korset eronder, op de foto naast die met de blauwe riem niet. Wel een verschil hè!

De rits is vrij lastig om dicht te krijgen. En dat ligt er niet aan omdat de rits tot zo hoog op de rug doorloopt. Maar hij hapert een beetje op de tailleband. Als ik de rits tot boven de tailleband dicht laat, kan ik ‘m gewoon over mijn hoofd aantrekken.

De stof heeft een lichte glans. Dat maakt het voor mij meer een jurk voor een feestje of mee uit te gaan, dan een jurk om naar mijn werk te dragen. Overigens is de stof wel wat statisch. En omdat de rok van de jurk niet gevoerd is, plakt ie een beetje aan je benen.

Het komt nu wel over als een jurk met wat ‘maren’, maar het was echt een koopje! Voor een jurk van 35 euro is de kwaliteit nog steeds erg goed.

Kaitlyn Leaves Dress Smashed Lemon Topvintage

Kaitlyn Leaves Dress

Nog zo’n leuke jurk met vogeltjes. Deze is van Smashed Lemon in maat XL (42/44). De stof is erg mooi, een stevige stretch met in de witte achtergrond een patroontje. De jurk is helemaal gevoerd en heeft een split aan de achterkant. Dat bij elkaar maakt de jurk wel iets te warm voor echte zomerdagen. Maar prima voor de iets koelere nazomerdagen.

Het enige jammere van deze jurk, is de riem die je erbij krijgt. Voor een jurk die tot maat 3XL te krijgen is, hadden ze wel even mogen bedenken dat de riem dan ook in grotere maten meegeleverd moet worden. De riem paste niet eens om mijn taille! Vandaar dat ik zo vreemd kijk op die eerste foto.

Maar goed, riemen heb ik nog wel in mijn kast, dus dan maar een andere erbij. En zonder riem is de jurk ook erg leuk.

Topvintage heeft me trouwens netjes geholpen met het te korte riempje en nam ook de moeite te reageren op mijn vage Instagram-story, waar Lindy Bop en Smashed Lemon het lieten afweten. 😉

Mooi met of zonder wielen

Met de jurk van Lindy Bop werd weer eens pijnlijk duidelijk dat kleding vooral gemaakt wordt voor de staande mens. Maar toen ik mijn ongenoegen uitte op Instagram en Facebook, werd ik ook bijgestaan door niet-rolstoelgebruikers. Die willen ook gewoon mooi erbij zitten natuurlijk!

Maar nog steeds vind ik het twee hele leuke jurken, die met een beetje hulp ook mooi zitten als ik in mijn rolstoel zit. Valt bijna niet op dat er deze zomer wat pondjes zijn blijven plakken…

De jurk van Lindy Bop heeft een wijde rok, maar niet zo extreem dat ik bergen stof onder mijn benen moet proppen om te voorkomen dat het tegen de wielen komt. En de jurk van Smashed Lemon heeft een goede lengte, je hebt niet zo snel inkijk.

In dit artikel is gebruik gemaakt van affiliate links. Daar merk jij verder niks van, maar mocht je op de link in de kopjes klikken en in die webshop wat kopen, dan help je mij aan een paar centen.

Via Lotus Writings kwam ik de Body Positivity Tag tegen van Cassandra. En ook al ben ik normaal niet zo van de tags, deze vond ik wel toepasselijk zo in de zomervakantie. Met dat mooie zomerweer en minder kleren aan je lijf, is het wel zo fijn om je daar lekker bij te voelen!

Wat versta jij onder Body Positivity en wat betekent het voor jou?

Blij zijn met je lijf zoals het is en dat uitstralen. Het is niet één perfect plaatje, een lijf kan op heel veel manieren mooi zijn.

Van mij hoeft dat niet per se een ‘ik omarm de gebreken van mijn lijf’ te zijn. Die mag je van mij best weleens wegstoppen. Hoef je echt niet mee te koop te lopen als je dat niet wil. Maar dan nog kun je blij zijn met je lijf, je mooi voelen.

backbeat fit 500 sportkoptelefoon

Kijk eens naar een foto van jezelf, wat valt jou het eerste op? Hoe voel je je daarbij? (deel ook deze foto)

Ik kijk blij, dat is wat me het eerste opvalt. Ben daar ook heerlijk in mijn element: in mijn naaikamertje, muziek luisteren… Wat me verder opvalt is dat de rimpels in mijn voorhoofd zichtbaar zijn en mijn oogleden wat over mijn ogen hangen. Ach ja, ik word ook wat ouder. En ik draag geen make-up, dat doe ik overigens vrijwel nooit. Mijn haar zit wat warrig, waarschijnlijk heb ik het nog niet geborsteld.

Ik voel me er eigenlijk wel prima bij.

tattoos schoudersNoem nu twee mooie dingen aan je body waar je gelukkig mee bent!

Alhoewel ik wel een paar kilootjes meer meedraag dan gezond is, is het wel goed verdeeld. Ik ben dus wel blij met de verhoudingen van mijn lijf, mijn rondingen zitten op de goede plekken. Mijn billen en borsten zijn aardig gevuld, maar ik heb wel een zichtbare taille. En mijn kuiten zijn nog aardig gespierd voor iemand die er niet veel mee doet.

En op nummer twee dan mijn schouders. Niet alleen vanwege de mooie plaatjes die erop staan. Maar vooral omdat je met je schouders zoveel kan veranderen aan je houding of hoe je je beweegt. Dat maakt het een stuk interessanter om naar te kijken en is leuk om mee te spelen.

Zelfacceptatie in de zomer: bikini of badpak?

Vanuit praktisch oogpunt kies ik liever voor een bikini. Zo’n nat badpak uit- en aantrekken als je even naar het toilet wilt, vind ik maar niks.

Overigens draag ik die bikini dan wel met zo’n megagroot bikinibroekje, lekker retro. En het houdt mijn buik wat meer bedekt, waar ik me dan toch wel weer wat prettiger in voel.

In deze outfit voel ik me mooi

Natuurlijk draag ik bijna alleen maar leuke jurkjes waar ik me mooi in voel. Maar historische kostuums hebben net iets meer dan dat. De Victoriaanse kostuums met enorme rokken zijn dan helaas niet zo praktisch in een rolstoel. Dus toen ik het linkerplaatje tegenkwam, leek dat me een mooi alternatief.

En ok, de jurk is uiteindelijk wel wat anders geworden dan het voorbeeld. Maar ik voel me er zeker mooi in. Krijg er ook veel complimenten over als ik ‘m draag. Dus als iemand een gelegenheid weet waarbij ik deze jurk weer eens aan kan trekken, laat maar weten!

Hoe denk jij dat anderen jou zien? En hoe zie jij jezelf? Is dit in het verleden ook anders geweest? Zo ja, wat is hiervan de oorzaak?

Anderen zien me om één of andere reden slanker dan dat ik ben. En nee, dat is niet omdat ik mezelf als ontzettend dik zie. Maar ik heb gewoon aardig wat overgewicht en een maatje XL.

Toen mijn studenten ooit een gastles over gebarentaal kregen, mochten ze zelf een gebaar bedenken voor elkaar en dus ook voor mij als docent. Met dat gebaar beeldden ze een jurkje uit en dat paste ook wel heel erg bij mij. Nu nog steeds trouwens, ik ben gek op leuke jurkjes.

Verder denk ik dat mijn uiterlijk bij de één meer in de smaak valt dan bij de ander. Ik heb een vrij uitgesproken smaak. En gelukkig maar dat niet iedereen mij zo leuk vindt.

Hoe ik mezelf zie, is heel erg veranderd in de loop van de jaren. Op de basisschool werd ik gepest en werd er zo vaak tegen me gezegd dat ik lelijk was, dat ik het zelf ging geloven. Pas rond mijn vijftiende kreeg ik door dat ik er best mocht wezen.

Nu ben ik tevreden met hoe ik eruitzie. Of ik nu zo dik ben als ik nu ben, of tien kilo minder aan mijn lijf zou hebben, ik voel me net zo mooi. Alleen met tien kilo minder zou ik meer jurkjes hebben die me mooi staan, dus ze mogen er wel een keer af, die kilootjes.

Ik denk ook dat het enorm scheelt dat ik al twintig jaar bij dezelfde man ben, die me altijd al mooi heeft gevonden. Wat ik mezelf ook aandoe qua kledingstijl, haarkleur, piercings en tattoos (welke hij niet altijd even mooi vindt), hoe dik of dun ik ook geweest ben, hij kijkt daar gewoon doorheen. Alhoewel hij me achteraf gezien best weleens had mogen afremmen. Soms droeg ik echt achterlijke outfits. Waar ik me overigens nog steeds geweldig in voelde op dat moment.

Noem een overwinning van wat jouw lijf je heeft laten doen?

Nou moet ik zeggen dat mijn lijf me eigenlijk vooral steeds meer in de steek laat. Maar ik heb goede herinneringen aan de keren dat ik wel op mijn lijf kon rekenen.

Ik kon als kind al lange afstanden fietsen. Fietstochten van 40 of 60 kilometer.

En toen ik na een aantal dansloze jaren ging buikdansen, verbaasde me het dat dit me nog best aardig af ging.

Er zijn momenten geweest dat het slecht ging met mijn lijf, maar dat ik toch weer kon opbouwen. Dat is met EDS toch wel bijzonder te noemen. En het betekent ook dat ik het wel kàn, dat luisteren naar mijn lijf en binnen mijn grenzen blijven.

Vijftien kilo afvallen in een jaar tijd, dat vond ik wel een prestatie. Zou het graag nog een keer willen doen, haha!

O ja, die twee keer dat ik een kind op de wereld heb gezet, dat mag ook wel een overwinning genoemd worden. Dit hoeft dan weer niet in de herhaling hoor.

Vind jij dat er meer size diversiteit in de media mag komen? (denk bijvoorbeeld aan curve model) en waarom?

Ja, zeker weten. Eerlijk gezegd lees ik niet echt tijdschriften, modeprogramma’s op tv volg ik ook niet. Niet mijn smaak en niet mijn maat. Ik neus vooral rond op Instagram en kijk dan hoe iets staat bij iemand die ongeveer dezelfde vormen heeft als ik. Of ook in een rolstoel zit, want dat maakt ook een groot verschil hoe iets je staat. Dus behalve diversiteit in maten, mag die rolstoel (of prothese, of krukken, of wat dan ook) best wat meer in beeld gebracht worden. Of diversiteit in leeftijd, kleur… in alles eigenlijk wel.

Je favoriete body positivity instagram account

Lana Leesvoer vind ik sowieso een mooi mens met een superleuke kledingstijl. En ze durft meer dan ik zou durven: croptops, foto’s in ondergoed of bikini op Instagram. Nou hoef ik dat niet allemaal per se te durven hoor, maar hoe vaker ik haar in een croptop zie, hoe vaker ik denk: dat moet ik toch ook eens proberen! Ze laat zien dat je met een maatje meer net zo mooi gekleed kunt zijn.

Body positivity hoeft van mij niet tot het extreme. Ik volg ook mensen die hun lichaamshaar, sondeslangen, of wat dan ook in beeld brengen. Prima als zij zich daar goed bij voelen en ze zullen vast anderen ook helpen om zich zo prettiger in hun lijf te laten voelen. Maar voor mij is dat iets teveel van het goede. Ik hou graag wat dingen voor mezelf. En ik vind ook niet dat je per se met elk stukje van je lijf tevreden hoeft te zijn om van je lijf te houden. Dat herken ik ook terug in wat Lana post, vandaar dat zij toch wel mijn favoriet is.

Je beste zelfacceptatie tip

Hier moest ik toch wel even over nadenken. Met mijn twee tienermeiden ben ik hier ook wel mee bezig. En ik denk dat het vooral prettig is om in een veilige omgeving (thuis of met vriendinnen) te experimenteren in waar jij je mooi en fijn bij voelt. En als je je dan eenmaal hebt overtuigd van datgene wat bij je past, vooral niet teveel van andermans mening aantrekken. Tenzij het iemand is die van je houdt en je om een hele goede reden een ietsjepietsje afremt of juist stimuleert.

Wat zou jij een ander meegeven als tip als het gaat om zelfacceptatie en bodypositivity?