misiconistoryteller amsterdamNet als wel meer vrouwen doe ik graag mijn best om goed voor de dag te komen, zowel qua uiterlijk als fitheid. EDS maakt dat iets lastiger, maar door alles op mijn eigen tempo en niveau te doen, hoop ik overbelasting te voorkomen en mijn spieren sterk te houden.
Dat goed voor de dag komen is soms een uitdaging, doordat ik steeds vaker mijn rolstoel gebruik en mijn kledingkast daar nog niet op is ingesteld. Reden genoeg om regelmatig achter de naaimachine te kruipen!

afvallen

Nee, helaas geen nieuwe foto met weer twee kilo eraf. Dit is gewoon een oude foto, want qua gewicht zit ik nu weer op -6 kilo. Het gaat dus even niet lekker met het afvallen en daar baal ik wel een beetje van.

Hoe is het afvallen tot nu toe verlopen?

Hier zat ik op -2 kg en was ik net weer begonnen bij een diëtiste. Een paar dingen aangescherpt wat betreft mijn eetpatroon, maar vooral zoveel mogelijk bewegen. Nou is dat ik mijn geval niet veel, maar ik kwam toen toch wel aan ruim 8 uur per week met fietsen, fitness en dansen.

 

Met afvallen-6 kg  was ik me inmiddels bewust van mijn goede en slechte eetpatronen. Het leek vooral een kwestie van gemotiveerd blijven om op het goede pad te blijven. Dat lukte aardig, ook al ging het afvallen traag.

 

 

afvallen weightlossToen ik op -8 kg zat, bedacht ik om ook de andere cijfertjes in de gaten te houden. De kilo’s gingen niet echt vlot, maar qua percentages ging het beter. Ik ging hierna niet meer naar de diëtist, ik wist inmiddels al wel hoe ik het moest aanpakken.

 

Waar ging het mis?

Tja, mis… Ik denk dat het nog steeds wel te redden is, maar feit is wel dat ik qua gewicht weer terug ben op het punt waar ik in juli vorig jaar stond. Terwijl ik toch graag verder richting die -15 kg zou zitten.

Allereerst het buikdansen. In september had ik de keuze gemaakt om een stapje terug te doen en les te volgen in de beginnersgroep (die ook net iets korter duurde). Maar dit bleek toch nog teveel van het goede. Ik kreeg steeds meer moeite met het op mijn benen staan gedurende de les. Vandaar dat ik na de kerstvakantie de knoop doorgehakt heb en ben gestopt met de buikdanslessen. Inclusiedans doe ik nog steeds, maar met het dansen in een rolstoel verbrand je volgens mij toch iets minder calorieën dan wanneer echt je hele lijf actief is.

En toen kreeg ik van mijn arts te horen dat ik nog een tandje lager moest wat betreft al het trainen. Ik moest meer binnen mijn grenzen blijven. En als ik eerlijk ben, is dan een uur fietsen na een uur fitnessen toch een stukje over die grens. Dus in plaats van twee keer per week een uur fietsen plus een uur fitnessen, ga ik nu één keer fietsen en één keer fitnessen.

Dat is bij elkaar drie uur per week minder aan beweging. Daarnaast merk ik dat ik door de pijn en vermoeidheid sowieso veel zit of lig op een dag. En dan met die onflatteuze bekkenband word ik wel heel erg op de feiten gedrukt dat ik aan het dichtslibben ben.

En wat ik ook nog eens ontdekte: ik ben 3,5 cm gekrompen! Dus al die tijd heb ik mijn BMI verkeerd berekend, het is nòg hoger…

Hoe keer ik het weer om?

Weet je, ik heb echt even geen idee. Een crashdieet zal vast voor even werken, maar ik moet juist iets hebben wat op de langere termijn helpt. Zodat ik naar die -15 kan gaan en daarop blijven. En eigenlijk valt er niet heel veel meer te veranderen aan mijn eetpatroon. Ja, ik kan wel alle snacks en lekkere dingen verbannen, maar zoveel is dat ook weer niet. En daarvoor vind ik het te lekker om af en toe een wijntje te drinken of een reep chocola te eten.

Ik probeer al zoveel mogelijk te bewegen, daarbij ga ik vaak al verder dan zou moeten. Nog meer zou dus niet verstandig zijn. Het enige wat ik kan bedenken, is dat ik het meer in stukjes hak om zo verspreid over de dag aan meer beweging te komen.

Maar goed. Ik heb me nog niet van frustratie op de chocolade paaseitjes gestort, dus echt wanhopig ben ik ook weer niet. Gewoon maar vol blijven houden, dan gaan die kilootjes er vast wel weer een keer af. Ooit.

dansrolstoel antikiepwiel

Twitter is bij mij wel een klein beetje het ondergeschoven kindje als het om social media gaat. Zonde, want er zijn zoveel mooie ideeën, websites, artikelen en evenementen te vinden. Maar gelukkig wordt Salami stinkt ook steeds beter gevonden, scheelt mij weer zoeken. Zo kwam ik al scrollend vorige week een paar prachtige initiatieven tegen.

Stock-stoel

Via verschillende media hoor je steeds meer het geluid dat mensen niet blij zijn met de beeldvorming van rolstoelgebruikers die onder andere gevormd wordt door slecht gekozen stockfoto’s. Op nieuwswebsites en blogs wordt veelvuldig gebruik gemaakt van stockfoto’s om een artikel wat meer aan te kleden. Maar je zet ook geen plaatje van een paardenbloem bij een artikel over tulpen, dus waarom dan steeds die vreselijke ziekenhuisrolstoelen als het om mensen met een handicap gaat?

Stock-stoel wil hier verandering in brengen, door een beeldbank te vullen met een breed aanbod stockfoto’s die wèl representatief zijn voor langdurig rolstoelgebruikers. Dat doen ze door modellen en fotografen die zich opgeven aan elkaar te koppelen. Dit is op vrijwillige basis.

Ik vind het echt een geweldig initiatief en heb me zelf ook opgegeven. En na het delen van de link op de Facebookpagina van Salami stinkt, zag ik ook al enthousiaste reacties van andere rolstoelgebruikers. Maar de fotografen (of in ieder geval die hier in de regio zitten) blijven een beetje uit. Snap ik wel, want er wordt wel een bepaalde professionaliteit gevraagd, maar er staat geen vergoeding tegenover. Toch hoop ik dat er ook fotografen zijn die enthousiast worden van dit project en een steentje bij willen dragen.

Dutch Hacking Health

Van 19 tot en met 21 mei gaan er in Groningen, Leiden, Utrecht, Nijmegen en Maastricht teams aan de slag om ideeën uit te werken tot zorgoplossingen.

Op vrijdagavond mag iedereen zijn idee of uitdaging pitchen. Hierna worden er teams gevormd rondom de ideeën met daarin zowel ervaringsdeskundigen als professionals om het verder uit te werken. Op zondag wordt dan alles voor de jury gepresenteerd en kan er een prijs gewonnen worden om het winnende idee verder op te starten.

Om aan het weekend mee te doen kun je je aanmelden via de website van Dutch Hacking Health. Ook kun je hier al een paar pitches zien, maar daar kan nog wel veel meer bij!

Ik werd via Twitter door Hacking Health Groningen benaderd. Nu is dat voor mij iets te ver weg en om er nou een hotel voor te boeken… Maar we hebben toch een manier gevonden hoe ik een bijdrage kan leveren. Meer daarover volgt na het Hacking Health weekend!

Ken jij nog meer fantastische ideeën, initiatieven of evenementen waar ik absoluut eens naar zou moeten kijken? Laat een linkje achter bij de reacties!

erasmusband bekkenbandNa ruim tien jaar bekkeninstabiliteit had ik bij mijn revalidatiearts te horen gekregen dat mijn spieren nooit helemaal mijn zwakke bekken op kunnen vangen. Ik kreeg dus een bekkenband voorgeschreven. En deze week kwam die bekkenband binnen, het is een Erasmusband waar de rek uit is gehaald door een extra stukje band op de elastische stukken.

Maar tjongejonge zeg, ik wist dat je dat ding strak moest aantrekken om genoeg steun te krijgen, maar dat ziet er dus echt niet uit! Ik lijk wel een rollade! Dus aan de slag: camoufleren dat ding.

Nieuw jurkje om de bekkenband te verstoppen

Uiteraard grijp ik elk excuus aan om een nieuw jurkje te kunnen kopen. Want met het juiste model en van de juiste stof, hoef je nog steeds niets van die rollade te kunnen zien.

Deze jurk heb ik uit de uitverkoop van H&M. Online kon ik ‘m niet meer vinden, maar qua model en stof komt het overeen met dit bloemenjurkje.

Van boven wel strak, want ik hoef nu ook weer niet met een jutezak over straat. En van onderen wijd, om de bekkenband te verstoppen. De stof is vrij stug en blijft dus vanzelf een beetje wijduit staan.

HM jurkje camoufleren bekkenband

Elastische brede riem over de bekkenband

Ik had al een eeuwigheid een enorm breed stuk elastiek liggen. Eigenlijk om zelf iets van een riem van te maken, als alternatief voor een bekkenband. Maar ik had het al die tijd uitgesteld en nu had ik toch vakantie, dus maar aan de slag gegaan ermee.

Het elastiek kwam ik in een fourniturenkraampje op de markt tegen. Als ik het goed onthouden heb, wordt het korsetelastiek genoemd. Later heb ik nog breed klittenband en elastisch biaisband gekocht.

elastische riem

Het klittenband heb ik twee rijen breed aan de uiteinden van het elastiek genaaid om als sluiting dienst te doen. Om ‘m iets beter te laten aansluiten, heb ik een paar coupenaadjes voor en achter aan de bovenkant gemaakt. De hoeken zijn rond geknipt en de randen afgewerkt met het elastische biaisband. En omdat ik te lui was om van garen te wisselen, heb ik de stiksels een beetje verstopt met wat kant.

brede elastische riemDe paspop heeft niet zoveel vet op de heupen als ik, dus het geeft niet een heel realistisch beeld. Maar dit is dus de riem.

Met deze riem wordt mijn rollade iets meer in bedwang gehouden en heb ik iets meer keuze in wat ik aantrek. Ik zou de bekkenband nog steeds niet onder een strakke jurk van dunne stof dragen, maar bij een jurk als deze kan het prima.

Zie jij de verschillen tussen geen bekkenband, alleen de bekkenband en de bekkenband met riem eroverheen?

bekkenband camoufleren

Op dit moment ben ik nog aan het opbouwen en kan ik nog niet zeggen of de bekkenband echt verbetering geeft. Maar ik kan er in ieder geval wel mee over straat.

In dit artikel is gebruik gemaakt van affiliate links. Daar merk jij verder niks van, maar mocht je op de linkjes klikken en in die webshop wat kopen, dan help je mij aan een paar centen.

naaipatronen butterick simplicity miss peregrineBij het terugkijken op wat ik vorig jaar genaaid had en het vooruitkijken op dit jaar schreef ik al dat ik wel weer eens een kostuum wilde maken. En inmiddels ben ik al overtuigd wat het gaat worden: een Miss Peregrine kostuum!

Films van Tim Burton en de bijbehorende kostuums van Colleen Atwood zijn echt mijn favorieten. Zo ook de film Miss Peregrine’s Home for Peculiar Children. De stijl van Miss Peregrine vind ik erg leuk, zou de rok ook gewoon naar mijn werk aantrekken. En bovendien is het een praktisch kostuum om in mijn rolstoel te dragen, ook niet onbelangrijk.

Kostuumideeën

Natuurlijk ben ik niet de eerste en enige die bedacht dat het wel leuk zou zijn om Miss Peregrine’s kostuum na te maken. Op Costumedetective zijn er al veel ideeën verzameld, zowel om zelf het kostuum te maken als om de onderdelen los te kopen. Op Pinterest ben ik zelf aan het verzamelen gegaan, maar er is nog niet heel veel verschillend beeldmateriaal van Miss Peregrine te vinden. Zo vraag ik me bijvoorbeeld af of er een split of plooi aan de achterkant van het jasje zit.

Het jasje zou ik kunnen maken met een patroon van Butterick wat ik al eerder gebruikt heb. Heb het in mijn hoofd al uitgevogeld hoe ik het patroon kan aanpassen, nu nog zien of het me gaat lukken.

En voor de veer in de mouw ga ik eens kijken of ik een passend borduurpatroon heb.

Voor de rok gebruik ik een patroon uit een tijdschrift van Simplicity. Die kort ik dan een beetje in en als het nodig is, laat ik ‘m wat meer aansluiten.

Ik ga eerst een proefmodel maken, heb toch genoeg stofjes op voorraad waar ik nog geen plannen voor had. Daarna maar op zoek naar een mooie blauwe stof!

Make-up & haar

Dit filmpje vond ik er wel haalbaar uitzien voor mijn make-up skills. En voor het haar ga ik mijn dochter eens lief aankijken. Wat ze hier met het kostuum aan de mouwen gedaan hebben, geen idee. Ik weet wel dat ik het niet zo ga doen.

Heb jij nog tips waar ik inspiratie kan opdoen voor dit kostuum?

bosu bal oefeningenEen BOSU bal, dat klinkt heel interessant, maar BOSU staat dus gewoon voor ‘BOth Sides Up’. Tijdens mijn eerste revalidatie had ik kennisgemaakt met deze halve bal. En alhoewel ze ook gewoon klaar voor gebruik liggen in de sportschool, wilde ik er zelf één voor thuis hebben. Natuurlijk vooral omdat ik mijn geklungel op die bal liever voor mezelf hou.

Balansoefeningen met de BOSU bal

Vooral voor mijn instabiele enkels is het goed om af en toe op die BOSU bal te gaan staan. Ik doen het niet lang of erg intensief, want het is voor mij meestal al lastig genoeg om erop te kunnen blijven staan. Soms gewoon een paar minuutjes en op goede dagen sta ik erop tijdens het koken.

Het voelt verschillend of je nu met of zonder schoenen op de bal staat. Ik sta er het liefst zonder schoenen op, omdat ik dan beter voel hoe mijn voet en enkel zich corrigeert.

Nog een verschil is als je op de bolle of platte kant van de bal staat. Met de platte kant boven, vind ik ‘m lastiger om mijn balans vast te houden.

Buikspieroefeningen met de BOSU bal

Hier gebruik ik de BOSU bal niet zo vaak voor, maar is leuk voor de variatie en ik kan het goed gebruiken.

Dit zijn vooral oefeningen die je ook zonder BOSU zou kunnen doen, maar met geeft het net iets meer uitdaging, omdat je jezelf tegelijkertijd in balans moet houden. En ik vind het wel fijn dat die bal wat zachter aanvoelt dan gewoon op de vloer of op een yogamatje.

Cardio workout met de BOSU bal

Deze zijn voor de fanatiekelingen. Niet voor mij dus. Maar er zijn hier meer mensen in huis die gebruik maken van de BOSU bal en dit filmpje laat zien hoe je ‘m kunt inzetten bij een cardio workout.

Ik word al moe als ik ernaar kijk…

Er zijn verschillende versies, daarvan heb ik de home editie van BOSU. Ik heb niet echt kunnen vergelijken met balansballen van andere merken, maar vind deze erg stabiel, hij schuift niet snel weg. Dat is voor mij vooral een meerwaarde ten opzichte van een balanskussen. Zo’n kussen is dan wel een flink stuk goedkoper, maar je kunt er niet zoveel kanten mee op als met een BOSU bal.

In dit artikel is gebruik gemaakt van affiliate links. Daar merk jij verder niks van, maar mocht je op de linkjes klikken en in die webshop wat kopen, dan help je mij aan een paar centen.

storyteller inclusiedans misiconi

Het jaar is nog maar net begonnen en er staat alweer een hoop op de planning bij Misiconi Dance Company. Zo vindt er deze week een sidekick event plaats met als thema ‘arbeidsbeperking’. Dit gaat onder andere over de struikelblokken die je tegenkomt om een danser met een arbeidsbeperking in te huren. Wil je hierbij zijn, klik dan even op de link voor meer info en/of om je aan te melden.

Maar waar ik nog meer naar uitkijk, zijn de voorstellingen waar ik samen met Misiconi aan mee mag doen. En dat zijn er best wat de komende maanden!

Er zijn verschillende stukken waar Misiconi mee optreedt. Het stuk waar ik in mee dans (en die ik in dit artikel voorbij laat komen), is een duet genaamd #Storyteller.

#Storyteller

Dit is hoe het duet door Misiconi omschreven wordt:

#Storyteller is een locatievoorstelling. Wij vertellen een verhaal, wat is dat verhaal volgens jou? Kom in actie en #hashtag er op los tijdens onze voorstellingen. Een duet gemaakt vanuit verschillende inspiratie bronnen zoals tekst, beeld en geluid. Dit alles is omgezet in beweging. Er is nog geen verhaallijn aanwezig, maar dat gebeurt nog wel… Het publiek wordt tijdens de voorstelling uitgenodigd mobieltjes en andere media stand-by te houden. Maak foto’s en plaats comments, #hashtag #misiconistoryteller en jij vertelt het verhaal online via Instagram, Facebook of Twitter. Na de voorstelling hebben we een dialoog over het verhaal dat is gecreëerd door de aanwezigen.

Dansers: Suzanne Lamers, Jacqueline van Kuilenburg
Choreografie: Joop Oonk in samenwerking met dansers
Muziek:
1. Vaporware 01 Donao Dozzy – Plays Bee Mask
2. Ruff Bathers, Suzanne Kraft – Tracks for Performance
3. Voyage (Feat. Lucebert) Mees Dierdorp – Wild Window

We hebben #Storyteller al een keer laten zien tijdens het Watdajel festival, maar de komende maanden zijn we dus op meer plekken te zien:

Haarlemmerplein Amsterdam

Op 19 februari en op 19 maart zal #Storyteller te zien zijn op het Haarlemmerplein in Amsterdam. Allebei de dagen om 13.00 uur en 14.00 uur.

Het is gewoon buiten op het plein en gratis toegankelijk. Hierbij is het duet geen onderdeel van een festival, maar zijn we de enigen die op die dag daar optreden. Ik ben dus erg benieuwd naar het publiek wat er zal zijn.

International Dance Day Rotterdam

Op zaterdag 29 april wordt op drie locaties in het centrum van Rotterdam International Dance Day gevierd: Schouwburglein, Kruisplein en het Park Oude Westen.

Hoe laat en waar precies #Storyteller te zien zal zijn, is nog niet bekend. Het festival duurt van 11.00 uur tot 17.00 uur en er is genoeg te zien en te doen om je de hele dag te vermaken. Als het programma bekend is, zal dat vast op de Facebookpagina van IDD te zien zijn.

Ook dit is buiten en gratis toegankelijk.

Ik hoop je te zien bij één van de voorstellingen van #Storyteller! En voor wie #Storyteller graag voor zijn of haar eigen festival wil boeken, hiervoor kun je contact opnemen met Misiconi Dance Company.

notebook fucking bad ideas nuuna

Op mijn Facebookpagina heb ik lezers laten stemmen op een aantal ‘fucking bad ideas‘. Geïnspireerd door het geweldige notitieboek wat op de foto te zien is (nu niet meer te koop, maar er zijn nog meer van dat soort notitieboekjes bij de Bijenkorf). En eigenlijk was het al heel snel duidelijk: men wil mij in een zelfgemaakte hoed rond zien lopen.

Klinkt best leuk, maar onderschat nou niet hoe slecht dit idee wel niet is. Om dat uit te leggen, gaan we even terug in de tijd…

‘Moet die hoed echt op?’

Ik ben wel fan van leuke hoedjes. Toen ik net de naaimachine ontdekt had op mijn vijftiende, maakte ik een knalgroene hoge hoed en borduurde ik daar een bloemetje op. Ik vond ‘m ideaal, vooral op festivals. Ik was snel te herkennen en ik verbrandde minder snel.

Daarna volgden meer hoedjes: een roze en een rood vissershoedje, een gebreid hoedje, een zwarte hoge hoed, een helemaal handgemaakt Victoriaans hoedje, een gehaakt hoedje, enzovoort.

Mijn man was er niet zo’n fan van en hij liet steeds wat meer merken dat hij me liever zonder hoed zag. Jammer, maar ik heb ook zo mijn voorkeuren hoe ik hem zie, dus het is een beetje geven en nemen.

De hoedjes verdwenen in de kast, sommigen lijken helemaal van de aardbodem verdwenen te zijn (waar ik mijn man van verdenk) en heel soms met een festival zet ik er toch nog één op. Moet toch mijn bolletje een beetje beschermen tegen een hele dag in de zon zitten.

Het maken van de hoed

Het is nu winter, dus daar heb ik mijn hoedkeuze iets op aangepast. Ik wilde een leuke cloche maken en vond een patroon voor een cloche op Instructables. Helaas mislukte die, dus toen ben ik zelf aan het goochelen gegaan. Zonder patroon en zonder meetlint zelfs. En omdat ik wel een beetje trots op mijn gegoochel ben, heb ik er meteen maar een filmpje van gemaakt.

Het dragen van de hoed

Ja, ik zou ‘m een week lang dragen en dat heb ik ook gedaan! Alleen buiten natuurlijk. Sommigen hadden me graag ook binnen met hoed gezien, maar dat is echt te warm.

Ik ging ermee naar mijn werk op mijn scooter of met de auto, naar de sportschool, naar dansen, naar de supermarkt, een rondje fietsen, enzovoort. Als bewijs hier een paar foto’s ervan:

zelfgemaakte hoed DIY tutorial

Ik wacht nog steeds op positieve reacties erop… Mijn meiden vinden het niks en mijn man zwijgt eronder (en dat is meestal geen goed teken). Wat vinden jullie? Is ie echt zo erg?

Op de Facebookpagina van Salami stinkt staat er alweer een rijtje nieuwe ideeën klaar waar op gestemd mag worden. Laat jij ook even weten wat volgens jou het volgende idee is wat ik kan uitwerken?

yoga hypermobiliteitBij mijn eerste revalidatietraject kreeg ik op mijn kop van de fysiotherapeut dat ik aan yoga deed met mijn extreem hypermobiele gewrichten. Om vervolgens bij 80 procent van de oefeningen die ik van hem kreeg te kunnen zeggen: ‘Maar dit is ook yoga.’

Ik denk dus dat er veel onbekend is over yoga, zelfs bij mensen die verstand hebben van je lichaam. Yoga is voor mij niet het nog leniger willen worden, totaal niet juist. Het gaat mij om het onder controle krijgen van mijn lichaam.

Ademhaling

Mijn eerste kennismaking met yoga was zwangerschapsyoga. Bij mijn eerste bevalling was ik gaan hyperventileren, echt geen pretje en dat wilde ik bij mijn tweede bevalling niet nog eens meemaken. En bij zwangerschapsyoga heb ik geleerd over hoe ik mijn ademhaling in kan zetten om de weeën op te vangen, veel meer dan bij de zwangerschapsgym bij mijn eerste zwangerschap.

En nog steeds gebruik ik mijn ademhaling om pijn op te vangen, te kunnen focussen of om te kunnen ontspannen. Er zijn zoveel manieren om je ademhaling in te zetten, dat heb ik vooral via yoga geleerd.

En nee, ik geloof echt niet dat ademhalingsoefeningen kwaad kunnen als je hypermobiel bent.

Balans

Mijn balans is echt bagger. Dat komt onder andere door mijn hypermobiliteit, maar doordat EDS er bij mij nog een schepje bovenop doet, is zelfs lopen voor mij een uitdaging. Toch lukt het mij om tijdens yogaoefeningen op één been te kunnen staan. Het kost me wel veel inspanning en concentratie, om juist dat zwakke punt van mij meer kracht te kunnen geven. Maar het is een goede oefening, zo goed zelfs, dat elke fysiotherapeut die ik tot nu toe ben tegengekomen balansoefeningen voorschrijft die verdacht veel op yoga lijken.

Dus balansoefeningen: zeker doen als je hypermobiel bent!

Bewustwording van je lichaam

Hypermobiliteit en een slechte proprioceptie gaan hand in hand. Soms denk je in een bepaalde houding te staan, maar ziet het er heel anders uit dan je in gedachten had. Een spiegel is dan handig om te checken hoe je erbij staat of zit.

Doordat ik af en toe foto’s maak van yogaposes, ben ik meer bewust geworden van mijn zwakke plekken. Ik overstrek mijn ellebogen bijvoorbeeld heel snel, zonder dat ik het door heb. En mijn rug kan ik niet overal even gelijkmatig afrollen of oprollen. Sommige ruggewervels zijn zo soepel, dat mijn spieren maar op slot springen om dat op te kunnen vangen.

Geaarde houding

Letterlijk en figuurlijk stevig in je schoenen staan, dat is ook iets wat ik met yoga (en dans uiteraard) geleerd heb. Als je goed staat of zit, straal je dat ook uit. En ja, het kost wat moeite om die goede houding vol te houden, maar onderuitgezakt zitten is op de lange duur ook niet prettig.

Wat ik een fijne houding vind om dit te oefenen, is de krijgershouding (of virabhadrasana, op de foto in de groene jurk te zien). En deze kan prima op elk niveau uitgevoerd worden, hypermobiel of niet.

Houdingen aanpassen

Yoga heeft niet tot doel om het perfecte yogaplaatje te kunnen nabootsen, al lijkt het daar soms wel op als je op Instagram rondkijkt. Het gaat om de weg ernaartoe.

En er is ook niks mis mee om houdingen aan te passen of attributen te gebruiken zoals een band of blok. Een plank doe ik bijvoorbeeld leunend op mijn onderarmen, in plaats van alleen mijn handen. Zo hoeven mijn zwakke polsen niet mijn hele gewicht te dragen. En soms gebruik ik een blok om op te zitten, om mijn heupen te ontlasten.

Op Instagram volg ik Mala Yoga, die handige tips laat zien als het gaat om aanpassen van houdingen of het gebruiken van een blok, band of stoel.

Niet hangen in gewrichten, maar spieren aansturen

Dit laatste punt is er wel één die veel oefening (en begeleiding) vraagt. Juist omdat het zo lastig is om je eindstanden aan te voelen als je hypermobiel bent, loop je het risico dat je sneller overstrekt en in je gewrichten gaat hangen. Daarmee rek je je banden alleen maar meer uit, wat weer tot meer problemen leidt.

De truc is dus om goed te weten welke spieren je bij welke oefening moet inzetten, wat je waar moet voelen. Hypermobiele mensen voelen niet zo snel een stretch in een spier als mensen die van nature niet zo lenig zijn. Het is dan niet de bedoeling om nog meer te gaan hangen, duwen of trekken, maar te kijken naar wat er nog verbeterd kan worden in je houding om de juiste spieren te kunnen voelen. Soms helpt het om je hand of voet net iets anders te houden, waardoor je de spieren in je arm of been beter aanvoelt.

Yoga en hypermobiliteit: wèl een goed idee, maar…

Dit artikel is geschreven vanuit mijn ervaring. Ik heb EDS en al mijn gewrichten zijn hypermobiel, sommige in extreme mate. Dat betekent nog niet dat iedereen met hypermobiliteit het hetzelfde zal ervaren als ik. Hoewel het er niet aan af is te zien, doe ik al ruim 10 jaar aan yoga en volg ik zo’n 25 jaar danslessen waarbij ik getraind ben in een goede houding en het aanspannen van de juiste spieren.

Als je nog geen ervaring met yoga hebt en/of je je lijf niet goed kan aanvoelen, is het goed om eerst onder begeleiding van een goede yogadocent te oefenen. Of bespreek met je fysiotherapeut welke oefeningen wel of niet goed zijn voor jouw lijf of hoe je het kan aanpassen.

Mijn eerste yogadocente was ook fysiotherapeut, daarmee heb ik echt een goede basis kunnen leggen. Nu zijn die lastig te vinden, maar er zijn er genoeg die ook kennis hebben van het menselijk lichaam en rekening weten te houden met beperkingen. De verschillende yogadocenten waar ik les van heb gehad, vroegen ook altijd aan het begin van een les hoe iedereen erbij zat, of er dingen waren die extra aandacht nodig hadden of waar rekening mee gehouden moest worden.

Zomaar wat aanmodderen kan bij iedereen tot blessures leiden, hypermobiel of niet!

Doe jij ook aan yoga? Of is het jou afgeraden?

 

dansrolstoel antikiepwielAfgelopen zondag was er een open dag bij Double Wheels. Dit is een dansgroep, maar dan gericht op rolstoeldansen als in ballroom, latin en salsa. Heel wat anders dan inclusiedans, maar ik was er wel nieuwsgierig naar.

De locatie: Dansschool Gast in Vlaardingen

Het was voor mij lang geleden dat ik deze dansschool van binnen had gezien. Mijn zus heeft bij haar trouwen de receptie daar gehouden en jaren daarvoor heb ik er als vijftienjarige een jaartje stijldansen gedaan. Eigenlijk vooral omdat iedereen dat toen deed en het dus leuk was om met leeftijdgenoten daar te zijn.

Maar leuk om te zien dat die dansschool dus gewoon al zo lang meegaat!

Van andere bezoekers hoorde ik dat het lastig was om een parkeerplek te vinden. Er is een parkeergarage tegenover de dansschool, maar die is vrij laag. Op zondag is het gratis parkeren in Vlaardingen en twee straten verder is er wel een grotere parkeerplaats. Maar ik kan me voorstellen dat dat soms lastig is om dan met je (dans-)rolstoel nog een stukje te moeten rollen. Vlaardingen heeft niet de meest geweldige stoep/straat om te rollen.

Ik kon zonder auto komen, de dansschool is op minder dan 10 minuten lopen/rollen van mijn huis. Voor mij ideaal dus.

Er werd vlak voor opening een plank bij de drempel gelegd om naar binnen te komen. De zaal was in apres-skihut-sfeer, wat me eraan herinnerde waarom ik op mijn zestiende alweer gestopt was met danslessen daar. Niet helemaal mijn ding.

Wat ik leuk vond om te horen, was dat het rolstoeldansen echt een onderdeel van de dansschool is en dat de rolstoeldansers net zo welkom zijn op dansavonden als andere dansers. Is toch een leuk extraatje.

Docenten: Alex en Jacqueline

Het echtpaar Alex en Jacqueline danst al jaren aan de top, maar heeft kort geleden het wedstrijdrolstoeldansen verwisseld met showdans. En ze starten dus nu weer in januari met lessen rolstoeldans.

Ze vullen elkaar mooi aan in het lesgeven, waarbij Alex het meest het woord doet en Jacqueline dit aanvult of vertaalt naar de dansers in rolstoel. Er zit een goede opbouw in de les die erg toegankelijk was voor beginners. En beiden geven veel individuele aandacht aan de dansers: letten op techniek, geven tips en antwoorden op vragen.

Mijn ervaring tijdens de open dag

Een tijdje geleden had mijn man voor de grap een opmerking gemaakt dat hij wel met mij zou willen dansen, met rolstoel. Dus toen ik op Facebook voorbij zag komen dat er een open dag was, heb ik die kans meteen gegrepen!

En dat maakte het voor mij meteen het leukste, dat het iets was om samen met mijn man te kunnen doen. Het was vooral erg grappig om te zien hoe hij zat te klungelen om de pasjes van de wals onder de knie te krijgen. Waarschijnlijk zou ik net zo klungelen als ik met hem een potje zou voetballen.

Ik vond de sfeer erg gezellig. Dansers leenden hun dansrolstoel of danspartner uit (iets waar ik toch wel moeite mee zou hebben) en je zag echt dat iedereen daar voor zijn plezier kwam.

Het verschil met inclusiedans en hoe dat voor mijn lijf voelt, merk ik vooral dat je hierbij heel erg vanuit je buik, rug en schouders danst. Voor mijn gevoel blijft het daardoor wat stijfjes: je bovenlijf zit in één houding en in die houding beweeg je mee met de andere danser. Nu was dit natuurlijk nog maar een eerste kennismaking en ik verwacht dat dat later in de lessen zich wel uitbreidt. En het is een goede basis om vanuit te beginnen, een basis die bij mij nog niet zo sterk aanwezig is. Maar ik mis het wat ‘losser’ kunnen bewegen, zoals we dat bij inclusiedans wel doen.

De lessen

Elke zondag zijn er lessen van 13.00 tot 15.00 uur. Daarbij is het eerste uur vooral echt les, daarnaast is er ruimte voor pauze, extra oefenen en individuele aandacht. Vergeleken met de andere danslessen die bij Gast gegeven worden, krijg je twee uur voor de prijs van één. Je betaalt dan voor een hele cursus en als ik het goed begrepen heb, komt dat neer op €8,50 per les van twee uur. Dat is echt niet duur, zeker niet vergeleken met wat ik voor buikdansen en inclusiedans normaal betaal.

Of ik het ga doen? Nee. Ondanks dat ik er erg positief over ben en denk dat ik hier veel van kan opsteken, ga ik me niet inschrijven voor de lessen. Dat heeft vooral te maken met mijn drukke agenda. Ik kom al aan zeven uur sporten en dansen per week, waarvan vijf uur in het weekend. Met nog twee uur erbij, kom ik niet aan iets anders toe in het weekend. Omdat ik die lessen dan vooral samen met mijn man zou willen doen, komt het erop neer dat onze kinderen die twee uur dan alleen thuis zitten. En het weekend is juist het moment dat we dingen samen met het hele gezin willen ondernemen.

Maar ik kan het anderen echt aanraden! Mocht je dus meer informatie willen, dan kun je Alex en Jacqueline bereiken via hun Facebookpagina Double Wheels of hun website.

crumpler camarabag cameratas jackpack 5500Mijn dertiende maand gebruik ik vaak om mezelf een beetje te verwennen. Zo heb ik ‘m al eens besteed aan een borduurmachine en aan een lockmachine, dit keer koos ik voor een nieuwe camera met toebehoren. En alhoewel ik de camera nog wat meer eigen moet maken voor ik daar wat over kan melden, kan ik wèl alvast vertellen hoe enthousiast ik ben over mijn nieuwe cameratas!

Crumpler

Allereerst is Crumpler gewoon een geweldig merk met geweldige service. Ik had ooit een schoudertas die ik jaren gebruikte naar mijn werk. Echt lief was ik niet voor die tas, ik propte mijn lunch en drinken er zo in, dat de rits nog maar net dichtging. En dat dus elke dag, zo’n tien jaar lang… tot de rits kapot ging. Toen ik ermee naar de winkel ging, in de hoop dat de rits nog gemaakt kon worden, kreeg ik te horen dat ik een nieuwe tas van dezelfde waarde mocht uitzoeken! Eenmaal in die winkel, wilde ik meer, dus ik legde er wat geld bij en kocht een laptoptas.

Weer wat jaren later wilde ik die laptoptas aan mijn rolstoel kunnen bevestigen en vroeg ik Crumpler of ik de gespen los kon kopen. Nee hoor, ik kreeg ze gewoon gratis toegestuurd vanuit Duitsland!

Je snapt waarom ik fan ben van Crumpler. En naast die geweldige service, maken ze dus geweldige tassen: goede kwaliteit, mooi en heel veel vakjes (daar hou ik van).

Jackpack 5500

Ik weet niet of dit model al een ouder model is of niet, waarschijnlijk wel. Want op de website van Crumpler zelf kon ik ‘m niet vinden en bij Kamera Express kon ik ‘m met flink wat korting krijgen (van €89 voor €59). Ik vind het in ieder geval een mooi model, juist ook omdat het er niet zo heel erg uitziet als een cameratas.

De afmeting van de tas is 32 x 20 x 12,5 centimeter en ik heb ‘m in de kleur petrol/groen, hij is er ook in grijs/oranje.

Aan de buitenkant zit een vakje met een flap met klittenband, met nog wat kleinere vakjes erin. Dit is vooral geschikt voor platte voorwerpen.

Aan de binnenkant zitten twee kleinere vakjes die met een rits afgesloten worden. Daarnaast is er één groot vak wat je met zachte tussenschotten met klittenband in kan delen. Ik moet eerlijk zeggen dat ik geen verstand heb wat voor soort camera’s erin passen. Maar ik heb een systeemcamera met alleen een pancakelens en dan blijft er nog meer dan genoeg ruimte over voor extra lenzen. Aangezien ik die (nog) niet heb, gebruik ik ‘m gewoon voor mijn eigen zooi, zoals een portemonnee en telefoon. Hoef ik daar geen apart tasje voor mee te nemen.

Er zit een verstelbare schouderband aan met een zacht schouderstuk. Daarnaast zit er nog iets bij wat een ‘2 sided third leg stabilizer’ genoemd wordt, maar waar ik het nut niet zo van inzie. Het is dus een extra bandje met wat lussen welke je links of rechts aan de tas en schouderband kan vastmaken. Misschien als de tas echt goed gevuld is met zware cameraspullen, dat het dan wel nuttig is.

crumpler cameratas jackpack 5500Draaggemak

Dat ik nogal kieskeurig ben als het om kleding of tassen gaat, is vast al duidelijk geworden op dit blog. Een tas moet voor mij niet alleen praktisch zijn om lopend mee overweg te kunnen, maar ook zittend in een rolstoel. En deze cameratas van Crumpler komt goed door de test. Mij lukte het om de tas op de volgende manieren te dragen:

  • Schuin op de rug: vooral lopend prettig om zo te dragen.
  • Als schoudertas: kan zowel lopend als in de rolstoel en de tas kan gemakkelijk naar de buik of naar de rug geschoven worden.
  • Als heuptas: door de schouderband wat in te korten, blijft ie uitstekend hangen op je heupen. Nadeel is alleen dat er niemand meer naast me wil lopen. Maar in de rolstoel is dit een prettige manier van dragen, omdat je geen last hebt van een afzakkende schouderband, je alles binnen handbereik hebt en de tas niet zomaar van je schoot gegraaid kan worden.
  • Aan de rugleuning van de rolstoel: met de schouderband dubbel om de handvatten geslagen en de twee extra gespen (die weer mooi passen op de twee gespen die ik voor mijn laptoptas heb gekregen en die standaard op mijn rolstoel zitten) zit de tas stevig vast.
  • Aan de zitting van de rolstoel: met de schouderband om het zitkussen heen, hangt de tas dan net achter je benen. Mooi uit het zicht en toch dichtbij genoeg om ‘m makkelijk te kunnen pakken. Ik heb alleen nog niet kunnen testen of het voor langere duur lekker zit op die schouderband. Maar misschien past het ook onder het kussen langs als je de schouderband meer inkort.

Afhankelijk van waar ik ben en hoe lang ik met de tas moet lopen, kan ik dan afwisselen. Op de rug of rugleuning zou ik bijvoorbeeld niet zo snel doen in een druk winkelgebied of bij het reizen met het openbaar vervoer. Maar als ik met mijn gezin het bos in ben en er is verder geen hond te bekennen, dan kan het prima.
crumpler cameratas jackpack 5500 rolstoel rolstoeltas

In dit artikel is gebruik gemaakt van affiliate links. Daar merk jij verder niks van, maar mocht je op de linkjes klikken en in die webshop wat kopen, dan help je mij aan een paar centen.