Berichten

drie foto's van dezelfde kamer, waarbij het op de eerste twee een rommel is en op de laatste alleen een strakke kastenwand te zien is

Als je weleens in een puberkamer rondloopt, zoekend naar een plek om je voeten neer te zetten, dan lijkt het soms een hopeloze zaak. Zouden ze het ooit leren om die paar vierkante meter netjes te houden? Hoe moet dat dan als ze het huis uit gaan?

Maar als ik dan terugkijk naar hoe ik zelf op die leeftijd was, dan zal het vast wel goedkomen. Ik weet nog dat het een keer zo’n rotzootje was, dat ik tussen die rommel aan het graaien was en ineens een beschimmelde appel in mijn hand had. Vanaf dat moment lukte het me wèl om mijn helft van de slaapkamer netjes te houden. Dat zorgde voor een mooi contrast met de helft van mijn zus, met wie ik de kamer deelde. De lijn tussen chaos en orde liep niet alleen over de vloer, maar ook door over de muren.

Altijd wel ergens een puinhoop

Nu zijn we wat jaren verder en deel ik geen kamer meer met mijn zus, maar een huis met man en kinderen. Onze kinderen zijn groot genoeg om hun puinhoop vooral in hun eigen kamer te bewaren. Rondslingerend speelgoed in de woonkamer hebben we gelukkig geen last meer van!

En toch is het altijd wel ergens een puinhoop. Elke keer als er weer een stukje huis opgeknapt wordt, verschuift de rommel van de ene naar de andere kamer. En liggen er bergen gereedschap in de weg, terwijl we gewoon een gigantische berging hebben.

De laatste puinhoop was in de kamer naast het dakterras, nog van toen alle platte stukken dak (dus ook het dakterras) vernieuwd werden. Er stonden twee barbecues, tuinstoelen, een logeerbed, kasten met lego, muziekinstrumenten, stukken zeil, gereedschap en kunststof schroten.

En juist die puinhoop was ik nu echt zo zat. Hup, weg met al die zooi!

Zoveel opgeruimd in een jaar tijd?!

Als ik even terugkijk naar wat we in een jaar tijd weg hebben gedaan… Daar had je bijna wel een heel huis mee kunnen inrichten.

  • Eettafel en stoelen naar de kringloop, om ruimte te maken voor de nieuwe eethoek.
  • Spellen, buitenspeelgoed en boeken weggegeven en het restant naar de kringloop.
  • Nog meer boeken naar de weggeefwinkel en naar een minibieb.
  • Een paar vuilniszakken aan kleding verkocht of weggegeven, ook wat aan de weggeefwinkel.
  • Keyboard, logeerbed, kastje, aquarium en garderobekast via Facebook weggegeven.
  • Kostuums verkocht en het restant weggegeven aan een toneelstichting.

Toen op een gegeven moment de kringloop en weggeefwinkel dicht gingen vanwege de coronamaatregelen, heb ik via social media het één en ander aangeboden. Eerst binnen mijn eigen kring en daarna ook in (weggeef-)groepen.

En dan is het maar afwachten wat voor mensen er langs komen en of ze überhaupt nog wel komen. Maar die ene moeder die dolblij was dat ze nog een keyboard voor haar dochter voor kerst had kunnen krijgen, maakte de botte of niet op komen dagende mensen weer helemaal goed.

De toneelstichting ben ik meteen maar gaan volgen via Facebook, wie weet zie ik in de toekomst daar nog wat van mijn kostuums voorbijkomen. Dat was toch wel een beetje met pijn in mijn hart dat ik die wegdeed.

Er is ook wel wat in de container beland, maar het meeste heeft een nieuwe eigenaar gekregen.

Opgeruimd staat netjes!

Maar het is het allemaal waard. Niet alleen dankzij het klussen, maar ook dankzij het opruimen wordt ons huis langzaamaan een paleisje. De woonkamer is zo goed als af en de rommelkamer is geen rommelkamer meer. En eigenlijk is die voormalige rommelkamer wel toe aan een nieuwe naam, maar daar ben ik nog niet over uit. Volgens mijn man mag het een muziekkamer worden met de gitaren en een platenspeler. Ook leuk, maar dan wel met een slaapbankje, zodat het ook nog als logeerkamer dienst kan doen.

En die mooie, nieuwe, strakke kastenwand in de voormalige rommelkamer is nu nog niet eens helemaal gevuld. Eigenlijk passen de dozen met lego er niet zo goed in. Dit zijn van die Trofast-bakken van Ikea en die laten net teveel ruimte over. Maar ook weer te weinig om er nòg een doos naast te zetten. Dus daar ga ik nog wel een beetje mee schuiven en verder opruimen. Wie weet kan ik er met andere dozen meer in kwijt en kan ik vervolgens mijn naaikamertje weer wat meer opruimen.

Ik ben voorlopig nog wel aan het opruimen!

woonkamer met eethoek, grote hoekbank en enorme lamp van een aluminium frame

Als we dan toch zoveel thuis zitten, kan het maar beter een fijn huis zijn. En op zich hebben we ook een heel fijn plekje, kijk maar naar onze woonkamer hierboven! Toch is er in ons oude, grote, fijne huis altijd wel iets wat veranderd of verbeterd kan worden.

Ineens weer verslaafd aan klus-/woonprogramma’s

‘s Middags als ik uit mijn werk kom en op de bank aan het hangen ben, zap ik tegenwoordig van het ene klusprogramma naar het andere woonprogramma. Op SBS6 zijn dan de BBC-programma’s Homes under the Hammer en Escape to the country te zien. Ongeveer tegelijkertijd is Huizenjacht op SBS9 te zien, op TLC dan weer één of andere flip. En VT Wonen kijk ik dan ook nog weleens terug.

Ik kan me er wat uurtjes mee vermaken als ik zou willen, alhoewel de realiteit is dat ik halverwege in slaap val.

Maar ik vind het dus wel grappig om die verschillen in stijl te zien in de UK, USA en de zwaar gesponsorde Nederlandse woonprogramma’s. Ik durf zelfs toe te geven dat ik ons huis voor één van die programma’s heb opgegeven, maar verwacht toch niet echt dat we daar doorheen komen.

Nu ben ik het zat: die rommelkamer moet leeg!

We hebben een kamer die eigenlijk niet echt een afgesloten kamer is, maar meer een ruimte waar je doorheen loopt om naar onze slaapkamer of het dakterras te gaan. Nee, geen gang, het is echt een ruimte van 4,5 bij 5 meter. Nu staat daar al heel lang een kast dwars op de muur, als een soort van afscheiding, zodat het toch een soort kamer is. Maar dat resulteert er alleen maar in dat er allerlei troep achter die kast wordt gedumpt, om het maar uit het zicht te hebben.

De afgelopen weekenden is er aan het dak gewerkt, waardoor ook nog de vlonders van het dakterras in een zeil achter die kast liggen. Plus een berg gereedschap. Dat er ooit een knus logeerhoekje op die plek was, was niet eens meer zichtbaar.

En afgelopen weekend was ik er ineens klaar mee. Zaterdag haalde ik de spullen weg die ik weg kon halen en zondag had ik ze al via de marktplaats op Facebook weggegeven. Een logeerbed, keyboard, aquarium en een kastje. Dat ruimde lekker op.

Plannen voor een nieuwe kamer

Tussendoor was ik naar een showroom met inbouwkasten geweest en daar heb ik een mooie grote kastenwand uitgekozen. Het zal nog wel even duren voordat die geplaatst wordt, maar dan heb ik de tijd om de kamer echt leeg te halen en te bedenken wat ik er verder mee wil.

Sowieso komen de gitaren van mijn man en dochter er te hangen en zou het leuk zijn als het een gezellig plekje wordt om daar muziek te maken. Dan nog een leuk slaapbankje erbij waar ze kunnen zitten en waar ook nog iemand kan logeren als het nodig is.

Op Pinterest was ik al fanatiek ideeën aan het verzamelen. Maar ik ben er nog niet helemaal uit wat er behalve die kastenwand en het slaapbankje bij kunnen. Eerst dacht ik aan een salontafel met vitrine, zodat daar iets van de Lego in kan. Maar een speltafel lijkt me ook wel wat. Tafelvoetbal, tafeltennis, airhockey of een pooltafel ofzo. Alhoewel dat misschien net niet gaat passen, omdat we ook nog een bokszak hebben die aan het plafond komt te hangen.

Hoe dan ook: ik wil er gewoon een toffe kamer van maken, zonder rommel.

Geen klussende man, dit wordt mijn projectje!

Geen klussende man is niet helemaal waar, aangezien we op het dakterras ook nog wat verrassingen waren tegengekomen waar wat mee moet gebeuren. Maar deze kamer wordt mijn projectje!

Die kastenwand is niet goedkoop, maar ik had er genoeg geld voor op mijn spaarrekening. En ik verwacht dat het echt goede kwaliteit is, net als de kastenwand die nu al langs de tegenoverliggende muur staat.

Dus mijn taak is vooral geld uitgeven en anderen aan het werk zetten. En heel veel opruimen. Waarschijnlijk ga ik ook nog wel de kledingkasten uitmesten. Schoenen waar ik toch niet meer op kan lopen, kostuums die niet echt geschikt zijn om in een rolstoel te dragen, verkleedkleren van de kinderen die ze toch niet meer passen… Ben benieuwd of het me gaat lukken, want eigenlijk ben ik gewoon zo’n sentimentele muts die alles wil bewaren.

Heb jij ook een kamer in huis die je weleens helemaal om zou willen gooien?

keuken

Het zou wel een record zijn, als we dit jaar niet alleen de badkamer en woonkamer, maar ook de keuken aan zouden pakken. Normaal is het tempo hier één kamer per jaar, met lange tussenpozen. Dus ik beloof nog niks (zeker aangezien ik niet degene ben die verantwoordelijk is voor het klussen), maar toch is de keuken wel nodig als eerstvolgende aan de beurt.

Van een inbouwfriteuse naar een granieten aanrechtblad?

Bijna zestien jaar geleden kochten we het huis waar we nu nog steeds in wonen. De keuken was in een verschrikkelijke staat op dat moment. En als ik zeg verschrikkelijk, dan bedoel ik ook echt verschrikkelijk. Donkere tegels op de vloer en het aanrecht, gele gordijntjes in plaats van kastdeuren en zelfs een inbouwfriteuse met smerig oud vet erin. Als je aan de gordijntjes voelde, vroeg je je meteen af of geel wel de oorspronkelijke kleur was.Het was wel duidelijk dat dit het eerste aangepakt moest worden.

Maar goed, zestien jaar geleden zag ons salaris er iets anders uit en konden we ons niet alle luxe permitteren. Het werd een mooie, degelijke keuken, maar geen superdeluxe. Als we toen wat meer geld hadden gehad, hadden we waarschijnlijk wel andere keuzes gemaakt. De vloertegels… die bleken achteraf niet tegen vallende pannen te kunnen. Een beetje een miskoop dus, want iedereen snapt toch wel dat pannen zo nu en dan kunnen vallen.

En als ik nu zie hoe mooi bijvoorbeeld zo’n granieten aanrechtblad in een keuken staat, dan zou dat toch wel op mijn lijstje komen te staan. Hoe vaak ik nu op mijn kop krijg als ik heel even een hete pan op het aanrecht zet. Of eraan herinnerd moet worden dat ik het aanrechtblad verziekt heb door er iets op te laten vallen… Een granieten aanrechtblad kan zoiets veel beter hebben.

Oplappen of vervangen

Van een afstandje ziet de keuken er nog best oké uit. De basis is prima en de combimagnetron en kookplaat zijn in de loop van de jaren ook al vervangen. Maar de deuren van de keukenkastjes zien er niet meer zo geweldig uit. Het lamineerlaagje laat bij sommige deuren los. Bij de één zit er een luchtbel onder en bij een paar andere brokkelen er al stukjes af.

Een collega van me had pas alleen de kastdeurtjes van zijn keuken vervangen. Dat vond ik wel een goed idee, zo heb je met minder kosten toch weer een mooie keuken. Alleen of dat voor onze keuken zo geschikt is, weet ik niet. De zijkanten van onder andere de koelkast zijn in dezelfde kleur als de deuren afgewerkt. Alleen de kastdeuren en lades vervangen, zou dus wel wat verder doorgetrokken moeten worden. En daarnaast zou het geen gek idee zijn om de vaatwasser en koelkast na zestien jaar te vervangen. Daar kun je inmiddels wel weer een zuinigere voor terugkrijgen.

En tja, dan kun je wellicht net zo goed de hele keuken vervangen, of niet?

Geen aangepaste keuken

Net als de badkamer wil ik bij de keuken wel een beetje rekening houden met mijn lijf wat steeds wat meer achteruit gaat. Maar ik wil geen compleet aangepaste keuken met onderrijdbaar aanrecht en hoge kastjes die naar beneden kunnen. Ik ben toch niet degene die hier in huis het meeste kookt.

Toch zijn er wel wat tips voor een rolstoeltoegankelijke keuken waar wij ook wel wat mee kunnen. Lades in plaats van gewone onderkastjes lijkt me wel wat. Hoef je jezelf niet in onmogelijke bochten te wringen om iets van achterin het kastje te kunnen pakken. En scherpe hoeken en randen vermijden is sowieso handig met mijn lompe lijf.

Onze keuken is vrij ruim en qua indeling hebben we nu alleen een L-vormige keukenopstelling. Er is ruimte voor een extra keukenblok of -eiland. Nu verschuiven we de eettafel ook weleens van de woonkamer naar de keuken en dan is er nog steeds genoeg bewegingsruimte. Een voordeel van een extra blok is dat er meer opbergruimte is, wat ook niet te hoog voor mij vanuit de rolstoel zou zijn. Maar als ik met mijn rolstoel door de keuken wil kunnen rollen, zouden we daar met de afmetingen van dat keukenblok wel rekening mee moeten houden.

Genoeg om over na te denken! En waarschijnlijk gaan we dat ook nog wel even doen. In ieder geval tot de woonkamer af is.

Wat zou jij graag willen aanpakken in jouw keuken? Zou je eerder iets kleins oplappen of juist voor een compleet nieuwe keuken gaan?

Dit artikel kwam tot stand door middel van een samenwerking.

verbouwing badkamer klussen

Het is niet voor het eerst dat we in ons huis aan het verbouwen zijn. Het is wèl voor het eerst dat we het laten doen. Want zoiets als de badkamer kunnen we niet zo lang missen. En dan gaat het een stuk sneller als het uitbesteed is.

Hè, nou verklap ik al één van de vele voordelen van een verbouwing. Maar geloof me, er zijn er nog veel meer! Deze tien heb ik de afgelopen week ontdekt:

1. Even de buren terugpakken: nu maken wij een keer herrie en een hoop zooi!

We wonen in een wijk met huizen die er al sinds 1900 staan. En ja, daar moet zo nu en dan wel wat aan gebeuren. Eigenlijk is er altijd wel een huis in de straat of om de hoek waar geklust wordt. Dat levert de nodige herrie op, stoepen vol containers en ander bouwmateriaal.

Het is nodig, maar soms heb ik me er weleens aan geïrriteerd. Al die geblokkeerde stoepen, dat boren en hakken als ik net even wil uitrusten. En steeds dacht ik: wacht maar, onze tijd komt ook nog wel. En nu is het dan zover! Mogen wij herrie maken. En die bouwvakkers gewoon lekker midden op straat laten parkeren. Lekker puh!

2. Met de voordeur continu open, hoef ik geen sneeuw van mijn stoepje te vegen

Ik snap die bouwvakkers wel hoor. Als je dan aan het verbouwen bent, moet je vaak heen en weer lopen om wat uit je bus of aanhanger te pakken. Dan kan die deur net zo goed open blijven staan. Ook als je inmiddels alles wat je nodig hebt al binnen hebt en pas een paar uur later weer een keer de deur uit moet. Of, nog beter, als je gewoon al naar huis gaat. Als de bewoners van het huis het echt koud krijgen, doen ze zelf de deur wel dicht.

Dat onze stookkosten een ietsje oplopen deze weken, nemen we wel voor lief. Door voor de hele straat te stoken, smelt de sneeuw voor de deur vanzelf weg. En laat ik nou één van de weinige mensen zijn die geen fan is van lopen of rollen door de sneeuw.

3. Van een andere kant bekeken…

De eerste dag toen de slopers kwamen, was ik een klein beetje in shock, moest ik bekennen. Het waren keiharde werkers die in no-time alles eruit hadden gesloopt. En met al dat stof in neus en longen, tja, dat moet er een keer uit. In de vorm van ranzige rochels op mijn stoepje. Met bijpassend geluid. De hele tijd door.

Maar zoals mijn man zei: het is natuurlijk wel heel fijn dat ze dat buiten doen en niet binnen! Zo had ik het nog niet bekeken. En al die gorigheid binnenhouden is vast ook niet gezond.

4. Manlief pakt vaker uit zichzelf de stofzuiger

Dat is ook wel nodig met al dat stof in huis, maar zo fijn dat hij dit soort stof wèl ziet! Het blijft ook niet bij alleen de stofzuiger, ook de bezem en doekjes weet hij te vinden.

5. De volgende klusplannen worden vanzelf uitgestippeld

We hadden nog geen verwarming in de badkamer en de waterleiding had ook een vreemde route in ons huis. Dan maar meteen drastisch aanpakken via het plafond van de woonkamer en keuken. Het plafond in de woonkamer heeft nu twee enorme vierkante gaten. Dus nu kunnen we niet anders dan de woonkamer onder handen nemen. Zo’n inkijkje naar boven is voor even leuk, maar mag van mij snel weer opgelost worden. En meteen de rest van het schrootjesplafond. En de muren. En misschien het raam ook nog wel.

6. Ons huis wordt een ontdek-je-plekje

Leuk joh, die plafonds die open liggen! Je ziet ineens dingen in je huis die je nog nooit gezien hebt. Zo ontdekten we dat de vloer van onze slaapkamer uit deuren bestaat. En dat het plafond in de woonkamer niet uit één laag schrootjes bestaat, maar wel twee lagen.

En we hebben heel erg veel geluk gehad dat er de afgelopen jaren niks geks gebeurd is met de elektra. Zowel boven als onder de badkamer lagen er wat koperdraden bloot waar spanning op stond. Gelukkig allemaal nu opgelost.

7. Laat het gaan, laat het los

Lastig is het nog wel, maar we moeten er maar op vertrouwen dat de badkamer in goede handen is. En anders laat ik de opbouwende kritiek maar aan mijn man over. Die heeft er meer verstand van en genoeg te melden. Dus ik bespaar ze mijn gemopper over openstaande deuren maar.

En hoe fijn is dat, een gratis lesje in loslaten.

8. Een goede proprioceptie-oefening

Karton op de vloeren wat omhoog krult of bobbelt. Platen, dozen, emmers, zakken op plekken die normaal leeg zijn. Nu ben ik van nature al wat lomp, maar het maakt de route van de slaapkamer naar het toilet een flinke uitdaging. Ik struikel, stoot en bots er op los.

De trap is ook helemaal afgeplakt. En terwijl ik deze na vijftien jaar in dit huis blind kon beklimmen, gaat dat nu niet meer. Het is echt weer oefenen met hoe de treden aanvoelen en hoe ik mijn voeten moet neerzetten.

9. Vakantiegevoel door bij anderen te douchen

Leuk joh, gezellig met het gezin elke dag op stap. Met een tasje met douchespulletjes onder je arm. Net of je op de camping bent!

10. Die geblokkeerde kast hebben we ook eigenlijk niet nodig

Als er al een week lang gipsplaten en planken de deurtjes van een kast blokkeren en je hebt daar eigenlijk niet eens zoveel last van, waarom is die kast er dan nog? Misschien moet die maar eens leeggehaald worden en naar de kringloop gebracht worden. Dat zou lekker veel ruimte opleveren.

Maar je snapt natuurlijk wel dat het fijnste moment aanbreekt als de badkamer helemaal af is en we van alle ellende af zijn! Ik kijk er zooooooo naar uit.