Berichten

freewheel

Ja, hoe kan dat dan? Want als je in een rolstoel zit, ‘doen’ je benen het toch niet meer? Dan kun je toch niet met je voeten de rolstoel besturen?

Ik mag hopen dat mijn trouwe lezers wel beter weten en snappen dat als ik korte stukjes kan lopen, ik ook in mijn rolstoel mijn voeten nog kan gebruiken. Maar voor de toevallige voorbijganger die niet beter weet: niet iedereen die in een rolstoel zit, is verlamd. Er zijn tal van redenen om gebruik te maken van een rolstoel. In mijn geval zijn mijn gewrichten (door EDS) zo instabiel, dat ik niet lang kan staan of lopen. Die rolstoel bespaart me dus een hoop pijn en energie en zorgt ervoor dat ik mijn lijf niet nog verder kapotmaak.

Maar juist omdat die pijn en beperkte belastbaarheid niet alleen in mijn benen zit, ben ik steeds weer zoekende naar hoe ik ook de rest van mijn lijf zo min mogelijk overbelast.

Oplossing voor het ene lichaamsdeel, probleem voor het andere

Toen ik steeds meer last van mijn bekken en heupen kreeg, ben ik mijn rolstoel steeds vaker gaan gebruiken. Inmiddels gebruik ik ‘m voor bijna alles wat ik buitenshuis doe, tenzij ik het met de fiets/scooter/auto kan doen en bij aankomst niet ver hoef te lopen voor een goede zitplaats.

Al snel merkte ik dat mijn schouders het vele rollen niet zo prettig vonden. En sinds mei heb ik daarom een Smartdrive, een motortje wat mijn rolstoel aanduwt. Zo kost het me veel minder energie en kracht om zelf te kunnen rollen en blijven mijn schouders bespaard.

Maar, je raadt het al: ook het rollen met Smartdrive heeft weer een effect op mijn gammele lijf. Nu hoef ik niet te duwen tijdens het rollen, maar rem ik af om bij te kunnen sturen. En op vlakke paden gaat dat prima. Alleen lopen vrijwel alle stoepen scheef, wat betekent dat je langere tijd met één hand aan het remmen bent om bij te sturen. En dan merk ik weer hoe gammel mijn polsen zijn, dat remmen wordt toch best pijnlijk na een tijdje.

Lang leve de Smartdrive-Facebookgroep!

Door één van mijn EDS-lotgenootjes was ik uitgenodigd voor een Facebookgroep met Smartdrive gebruikers. Daar komen regelmatig problemen en oplossingen voorbij met betrekking tot de Smartdrive. En geloof me, dat is nodig, want de gemiddelde monteur snapt er de ballen niet van. Dus dan is het fijn om te lezen hoe de ervaringsdeskundigen met hun Smartdrive omgaan.

Op deze groep zag ik dus ook dat Josine en Frits hun voeten gebruikten om te sturen, in plaats van met je handen steeds te moeten remmen. Eerst dacht ik: die zijn gek, dat kan toch niet veilig zijn? Worden je spieren dan niet op een hele vreemde en verkeerde manier belast? En daar gaan je schoenen toch gewoon kapot van? Maar toen ik het even zelf probeerde, was ik al snel om. Het scheelt zoveel voor mijn polsen.

Dus na wat voorbeelden te vragen, is mijn man aan de slag gegaan.

freewheel met strips

Je rolstoel besturen met je voeten, hoe dan??

Behalve de rolstoel met Smartdrive, heb je hiervoor wel een voorzetwiel zoals een Freewheel nodig. Voor het uitproberen had ik nog geen hulpstukken gebruikt, maar zette ik mijn voeten op de vork van het Freewheel. Hierbij kwamen mijn voeten wel van de voetensteun af en waren mijn benen niet meer ontspannen. Heel prettig is dat niet voor een langer stuk rollen, maar ik had zo wel snel door dat het mogelijk was, dat sturen met de voeten. En dat het mijn polsen en schouders flink ontlastte.

Op de voorbeelden van anderen was te zien hoe zij de vork van het wiel zo verlengden, dat ze met hun voet erbij konden. Dat heeft mijn man nagemaakt met twee metalen strips. En omdat hij wel van zo’n knutselprojectje houdt, heeft hij de strip zwart gespoten en de uiteinden met een krimpkous bekleed, zodat mijn schoenen niet zo snel zouden beschadigen.

Die metalen strip komt dan aan beide kanten tot ongeveer mijn tenen en zonder mijn voeten te hoeven optillen, kan ik dan sturen met mijn tenen.

Zou je dat nou wel doen?

Ik snap dat het vragen oplevert als je een hulpmiddel anders gebruikt dan waar het voor bedoeld is. Die had ik ook en bij deze heb ik ze vast beantwoord:

Heb je nou gewoon gaten geboord in je Freewheel? Is die nu nog wel net zo stevig?

Ja hoor, dat kan prima. De voorste gaten zaten er al in, maar daar zaten dopjes op. De gaten dichtbij de as van het wiel heeft mijn man er dus in geboord. Met inwendig schroefdraad, net als de voorste gaten. Maar dat gaat niet ten koste van de stevigheid.

Maar mag dat wel, die rolstoel is toch in bruikleen?

De rolstoel heb ik via de WMO in bruikleen, maar het Freewheel heb ik zelf aangeschaft. Dus daar mag ik mee doen wat ik wil. Uiteraard zolang het mijn rolstoel niet beschadigd. En voor mijn rolstoel maakt het verder niet uit dat de vork wat verder uitsteekt.

Als je jouw Freewheel wel via de WMO hebt gekregen, zou ik eerst even vragen of het mag, voordat je aan het boren gaat. Wellicht kun je ook iets minder definitiefs fabriceren met ty-raps.

Heb je zo wel genoeg controle over je rolstoel?

Het is niet dat ik mijn handen nu vrij heb om te gaan zitten WhatsAppen tijdens het rollen ofzo. Mijn handen heb ik nog steeds bij mijn wielen om als het nodig is bij te sturen, te remmen en/of de Smartdrive uit te tikken. Alleen in het filmpje even niet, om te laten zien dat mijn handen niks doen.

Ik heb juist meer controle over mijn rolstoel, omdat ik èn mijn voeten èn mijn handen kan gebruiken om te sturen.

Kan het altijd, overal en bij iedereen?

Nee, of ik kan het niet in ieder geval. Voor scherpe bochten moet ik sowieso mijn voeten verplaatsen, omdat mijn voeten anders het wiel tegenhouden in het draaien. Dan gebruik ik dus gewoon mijn handen om te sturen. Maar juist voor die lange stukken over schuine stoepen is het erg fijn en flauwe bochten gaan ook prima.

Misschien zijn anderen er wel vaardiger in, of juist minder vaardig. Zoals ik al aan het begin zei, niet iedereen zit om dezelfde reden in een rolstoel. Voor mij kost het vrijwel geen kracht om op deze manier te sturen, maar dat kan voor een ander totaal anders zijn.

Ga je sneller als je met je voeten stuurt?

Alhoewel je niet sneller zal rollen dan je Smartdrive is ingesteld, bereik je de maximumsnelheid wel sneller. Omdat als je met je handen stuurt, je altijd wat aan het afremmen bent. Nu stuur je met je voeten het voorwiel aan en hoef je niet te remmen om te kunnen sturen.

Bij een heuveltje af rijden, kan ik ook verder doorrollen dan wanneer ik met mijn handen zou sturen.

Kan het alleen in combinatie met een Smartdrive en Freewheel?

Ik heb geen ervaring met andere voorzetwielen, maar een voorzetwiel zoals de Freewheel heb je zeker nodig. Op zich denk ik dat je zonder Smartdrive ook wel voordelen hebt van die verlengde vork. Bijvoorbeeld met een heuveltje af gaan waarbij je niet hoeft te remmen. Of om je kracht wat gelijkmatiger te verdelen over je armen.

Wat denk jij, goed idee of niet?

agenda schoolagenda

Het nieuwe schooljaar is ook hier al begonnen, maar het voelt nog niet zo. Het is gewoon nog niet helemaal goed opgestart, er mist iets… Een agenda! Hier in huis heeft gewoon nog niemand een schoolagenda aangeschaft.

Schoolagenda = overbodig

Vroeger kon ik altijd wel genieten van zo’n dagje shoppen voor schoolspullen met mijn moeder. Nieuwe pennen, etui, schriften, kaftpapier en een hippe agenda. En zeker die agenda, want daarmee liet je aan je klasgenoten zien of je een beetje op de hoogte van de trends was. Dus die moest zorgvuldig gekozen worden.

Maar helaas is dat een traditie die ik niet meer met mijn dochter in ere houd. Tegenwoordig heb je van die rekbare stoffen kaften, die gaan wel een paar schooljaren mee. En voor die paar boeken die wel gekaft moeten worden, gaat ze zelf even heen en weer naar de Action. Meteen wat schriften en pennen mee en klaar. Want een schoolagenda, die is toch helemaal niet meer nodig?

Al het huiswerk wordt tegenwoordig digitaal door leerkrachten bijgehouden, dus een agenda is blijkbaar niet meer nodig in het voortgezet onderwijs. Een beetje jammer vind ik dat wel.

Zelf ook nog geen nieuwe agenda…

Normaal houd ik dus wel van die tradities in stand houden. Nieuw schooljaar, nieuwe agenda. Het oude schooljaar met bijbehorende klassen en lessen kan de kast in en met de nieuwe agenda kan weer met een schone lei begonnen worden.

Maar… er komen geen nieuwe klassen meer die ik nu ga begeleiden of les ga geven. En stiekem wil ik dus gewoon nog even blijven vasthouden aan vorig schooljaar. Want dit schooljaar heeft maar een rare start zo zonder eigen klas.

En wat die agenda betreft kan dat ook gewoon, want ik heb er één van Moleskine en die gaat gewoon anderhalf jaar mee. Een hele toffe van Alice in Wonderland ook nog eens. Dus ik stel die frisse, nieuwe start gewoon nog even uit tot ik echt een nieuwe agenda nodig heb.

En gewoon omdat het leuk is: toch even gluren naar agenda’s

  • Zelf ben ik jarenlang voor dezelfde agenda gegaan: één met een spiraal waar je zelf kaartjes of foto’s in kon doen. Kon ik leuk foto’s van de kinderen in doen enzo. Deze agenda’s heb je nog steeds, bijvoorbeeld met leuke tekstkaartjes erin.
  • Een gezinsplanner hebben we hier ook in de woonkamer hangen. Als de kinderen dan toch geen schoolagenda meer nodig hebben, dan hebben we hier tenminste iets van overzicht van wie wanneer waarheen moet. Je hebt ze met plaatjes of waar je foto’s van de gezinsleden in kunt schuiven, maar ik kwam nu een stoere zwarte tegen. Hier zitten ook gekleurde en witte stiften bij, zodat de tekst op de zwarte ondergrond goed leesbaar is.
  • Moleskine is nu de laatste twee jaar mijn favoriet. Vooral omdat de indeling zo praktisch is: links de dagen van de week, rechts ruimte voor je to-do-lijstje. Je hebt ze in effen varianten, maar ik vind ze met een print erop net iets leuker. Zoals die van Harry Potter.
  • Als je net als ik bullet journals wel leuk, maar teveel werk vindt, is de agenda van Zoedt wel een leuke. De basics die je nodig hebt van een agenda zitten erin, maar er is genoeg ruimte voor je eigen creativiteit.
  • En weet je nog dat je vroeger altijd leuke teksten in elkaars schoolagenda schreef? Met een Loesje agenda heb je bij elke week een zo’n tekst. Of als je van net wat andere teksten houdt, er is er ook zo één van Rumag.
  • Mooie plaatjes hou ik ook wel van. Ik ben dan ook erg benieuwd of er in de Outlander agenda bij elke week een foto uit de serie zit. Heel erg veel schrijfruimte heeft deze agenda niet, het is er dus echt één voor de dromers. 😉
  • Als je voor elke dag (en dus ook de zaterdag en zondag) evenveel schrijfruimte nodig hebt, zijn de agenda’s van Peter Pauper erg geschikt. En nog steeds met een mooie kaft, zoals een bloesem.
  • De laatste in het rijtje is een organizer. Handig voor als je je agenda net zo vaak bij je moet hebben als je pasjes en dergelijken. Zo heb je gewoon alles bij de hand.

In dit artikel is gebruik gemaakt van affiliate links. Daar merk jij verder niks van, maar mocht je op de linkjes klikken en in die webshop wat kopen, dan help je mij aan een paar centen.

Lenovo Yoga 720Mijn oude laptopje was behoorlijk aan vervanging toe. De batterij hield er steeds sneller mee op en op alle andere vlakken werd hij steeds trager. Dus ik had een mooi doel voor ogen om een deel van mijn dertiende maand aan uit te geven: een nieuwe laptop!

Mijn wensenlijstje voor een nieuwe laptop

Van tevoren had ik uiteraard al half internet doorgezocht naar mogelijkheden en wat mij dan wel of niet aansprak. Daarmee kwam ik op dit wensenlijstje:

  • Laptop en tablet in één: Dat leek me echt ideaal. Om mee achter mijn bureau te werken, maar ook relaxt kunnen scrollen onderuitgezakt op de bank. Of rechtop zetten om een film te kijken.
  • Minimaal 8 GB werkgeheugen en 256 GB opslag. Niet dat ik hier nou zoveel verstand van heb, maar ik had ergens gelezen dat je dat toch wel nodig hebt tegenwoordig.
  • Ik twijfelde nog tussen een 11 inch of 14 inch beeldscherm, het moest in ieder geval makkelijk hanteerbaar zijn en in een tas mee te nemen.
  • Een batterij die lang meegaat.

Technischer dan dit gaat het niet worden. Van alle reviews die ik gelezen had, snapte ik meestal maar de helft. Maar de Lenovo Yoga kwam er steeds erg positief uit. En na ook in de winkel een paar 2-in-1 laptops bekeken te hebben, twijfelde ik alleen nog tussen de 520 en 720. Uiteindelijk ben ik voor de 720 gegaan, die is wat compacter.

Lenovo Yoga 720Eerste indruk van de Lenovo Yoga 720

De Lenovo Yoga 720 is dus een laptop met een kantelbaar touchscreen, waardoor je ‘m ook als tablet kunt gebruiken. Het beeldscherm is 13,3 inch, maar doordat de randen langs het beeldscherm erg smal zijn, is hij lekker compact. De afmetingen zijn 31 x 21,3 x 1,39 centimeter. En het gewicht is 1,3 kilogram. Wel wat zwaarder dan een gewoon tablet, maar nog steeds erg licht.

Ik heb gekozen voor de zilveren versie. Niet alleen omdat deze €100 goedkoper was dan de gouden, maar ik vind ‘m ook mooier. Het is geen zilver plastic, maar mooi metaal.

Er zit een pen bij die met het touchscreen te gebruiken is. Daar is vast veel meer mee mogelijk dan wat ik er nu mee doe. Dat ga ik ooit nog wel een keer uitvogelen. Het houdertje voor de pen lijkt erop alsof het in de USB-poort moet, maar dat ziet er nogal kwetsbaar uit. En omdat ik ‘m toch nog niet veel gebruik, laat ik ‘m maar in de la.

En tot slot zit er een vingerafdruklezer op. Alsof het opstarten nog niet snel genoeg gaat vergeleken met mijn oude laptop, kan ik het invoeren van mijn wachtwoord ook nog overslaan. Even mijn vinger op de lezer en ik kan meteen aan de slag.

Lenovo Yoga 720Blij mee!

Man, wat ben ik blij met mijn nieuwe laptopje! Zo fijn om niet meer aan een stopcontact vast te hoeven zitten. Ik kan ermee gaan en staan waar ik wil. Achter mijn bureau een stukje tikken, of op de bank andere blogs lezen of mijn social media bijwerken.

Hij is heerlijk snel en de verbinding valt ook niet weg (wat bij mijn oude laptop wel steeds gebeurde).

Het enige wat ik nu op korte termijn nog wil, is wat software erop zetten. Om te beginnen een Office-pakket. Als iemand nog tips heeft voor andere software, houd ik me aanbevolen! Zo verloopt straks bijvoorbeeld het antivirus proefabonnement en ik heb nog geen idee wat ik daarmee wil…

In dit artikel is gebruik gemaakt van affiliate links. Daar merk jij verder niks van, maar mocht je op de linkjes klikken en in die webshop wat kopen, dan help je mij aan een paar centen.

 

cadeautjes bidonhouder rolstoelNog nagenietend van pakjesavond en met kerst nog in het vooruitzicht is het altijd leuk om het over cadeautjes te hebben! We hebben Sinterklaas gevierd met de familie, waar ik een lekker praktisch cadeau vond in mijn surprise. Van de WMO heb ik alvast iets gekregen om naar uit te kijken. En ik geef zelf twee cadeautjes weg!

Dank u Sinterklaasje

Met de familie (mijn ouders, broers, zussen, aanhang en kids, totaal vijftien man) hadden we lootjes getrokken en surprises voor elkaar gemaakt. Ons jongste neefje gelooft nog wel in Sinterklaas, dus verzamelden we eerst alle zakken met pakjes en surprises in de berging. Om ze vervolgens op een onbewaakt moment allemaal tegelijk voor de voordeur te leggen en heel hard op de deur te bonzen. Blijft leuk, dat geheimzinnige gedoe.

Ons Sinterklaasfeest is nog vrij bescheiden vergeleken met andere gezinnen, denk ik. Surprises doen we voor een tientje en daarnaast krijgen de kinderen nog wat van hun ouders en/of opa en oma. Van ons krijgen de kinderen vaak praktische cadeaus, zoals nu een fietsslot of bidon, vaak ook kleding of sloffen. Zijn ze net zo blij mee en we vieren ook nog kerst bij mijn schoonouders, dus ze komen niets tekort.

Ik heb een bidonhouder gekregen en ben daar erg blij mee! Tijdens de ledendag van de VED had ik dit bij iemand gezien. Zij had een bidonhouder op het frame van haar rolstoel en daarin een toffe thermosbeker. In plaats van mijn onhandige geklungel met een theeglas, had zij gewoon haar handen vrij. Zo handig, dat wilde ik ook wel!

Dus nu nog zo’n toffe thermosbeker aan de kerstman vragen. 😉

smartdrive rolstoelCadeautje van de WMO nog even in de wacht…

Kreeg ik drie jaar geleden precies met sinterklaas mijn nieuwe rolstoel en driewielligfiets van de WMO, gisteren kwamen ze weer langs. Een tijdje geleden had ik een aanvraag gedaan, omdat het rollen steeds zwaarder wordt. Ik hoopte op een Smartdrive, deze was mij erg goed bevallen met het testen.

En zodra ik vertelde dat naar mijn idee een Smartdrive goed zou passen bij wat ik nodig heb, werd dit zowel door de man van Medipoint als de WMO-consulent beaamt. Nu is het dus even wachten op het papierwerk en wanneer er één beschikbaar is en dan loopt het hier weer op rolletjes.

shopper rolstoeltasRolstoelshoppers weggeefactie winnaars!

Vorige week had ik een artikel geplaatst over twee simpele shoppers die ik had gemaakt voor de rolstoel. Die zou ik weggeven aan degene met het beste idee om de tas nog verder te verbeteren.

De volgende tips kwamen binnen:

  • Een vakje (met rits) aan de binnenkant voor portemonnee, telefoon of medicatie
  • De tas waterdicht maken en naden dubbel stikken
  • Lusje om de onderkant vast te maken en zo het schommelen van een zware tas tegen te gaan
  • Een bodem erin stikken, zodat er meer in kan
  • Lusjes aan de bovenkant om het makkelijker te maken de tas eraf te halen
  • Een zakje eraan, zodat je de opgevouwen tas hierin op kunt bergen

Die van het vakje aan de binnenkant kwam meerdere keren binnen. Op zich is dat ook heel handig en heb ik dat wel in mijn eerdere rolstoeltas verwerkt. Maar deze tas wilde ik zo simpel mogelijk houden, om ‘m ook zo klein mogelijk op te vouwen.

Al deze tips zal ik zeker in mijn achterhoofd houden als ik weer eens aan het fröbelen ga aan een nieuwe tas. Maar de beste tips kwamen van:

Linda (zwarte tas) en Jessica (zebratas)

Zij kwamen met de tips over de lusjes. Deze vond ik zo goed bedacht, eenvoudig, maar toch effectief. Deze tips waren heel specifiek gericht op rolstoelgebruikers, om het gebruik nog prettiger te maken. Zonder dat het de tas minder compact maakt als deze opgevouwen is. Sterker nog: ik denk dat je de lusjes ook kunt gebruiken om om de opgevouwen tas te doen, zodat deze klein en compact blijft. Multifunctionele lusjes dus!

Linda en Jessica: jullie krijgen vandaag via mail of privébericht op Facebook een bericht van mij. Dan komen de tassen zo snel mogelijk naar jullie toe!

Heb jij nog leuke cadeautjes gehad? Of wat hoop je nog te krijgen deze decembermaand?

nino one In mijn zoektocht naar elektrische ondersteuning bij het rollen in mijn rolstoel, had ik al eerder de Smartdrive uitgeprobeerd. Die beviel me erg goed en inmiddels heb ik bij de WMO mijn hulpvraag neergelegd en wacht ik op een gesprek met de consulent. Toen ik het aanbod kreeg van Hendriks Care om de Nino en Nino One uit te proberen, heb ik die kans natuurlijk gegrepen. Zo kan ik nog meer ervaren wat wel of niet bij mij zou passen.

Nino

nino roboticsDe Nino doet mij een beetje denken aan een segway, maar dan een zittende versie. Door je gewicht iets naar voren of achteren te verplaatsen, kom je in beweging.

Het stuur kan eraf, de zijkanten kunnen naar beneden en de rugleuning kan ingeklapt worden. Zo past hij prima achterin de auto, alhoewel je daar wel wat spierballen voor nodig hebt. De Nino weegt ruim veertig kilo, oprijplaten of een rolstoellift zijn dan geen overbodige luxe in de auto.

Het rijden is even wennen, maar ik moet zeggen dat het eenvoudiger was dan ik van tevoren dacht. Ik dacht dat je echt veel meer de balans moest vasthouden, maar dat doet de Nino dus zelf al. Niet dat dat ervoor zorgde dat ik er echt ontspannen op kon zitten, het was toch een vreemd gevoel. Maar ik kan me goed voorstellen dat dat een kwestie van wennen is. En bij de aanschaf wordt er ook een training bij gegeven, dat zal vast een hoop onzekerheid in het rijden wegnemen.

De Nino zit erg comfortabel. Doordat je geen kleine voorwieltjes hebt, voel je ook niet elke oneffenheid in de weg. Dat vind ik toch wel een heel erg groot pluspunt vergeleken met mijn eigen rolstoel. Een ander pluspunt is dat hij wel tot twintig kilometer per uur kan. Niet dat ik dat al durfde te testen, maar ik zie me hier wel mee naar mijn werk gaan over het fietspad!

Nino One

nino oneDe Nino One bevestig je aan de voorkant van je rolstoel, waardoor je eigenlijk meteen een scootmobiel hebt. Je geeft als het ware ‘gas’ door het handvat iets te draaien, net als op de scooter.

Deze is uiteraard een stuk lichter dan de Nino. Tien kilo krijg ik wèl zelf in de auto getild. En met een (optioneel) inklapbaar stuur neemt de Nino One niet zoveel ruimte in.

Bij de Nino One zet je eerst een beugel vast aan je rolstoel en daar komt hij aan vast te zitten. Dat je daarbij in je eigen rolstoel kan blijven zitten, vind ik wel een voordeel. Alleen merkte ik dat het bevestigen voor mijn gammele handen teveel kracht kost.

De Nino One gaat op z’n hardst tien kilometer per uur. Persoonlijk vond ik ‘m erg trillen bij die snelheid, wat geen prettig gevoel is voor mijn polsen.

Wel of niet door de test gekomen?

Allebei hebben ze zo hun voor- en nadelen. Voor mij persoonlijk denk ik niet dat het voor mij de meest adequate oplossing zou zijn. Het gewicht van de Nino zou voor mij in sommige situaties voor problemen zorgen. En de Nino One is voor mijn polsen iets minder geschikt.

Eigenlijk kwam ik er zo achter dat die polsen/handen van mij helemaal niet zoveel voorstellen. Ik weet wel dat beide polsen behoorlijk instabiel zijn, maar de laatste jaren heb ik het best aardig kunnen ontwijken om mijn polsen te overbelasten.

Niet iedere rolstoelgebruiker heeft net als ik gammele polsen naast een gammel onderstel. Dus ik zou zeker zeggen dat het het proberen waard is!

Welke zou jouw voorkeur hebben? De Nino of de Nino One?

smartdrive rolstoel

Met het lopen wat steeds wat minder gaat, gebruik ik mijn rolstoel steeds vaker. En hoe vaker ik mijn rolstoel gebruik, hoe meer ik het voel aan mijn schouders. Het lukt me niet meer om bij elke scheve stoep maar weer uit mijn rolstoel te stappen en een stuk te gaan lopen. En juist die scheve stoepen zijn een hel voor mijn schouders, omdat ze hierbij ook nog eens scheef overbelast worden.

Nu heb ik het geluk dat ik zo een blik ervaren lotgenoten kan opentrekken om hen om ervaringen en advies te vragen. Zij hebben me over de drempel getrokken om hier verder actie op te ondernemen. Het wordt toch wel eens tijd voor elektrische ondersteuning op mijn rolstoel. En over de Smartdrive had ik al veel goede verhalen gehoord, dus wilde ik het zelf proberen.

Zo werkt de Smartdrive

De Smartdrive is een hulpmotor die je aan de as van je rolstoel kunt bevestigen. Hiermee kun je met minder moeite langere afstanden of over lastige ondergrond rollen.

Hij weegt maar zes kilo en is met het handvat makkelijk op te tillen. Dat is nogal een verschil met andere vormen van elektrische ondersteuning die in de wielen zitten. Daarmee kom je al snel op twaalf kilo per wiel!

De hulpmotor werkt samen met een polsbandje. Als deze beiden zijn aangezet, kun je met het polsbandje (via bluetooth) de Smartdrive in actie zetten door twee keer te tikken, bijvoorbeeld tegen de hoepel. Van tevoren kun je instellen tot hoe ver de snelheid wordt opgebouwd, waarbij honderd procent tien kilometer per uur is. Stel je ‘m in op tachtig procent, dan gaat hij maximaal acht kilometer per uur.

Zodra je twee tikken geeft, bouwt de motor langzaamaan op naar de ingestelde snelheid. Wil je niet zo hard, dan kun je door één keer te tikken de snelheid vasthouden die hij op dat moment heeft.

Bij het rollen hoef je zelf niet meer te hoepelen, alleen bij te sturen door de hoepels links of rechts vaster te pakken.

Met weer twee tikken zet je ‘m uit en daarbij kun je remmen op de hoepels zoals normaal.

En zo ging het:

Afgelopen donderdag had ik een afspraak bij Double Performance om een Smartdrive te testen.

Na wat uitleg werd de Smartdrive aan mijn rolstoel bevestigd en mocht ik binnen een rondje doen op dertig procent. Het is even wennen dat je niet hoeft te hoepelen, die neiging had ik wel steeds. Het tikken om te starten en te stoppen ging gemakkelijk, ik hoefde er niet veel bij na te denken.

Buiten werd hij eerst op vijftig en later op honderd procent ingesteld, om ook te oefenen met het zelf vastzetten op de gewenste snelheid. Op het asfalt van het fietspad ging dat prima. Op de stoep merkte ik dat je wel met meer rekening moet houden. Doordat de kleine voorwieltjes snel ergens op blijven hangen, was het soms nodig om ‘m even uit te zetten en langzaam over een drempeltje of gat in de weg te gaan. Dat kostte trouwens niet veel moeite, gewoon even tikken en dan zelf rollen.

Een heuveltje op ging met gemak. Bij een heuveltje af kon hij weer gewoon uit om zelf af te remmen. Bij het scheef lopende fietspad merkte ik wel dat ik moest bijsturen, maar dat is nog steeds een eitje vergeleken bij het zelf moeten rollen op een scheef pad.

Er werd me wel verteld dat de rubberen laag op mijn hoepels niet handig is in combinatie met de Smartdrive. Nu was mijn testritje wat kort om het echt te ervaren, maar ik voelde het rubber wel meer schuren aan mijn handen dan normaal. Aan de andere kant heb ik dat rubber juist om meer grip te hebben met het hoepelen en met een Smartdrive is dat hoepelen juist niet meer zo nodig. Dus ik kan me voorstellen dat ik met een Smartdrive geen rubber op mijn hoepels meer nodig zou hebben.

Volgende stap: aanvraag bij de WMO

Het is natuurlijk niet zo dat je een verlanglijstje bij de uitvoerder van de WMO neer kunt leggen. Je legt een hulpvraag neer en vervolgens kijken zij wat de goedkoopst en meest adequate oplossing is. Wat ik nu als hulpvraag heb neergelegd, is dat het rollen te zwaar is geworden voor mijn schouders. En dan kan het dus zijn dat zij een andere oplossing aanleveren.

Maar ik zie zelf ontzettend veel voordelen aan deze Smartdrive. Ik kan ‘m makkelijk zelf tillen, ook bijvoorbeeld de auto in en uit. Hij geeft me ontzettend veel vrijheid en onafhankelijkheid, doordat ik langere afstanden zelf kan rollen, zonder door een ander geduwd te hoeven worden. Hij kan gemakkelijk even uitgezet worden, bijvoorbeeld om even een wheelie te maken om de metro in te komen of een drempeltje te nemen. En hij schijnt in combinatie met een Freewheel nog fijner te zijn, daar ben ik erg nieuwsgierig naar.

Ik hoop dus dat de adviseur van de WMO die voordelen ook ziet!

Heb jij ervaring met elektrische ondersteuning bij een rolstoel? Ken jij nog andere alternatieven?

pijn si bekkeninstabiliteitDe afgelopen weken lijken voorbij te vliegen, mijn agenda staat vol met afspraken en dingen die ik moet doen en er lijkt maar geen einde aan te komen. Zo’n beetje net als de was. Is eindelijk de bodem van de wasmand in zicht, komen er weer twee dametjes langs met een berg vuile was…

Maar met het afstrepen van taken en omslaan van de bladzijdes van mijn agenda, komt de zomervakantie ook steeds dichterbij!

Aftellen naar… de diplomering

Op mijn werk is het ontzettend druk. Behalve dat ik als examenleider ervoor moet zorgen dat alle examens en examendossiers in orde zijn, ben ik ook studieloopbaanbegeleider van een klas die gaat diplomeren. Dat loopt niet altijd even soepel. Aanstaande maandag heb ik de laatste les met ze en nog niet alle examenopdrachten zijn uitgevoerd en ingeleverd.

Maar wat zijn ze gegroeid in dat laatste jaar en wat ben ik trots op ze! Ongeveer de helft heeft zich al ingeschreven voor een vervolgopleiding en sommigen hebben al een baan bij de organisatie waar ze stage liepen.

Door alle drukte op mijn werk, maak ik soms wel wat langere dagen dan goed voor me is. Wat zal er een last van me afvallen als de diplomering achter de rug is en ik straks op mijn laatste werkdag de deur achte me dichttrek en een opgeruimd examenhok achterlaat.

Aftellen naar… een ifuse?

Inmiddels ben ik gisteren weer naar mijn revalidatiearts geweest. En alhoewel ik vorige keer schreef over mijn twijfels over die ifuse-operatie en meer naar ‘niet doen’ neigde, neig ik nu meer naar de andere kant.

Het klinkt allemaal zo logisch: als dat SI-gewricht vast zit, is een groot deel van mijn pijnproblemen opgelost. En ik heb er vertrouwen in dat mijn revalidatiearts mij goed begeleid om te zien of een ifuse in mijn geval een goed idee is.

Allereerst ben ik begonnen met het dragen van een bekkenband, om te zien wat het doet als mijn bekken van buitenaf meer stabiliteit krijgt. Voor die stabiliteit werkt het wel. Aan het eind van een lange werkdag heb ik minder pijn en ben ik minder moe dan zonder bekkenband. Maar daarnaast heb ik meer last van mijn blaas als die band erop drukt.

Gisteren heb ik injecties met lidocaïne en corticosteroïden in mijn SI-gewricht gehad. Nu is het afwachten wat dat gaat doen. Door mijn EDS en het feit dat ik al ruim tien jaar daar pijn heb, duurt het langer voor het effect te merken is. Het prikken zelf was behoorlijk pijnlijk, maar ik had het erger verwacht en het was wel te doen. Later werd het pijnlijker en voelde elk hobbeltje in de weg alsof die spuiten er weer ingezet werden.

Ik hoop dus dat de komende week de pijn minder word. Mijn SI wordt er niet stabieler van, maar het zou de irritatie wel weg moeten halen. Zo zou ik kunnen merken hoe het is met minder pijn in dat gebied en of ik dan een operatie ervoor over zou hebben om dat effect blijvend te ervaren.

Aftellen naar… nieuwe orthopedische schoenen

Gisteren was ik niet alleen voor die spuiten naar de andere kant van het land afgereisd. Ik had ook een afspraak met de orthopedisch schoenmaker. Hij had inmiddels de passchoenen af en nu zijn de laatste puntjes bekeken en besproken, zodat de echte schoenen gemaakt kunnen worden.

Met de vakantieperiode die eraan komt, zou het wel kunnen dat ze pas na de zomer klaar zijn. Ik hoop natuurlijk eerder, want ik ben erg nieuwsgierig naar wat hij ervan gaat maken. Ik mocht zelf een voorbeeld meenemen en de kleur en leersoort kiezen. In mijn hoofd worden het prachtige laarsjes. Maar ik moet eerlijk zeggen dat ik maar vrij weinig echt mooie orthopedische schoenen gezien heb.

Aftellen naar… een lege bankrekening

We hadden best een lekker bedrag op de spaarrekening, maar besloten dat het tijd werd voor een nieuwe, grotere auto. Eentje waar mijn rolstoel in kan, zonder dat ik ‘m uit elkaar hoef te halen. En we zijn geslaagd, hebben sinds deze week een mooie, grote bak onder onze kont! En de spaarrekening staat weer op nul…

De eerste rekeningen van mijn revalidatiearts zijn binnen en gisteren hoorde ik dat mijn zorgverzekering moeilijk doet. Vooraf had ik gebeld en werd mij verteld dat ik wel een deel vergoed kreeg, maar niet alles, omdat deze arts niet aangesloten is bij een revalidatiecentrum of ziekenhuis. Alleen was dat telefonisch gemeld aan mij en heb ik het niet zwart op wit gekregen. En nu hoorde ik via mijn revalidatiearts dat ze helemaal niet willen betalen. Ik moet het nog goed uitzoeken en voordat ik de afwijzing zwart op wit heb, ga ik nog niet bij de pakken neer zitten. Maar die rekeningen zijn geen kattenpis en daar gaat dus weer een groot deel van de reserves.

Nu ben ik vast één van de weinige chronisch zieken die op dit moment nog niet door het eigen risico van de zorgverzekering is. Maar met die schoenen die eraan komen, is dat zo gebeurd. Aangezien er ook nog een eigen bijdrage bovenop komt, loop ik straks met schoenen van dik driehonderd euro. Het is te hopen dat ze het geld waard zijn!

Aftellen naar… de zomervakantie

Je kan je voorstellen dat ik hier ontzettend aan toe ben. Even bijtanken na die superdrukke weken op mijn werk. Even de stress loslaten van alles rondom de examinering en diplomering. En niet te vergeten rondom het gedoe met mijn zorgverzekering. Ik hoop dat dat voor de zomervakantie geregeld is.

Even niks moeten, zes weken lang: heerlijk! We hebben nog niks geboekt, geen idee of we dat nog gaan doen. Maar je snapt dat het na die leeggelopen bankrekening een beetje low budget wordt.

En jij, waar tel jij naar af? Heb jij ook zo’n behoefte aan zomervakantie?

vicair academy active rolstoelkussen

Vicair had een actie waarbij ze oranje rolstoelkussenhoezen gratis weggaven en ik was één van de gelukkigen die zo snel was om er één te bemachtigen. En alsof het al niet leuk genoeg is om gratis en voor niets zo’n hoes te krijgen, maak je ook nog kans op een bon van 250 euro. Op deze pagina zijn dus alle foto’s verzameld waarop gestemd kan worden. En om op mijn foto te stemmen (wat ik natuurlijk erg op prijs stel), kun je hieronder op de foto klikken:

Rolstoelkussen of houten plank?

Wie niet zoveel met rolstoelen te maken heeft, is misschien niet op de hoogte van wat er allemaal is in rolstoelland. En als je een rolstoel bij een thuiszorgwinkel leent voor een kortere tijd, mag je al blij zijn als er iets van een schuimrubber kussen bij zit.

Maar ik kan je vertellen dat je tere billetjes daar anders over gaan denken als je hele dagen in zo’n ding moet zitten. Nu kan ik gelukkig nog wat afwisselen, maar het komt steeds vaker voor dat ik langere periodes achter elkaar gebruik maak van mijn rolstoel. Na een uurtje of twee zitten voel ik het verschil niet meer tussen mijn rolstoelkussen en een houten plank.

En dan heb ik al een redelijk goed kussen wat ergonomisch gevormd is, maar het is nog steeds vrij hard.

Vicair Active rolstoelkussen

Vicair heeft verschillende soorten rolstoelkussens, maar kenmerkend is dat de meesten gevuld zijn met kleine piramides met lucht. En die piramides zijn weer verspreid zijn over verschillende compartimenten. Deze kun je naar behoefte verdelen, om tot het gewenste zitgemak te komen.

Via de probeerservice van Vicair heb ik de afgelopen weken de Vicair Active geleend. Dit kussen is een combinatie van met lucht gevulde compartimenten en wat steviger schuimrubber aan de voorkant. Op die manier heb je wel het zachte gedeelte waar je zitbotjes op rusten, maar ook de stevigheid om gemakkelijk transfers te maken.

Na wat heen en weer mailen heb ik gebeld en is mij dit kussen aangeraden. Vooral dus omdat ik last heb van lang zitten, maar tegelijkertijd ook regelmatig op wil kunnen staan vanuit mijn rolstoel. En ik heb gekozen voor het kussen van 6 centimeter hoog, omdat ik al vrij hoog zit in mijn rolstoel en anders nog lastiger onder een tafel kan schuiven.

Mijn ervaringen met Vicair Active

Doordat dit kussen uit twee delen bestaat, loopt er een naad over het midden. En ik voel me wel een beetje de prinses op de erwt om dit te zeggen, maar die naad voelde ik dus zitten. Met een beetje schuiven en doen, lukt het wel die naad naar het zachte gedeelte van het kussen te krijgen. Maar aangezien ik niet stil zit, schuift die naad weer terug.

Los van die verschuivende naad, zit het kussen prima. Prima, maar niet zo ontzettend geweldig dat ik ‘m wil inruilen voor mijn huidige kussen. En daar had ik ergens toch wel op gehoopt. Dat ik beter zou kunnen zitten met dit kussen. Zeker als je voor de grap eens kijkt wat zo’n kussen wel niet kost, dan zou je toch denken dat je achterste zich in de zevende hemel moet wanen.

Maar ik merk niet echt verschil qua zitten met mijn huidige kussen. Het achterste gedeelte is wel zachter, maar ik heb niet het idee dat dat mijn pijn wegneemt.

Op zich ben ik wel blij dat ik het heb kunnen uitproberen. Nu kan ik dit wegstrepen en op zoek gaan naar wat dan wèl voor verbetering zorgt. Waarschijnlijk zal dat dan eerder aan de rolstoel zelf liggen. Bijvoorbeeld doordat ik niet zo strak ingeklemd zit als bij mijn dansrolstoel. Of misschien ligt het aan de rugleuning en kan daar nog wat aan verbeterd worden.

Voor het schrijven van dit artikel heb ik het Vicair Active rolstoelkussen drie weken uit mogen proberen. En dat kan iedereen dus doen via de probeerservice!

rolstoeldrager rolstoel scooterIk ontdekte van de week via een herinnering van Facebook dat ik ‘m al 5 jaar heb, die scooter. En ik gebruik ‘m ook nog steeds zeker een paar keer per week. Voor de stukken die te ver zijn om te fietsen, pak ik liever de scooter dan de auto. In de stad is dat net zo snel als de auto, ik hoef niet te betalen voor het parkeren en ik heb altijd een plekje voor de deur.

DIY rolstoeldrager

Eerder liet ik al zien hoe ik mijn gewone rolstoel op mijn scooter meeneem. Maar mijn dansrolstoel ziet er van onder net iets anders uit, dus daar moest ik even over puzzelen hoe ik dat kon aanpakken.

Aan de camberbar van mijn dansrolstoel zit namelijk een blok waar het anti-kiepwiel in geschoven kan worden. Door dat blok kan ik de rolstoel niet zomaar achterop mijn scooter zetten. Maar in één van mijn slapeloze nachten kwam ik op het idee om iets op het bagagerek te zetten, zodat het blok hoger komt.

Handig met zo’n klussende man: ik vond bijna alle benodigdheden in de berging. Zoals de twee blokken hout die ik als verhoger wilde gebruiken. Of nee, ik lieg, het waren zes blokjes. De eerste twee waren toch te laag, de volgende twee versplinterden teveel, maar met de laatste twee was ik tevreden.
rolstoeldragerAan de onderkant van de blokken heb ik stukjes weg geveild of geraspt, precies op de plek waar het bagagerek zit. En aan de bovenkant een geul gemaakt waar de camberbar in valt. En ja, dat ging een beetje mis, vandaar dat je op de bovenste foto twee geulen in het blok ziet.

Om mijn mooie rolstoel nog een beetje extra te beschermen, heb ik een stukje van mijn oude yogamat opgeofferd. En tot slot heb ik de blokken met een stuk klittenband vastgemaakt.

Om de stang te beschermen die tussen het zadel en het bagagerek geklemd zit, heb ik weer een stuk buisisolatie gebruikt. Maar dit keer niet met tafelzeil eromheen, maar een stuk fietsband. Dat leek me een stuk steviger en beter beschermen.

Scooter + rolstoeldrager + rolstoel in actie

Ik kan me voorstellen dat het op de foto’s weinig tot de verbeelding spreekt, vandaar dat ik er weer even een filmpje van heb gemaakt:

 Gat in de markt?

Tja, ik vond mijn idee best briljant zo midden in de nacht. En dat het dan ook nog eens echt werkt, is natuurlijk helemaal super.

Waren er nou maar meer scooterrijdende rolstoelgebruikers, dan had ik er patent op kunnen aanvragen en rijk mee kunnen worden. Want wist je dat er bedrijven zijn die 700 euro vragen voor een rolstoeldrager voor op de scooter? Weliswaar is die dan van metaal en een stuk degelijker. Maar dit heeft mij nu niks gekost en ik denk dat het makkelijk te maken is voor andere rolstoelen en/of scooters.

Maar helaas, hier zit geen hond op te wachten. Of als jij toevallig wel hierop hebt zitten wachten: maak het gerust na. Ik heb er dus echt geen patent op aangevraagd. 😉 Als je heel handig bent en dit een stuk beter kan maken dan ik, waardeer ik het natuurlijk enorm als ik als bedankje een verbeterde versie krijg, haha!

Als laatste nog wel een opmerking: Mijn dansrolstoel heb ik zelf aangeschaft en daar mag ik mee doen en laten wat ik wil. Maar voor mijn gewone rolstoel die ik via de WMO heb gekregen, heb ik wel eerst toestemming gevraagd of ik mijn (of eigenlijk dus hun) rolstoel zo mag vervoeren. En dat mocht!

Maar niet elke rolstoel of scooter is hetzelfde. Dus als jij hiermee wil experimenteren en je hebt een rolstoel in bruikleen: vraag het even na of het kan en mag.

erasmusband bekkenbandNa ruim tien jaar bekkeninstabiliteit had ik bij mijn revalidatiearts te horen gekregen dat mijn spieren nooit helemaal mijn zwakke bekken op kunnen vangen. Ik kreeg dus een bekkenband voorgeschreven. En deze week kwam die bekkenband binnen, het is een Erasmusband waar de rek uit is gehaald door een extra stukje band op de elastische stukken.

Maar tjongejonge zeg, ik wist dat je dat ding strak moest aantrekken om genoeg steun te krijgen, maar dat ziet er dus echt niet uit! Ik lijk wel een rollade! Dus aan de slag: camoufleren dat ding.

Nieuw jurkje om de bekkenband te verstoppen

Uiteraard grijp ik elk excuus aan om een nieuw jurkje te kunnen kopen. Want met het juiste model en van de juiste stof, hoef je nog steeds niets van die rollade te kunnen zien.

Deze jurk heb ik uit de uitverkoop van H&M. Online kon ik ‘m niet meer vinden, maar qua model en stof komt het overeen met dit bloemenjurkje.

Van boven wel strak, want ik hoef nu ook weer niet met een jutezak over straat. En van onderen wijd, om de bekkenband te verstoppen. De stof is vrij stug en blijft dus vanzelf een beetje wijduit staan.

HM jurkje camoufleren bekkenband

Elastische brede riem over de bekkenband

Ik had al een eeuwigheid een enorm breed stuk elastiek liggen. Eigenlijk om zelf iets van een riem van te maken, als alternatief voor een bekkenband. Maar ik had het al die tijd uitgesteld en nu had ik toch vakantie, dus maar aan de slag gegaan ermee.

Het elastiek kwam ik in een fourniturenkraampje op de markt tegen. Als ik het goed onthouden heb, wordt het korsetelastiek genoemd. Later heb ik nog breed klittenband en elastisch biaisband gekocht.

elastische riem

Het klittenband heb ik twee rijen breed aan de uiteinden van het elastiek genaaid om als sluiting dienst te doen. Om ‘m iets beter te laten aansluiten, heb ik een paar coupenaadjes voor en achter aan de bovenkant gemaakt. De hoeken zijn rond geknipt en de randen afgewerkt met het elastische biaisband. En omdat ik te lui was om van garen te wisselen, heb ik de stiksels een beetje verstopt met wat kant.

brede elastische riemDe paspop heeft niet zoveel vet op de heupen als ik, dus het geeft niet een heel realistisch beeld. Maar dit is dus de riem.

Met deze riem wordt mijn rollade iets meer in bedwang gehouden en heb ik iets meer keuze in wat ik aantrek. Ik zou de bekkenband nog steeds niet onder een strakke jurk van dunne stof dragen, maar bij een jurk als deze kan het prima.

Zie jij de verschillen tussen geen bekkenband, alleen de bekkenband en de bekkenband met riem eroverheen?

bekkenband camoufleren

Op dit moment ben ik nog aan het opbouwen en kan ik nog niet zeggen of de bekkenband echt verbetering geeft. Maar ik kan er in ieder geval wel mee over straat.

In dit artikel is gebruik gemaakt van affiliate links. Daar merk jij verder niks van, maar mocht je op de linkjes klikken en in die webshop wat kopen, dan help je mij aan een paar centen.