Net als wel meer vrouwen doe ik graag mijn best om goed voor de dag te komen, zowel qua uiterlijk als fitheid. EDS maakt dat iets lastiger, maar door alles op mijn eigen tempo en niveau te doen, hoop ik overbelasting te voorkomen en mijn spieren sterk te houden.
Dat goed voor de dag komen is soms een uitdaging, doordat ik steeds vaker mijn rolstoel gebruik en mijn kledingkast daar nog niet op is ingesteld. Reden genoeg om regelmatig achter de naaimachine te kruipen!
Al scrollend door mijn Twitter-tijdlijn kwam ik een paar mooie initiatieven tegen: Stock-stoel en Dutch Hacking Health. Zeker de moeite waard om daar een bijdrage aan te kunnen leveren. Hopelijk zijn er meer mensen die daar zo over denken!
Sinds deze week ben ik eigenaar van een bekkenband. Man, dat ziet er dus echt niet uit als je die goed strak aantrekt! Ik lijk wel een rollade. Dus aan de slag om dat onding te camoufleren.
Eerder schreef ik al dat ik wel weer eens een kostuum wilde maken. En inmiddels ben ik al overtuigd wat het gaat worden: een Miss Peregrine kostuum! Nu dan op zoek naar inspiratie, welke onderdelen ik wel of niet wil overnemen en hoe ik het ga maken.
Tijdens mijn eerste revalidatie maakte ik kennis met deze halve bal en inmiddels gebruik ik ‘m al een aardig poosje thuis. Zelf gebruik ik de BOSU bal vooral om mijn balans te trainen, maar je kan er nog meer kanten mee op.
Het jaar is nog maar net begonnen en er staat alweer een hoop op de planning bij Misiconi Dance Company. Zo vindt er deze week een sidekick event plaats met als thema ‘arbeidsbeperking’.
Maar waar ik nog meer naar uitkijk, zijn de voorstellingen waar ik samen met Misiconi aan mee mag doen. En dat zijn er best wat de komende maanden! Het stuk waar ik in mee dans, is een duet genaamd #Storyteller.
Op mijn Facebookpagina heb ik lezers laten stemmen op een aantal ‘fucking bad ideas’. En eigenlijk was het al heel snel duidelijk: men wil mij in een zelfgemaakte hoed rond zien lopen. Dus ik naaide een hoed, maakte er ondertussen een filmpje van en droeg de hele week deze hoed.
Bij mijn eerste revalidatietraject kreeg ik op mijn kop van de fysiotherapeut dat ik aan yoga deed met mijn extreem hypermobiele gewrichten. Want als je al zo lenig bent dat je er last van hebt, dan moet je niet nog leniger willen worden. Maar is dat wel waar yoga om draait, alleen maar nog leniger worden?
Afgelopen zondag was er een open dag bij Double Wheels. Dit is een dansgroep, maar dan gericht op rolstoeldansen als in ballroom, latin en salsa. Heel wat anders dan inclusiedans, maar ik was er wel nieuwsgierig naar.
Ik ben altijd al fan geweest van Crumpler tassen. En nu heb ik sinds kort een cameratas van dit merk. Hoe deze bevalt, zowel met als zonder rolstoel, is hier te lezen.
In 2016 is er toch wel aardig wat af genaaid: jurkjes, sportkleding, tassen en danskostuums. Terwijl ik eigenlijk zelf juist het idee had dat ik het naaien op een lager pitje had gezet. Valt best mee dus!
