Berichten

Ons huis is met recht een klushuis te noemen. Eerder liet ik zien hoe de kamer van mijn dochter van babykamer naar tienerkamer getransformeerd werd. Mijn man heeft die kamer van top tot teen gestript en weer opgeknapt.

Hetzelfde heeft hij met onze slaapkamer gedaan, alleen was dat een grotere klus. En het was ook niet de eerste keer dat deze kamer een opknapbeurt kreeg. In de loop van de jaren veranderen je eisen en smaak toch wel wat.

Zo troffen we de kamer aan toen we ons huis kochten…schrootjesplafond slaapkamer

Veertien jaar geleden kochten we dit huis voor een mooi prijsje, maar dan wel onder de voorwaarde dat we alle troep in het huis zelf op mochten ruimen. Nu viel deze kamer wel mee, behalve wat stoffig, was de kamer wel schoon en lagen er geen dode beesten. Even ter vergelijking: in een andere kamer stond een opgedroogd aquarium met een paar visjes op de bodem en in de keuken zat er bijna net zoveel vet op de keukenkastjes als in de inbouwfriteuse (ja, een inbouwfriteuse).

Maar deze kamer was wel het lastigste om op te knappen. Even een likje verf was niet voldoende. Het plafond had wel vier verschillende hoogtes en bestond geheel uit bruine schrootjes. Met daarin spotjes, boxen en – heel sfeervol – een tl-bak. En de muren waren niet bedekt met behang, maar met vloerbedekking!

Slaapkamer make-over 1

gothic slaapkamer

De makkelijkste oplossing was om het schrootjesplafond wit te verven, de vloerbedekking op de muren vervangen door nieuwe gipsplaten en nieuwe vloerbedekking op de vloer. In die tijd was ik nog redelijk fit en met het verven heb ik veel geholpen. Wat een rotklus is dat zeg, schrootjes verven…

Onze (gothic-) smaak was al iets milder geworden ten opzichte van ons vorige huis, waar we de muren zwart geverfd hadden en het plafond zilver. Helemaal wit kon ik nog niet over mijn hart verkrijgen. Vandaar dat de muren lichtgrijs geverfd werden, wat ook weer terugkwam in het barokmotief op de gordijnen.

Met de gordijnstof had ik ook de kussens op de stoel en poef bekleed. En het paarse voile boven het bed, kwam weer terug in de lamp.

Qua meubels is eigenlijk alleen de kaptafel gekocht. Het bed heeft mijn man gemaakt, samen met een kast (die niet op deze foto’s te zien is). En de overige meubelstukken zijn vooral ‘erfstukken’. De schommelstoel is van mijn ouders geweest, de poef van een tante en de stoel (en strijkplank, maar dat was geen vast meubelstuk in de slaapkamer) van mijn opa.

Slaapkamer make-over 2

slaapkamer

Een jaar lang is mijn man aan het klussen geweest. De hele kamer heeft hij gestript, de elektra vervangen, alle muren en het plafond geïsoleerd, weer dichtgetimmerd met gipsplaten en geverfd. Dit keer wel alles wit.

Aan de inrichting hebben we niet veel veranderd. Een tweedehands tv-/muziek-/boekenkast, die met de hulp van een paar sterke buren over een ladder en via het deurtje naar binnen is gekomen. En de poef en stoel weer bekleed met de gordijnstof.

Doordat elke muur wel een deur of raam heeft, is het lastig te schuiven. Die schoorsteen in het midden van een muur helpt ook niet mee, anders had het bed beter daar kunnen staan. Maar op zich zijn we het nu wel gewend zo.

Het mooiste stukje van de kamer vind ik nu het plafond. In plaats van allerlei rare verschillende hoogtes, loopt het gewoon in een punt, met uitzondering van de dakkapel natuurlijk. Dat geeft zoveel meer ruimte. We hebben hiervoor twee prachtige lampen gekocht met elk een doorsnee van zestig centimeter. Als die aan staan, zie je over het hele plafond de structuur van de lampen terug. Bijna zonde om de lamp uit te doen als je naar bed gaat.

lampen slaapkamer

En is de slaapkamer nu af?

Nee, maar een slaapkamer zoals in een woonmagazine zal het nooit worden.

De rondslingerende vader- en moederdagcadeautjes worden wel al wat minder (waar laten ouders die??) en zelf ben ik ook wat minder rommelig dan voorheen.

Voorlopig kan ik nog geen afscheid nemen van de paarse vloerbedekking. Dat gaat er heus wel een keer van komen, want nu zit er een stukje geknipt en geplakt waar eerst dat kleine muurtje bij het bed was.

Een nieuw bed zou ook niet vervelend zijn, alhoewel er op die plek niet zo heel veel anders past dan een simpel bed als dit. En mijn jongste dochter is erin geboren en ik ben ontzettend slecht in het wegdoen van dingen waar sentimentele waarde aan vast zit. De strijkplank is trouwens wel weg. Die was zo oud en gaar, dat ik ‘m niet eens meer ingeklapt kreeg. En ik strijk toch nooit.

En wat vind jij? Was het al dat klussen waard? Of hadden die schrootjes best mogen blijven? 😉

tienerkamerOk, het wiegje en ledikant waren natuurlijk al lang en breed verhuisd, maar verder was er nog niet heel erg veel veranderd aan de kamer van onze jongste dochter. Dus vlak voor haar tiende verjaardag besloten we dat haar kamer eens goed onder handen genomen moest worden. En dan bedoel ik uiteraard door mijn man, ik bekijk de vorderingen van veilige afstand.

Er was eens… een badeendjesbabykamer

Toen ik zwanger van haar was, leek het me leuk om iets met badeendjes als thema te doen voor de babykamer. Mijn schoonmoeder schilderde een enorme badeend op de muur en ik een paar kleine op de kledingkast en lampen. In de loop van de jaren werd de grote badeend bekrast en verstopt onder een poster en de kleintjes op de kast vervangen door een spiegel. De eendjes op de lamp hebben het nog het langst overleefd.

En dat lelijke schrootjesplafond… daar hebben we er meer van in huis. Het plan is om dit kamer voor kamer te vervangen en meteen alles te isoleren, maar daar gaat toch een hoop tijd en geld in zitten.

De verbouwing

Mijn man is zelf elektricien, maar ook handig met andere klusjes. En hij heeft ook een stel handige vrienden waar hij om tips en hulp kan vragen. Maar even snel een opknapbeurtje voor deze kamer zat er niet in. Het moest meteen tot in de puntjes perfect zijn.

Want behalve het schrootjesplafond, wilde hij ook de muren, verwarming en elektra vervangen en al het houtwerk van een frisse verflaag voorzien. Heel de kamer werd gestript en van voren af aan weer opgebouwd.

Vervolgens vond ik het ook wel tijd voor een degelijk bureau en kledingkast. Die kast laat nog even op zich wachten, maar verder is het klussen klaar.

En het kostenplaatje… voor het eerst heeft mijn man alles bijgehouden qua kosten, totaal komt het op ongeveer 2500 euro. En dat is dus inclusief isolatiemateriaal, houten balken, gipsplaten, glasvliesbehang, verf, plinten, verwarming, stopcontacten, kabels, bureau en bureaustoel. Voor zo’n kleine kamer best een aardig bedrag, maar er zijn ook flink wat materialen doorheen gegaan.

De tienerkamer is af!

tienerkamerbureau hemnes tienerkamerHet valt vast niet op, maar blauw is toch wel haar favoriete kleur. De verf heeft ze zelf uitgekozen, net als haar bureau en bureaustoel.

Af en toe kom ik gewoon even stiekem haar kamer in om het resultaat weer te bewonderen. Wat een verschil is het! Zo lekker fris en licht. En hopelijk gaan we het ook een beetje merken nu het huis weer iets beter geïsoleerd is. Haar kamer bevindt zich op de hoek en ze heeft dus twee buitenmuren en het dak waar alle kou vandaan kwam.

Ze heeft nu drie maanden zonder eigen kamer moeten doen en het is alsof ze de gemiste tijd aan het inhalen is. Waar ze normaal gezellig in de woonkamer komt hangen, verdwijnt ze nu steeds naar haar kamer om daar lekker aan haar bureau te tekenen met een muziekje aan.

huis

Halverwege de jaren tachtig kwamen we er wonen en ik vertrok er eind jaren negentig. Mijn ouderlijk huis, waar ik opgroeide van zesjarig meisje tot een eigenwijze dame van achttien. Van de zeven mensen die er ooit woonden, zijn mijn ouders nu saampjes overgebleven. En nu vinden zij het tijd om te vertrekken, het huis staat te koop.

Our house in the middle of the street

(Ja, je moet ‘m er even bij aan zetten!)


Als je van de wijk houdt en kinderen hebt, is het een ideaal huis. Het staat op de hoek, meteen aan een pleintje.

In de tijd dat ik er woonde, was het nog niet zo gebruikelijk dat mensen twee auto’s per huis hadden en mijn ouders hebben niet altijd een auto gehad. We hadden dus alle ruimte om op straat voor de deur te spelen: stoepranden, met een tennisbal of voetbal tegen de muur van het huis gooien of schoppen, knikkeren… Ok, mijn ouders zagen hier vast niet altijd het voordeel van in, want het raampje bij de trap is wel een stuk of twaalf keer ingegooid of -getrapt. En dat gedreun door je hele huis, misschien is het dan wel goed dat er nu zoveel auto’s staan dat er niet meer tegen de muur gevoetbald kan worden.

Onze achtertuin was zo’n beetje het verlengde van het speelpleintje. De poortdeur stond vaak open, zeker met mooi weer. We hadden een zandbak vol kriebelbeestjes in de tuin en een stukje gras om lekker te liggen zonnen. En je waterpistool of waterballonnen waren hier het snelst gevuld, we hadden een kraan met tuinslang in de tuin.

Oost west, thuis best

Het huis van mijn ouders is gebouwd in 1938 en ooit waren het twee huizen. Vandaar dat de indeling wat anders is dan normaal. Mijn ouders hebben nooit de stap gezet om de indeling compleet om te gooien, maar als je een beetje handig bent, kan dat natuurlijk wel.

Beneden zijn twee grote kamers: ik sliep met mijn zusje in de ene en mijn broertjes in de andere. Mijn zus en ik hadden een scheiding aangebracht met een boekenkast en later kamerscherm. Mijn kant was natuurlijk de netste kant. Van haar kant zie je een stukje op de foto hieronder, achter het kamerscherm. Ik had de helft bij het raam, aan de kant van de voortuin. Inmiddels zitten hier kunststof kozijnen, maar ik heb er nog een poosje gebruik van kunnen maken dat het raam van buitenaf open kon.  Vonden mijn ouders alleen niet zo’n goed idee.

En dan op de eerste verdieping is de woonkamer met keuken, die vernieuwd is toen ik al het huis uit was. De onpraktische bar die de keuken alleen maar kleiner maakte, is er toen uitgehaald. Het bruine kastje wat je op de foto hieronder in het midden ziet, is er dus ook niet meer. Helaas zul je die theedoek nog wel nodig hebben, want een vaatwasser hebben ze niet aangeschaft bij de nieuwe keuken.

Op de tweede verdieping zijn twee kleinere slaapkamers en de badkamer. Net als de keuken, is de badkamer intussen ook vervangen. Uiteraard ook toen ik al lang en breed het huis uit was. Ik heb het al die jaren moeten doen met louvredeurtjes zonder slot. Via het raam in de badkamer moesten we nog weleens een bal uit de dakgoot vissen. Eén keer lag de bal op het dak van de badkamer en ben ik in de dakgoot geklommen. Als ik nu weer zie hoe hoog dat is, snap ik echt niet dat ik dat durfde.

ouderlijk huis

Deze foto’s zijn in mijn ouderlijk huis gemaakt:

  • Op de eerste foto vierde mijn zus (groene blouse) haar verjaardag in 1986, ik ben het meisje wat haar tong uitsteekt. Dit is in de woonkamer op de eerste verdieping.
  • De tweede foto is van 1990, nog voordat ik een beugel kreeg, maar wel met foeilelijke bril. En ik was geen fan van de afwas, zoals je ziet.
  • Aan mijn pas geverfde haar te zien, is de laatste foto van eind 1997, gemaakt in mijn slaapkamer. Een paar maandjes later ging ik het huis uit.

Tijd voor nieuwe herinneringen

Ik bedenk me nu eigenlijk pas dat het bij elkaar maar 12 jaar is geweest dat ik er gewoond heb. In mijn huidige huis woon ik al langer dan dat, maar dat lijkt zoveel korter. Maar die kindertijd maakt zo’n groot deel uit van je herinneringen.

Voor mijn ouders is het tijd voor een nieuwe plek en dit huis vol herinneringen wordt dus voor anderen een nieuwe plek, om nieuwe herinneringen te creëren.

Nieuwsgierig geworden naar hoe het huis er nu echt uitziet? Voor zolang het te koop staat, is het te vinden via >deze link<.

Nu zijn mijn ouders niet de enige die hun lege nest te koop hebben gezet. Een paar deuren verder woonde één van mijn liefste (en langst meegaande) vriendinnetjes. Ik kwam daar bijna dagelijks aanbellen of ze buiten kwam spelen, heb er vaak een boterhammetje meegegeten, een film gekeken of gelogeerd. Leuk om eens te zien hoe die huizen verschillen, hun huis is >hier< te vinden. En niks ten nadele van mijn vader, maar het is wel een beetje te zien dat haar vader wèl twee rechterhanden heeft…

Wonen jouw ouders nog in het huis waar jij opgroeide? Welke herinneringen heb jij daaraan?