misiconistoryteller amsterdamNet als wel meer vrouwen doe ik graag mijn best om goed voor de dag te komen, zowel qua uiterlijk als fitheid. EDS maakt dat iets lastiger, maar door alles op mijn eigen tempo en niveau te doen, hoop ik overbelasting te voorkomen en mijn spieren sterk te houden.
Dat goed voor de dag komen is soms een uitdaging, doordat ik steeds vaker mijn rolstoel gebruik en mijn kledingkast daar nog niet op is ingesteld. Reden genoeg om regelmatig achter de naaimachine te kruipen!

cadeautjes bidonhouder rolstoelNog nagenietend van pakjesavond en met kerst nog in het vooruitzicht is het altijd leuk om het over cadeautjes te hebben! We hebben Sinterklaas gevierd met de familie, waar ik een lekker praktisch cadeau vond in mijn surprise. Van de WMO heb ik alvast iets gekregen om naar uit te kijken. En ik geef zelf twee cadeautjes weg!

Dank u Sinterklaasje

Met de familie (mijn ouders, broers, zussen, aanhang en kids, totaal vijftien man) hadden we lootjes getrokken en surprises voor elkaar gemaakt. Ons jongste neefje gelooft nog wel in Sinterklaas, dus verzamelden we eerst alle zakken met pakjes en surprises in de berging. Om ze vervolgens op een onbewaakt moment allemaal tegelijk voor de voordeur te leggen en heel hard op de deur te bonzen. Blijft leuk, dat geheimzinnige gedoe.

Ons Sinterklaasfeest is nog vrij bescheiden vergeleken met andere gezinnen, denk ik. Surprises doen we voor een tientje en daarnaast krijgen de kinderen nog wat van hun ouders en/of opa en oma. Van ons krijgen de kinderen vaak praktische cadeaus, zoals nu een fietsslot of bidon, vaak ook kleding of sloffen. Zijn ze net zo blij mee en we vieren ook nog kerst bij mijn schoonouders, dus ze komen niets tekort.

Ik heb een bidonhouder gekregen en ben daar erg blij mee! Tijdens de ledendag van de VED had ik dit bij iemand gezien. Zij had een bidonhouder op het frame van haar rolstoel en daarin een toffe thermosbeker. In plaats van mijn onhandige geklungel met een theeglas, had zij gewoon haar handen vrij. Zo handig, dat wilde ik ook wel!

Dus nu nog zo’n toffe thermosbeker aan de kerstman vragen. 😉

smartdrive rolstoelCadeautje van de WMO nog even in de wacht…

Kreeg ik drie jaar geleden precies met sinterklaas mijn nieuwe rolstoel en driewielligfiets van de WMO, gisteren kwamen ze weer langs. Een tijdje geleden had ik een aanvraag gedaan, omdat het rollen steeds zwaarder wordt. Ik hoopte op een Smartdrive, deze was mij erg goed bevallen met het testen.

En zodra ik vertelde dat naar mijn idee een Smartdrive goed zou passen bij wat ik nodig heb, werd dit zowel door de man van Medipoint als de WMO-consulent beaamt. Nu is het dus even wachten op het papierwerk en wanneer er één beschikbaar is en dan loopt het hier weer op rolletjes.

shopper rolstoeltasRolstoelshoppers weggeefactie winnaars!

Vorige week had ik een artikel geplaatst over twee simpele shoppers die ik had gemaakt voor de rolstoel. Die zou ik weggeven aan degene met het beste idee om de tas nog verder te verbeteren.

De volgende tips kwamen binnen:

  • Een vakje (met rits) aan de binnenkant voor portemonnee, telefoon of medicatie
  • De tas waterdicht maken en naden dubbel stikken
  • Lusje om de onderkant vast te maken en zo het schommelen van een zware tas tegen te gaan
  • Een bodem erin stikken, zodat er meer in kan
  • Lusjes aan de bovenkant om het makkelijker te maken de tas eraf te halen
  • Een zakje eraan, zodat je de opgevouwen tas hierin op kunt bergen

Die van het vakje aan de binnenkant kwam meerdere keren binnen. Op zich is dat ook heel handig en heb ik dat wel in mijn eerdere rolstoeltas verwerkt. Maar deze tas wilde ik zo simpel mogelijk houden, om ‘m ook zo klein mogelijk op te vouwen.

Al deze tips zal ik zeker in mijn achterhoofd houden als ik weer eens aan het fröbelen ga aan een nieuwe tas. Maar de beste tips kwamen van:

Linda (zwarte tas) en Jessica (zebratas)

Zij kwamen met de tips over de lusjes. Deze vond ik zo goed bedacht, eenvoudig, maar toch effectief. Deze tips waren heel specifiek gericht op rolstoelgebruikers, om het gebruik nog prettiger te maken. Zonder dat het de tas minder compact maakt als deze opgevouwen is. Sterker nog: ik denk dat je de lusjes ook kunt gebruiken om om de opgevouwen tas te doen, zodat deze klein en compact blijft. Multifunctionele lusjes dus!

Linda en Jessica: jullie krijgen vandaag via mail of privébericht op Facebook een bericht van mij. Dan komen de tassen zo snel mogelijk naar jullie toe!

Heb jij nog leuke cadeautjes gehad? Of wat hoop je nog te krijgen deze decembermaand?

shopper rolstoeltasIn plaats van een plastic tas gebruikte ik altijd graag een linnen tas om even een boodschapje mee te doen. Gewoon opgevouwen in mijn handtas mee en dan pas als ik wat gekocht had, hoefde ik ‘m tevoorschijn te halen. Je hebt ze natuurlijk ook van nog dunner materiaal dan een linnen tas, dan kun je ze echt heel klein opvouwen. Maar ik hou meer van het gevoel van een stoffen tas.

Met de rolstoel is een linnen tas een stuk minder praktisch. Je kunt ‘m wel met de hengsels aan je rugleuning hangen, maar dan hangt hij erg laag. Ik wilde dus iets soortgelijks maken voor mijn rolstoel, gewoon een lekker simpele en makkelijke shopper. Even iets anders dan de rolstoeltas met vakjes en ritsen die ik eerder maakte.

Simpel en snel gemaakt!

  1. Vooraf had ik het wel een beetje opgemeten: de omtrek van mijn rugleuning is 94 centimeter, daar nog wat bij voor de naden en dan gedeeld door twee werd dus een breedte van 50 centimeter voor de tas. De lengte werd 150 centimeter, vooral omdat dat zo makkelijk is. Je kunt dan de breedte van de stof gebruiken (bij niet rekbare stof dan, bij bijvoorbeeld tricot knip je die 150 centimeter wel uit de lengte van de stof).
  2. De randen (alleen de lange kanten) heb ik afgewerkt met de lockmachine.
  3. De korte kanten van de zwarte tas heb ik zo gelaten, omdat dit de zelfkant van de stof is. Bij de korte kanten van de zebratas heb ik de korte kanten wel afgewerkt, omdat deze van tricot is en ik deze dus anders uit de stof heb geknipt.
  4. Met de goede kant naar binnen heb ik de lap gevouwen. Daarbij heb ik ook een flap van ongeveer 15 centimeter naar binnen gevouwen. Het stuk wat uitsteekt heb ik nog iets langer gelaten. De zijkanten vast gespeld en genaaid.
  5. Tot slot de zijkanten van de flap afwerken en hierbij beginnen bij het dubbele stuk, zodat het daar iets steviger wordt.
  6. Binnenstebuiten draaien en klaar!

In het filmpje wordt met foto’s net iets duidelijker hoe ik de shopper gemaakt heb. Daarnaast laat ik zien hoe je de tas kunt gebruiken.

Voor- en nadelen bij stofkeuze shopper

Deze twee tassen waren om het even uit te proberen en te zien welke stof het beste zou werken.

Het voordeel van de dunne zwarte stof is dat deze heel klein op te vouwen is. Nadeel is dat hij wat lastiger om de rugleuning gaat. Spullen in en uit de tas halen gaat ook iets lastiger daardoor. Aan de andere kant heeft dat dan als voordeel dat je niet zo gemakkelijk gerold zult worden.

De zebrastof is een katoenen tricot. Deze is wat dikker dan de dunne zwarte stof en kan dus niet zo klein opgevouwen worden. Maar doordat er rek in zit, gaat hij gemakkelijk over de rugleuning en kom je gemakkelijk in de tas. Dat werkt wel zo prettig als je winkel in en winkel uit gaat en regelmatig in die tas moet zijn.

Hoe de tassen zich gedragen bij het langer gebruiken en met zwaardere spullen erin, heb ik nog geen zicht op. Ik kan me voorstellen dat de zebratas op een gegeven moment wat meer uitrekt met veel spullen erin. Als hij daardoor van de rugleuning zou glijden, zou dat niet handig zijn.

Bij de zwarte tas zou het kunnen dat de naden kapot gaan als je met teveel kracht de tas op de rugleuning probeert te krijgen. Ook daar heb ik nog geen zicht op.

Weggeefactie

Zoals ik al zei, waren deze tassen een uitprobeersel. En om een nog betere versie te kunnen maken, gebruik ik graag de input van mijn lezers.

Huh? Ga ik nou toch een weggeefactie doen? Daar zou ik toch niet meer aan beginnen? Tja, dat is waar… Maar uitzonderingen bevestigen de regel. En ik heb dozen vol uitprobeersels waar ik niks mee doe, dus misschien komen deze zo alsnog goed terecht.

Wat wordt er weggegeven?

De zebratas en de zwarte tas. De proefversies dus, zoals deze in het filmpje en op de foto te zien zijn. Wat misschien niet zo heel duidelijk te zien is, is dat ik donkerblauw garen gebruikt heb, in plaats van zwart. Voor deze proefversie was ik te lui om het garen te verwisselen. Maar eerlijk gezegd valt dat helemaal niet zo op.

Het is aan te raden om even te checken of je rugleuning ongeveer even breed is als die van mij. De zebratas kan nog wel wat rekken en zal ook wel om een iets bredere rugleuning passen. De zwarte tas zou daarentegen misschien net iets beter passen om een smallere rugleuning, omdat deze al behoorlijk strak zit.

Wat moet je ervoor doen?

Geef hieronder (of op Facebook of Twitter) aan:

  • wat volgens jou een goed idee zou zijn om de tas nog leuker/praktischer/mooier te maken;
  • welke tas je graag zou willen hebben.

 

Op 6 december laat ik via dit blog, Facebook en Twitter weten wie de tassen toegestuurd krijgen. Die beslissing is geheel subjectief 😉 door te kiezen voor wat mij het beste idee lijkt. Uiteraard hoor ik dan graag terug hoe de shopper bevalt!

 

bosu bal oefeningenDus… die BOSU bal, is dat nog een ding tegenwoordig? Als ik zo eens bekijk op welke zoekwoorden mijn blog gevonden wordt, blijkbaar wel. Maar om heel eerlijk te zijn, is die van mij vooral goed in stof vangen.

En die oefeningen die ik eerder hier beschreef dan? Hmmm, tja, zo heel af en toe komt hij wel onder het stof vandaan en kijk ik eens hoe mijn balans ervoor staat. Maar voor nu wilde ik eens vanachter mijn laptop zien waar die BOSU bal allemaal wel of niet goed voor is. Want los van alle verkooppraatjes, zijn er toch ook minder positieve geluiden over die halve bal.

Elke oefening wordt effectiever wanneer deze op een BOSU bal uitgevoerd wordt

Fabel. Alhoewel dit vast wel is waarom er zo ontzettend veel filmpjes op Youtube te vinden zijn en hij veelvuldig gebruikt wordt in sportscholen. Het is misschien wel lastiger of zwaarder, maar dat betekent niet automatisch dat je er meer mee traint dan zonder. Het kan juist ook beperkend zijn.

Goed voor de buikspieren

Feit, alhoewel je niet megagrote verschillen hoeft te verwachten. Maar er is wel meer activiteit van de buikspieren waar te nemen op een onstabiele ondergrond, zoals die van een BOSU bal, ten opzichte van een stabiele ondergrond. Dus geschikt bevonden voor de crunches (en hierbij ook een stuk comfortabeler dan op een harde vloer).

Het maakt je sterker

Fabel. Als je echt meer spierkracht wil, heeft het niet veel zin om al die oefeningen met de BOSU bal te doen. Gewoon op een stabiele ondergrond squats en lunges doen, werkt veel beter. Op die manier kun je meer gewicht toevoegen dan wanneer je op een halve bal staat.

Ik spreek overigens niet uit ervaring, maar dit is wat echte fitnessmensen zeggen.

Het maakt je enkels stabieler

Feit. Dit is ook waarom fysiotherapeuten en revalidatiecentra ermee werken. Maar bedenk wel dat de mensen die hier komen al niet zulke geweldig stabiele enkels hebben. Bij mensen die van zichzelf al stabiele enkels hebben, haalt het niet zoveel uit.

Goed voor de knieën

Fabel. Voor knieën schijnt het zelfs eerder voor blessures te zorgen. Ergens kan ik me daar wel iets bij voorstellen. Mijn enkels zijn inmiddels wel wat gewiebel gewend, maar mijn knieën gaan toch echt niet zo gemakkelijk alle kanten op.

Met is leuker dan zonder

Deze mag je zelf beslissen. Maar kijk nou alleen al naar deze oefening, het is toch veel leuker om een dood insect na te doen op een halve bal, dan op de grond?

Je kan er dood aan gaan

Geen idee of dit nou echt een feit of fabel is. Maar er wordt wel voor gewaarschuwd: ‘Be prepared to fall. Even with precautions, this advanced activity may result in injuries or death.’

Goed voor de portemonnee

Hierbij ligt het eraan vanuit welk oogpunt. De fabrikanten kunnen er leuk aan verdienen. Elke sportschool heeft er wel een voorraad van en ook fysiotherapeuten en revelidatiecentra hebben ze. Maar als je er één wil aanschaffen, is dat minder fijn voor de portemonnee. Ze zijn niet zo goedkoop als een hele fitnessbal en dan heb je maar een halve!

Voor mijn portemonnee is het trouwens wel fijn als je via deze link iets koopt, bijvoorbeeld zo’n BOSU bal of een andere balanstrainer. Dan krijg ik er namelijk ook een ietsjepietsje  van. 😉

Je traint je balans en proprioceptie

Feit, alleen wel in de beperkte situatie waar je dus op een BOSU bal staat. Je enkel wiebelt, je raakt uit balans en je oefent om dit bij te sturen. Maar dit is wat anders dan wanneer je over een grasveld met hobbels loopt en tegelijkertijd andere mensen probeert te ontwijken. Of wanneer je je weg probeert te vinden tussen kruipende baby’s (ja, dat is toch echt wel eens spannend als ik op stagebezoek ga bij een kinderdagverblijf…).

Conclusie: BOSU bal is meer geschikt voor kneusjes dan voor sportmensen

Dat is tenminste wat ik opmaak uit de artikelen hierover. Fitnessmensen zijn er niet zo’n fan van en de onderzoeksresultaten zijn ook niet echt denderend bij fitte mensen. Maar de mensen die juist bij een fysiotherapeut of revalidatiecentrum komen omdat ze niet zo fit zijn op het vlak van balans en stabiliteit, kunnen er wel baat bij hebben. En dat is ook waar de BOSU bal in eerste instantie voor bedoeld was.

Mijn BOSU bal blijft dus voorlopig wel, al wordt deze niet zo heel vaak gebruikt. Zo af en toe voor de afwisseling vind ik het toch wel leuker om te oefenen met zo’n halve bal dan zonder. En het geeft net iets meer comfort, ook niet onbelangrijk.

 

where the magic happens

Na die boekpresentatie, lotgenotendag en dat fusion buikdansfestival van afgelopen weekend, begon het weer aardig te borrelen in mijn hoofd. Ik kreeg weer helemaal zin om mijn schouders ergens onder te zetten, ergens voor te gaan.

Een boek?

Haha, nee hoor. Zelf een boek schrijven, die ambitie ontbreekt hier totaal. Of in ieder geval een roman, dat is niks voor mij. Ik kan me wel voorstellen dat ik misschien ooit een bijdrage zal leveren aan een boek. Maar dan zal dat eerder een lesboek zijn of iets van een hulpboek.

Ik heb al eens eerder een bijdrage geleverd aan een boek met ervaringsverhalen van mensen met EDS. Die is volgens mij niet meer te verkrijgen en het laatste nieuws daarover klonk als een soap waar ik me verder maar niet in wil mengen. Wat dat betreft zal ik misschien ook niet zo snel meer in een samenwerking stappen waarbij ik de mensen erachter niet ken.

Maar er komt binnenkort wel weer een boek uit waar ik een heel klein beetje in sta. Al is het dan alleen maar op de foto’s. Joop Oonk (mijn dansjuf bij Misiconi) heeft namelijk een handleiding geschreven voor inclusiedans: Unload to upload.

En dat brengt me dan weer bij het volgende:

Weer buikdansen?

Na dat weekend vol fusion buikdans krijg ik weer ontzettend veel zin om zelf ook weer te buikdansen. Al die verschillende stijlen, de prachtige kostuums… Dat wil ik ook!

Het puzzelen bij het zelf bedenken van een choreografie, het kiezen van de muziek, zelf een kostuum samenstellen… Zo leuk om te doen!

En bij mij gaat dat uiteraard in een compleet onlogische volgorde, de ideeën voor een kostuum komen als eerst. Bij de Shimmy Shake heb ik een supertof shirt gekocht bij Mar Gonzalez, welke je op heel veel verschillende manieren kan dragen. Maar de outfit die ik bij de fotoshoot met Darkashter droeg, vind ik ook heel geschikt om in te dansen. En ik heb nog steeds een oogje op een hele mooie jurk van Rosie’s Art, met een mooie open rug.

Natuurlijk heb ik daarnaast al een beetje een idee hoe ik die dans wil vormgeven. Behalve het buikdansen, wil ik wat ik geleerd heb bij Misiconi terug laten komen.

Het enige waar ik nog echt geen idee van heb, is welke muziek ik ervoor wil gebruiken. Dus tips zijn welkom!

Uit mijn comfortzone

Alhoewel ik er ontzettend veel zin in heb om weer te gaan buikdansen, is er toch een drempel. Het voelt een beetje net zo als iets presenteren aan collega-docenten. Geef me gerust een eigenwijze mbo-klas om les aan te geven, daar heb ik totaal geen moeite mee. Ik weet dat ik verstand heb van mijn vak en het lukt me bijna altijd wel om ze actief te krijgen. Maar aan je collega’s iets te moeten uitleggen, dat is toch wel een stuk spannender. Misschien is het wel oud nieuws wat je aan ze vertelt en boeit het ze totaal niet. Dat maakt me dan toch een tikkeltje onzeker.

Dansen met Misiconi gaat me inmiddels ook aardig af. Niet dat ik mezelf een geweldige danser vind, maar ik heb er plezier in en voel me niet onzeker bij optredens. Maar om dan weer te gaan dansen in een stijl die ik in mijn rolstoel niet zo eigen meer ben, dat is toch weer spannend. Misschien komt het wel helemaal niet zo goed uit de verf als ik in mijn hoofd heb.

Maar ik ga het gewoon doen. Uit mijn comfortzone en iets nieuws proberen. En al is het niet zo gigantisch zwaar als al die andere rotsblokken die ik al die berg op heb gerold, het voelt wel als van voren af aan beginnen. Maar ik heb er zin in!

 

De zwaluwen-herfstjurk heb ik eerlijk gezegd nog niet één keer gedragen. Deze blijkt toch niet heel erg comfortabel te zijn. Dus een goede reden om nog eens achter de naaimachine te kruipen en nog een herfstjurk te maken. Eentje waar ik wel graag mee over straat ga.

Het patroon & de stof

stof knippen doorlopende print herfstjurkVan een vriendin kreeg ik voor mijn verjaardag de Knipmode (september 2017). Ik wist meteen al welk patroon ik daaruit wilde maken: een tricot A-lijn jurk met lange mouwen en een gekruist voorpand. Maar het duurde even voordat ik een geschikte stof tegenkwam.

De stof heb ik weer van de markt vandaan en weer twee coupons. Twee lappen tricot met wat felgekleurde bloemen en strepen langs de rand. Net als bij de zomerjurk had ik bedacht dat ik de print wel kon laten doorlopen. Alleen wilde ik niet dat de jurk te druk zou worden, dus heb ik de stof zo uitgeknipt dat alleen bij de mouwen en aan de onderkant de bloemen zichtbaar zouden zijn.

herfstjurk bloemenrand gekruist voorpand knipmode

Het patroon was vrij eenvoudig om mee te werken. Alleen het voorpand waar er twee delen gekruist zijn en daarachter ook nog een laagje stof zit, was even opletten. Maar als je de beschrijving aanhoudt, is het prima te doen.

Vergeleken met de rest van de jurk zit het bij de schouders wat wijd. De plooien die daar zitten, hadden van mij weggelaten mogen worden. Achteraf bedacht ik pas dat ik best coupenaadjes van die plooien had kunnen maken. Dan had ik niet eens wat aan het patroon hoeven aanpassen en zou het toch een stuk minder los zitten. Maar verder vind ik het gekruiste voorpand erg leuk geworden. De overlap zit niet te laag, dus zo is de jurk prima geschikt om naar mijn werk te dragen.

herfstjurk bloemenrand knipmode

Mooi met of zonder wielen

A-lijn tricotjurkjes zijn sowieso al mijn favoriet. En het liefst dan wel met een leuke (camouflerende) print. Deze herfstjurk heeft toch iets minder print dan ik gewend ben. En aangezien ik geen maatje 36 heb, zijn mijn vetrollen ook wel iets meer zichtbaar. Nu zal ik daar niet echt wakker van liggen, ze zijn er nu eenmaal. Maar zo staand staat de jurk toch wel iets mooier dan zittend.

Verder ben ik er gewoon wel tevreden mee. Het is een comfortabele jurk, warm genoeg voor de herfst.

Ik denk ook wel dat ik deze jurk nog eens ga maken, maar dan van een andere stof en bij de schouders wat beter aansluitend.

Wat vind jij van deze herfstjurk? In welke stof zou jij ‘m dragen?

Die winterjas probeer ik altijd zo lang mogelijk uit te stellen. Liever koud dan met zo’n donkere, niet flatterende jas over straat. Dan maar een extra trui en sjaal eronder. Maar op een gegeven moment wordt het toch echt wel tijd om ‘m weer uit de kast te halen.

Nu heb ik (op één miskoop na) al ruim tien jaar dezelfde winterjas. En die is toch echt wel aan vervanging toe. De voering is na al het wassen niet zo goed gevuld meer en de rits gaat vanzelf open. Dus behalve dat het weer tijd is om met een winterjas naar buiten te gaan, moet ik nodig eens een nieuwe aanschaffen.

De knuffelige winterjas

Die felgekleurde pluchen jassen, ik vind ze zo leuk! Nu ben ik helemaal niet zo’n knuffelig type, maar met zo’n jas aan zou ik maar wat graag met mezelf knuffelen.

Ik probeer de aantrekkingskracht van de knuffelige faux fur jassen maar uit de weg te gaan, want eigenlijk zijn ze helemaal niet zo handig in mijn geval. Op de scooter waait de wind er zo doorheen. En met de rolstoel komen de wijde mouwen al snel tegen de blubberige wielen.

Maar toch is de verleiding erg groot, zeker als ze een beetje leuk geprijsd zijn.

Bij Monki kwam ik een okergele tegen met rits (€80), lekker wijd en met mouwen die lang genoeg waren.

Forever 21 heeft een mooie knalrode (€47), maar dan dus maar met één drukknoop als sluiting.

De lange, lichtblauwe jas zag ik op de website van Wehkamp (€99). Hij ziet er heerlijk warm uit zo lang. Maar toen ik bij de recensies las over het ‘hoge Pino-gehalte’, had ik ineens niet meer zo’n behoefte om ‘m in het winkelmandje te leggen.

De retro winterjas

Als het zou kunnen, zou ik het hele jaar door mijn knalrode trenchcoat dragen, maar die begint nu toch al wat te fris te worden. Maar er zijn genoeg opties voor een warmere variant.

Zoals de Collectif jas met capuchon in donkerblauw fluweel (€ 194,95 bij Succubus). Of de grijs gebloemde Vixen trenchcoat (Topvintage, €108,95). Die staan zeker superleuk bij al mijn jurkjes.

Maar ook die lange oversized wollen jassen (Zalando, €49,95) vind ik altijd zo leuk staan bij anderen. Ik heb er ooit één gehad, die droeg ik dan over een tuinbroek of een andere gekke combinatie (ik was een jaar of zestien, dan mag dat). Maar ik ben bang dat het er nu alleen maar een beetje tuttig uitziet als ik er nu mee zou lopen.

parka winterjas

De praktische parka

Aangezien ik me graag op mijn scooter verplaats, kan ik wel een leuke, fleurige winterjas aantrekken, maar dan moet hij wel goed wind- en waterdicht zijn. En dan kom je toch snel uit op de felgekleurde ski-jacks en grauwe parka’s. Een winterjas die echt alles heeft wat ik zou willen, ben ik nog niet tegengekomen. Maar deze zijn in ieder geval erg praktisch:

De Khujo parka (Zalando, €149,95) ziet er echt heerlijk warm uit en is ook nog een beetje getailleerd. Ik zag ‘m ook bij About you en dan in nog wat verschillende kleuren (sommigen wel wat duurder). Blijft wel een beetje grauw, maar die versie met blaadjes vind ik best leuk.

Als ik dan toch voor een beetje grauwe kleur moet gaan, dan het liefst iets blauws. Ik vond er één van Naketano (About You, €159,00), maar of die kraag nu echt lekker zit zo hoog… Dan zou ik ‘m toch wel eerst even willen passen.

Wat is voor jou de ideale winterjas?

Ik ben er nog niet helemaal over uit… Misschien dat ik toch voor een praktische parka ga. En als ik er vervolgens weer tien jaar mee doe, heb ik dat geld er ook wel weer uit.

In dit artikel is gebruik gemaakt van affiliate links. Daar merk jij verder niks van, maar mocht je op de linkjes klikken en in die webshop wat kopen, dan help je mij aan een paar centen.

fusion buikdans bellydance rolstoel rolstoeldans dansrolstoel

Weet je nog dat ik het over een self-care challenge had en een aantal afspraken had staan om mezelf eens wat extra aandacht te geven? Eén van die dingen was een privéles fusion buikdans, mèt rolstoel. Afgelopen week was het dan zover en heb ik een uurtje gedanst bij Maya Acid Bellydance (check ook zeker die link even als je geen idee hebt wat er anders is aan fusion buikdans vergeleken met oriëntaals).

Heimwee naar fusion buikdans

Toen ik bedacht had dat ik wel een artikel wilde wijden aan die ene buikdansles, wilde ik ook eens terugkijken naar het buikdansen. Want ook al voelt het nog steeds als thuiskomen als ik kom kijken bij een hafla of show, buikdansen doe ik zelf al een poosje niet meer.

De laatste keer dat ik meedeed met een optreden, was geloof ik in 2015. Qua lessen kwam ik op het laatst al niet meer elke week en had ik de keuze gemaakt om naar de beginnersgroep te gaan. Daar was de les iets korter en het tempo iets lager en ik hoopte dat ik het dansen op mijn benen zo wat langer vol zou kunnen blijven houden.

Maar begin 2017 heb ik de knoop doorgehakt en stopte ik met de fusion buikdanslessen. Zo lang op mijn benen moeten staan, ging gewoon niet meer zo lekker. Nu inmiddels dus alweer tien maanden geleden.

Het blijft wel een dubbel gevoel als ik naar oude filmpjes kijk, zoals het filmpje hieronder. Of bij optredens van mijn oude groep of andere buikdansers. Het blijft toch kriebelen om ook dat podium op te gaan en samen te dansen. En al voelt inclusiedans bij Misiconi echt niet als tweede keus, fusion buikdans is gewoon heel anders en brengt een andere sfeer met zich mee. En die mis ik wel.

Fusion buikdansles mèt rolstoel

Vooraf had ik Renate (Maya Acid) een mailtje gestuurd wat ik graag zou willen oefenen en uitproberen. Hoe vertaal je de heupbewegingen naar de rolstoel? En hoe verplaats je je in de ruimte? Als ik op Youtube filmpjes opzoek van buikdansen in een rolstoel, blijft het vaak bij stilzittend dansen. Kan ook leuk zijn, maar dan kun je net zo goed op een gewone stoel zitten.

Het was even uitproberen wat wel of niet werkte. Cirkels en achtjes rollend door de zaal, met armen erbij of het twisten van het bovenlijf. En daarnaast het onthouden van wat eerst komt en wat daarna. Het was ontzettend leuk en inspirerend om zo te puzzelen.

In het korte filmpje hieronder heb ik een paar stukjes van de les geknipt en geplakt. Je ziet me denken, het ziet er ook makkelijker uit dan het is hoor! Bij het laatste stukje waar ik aan het draaien ben, spot ik elke keer na een rondje een kwart rondje verder. En spotten is al lastiger op wielen dan wanneer je stappen kunt zetten bij het draaien. Vandaar die smile dat het me uiteindelijk lukte.

Ik heb het ontzettend naar mijn zin gehad, weer nieuwe dingen geleerd en inspiratie opgedaan. Mocht ik ooit weer heimwee hebben of behoefte aan inspiratie, kom ik zeker weer terug.

Ook enthousiast over of nieuwsgierig naar fusion buikdans?

Zondag 29 oktober is er om 14.00 en 15.00 uur een pop-up spectacle bij het WTC in Rotterdam.

En in het weekend van 11 en 12 november is het Shimmy Shake Festival in Rotterdam!

jurk Vogue V1498 zelfgemaakt rolstoelmode

O jee, er komt niet zo heel veel terecht van mijn voornemen om voor elk seizoen een nieuwe jurk te maken. Ik begon goed met een lentejurk en zomerjurk. Maar toen kwamen er ineens nog twee zomerjurken bij en nu zitten we dik in de herfst en wat maak ik? Een mouwloze zwaluwenjurk. Lekker fris voor in de herfst!

Maar: de jurk is gevoerd. Dat is toch best herfstig. En met een legging en vest erbij is het heus wel warm genoeg. En als iedereen in de herfst alleen maar herfstkleuren zou dragen, zou het een saaie boel worden.

Dus bij deze, ik doe gewoon waar ik zin in heb en heb dus een mouwloze herfstjurk gemaakt in een lichtroze stof met paarse zwaluwen. Dat was het plan in ieder geval…

Het patroon & de stof

Vogue naaipatronen zijn echt pareltjes, ze zitten zo mooi in elkaar. Wel vrij prijzig ook. Dus zodra er ergens een aanbieding was, kocht ik er één. V1498 heeft een recht model met een split aan de voorkant en gekruiste schouderbandjes voor.

De lichtroze katoenen stretchstof kwam ik tegen op de markt. Echt bij zo’n kraampje waar ik meestal voorbij loop, omdat het er allemaal nogal plastic uitziet. En ik heb zelfs nog een beetje afgedongen, omdat er een vlekje op de stof zat. Voor een tientje kreeg ik twee meter mee, ruim voldoende voor deze jurk.

Bij het kopen van de rits bij een ander marktkraampje kreeg ik een tien centimeter kortere rits dan waar ik om vroeg. Uiteraard kwam ik daar met mijn geweldige inschattingsvermogen pas thuis achter toen ik het na ging meten. Daar heb ik de jurk een beetje op aangepast, deze is op de rug net iets lager (ja, tien centimeter dus) dan het voorbeeld.

Ik besloot om nu eens strak de instructies bij het patroon aan te houden. Normaal maak ik mezelf er makkelijk van af, onder andere door de voering over te slaan. En ik heb weer flink wat bijgeleerd daardoor. Er werden allerlei soorten steken genoemd waarvan ik geen idee had hoe ik dat moest doen. Dus ook maar weer eens Youtube erbij gehaald.

Halverwege zag het er prachtig uit, maar zo tegen het einde zag het er toch minder sjiek uit. Hij was een beetje te groot uitgevallen… En normaal los ik dat dus op door gewoon de zijnaden af te spelden en een nieuwe zijnaad te stikken. Maar met die voering die er al in zat, ging dat niet zoals ik wilde. De onderkant vond ik ook te lang naar mijn zin en dat kreeg ik ook niet zo netjes ingekort als ik had gewild.

En ja, ik weet dat je dan eigenlijk eerst een jurk van een proefstofje moet maken en dan het patroon daarop aan moet passen. Maar weet je hoeveel werk dat kost?! Daar ben ik gewoon veel te lui voor.

Dus uiteindelijk heb ik het toch maar weer op mijn eigen manier opgelost. En op zich ziet de jurk er best aardig uit, maar ik vind dat hij beter had kunnen aansluiten. Ik kan ‘m zelfs aan- en uittrekken zonder de rits los te ritsen. Al die moeite voor die rits ook voor niets geweest.

jurk Vogue V1498 vest King Louie rolstoelmode

Mooi met of zonder wielen?

Ik moet heel eerlijk zeggen dat ik het model van de jurk een beetje vond tegenvallen, zowel zittend als staand. Alhoewel ik ‘m op de foto’s toch best wel weer leuk vind, maar dan vooral staand.

Bij de borst had ik expres al de twee delen meer laten overlappen dan volgens het patroon moest, in de hoop niet al teveel inkijk te hebben. Dat is dus niet helemaal gelukt. En geloof me, ik heb alleen de meest degelijke foto’s hier geplaatst. Volgens mij is deze jurk vooral mooi voor vrouwen die een wat kleinere cupmaat hebben en de jurk ook zonder bh zouden kunnen dragen. Dan heb je ook niet het probleem van een afzakkende (nog steeds zichtbare) strapless bh. Of je moet gewoon heel graag te koop willen lopen met wat er onder je jurk zit, dat kan natuurlijk ook.

Dat laatste hoeft van mij niet zo, dus ik kocht er een vestje bij. Het vestje is van King Louie en is bijna dezelfde kleur paars/bordeauxrood als de zwaluwen op de jurk. Met vestje ziet het er dan ineens weer heel degelijk uit.

En die split… Het is dat ik een legging onder de jurk aan heb, maar eigenlijk kan het gewoon niet. Elke keer als ik anders ga zitten, moet ik weer mijn jurk fatsoeneren. Wat dat betreft is het wel een echte herfstjurk, want zo kun je er in de zomer toch niet met blote benen bij zitten?

Dus een no go om deze zwaluwenjurk te dragen in mijn rolstoel. Ik zou me er alleen maar heel ongemakkelijk bij voelen de hele tijd.
jurk fever rolstoelmode

Een nieuwe jurk gekocht als troost

Ja, ik weet het. Een ergere cliché dan dit is er waarschijnlijk niet. Maar terwijl ik op zoek was naar dat matchende vestje voor bij mijn zwaluwenjurk, vond ik een jurk in mijn favoriete kleur. En met (bijna) lange mouwen en van warme, gebreide stof van Fever London. Helemaal goed voor de herfst! Als je een beetje inzoomt op de foto, zie je het mooie patroon in het breisel. Voelt ook heel prettig aan, kan ik je vertellen. En mijn man en dochter zijn het daar ook mee eens, haha!

Ik geloof dat de verkoopster er niet zo van overtuigd was dat ik zo’n strakke jurk moest dragen. Dan kwam ze weer met een lang, wijd vest aanzetten, dan weer een lang colbertje. Hartstikke lief hoor. Maar na die zwaluwenjurk die er wat stijfjes uitziet, was ik juist wel blij met een mooi aansluitende jurk (zonder inkijk). En ach, die dikke kont zie je toch niet als ik in mijn rolstoel zit.

De linkjes naar de webshops in dit artikel zijn affiliate links. Dat wil zeggen dat als je daarop klikt en besluit iets te kopen in die webshop, ik daar een klein percentage van krijg. Zonder dat het jou iets extra kost uiteraard!

Overigens heb ik het ergens anders gekocht en wacht nog steeds op een uitnodiging tot samenwerking met mijn favoriete shops. 😉 Maar misschien wachten zij nog wel op het moment dat ik fatsoenlijke foto’s kan maken en wat make-up op mijn gezicht smeer.

Begin september had ik het al een beetje aangekondigd: ik ging een flink stuk buiten mijn comfortzone (poseren is zooooo niet mijn ding!) en maakte een afspraak voor een fotoshoot bij Darkashter. Via wat gemeenschappelijke Facebookvrienden zag ik dat Lilith Vanderstorme een Kickstarter-project was begonnen voor haar gloednieuwe studio. Haar stijl sprak me sowieso wel aan, ik hou wel van een beetje fantasy en steampunk. En ik had nog wat vakantiegeld over, dus waarom niet?

Waarom een fotoshoot?

Die vraag kreeg ik een paar keer en tja, echt een aanleiding had ik niet zo. Het was meer een beetje impulsief, het leek me wel leuk om een keer gedaan te hebben.

Maar als ik erover nadenk, waren er onbewust toch wel meer redenen om een fotoshoot te doen. Want ik wist al heel snel dat ik mèt rolstoel op de foto wilde. Daar heb ik er gewoon niet zoveel van en hij hoort er nu toch wel echt bij.

Misschien herkennen de mensen die weleens naar festivals gaan het wel: dat je achteraf de vele foto’s doorscrollt om te zien of jij er ook op staat. Zeker als je een beetje je best hebt gedaan op je outfit, is het leuk om te zien dat anderen dat ook is opgevallen. Maar ik weet niet wat het is, maar sinds ik die rolstoel erbij heb, kan ik mezelf bijna nergens terugvinden tussen die foto’s. Zelfs niet bij de fotografen die vooraf netjes hebben gevraagd of ze mij mochten fotograferen.

Je gaat dan bijna twijfelen aan jezelf. Doe ik het zo slecht op foto’s? Zie ik er te triest uit in mijn rolstoel om tussen de andere festivalfoto’s te mogen? Dat valt toch wel mee?

Gelukkig kom ik af en toe nog wel een leuke tegen, zoals deze van Ron van Rutten:

Maar goed, mijn punt is eigenlijk dat ik er best mag zijn, ook met rolstoel. Ja, mijn lijf is best stom dat het niet doet wat ik wil. En mijn ogen staan altijd op standje moe. En ik had graag wat slanker willen zijn. Het is wat het is en eigenlijk ben ik er gewoon best tevreden mee.

Mijn outfit, zelfgemaakt uiteraard

De afspraak was sneller gemaakt dan dat ik een idee had wat ik aan wilde trekken. Steampunk vind ik wel leuk, maar ik wilde toch iets meer een post-apocalyptische sfeer, maar dan wel een light-versie. Ook letterlijk, gewoon lekker licht qua kleur.

Dus ik ging wat googlen, maakte wat moodboards en kwam toch steeds weer op iets met een sjaal of col uit. Uiteindelijk maakte ik een jurkje (met het patroon van de sweatjurk die ik eerder maakte, maar dan zonder mouwen) en een losse col. De stof had ik nog liggen van een jurkje wat ik eerder maakte voor een dansoptreden, alleen had ik ‘m nu niet gevoerd.

Voor de fotoshoot had ik van alles meegenomen, ook qua sieraden. Die heb ik vooral nog overgehouden van tribal fusion buikdans en ik vind het wel leuk dat je de tribal er toch ook weer een beetje in terugziet. Wat ik op mijn hoofd heb, is eigenlijk om op de heupen te dragen. Lilith kwam ermee om het op mijn hoofd te dragen en ik vind het er wel tof uitzien. Voor de make-up gaan trouwens ook alle credits naar Lilith toe.

En dan nu eindelijk: de foto’s!

Ik hou mijn mond verder wel. Kijk maar gewoon eens naar die geweldige foto’s. Ben er echt superblij mee.

En wat vind jij van de foto’s? Welke is jouw favoriet?

rolstoeldrager rolstoel scooter

Alles gewoon lekker zelf doen, ik hou er wel van. Maar het dan ook goed voor elkaar hebben voor jezelf, is toch weer een ander verhaal.

Afgelopen week las ik toevallig vlak achter elkaar een stuk uit het boek Understanding hEDS and HSD over self-management en een artikel uit het VED magazine over self-care. En ik dacht: daar kan ik wel wat mee. Of, sterker nog: daar móet ik wat mee.

Wat is self-care dan eigenlijk?

Sommige Engelse termen zijn lastig naar één Nederlands woord te vertalen. Self-care is niet hetzelfde als zelfzorg. Bij zelfzorg gaat het erom dat je jezelf kunt wassen, aankleden, kunt eten en dat soort dingen. Self-care gaat meer om je welzijn, zoals ik het begrepen heb.

Ik zou het eerder vertalen naar zorgzaam of lief zijn voor jezelf. Niet altijd maar anderen op de eerste plaats zetten, maar ook eens jezelf wat aandacht schenken. Aandacht voor je binnenkant en de buitenkant, op alle vlakken eigenlijk.

Heb jij enig idee of jij goed voor jezelf zorgt? Het Headington Institute heeft een test waarmee je kunt zien hoe hoog je scoort als het gaat om self-care. Wel in het Engels en je moet ook nog zelf de punten optellen. Pffff….

Self-care challenge

Nu stond er dus in dat VED-magazine al één, maar voor wie geen lid is, heeft Pluseenbeetje ook een hele leuke self-care challenge!

Ik had me maanden geleden al voorgenomen eraan mee te doen en onbewust heb ik al het één en ander gedaan. Zoals:

  • Een kaartje sturen naar een vriendin: Gek genoeg voelt dat heel anders dan gewoon een whatsappje sturen. De moeite die je erin stopt om voor die persoon en die situatie een geschikt kaartje te vinden… hopelijk is dat ook overgekomen.
  • In jezelf investeren: Een privé-fusion-buikdansles mèt rolstoel staat (bijna) op de planning!
  • Uit je comfortzone stappen en iets nieuws doen: Ik bewonder mensen die van alles opgeven en voor hun dromen gaan. Dat is niet iets wat ik zelf zo snel zou durven, maar vind het wel leuk om ze daarin te steunen. Dus ga ik binnenkort langs bij Darkashter voor een fotoshoot, ook heel erg buiten mijn comfortzone trouwens…
  • Opruimen en weggooien: Twee vuilniszakken uit mijn kledingkast. Weg met die versleten zooi en kleding die ik toch nooit meer ga passen.
  • Een spa at home night: Ik heb er alles voor in huis: infraroodsauna, ligbad, lekkere badspulletjes en crèmetjes… En zo heel af en toe neem ik er ook de tijd voor om er gebruik van te maken.

En wat is self-management?

Bij self-management gaat het erom dat je de vaardigheden in huis hebt om zelf op de juiste manier om te gaan met je aandoening of beperking. Dat je zelf de informatie kunt vinden die je nodig hebt, keuzes kunt maken in wat goed voor je is, je gedrag kunt veranderen, samen kunt werken met zorgverleners en steun kunt vinden bij anderen.

Het gaat er dus niet zozeer om dat je het allemaal alleen doet, maar wel dat jij zelf degene bent die het aanstuurt.

Ik vond dit filmpje wel verhelderend en veel ervan komt ook overeen met wat ik gelezen heb in ‘Understanding hEDS and HSD’. In het Nederlands is er ook wel genoeg over te vinden, bijvoorbeeld op het Kennisplein Chronische Zorg. Veel is dan geschreven gericht op de zorgverleners en het ligt er wel dik bovenop dat het gericht is op het besparen van zorgkosten. Aan de andere kant past het bij de mondigheid van de mensen in deze tijd en sluit het ook weer aan bij die 21e eeuwse vaardigheden.

Self-management tips

Alhoewel dit vooral gericht is op mensen met chronische aandoeningen of beperkingen, denk ik dat iedereen wel een beetje self-management kan gebruiken. Bijvoorbeeld:

  • Ga op zoek naar juiste informatie (over je aandoening): Vertrouw niet zomaar elke website of ‘de nicht van de buurvrouw die ook zoiets heeft gehad’. Je huisarts is vaak een goed startpunt en daarnaast zijn er veel patiëntenverenigingen die informatie over ziektes en aandoeningen online hebben staan.
  • Praat met je partner/vrienden over veranderende relaties en wat het met je doet: Ja, dat doe ik ook altijd. Niet dus. Maar het zal vast wat ongemakkelijke en onzekere momenten weg kunnen nemen.
  • Kijk welke trucjes/hacks/oefeningen bij jou werken om het dagelijks leven aangenamer te maken: Ik heb zo bijvoorbeeld mijn maniertjes om brood te smeren, boodschappen te doen of mijn rolstoel mee te nemen. Het ziet er soms belachelijk uit, maar voor mij werkt het.
  • Hou een dagboek bij om inzicht te krijgen in wat bij jou je pijn en vermoeidheid veroorzaakt: Ok, hier ben ik ook al niet zo goed in. Gelukkig heb je daar ook apps voor!
  • Wissel inspanning af met ontspanning: Daar is die salami-techniek weer…
  • Zoek steun bij lotgenoten: Lang leve social media. Je hoeft er niet eens je bed voor uit.

Het is inmiddels 22.15 uur en ik kan hier nog wel uren over praten. Maar nog beter is het om het ook uit te voeren. Dus die laptop kan uit en jullie komen er verder vast zelf wel uit.

Scroll bijvoorbeeld even naar beneden naar alle tags die hier op mijn blog te vinden zijn. Daarin is genoeg te herkennen als het gaat om self-care en self-management, van afvallen tot zelfredzaamheid. En vergeet vooral die salamitechniek niet! 😉

Zorg goed voor jezelf!