Berichten

shimmy shake talent search fusion buikdans rolstoelAfgelopen week mocht ik wel twee keer optreden. Vorige week woensdag met Misiconi als afsluiter bij een congres en afgelopen zaterdag heb ik meegedaan aan een fusion buikdans talent search.

Met Misiconi naar Assen

De Janneke Waalskens Foundation had een congres georganiseerd in Assen over communicatie en gedrag bij kinderen met een ontwikkelingsachterstand. Daar mochten wij als dansers vanaf het begin bij zijn en ook de lezing en workshops bijwonen. Erg leuk en interessant om dan de hele middag mee te mogen maken.

We dansten het duet #Storyteller. En alhoewel het alweer even geleden was dat we dit duet gedaan hadden, ging het weer als vanouds. We kregen veel positieve reacties uit het publiek en ik hoop ook dat we ze hebben laten zien dat er ondanks beperkingen nog heel veel mogelijk is op het gebied van dans.

Shimmy Shake Talent Search

In januari had ik al aangekondigd dat ik mee zou doen aan een Talent Search van de Shimmy Shake met een mix tussen fusion buikdans en rolstoeldans. Ik had het expres hier al gedeeld, want dan kon ik niet meer terugkrabbelen. Stiekem vond ik het namelijk best spannend.

Zaterdag was het dan zover. Tussen al die andere prachtige fusion buikdanseressen mocht ik ook mijn dans doen. Ik was echt vreselijk zenuwachtig. En hoe meer danseressen mij voorgingen, des te meer dacht ik: ‘Maar misschien is mijn dans wel veel te anders, zoveel buikdans heb ik er helemaal niet inzitten.’

Soms moest ik wel een beetje tegen mijn tranen vechten. De andere dansen zagen er zo mooi uit met al die draaiende heupen en shimmy’s. Dat mis ik dan wel aan het niet meer op mijn benen kunnen dansen.

Feedback van de Shimmy Shake jury/coaches

Eén van de dingen wat het nog eens extra spannend maakte, was dat ik feedback zou krijgen van de jury. Zij gaan later nog bepalen wie van alle rondes (op meerdere plaatsen in Nederland) door mogen voor coaching. De meeste juryleden ken ik al wat langer, alleen was dit voor het eerst dat zij mij met rolstoel hebben zien dansen.

Maar al die zenuwen waren voor niets, want ik kreeg echt geweldige feedback. Dat ze me nog nooit zo vrij hadden zien dansen. Dat ik een mooi open gezicht heb, wat prettig is om naar te kijken. Dat ik toegankelijk ben. Bewust van het publiek. Goed gebruik makend van het podium. Overtuigend als danseres.

Echt tof om zoveel complimenten over je heen te krijgen. Ook achteraf trouwens van mensen uit het publiek.

talent search shimmy shake rolstoelEn ook feedback waarvan ik meteen zin kreeg om nog meer te leren qua dans. Meer gebruik maken van mijn bovenlichaam (nu bleef ik inderdaad weleens hangen in de standaard armen hoog, zij of laag), of popping. Lijkt me heel tof om me daarin verder te ontwikkelen. Dus stiekem hoop ik nu wel een beetje dat ik door mag voor het coachingstraject, alhoewel dat helemaal niet mijn insteek was om mee te doen. Ik wilde het gewoon een keer gedaan hebben. En nu ik het gedaan heb, wil ik meer, haha!

 

Duimen jullie mee dat ik door mag naar het coachingstraject? Of anders dat ik nog maar heel lang en heel vaak zo mag dansen. 🙂

dansrolstoel antikiepwielIn november was ik er al over aan het fantaseren: ik wil weer wat meer gaan doen met fusion buikdans. Erover schrijven is nog wat anders dan het ook echt doen, maar inmiddels heb ik me opgegeven voor de Shimmy Shake Talent Search.

Afgelopen weekend had ik heel erg de behoefte om alle stress van werk eruit te dansen en mijn hoofd leeg te maken. Dus ben ik aan de slag gegaan.

De muziek

Welk nummer ik gekozen heb, wil ik nog niet helemaal weggeven. Misschien later nog, als ik het toch niet kan laten. Maar het mag wel een beetje een verrassing blijven.

Om op te dansen hou ik van muziek waar verschillende lagen in zitten. Met een beat, maar ook rustige stukken. Of dat je een keuze kunt maken of je op het ritme wil dansen, of op de tekst.

En nou heb ik me na de jaren ’90 nooit meer zo verdiept in wat er allemaal aan muziek te vinden is. Vandaar dat ik bij de vorige keer dat ik meedeed aan de Shimmy Shake voor een nummer van Moloko had gekozen. Maar, ik heb zowaar een artiest van dit millenium gevonden waar ik erg blij van word: Jack Garratt. En met wat hulp van het thuisfront heb ik één van zijn nummers eruit gepikt om een dans op te maken.

Voordat ik een dans in elkaar zet, ga ik vooral heel vaak het nummer luisteren. Ik zoek de tekst op en hak het nummer in stukjes, van het ene herkenningspunt naar het andere.

Pas als ik op papier heb staan hoe het nummer in elkaar zit, begin ik met het invullen van wat ik op welk moment wil doen. En dat ziet er een beetje vreemd uit, met tekeningen, geluiden, stukjes tekst, uitgeschreven bewegingen en (soms zelfbedachte) namen hiervoor, afkortingen voor richtingen en lichaamsdelen. Bijna geheimtaal, ik denk niet dat iemand anders er wijs uit wordt.

Een beetje van Misiconi…

Nu dans ik alleen nog bij Misiconi Dance Company, wat waarschijnlijk ook wel te zien zal zijn in de dans die ik nu zelf in elkaar aan het zetten ben.

Zo heb ik dit stukje er ook in verwerkt. Die zat meteen na één les er al zo lekker in, dat ik het niet kon laten dit te gebruiken. Het zal er dan wel anders uitzien, omdat de dynamiek van de muziek heel anders is en ik het alleen dans.

En daarnaast heb ik ook het boek Unload to Upload een beetje doorgebladerd om inspiratie op te doen. Ik ben erg slecht in het onthouden van alle oefeningen die we tot nu toe allemaal gedaan hebben. En in het boek komen er een aantal voorbij die mijn geheugen weer wat opgefrist hebben.

En een beetje fusion buikdans…

Eigenlijk komt bijna alles wat ik tijdens die privéles bij Maya Acid geleerd heb wel in mijn dans terug. Daar zaten best wat breinbrekers bij die ik er eerst los in moest stampen, voor ik ze ertussen kon plakken. En vervolgens heb ik er toch weer mijn eigen draai aan gegeven.

Maar dit kun je dus een beetje verwachten:

En daarnaast ben ik gaan oefenen met layering: het op elkaar stapelen van meerdere bewegingen. Daar kom ik nog niet helemaal uit, omdat de dans zelf nog niet helemaal in mijn hoofd zit. En mijn coördinatie is niet echt geweldig. Maar dat komt nog wel, ik heb nog wel even om te oefenen.

Dus ik ben een beetje aan het uitvogelen hoe ik die buikdansbewegingen in mijn dansrolstoel kan doen. En dat ziet er dan ongeveer zo uit:

Nog even terug in de tijd

Het is niet de eerste keer dat ik meedoe met de Shimmy Shake Talent Search. Vijf jaar geleden deed ik ook auditie (toen nog zonder rolstoel), mocht ik door voor coaching en stond ik met nog elf gecoachte acts in het theater. Dat was een hele bijzondere ervaring. De weg ernaartoe, de andere dansers die ik ontmoette, de sfeer backstage…

Wil je weten hoe het er toen aan toeging, dan kun je hier verder lezen:

The time is now: Vlak voordat ik naar de auditie ging, schreef ik hier nog even mijn zenuwen weg. En ook waarom ik voor dat nummer van Moloko gekozen had.

En dat was het dan: En toen was ik door voor de coaching en zou ik met de andere danseressen op mogen treden. Of… toch weer niet. In ieder geval wel nog een (winderig) optreden bij het Stadspodium in Rotterdam. Met filmpjes!

Toch nog gedanst! Uiteindelijk mocht ik toch nog een keer optreden met een mooie foto als bewijs. In dezelfde week mocht ik ook met de ATS (American Tribal Style) groep optreden op een geweldige locatie, wat eigenlijk nog wel leuker was.

 

Ik heb er ontzettend veel zin in. Zin in het hele proces van het maken, maar ook om weer ander buikdanseressen te zien bij de audities. Altijd zo leuk om al die verschillende stijlen te zien!

In dit artikel is gebruik gemaakt van affiliate links. Daar merk jij verder niks van, maar mocht je op de linkjes klikken en in die webshop wat kopen, dan help je mij aan een paar centen.

unload to upload inclusiedans boek

Al een aantal jaar is Joop Oonk bezig met het op de kaart zetten van inclusiedans. Dans waar mensen met en zonder beperking samen dansen als gelijkwaardige danspartners. Nu heeft zij haar visie en methodiek in een boek beschreven, zodat meer mensen hiermee aan de slag kunnen. En niet alleen met dit boek, er is daarnaast een e-learning cursus waar het boek bij gebruikt zal worden.

Nu het boek Unload to Upload dan eindelijk af was, was het tijd voor een feestelijke presentatie!

#misiconistoryteller @joopoonk ‘s bookpresentation #unloadtoupload

Een bericht gedeeld door Jacqueline (@jacqueline_salamistinkt) op

Boekpresentatie in de Stadsschouwburg Amsterdam

‘s Middags vanaf kwart over vier kwamen de uitgenodigde gasten binnen druppelen. In de Rotonde (ronde hal tussen het café en de verschillende zalen) mochten Suzanne en ik #Storyteller dansen. Dit duet hebben we inmiddels wel al een aantal keer gedanst, maar nu in zo’n mooie hal was dit toch weer bijzonder!

In een ruimte ernaast vond de boekpresentatie plaats. Behalve Joop zelf kwamen nog een paar mensen aan het woord. Daaruit werd duidelijk wat een enorm project dit boek voor Joop is geweest en hoe dit door anderen gewaardeerd wordt.

En behalve die praatjes was er nog een duet te zien met twee dansers van theater LeBelle.

Alles zo bij elkaar gaf het een mooi beeld van wat je met dit boek en de methode die erin beschreven is, kunt bereiken.

Het boek Unload to Upload

Zelf heb ik het boek ook gekregen, omdat ik bij de crowdfunding voor Unload to Upload een donatie heb gedaan. Niet zozeer omdat ik zelf nou zo graag inclusieve danslessen wil gaan geven, maar ik was er gewoon erg nieuwsgierig naar. En ik sta zelf op een paar foto’s in het boek, dus sowieso leuk om dan in de kast te hebben staan. 😉

Ik heb het boek nog niet helemaal van A tot Z doorgelezen, dat duurt nog wel even met die 196 pagina’s. Maar van wat ik bij het doorbladeren heb gezien, word ik al erg blij. Het komt ergens vandaan en gaat ergens naartoe en geeft daarbij hele praktische handvatten.

Unload to Upload bestaat uit vier delen:

In deel I wordt ingegaan op de achtergrond van inclusiedans, vanuit theorie en filosofie. Over het waarom van de gemixte groepen waar Misiconi mee werkt, over participatie, diversiteit en inclusie.

In deel II wordt uitleg gegeven over hoe de methodiek in de praktijk ingezet kan worden. Hier worden ontzettend veel voorbeelden gegeven in de vorm van lesplannen en opdrachten.

Ook in deel III worden veel praktische tips gegeven, maar dan meer gericht op artistieke compositie. Hier komt bijvoorbeeld een stappenplan naar voren.

En in deel IV wordt ingegaan wat er nog nodig is om in de toekomst binnen het dansvakgebied een meer inclusieve mindset te bewerkstelligen.

Voor wie is het boek?

Unload to Upload is een mooie inspiratiebron voor dansers, choreografen en dansdocenten. Het is goed bruikbaar in het (speciaal) onderwijs, instellingen voor dagbesteding, dansscholen, enzovoort.

Het boek is overzichtelijk en leest makkelijk weg. Ik denk dat mijn mbo-studenten Maatschappelijke Zorg hier ook goed mee uit de voeten kunnen als begeleider in de gehandicaptenzorg of met specifieke doelgroepen.

En wellicht is het wat voor mijn buikdansjuf die de Golden Girls lesgeeft.

Maar het mooiste zou natuurlijk zijn dat inclusie de norm wordt en echt iedereen die zich met dans bezighoudt hiermee bekend is.

Ik ga mijn boek alleen voorlopig nog niet uitlenen. Eerst wil ik het zelf eens goed lezen. Dus ik zou zeggen: gewoon kopen dat boek!

Het boek Unload to Upload is via Joop zelf te verkrijgen, maar ook online te bestellen over een paar dagen:

 

where the magic happens

Na die boekpresentatie, lotgenotendag en dat fusion buikdansfestival van afgelopen weekend, begon het weer aardig te borrelen in mijn hoofd. Ik kreeg weer helemaal zin om mijn schouders ergens onder te zetten, ergens voor te gaan.

Een boek?

Haha, nee hoor. Zelf een boek schrijven, die ambitie ontbreekt hier totaal. Of in ieder geval een roman, dat is niks voor mij. Ik kan me wel voorstellen dat ik misschien ooit een bijdrage zal leveren aan een boek. Maar dan zal dat eerder een lesboek zijn of iets van een hulpboek.

Ik heb al eens eerder een bijdrage geleverd aan een boek met ervaringsverhalen van mensen met EDS. Die is volgens mij niet meer te verkrijgen en het laatste nieuws daarover klonk als een soap waar ik me verder maar niet in wil mengen. Wat dat betreft zal ik misschien ook niet zo snel meer in een samenwerking stappen waarbij ik de mensen erachter niet ken.

Maar er komt binnenkort wel weer een boek uit waar ik een heel klein beetje in sta. Al is het dan alleen maar op de foto’s. Joop Oonk (mijn dansjuf bij Misiconi) heeft namelijk een handleiding geschreven voor inclusiedans: Unload to upload.

En dat brengt me dan weer bij het volgende:

Weer buikdansen?

Na dat weekend vol fusion buikdans krijg ik weer ontzettend veel zin om zelf ook weer te buikdansen. Al die verschillende stijlen, de prachtige kostuums… Dat wil ik ook!

Het puzzelen bij het zelf bedenken van een choreografie, het kiezen van de muziek, zelf een kostuum samenstellen… Zo leuk om te doen!

En bij mij gaat dat uiteraard in een compleet onlogische volgorde, de ideeën voor een kostuum komen als eerst. Bij de Shimmy Shake heb ik een supertof shirt gekocht bij Mar Gonzalez, welke je op heel veel verschillende manieren kan dragen. Maar de outfit die ik bij de fotoshoot met Darkashter droeg, vind ik ook heel geschikt om in te dansen. En ik heb nog steeds een oogje op een hele mooie jurk van Rosie’s Art, met een mooie open rug.

Natuurlijk heb ik daarnaast al een beetje een idee hoe ik die dans wil vormgeven. Behalve het buikdansen, wil ik wat ik geleerd heb bij Misiconi terug laten komen.

Het enige waar ik nog echt geen idee van heb, is welke muziek ik ervoor wil gebruiken. Dus tips zijn welkom!

Uit mijn comfortzone

Alhoewel ik er ontzettend veel zin in heb om weer te gaan buikdansen, is er toch een drempel. Het voelt een beetje net zo als iets presenteren aan collega-docenten. Geef me gerust een eigenwijze mbo-klas om les aan te geven, daar heb ik totaal geen moeite mee. Ik weet dat ik verstand heb van mijn vak en het lukt me bijna altijd wel om ze actief te krijgen. Maar aan je collega’s iets te moeten uitleggen, dat is toch wel een stuk spannender. Misschien is het wel oud nieuws wat je aan ze vertelt en boeit het ze totaal niet. Dat maakt me dan toch een tikkeltje onzeker.

Dansen met Misiconi gaat me inmiddels ook aardig af. Niet dat ik mezelf een geweldige danser vind, maar ik heb er plezier in en voel me niet onzeker bij optredens. Maar om dan weer te gaan dansen in een stijl die ik in mijn rolstoel niet zo eigen meer ben, dat is toch weer spannend. Misschien komt het wel helemaal niet zo goed uit de verf als ik in mijn hoofd heb.

Maar ik ga het gewoon doen. Uit mijn comfortzone en iets nieuws proberen. En al is het niet zo gigantisch zwaar als al die andere rotsblokken die ik al die berg op heb gerold, het voelt wel als van voren af aan beginnen. Maar ik heb er zin in!

 

fusion buikdans bellydance rolstoel rolstoeldans dansrolstoel

Weet je nog dat ik het over een self-care challenge had en een aantal afspraken had staan om mezelf eens wat extra aandacht te geven? Eén van die dingen was een privéles fusion buikdans, mèt rolstoel. Afgelopen week was het dan zover en heb ik een uurtje gedanst bij Maya Acid Bellydance (check ook zeker die link even als je geen idee hebt wat er anders is aan fusion buikdans vergeleken met oriëntaals).

Heimwee naar fusion buikdans

Toen ik bedacht had dat ik wel een artikel wilde wijden aan die ene buikdansles, wilde ik ook eens terugkijken naar het buikdansen. Want ook al voelt het nog steeds als thuiskomen als ik kom kijken bij een hafla of show, buikdansen doe ik zelf al een poosje niet meer.

De laatste keer dat ik meedeed met een optreden, was geloof ik in 2015. Qua lessen kwam ik op het laatst al niet meer elke week en had ik de keuze gemaakt om naar de beginnersgroep te gaan. Daar was de les iets korter en het tempo iets lager en ik hoopte dat ik het dansen op mijn benen zo wat langer vol zou kunnen blijven houden.

Maar begin 2017 heb ik de knoop doorgehakt en stopte ik met de fusion buikdanslessen. Zo lang op mijn benen moeten staan, ging gewoon niet meer zo lekker. Nu inmiddels dus alweer tien maanden geleden.

Het blijft wel een dubbel gevoel als ik naar oude filmpjes kijk, zoals het filmpje hieronder. Of bij optredens van mijn oude groep of andere buikdansers. Het blijft toch kriebelen om ook dat podium op te gaan en samen te dansen. En al voelt inclusiedans bij Misiconi echt niet als tweede keus, fusion buikdans is gewoon heel anders en brengt een andere sfeer met zich mee. En die mis ik wel.

Fusion buikdansles mèt rolstoel

Vooraf had ik Renate (Maya Acid) een mailtje gestuurd wat ik graag zou willen oefenen en uitproberen. Hoe vertaal je de heupbewegingen naar de rolstoel? En hoe verplaats je je in de ruimte? Als ik op Youtube filmpjes opzoek van buikdansen in een rolstoel, blijft het vaak bij stilzittend dansen. Kan ook leuk zijn, maar dan kun je net zo goed op een gewone stoel zitten.

Het was even uitproberen wat wel of niet werkte. Cirkels en achtjes rollend door de zaal, met armen erbij of het twisten van het bovenlijf. En daarnaast het onthouden van wat eerst komt en wat daarna. Het was ontzettend leuk en inspirerend om zo te puzzelen.

In het korte filmpje hieronder heb ik een paar stukjes van de les geknipt en geplakt. Je ziet me denken, het ziet er ook makkelijker uit dan het is hoor! Bij het laatste stukje waar ik aan het draaien ben, spot ik elke keer na een rondje een kwart rondje verder. En spotten is al lastiger op wielen dan wanneer je stappen kunt zetten bij het draaien. Vandaar die smile dat het me uiteindelijk lukte.

Ik heb het ontzettend naar mijn zin gehad, weer nieuwe dingen geleerd en inspiratie opgedaan. Mocht ik ooit weer heimwee hebben of behoefte aan inspiratie, kom ik zeker weer terug.

Ook enthousiast over of nieuwsgierig naar fusion buikdans?

Zondag 29 oktober is er om 14.00 en 15.00 uur een pop-up spectacle bij het WTC in Rotterdam.

En in het weekend van 11 en 12 november is het Shimmy Shake Festival in Rotterdam!

leuke dingen doen herfstDe laatste tijd merk ik dat ik best veel bezig ben met mijn lijf en mijn beperkingen, ook hier op mijn blog. Dus ik had me voorgenomen om het nu even wat luchtiger te houden. Want er zijn genoeg leuke dingen te doen deze herfst en die wil ik graag met jullie delen!

Hier komen ze dan, in willekeurige volgorde, zelfs niet eens chronologisch:

Muziek bij de buren

Dit huiskamerfestival zag ik voorbijkomen en het leek me superleuk om daaraan mee te doen. Niet om zelf muziek te maken, wees maar niet bang. Maar om je huiskamer open te stellen voor wat muzikanten en bezoekers, dat sprak me wel aan. Ik was al druk bezig met mijn man te overtuigen om mee te doen, zat al te bedenken wie ik kon vragen als gastvrouw/gastheer… Alleen heb ik op de dag van dat festival dus al wat anders leuks te doen.

Muziek bij de buren vindt in verschillende steden plaats op 10 december en je kunt je dus opgeven als huiskamer of muzikant. Daarnaast is het festival zelf gratis te bezoeken, zo kun je dus door de hele stad verschillende huiskamers afgaan en luisteren naar verschillende muziekgenres.

Mijn kwaliteit van leven

Misschien wel iets minder luchtig of leuk, maar wel erg interessant. Ik kreeg van de week een folder in de bus over een landelijk onderzoek dat in kaart brengt hoe zorg en kwaliteit van leven in Nederland ervaren wordt. Als je de vragenlijst invult, krijg je daar ook een verslag van via de mail. Op de website kun je vervolgens zien hoe jouw gemeente scoort, ook ten opzichte van de rest van Nederland.

Ik vond het best een tikkeltje confronterend. Dat komt misschien omdat ik er op dit moment tegenaan loop dat de zorg niet helemaal aansluit op wat ik denk nodig te hebben. En het frustreert me behoorlijk om dan afhankelijk te zijn van instanties die niet altijd de kennis in huis hebben om mij van goede zorg of hulpmiddelen te voorzien.

Maar ik verwacht dat ik over een paar maanden er wel weer positiever in sta en dan vul ik de vragenlijst gewoon nog een keer in.

Boeken & boekpresentaties

Ik moet natuurlijk even melden dat mijn dansjuf weer een leuke crowdfundingactie heeft voor een trainingsprogramma voor inclusiedans: Unload to upload. En de tegenprestaties zijn erg tof: het boek met het trainingsprogramma zelf, of een optreden van twee Misiconidansers en van alles daartussenin.

De datum van de boekpresentatie Unload to upload staat al vast op 10 december om 16.00 uur. Ik weet alleen niet helemaal zeker of ik de locatie al mocht verklappen, maar die is tegen die tijd wel te vinden op de Facebookpagina van Misiconi Dance Company.

Iets eerder komt er een roman uit van Michelle van Dijk: Darko’s lessen. Vanaf 10 november ligt haar boek in de winkels. En als ik het goed heb onthouden, is die dag ook de boekpresentatie bij boekhandel Van Gennep in Rotterdam.

Conferenties & bijeenkomsten onderwijs

Altijd leuk om mensen uit het onderwijs te ontmoeten. Helemaal als het een meetup van Rotterdamse docenten is. Ik weet nog niet helemaal zeker of ik erbij ga zijn, maar de eerstvolgende Meetup010 is op 11 oktober en gaat over de overgangen tussen verschillende onderwijsvormen.

En die school waar ik voor werk zet ook best mooie conferenties neer. Zo was er vorige week een conferentie over dementie, waarbij het certificaat ‘dementievriendelijke school’ werd uitgereikt. Op 21 november is er dan weer een conferentie over kinderrechten, ook erg boeiend en vaak met hele diverse sprekers en workshops.

Ga jij nog leuke dingen doen de komende maanden? Heb je nog meer tips?

misiconistoryteller amsterdam

We zijn lekker op dreef met Misiconi en na de voorstellingen van #Storyteller in Amsterdam, komen er nog meer aan de komende maanden. En ik kan je vertellen dat het echt heel erg toffe stukken zijn. Die moet je gezien hebben!

Misiconi Dance Company:

Een dansgezelschap met ‘ongelijkheid’ als grootste troef.

29 april International Dance Day Rotterdam

Op deze dag zullen er van 12.00 – 18.00 uur verschillende demonstraties, optredens en workshops zijn, om allerlei soorten dans van over de hele wereld te vieren. Dit vindt plaats in Rotterdam en wij zijn met het duet #Storyteller te zien op Kruisplein (vlakbij Rotterdam CS) om 14.00 uur.

Op de Facebookpagina van International Dance Day wordt regelmatig nieuws geplaatst, vast ook binnenkort het hele programma. En het is gratis toegankelijk!

13 mei Theater de Bussel Oosterhout

Een inspirerende avond waarin communicatie, interactie en intermenselijke relaties centraal staan.
Triple Bill is een unieke voorstelling waar mensen met en zonder beperking je trakteren op drie recentelijke werken uit het afgelopen jaar, met na afloop een aftertalk in de foyer. De werken die je te zien zal krijgen zijn Road Movie, #Storyteller en Flirt Fantasies.

De voorstelling begint om 20:15 uur en de kosten hiervoor zijn €5,-.

  • ROAD MOVIE neemt het publiek mee in een wereld van spontaniteit, speelsheid en verrassingen. Daarin komt ook de vraag aan de orde: “Hoeveel regie heb jij over je eigen leven?” Die vraag wordt expliciet gemaakt, doordat een van de dansers door middel van een afstandsbediening controle voert over de andere dansers. Ook oogcontact speelt een belangrijke rol. Oogcontact tussen de dansers onderling en met het publiek. Hoeveel oogcontact heb jij op een dag? Zijn dat bewuste keuzes?
    Choreografie: stagiaire Rachel de Wolff samen met de dansers
    Eindregie: Joop Oonk
    Muziek: Efthymios Stavropoulos en Abhisek Bhadra
    Dansers: Mathilde Dirkzwager, Enya Straver, Rachel de Wolff, Eva Villerius, Hazel Öfner
  • #STORYTELLER is een duet tussen een danser en een rolstoeldanser, ontstaan vanuit nieuwsgierigheid naar elkaar en naar elkaars dansmogelijkheden. Het publiek heeft een actieve rol. Zij worden uitgedaagd hun fantasie de vrije loop te laten. Om zelf ‘storytellers’ te worden en hun verhaal te delen op Instagram, Facebook en Twitter met de hashtag #misiconistoryteller.
    Choreografie: Joop Oonk en dansers
    Dansers: Jacqueline van Kuilenburg, Suzanne Lamers
  • FLIRT FANTASIES gaat over intermenselijke relaties. Over communicatie en interactie of het ontbreken daarvan. Vervreemding van jezelf en van de ander liggen op de loer. Vooral als er ook verliefdheid in het spel is. Het eerste contact… en dan meteen de gedachte “What do you think when you look at me?” Vervolgens begint het spel der liefde met al zijn ongeschreven regels. Een spel van aftasten, van zoeken naar vrijheid, van het overwinnen van onzekerheid. De productie krijgt een speelse en extra dimensie doordat met een zogenaamde GoPro delen van de voorstelling gelijktijdig worden gestreamd. Het publiek ziet de dansers zowel in real life op het podium als geprojecteerd op een groot scherm.
    Choreografie: Joop Oonk, Susanne van der Staak en dansers
    Muziek: door Alex Severino.
    Dansers: Joop Oonk, Enya Straver, Suzanne Lamers

3 en 4 juni Delft Fringe Festival

Tijdens het Delft Fringe Festival zijn er tussen 1 en 11 juni verschillende voorstellingen te zien in Delft, zoals dans, cabaret, muziek, theater, circus, enzovoort. Misiconi Dance Company is op zaterdagmiddag en -avond en zondagmiddag meerdere keren in het Rietveld theater te zien. We laten dan weer #Storyteller zien, maar dit keer niet als duet!

Bij dit festival kun je met Fringemunten voor de voorstellingen betalen, meer daarover lees je op de website van Delft Fringe.

Nieuwsgierig? Kom binnenkort eens kijken!

Hier alvast een voorproefje:

De tekst in dit artikel is deels overgenomen van een nieuwsbrief van Misiconi Dance Company. Dankjewel daarvoor Joop Oonk!

storyteller inclusiedans misiconi

Het jaar is nog maar net begonnen en er staat alweer een hoop op de planning bij Misiconi Dance Company. Zo vindt er deze week een sidekick event plaats met als thema ‘arbeidsbeperking’. Dit gaat onder andere over de struikelblokken die je tegenkomt om een danser met een arbeidsbeperking in te huren. Wil je hierbij zijn, klik dan even op de link voor meer info en/of om je aan te melden.

Maar waar ik nog meer naar uitkijk, zijn de voorstellingen waar ik samen met Misiconi aan mee mag doen. En dat zijn er best wat de komende maanden!

Er zijn verschillende stukken waar Misiconi mee optreedt. Het stuk waar ik in mee dans (en die ik in dit artikel voorbij laat komen), is een duet genaamd #Storyteller.

#Storyteller

Dit is hoe het duet door Misiconi omschreven wordt:

#Storyteller is een locatievoorstelling. Wij vertellen een verhaal, wat is dat verhaal volgens jou? Kom in actie en #hashtag er op los tijdens onze voorstellingen. Een duet gemaakt vanuit verschillende inspiratie bronnen zoals tekst, beeld en geluid. Dit alles is omgezet in beweging. Er is nog geen verhaallijn aanwezig, maar dat gebeurt nog wel… Het publiek wordt tijdens de voorstelling uitgenodigd mobieltjes en andere media stand-by te houden. Maak foto’s en plaats comments, #hashtag #misiconistoryteller en jij vertelt het verhaal online via Instagram, Facebook of Twitter. Na de voorstelling hebben we een dialoog over het verhaal dat is gecreëerd door de aanwezigen.

Dansers: Suzanne Lamers, Jacqueline van Kuilenburg
Choreografie: Joop Oonk in samenwerking met dansers
Muziek:
1. Vaporware 01 Donao Dozzy – Plays Bee Mask
2. Ruff Bathers, Suzanne Kraft – Tracks for Performance
3. Voyage (Feat. Lucebert) Mees Dierdorp – Wild Window

We hebben #Storyteller al een keer laten zien tijdens het Watdajel festival, maar de komende maanden zijn we dus op meer plekken te zien:

Haarlemmerplein Amsterdam

Op 19 februari en op 19 maart zal #Storyteller te zien zijn op het Haarlemmerplein in Amsterdam. Allebei de dagen om 13.00 uur en 14.00 uur.

Het is gewoon buiten op het plein en gratis toegankelijk. Hierbij is het duet geen onderdeel van een festival, maar zijn we de enigen die op die dag daar optreden. Ik ben dus erg benieuwd naar het publiek wat er zal zijn.

International Dance Day Rotterdam

Op zaterdag 29 april wordt op drie locaties in het centrum van Rotterdam International Dance Day gevierd: Schouwburglein, Kruisplein en het Park Oude Westen.

Hoe laat en waar precies #Storyteller te zien zal zijn, is nog niet bekend. Het festival duurt van 11.00 uur tot 17.00 uur en er is genoeg te zien en te doen om je de hele dag te vermaken. Als het programma bekend is, zal dat vast op de Facebookpagina van IDD te zien zijn.

Ook dit is buiten en gratis toegankelijk.

Ik hoop je te zien bij één van de voorstellingen van #Storyteller! En voor wie #Storyteller graag voor zijn of haar eigen festival wil boeken, hiervoor kun je contact opnemen met Misiconi Dance Company.

watdajel #storytellerOp zaterdag 19 november mocht ik mee met Misiconi Dance Company naar het Watdajel Festival in Utrecht. Een heel ander festival dan Fringe, waar we in juni optraden.

Het was voor ons een try-out voor Road movie en #Storyteller. Met #Storyteller danste ik mee, de teaser hiervoor hadden we al een paar weken eerder opgenomen vlakbij de Euromast in Rotterdam.

Watdajel

En hoewel de start ‘s ochtends wat onduidelijk was: waar we mochten oefenen, wat onze kleedruimte werd, enzovoort, werd er tijdens het festival goed voor ons gezorgd. Eten en drinken, interesse van mensen die er werkten en van het publiek zelf.

Op Watdajel was er van alles te zien en te beleven: kunst, muziek, dans. Ik vond het een beetje de sfeer hebben van een enorm kraakpand. Een beetje rommelig, maar erg leuk allemaal! Op de muren hingen foto’s, collages en andere kunstwerken, er draaiden dj’s in verschillende ruimtes en behalve onze dansgroep waren er nog andere (dans-)optredens. Er hing een grote wolk waar je met je hoofd in kon en in een tentje kon je een diashow op een ipad bekijken, terwijl je op een muur geprojecteerd werd.

Het publiek was over het algemeen leuk en enthousiast, maar het was voor mij als enige rolstoelgebruiker daar lastig om tussen de mensen te manoeuvreren. Misschien was dit publiek het niet zo gewend, of is het omdat het een binnenlocatie is, maar mensen gingen maar weinig uit zichzelf een stap opzij. Ik heb zelfs een keer een lelijke blik gehad toen ik per ongeluk iemands hiel meenam tijdens het rollen. Haar ‘oh…okaaaaay…’ als reactie op mijn ‘sorry’ met die bijbehorende blik vond ik best apart.

Toegankelijkheid Nutrecht

De locatie was Nutrecht, een voormalige NS-loods. ‘s Ochtends was het echt nog koud, pas toen er ‘s middags meer publiek was en er wat warmte van de foodtrucks kwam, werd het wat warmer. Heel stom, maar ik had niet zo op die kou gerekend. Had wel een warm vest en beenwarmers, maar mijn handschoenen had ik niet meegenomen en die miste ik toch wel!

Toen ik aankwam bij Nutrecht, schrok ik even van de enorme trap die naar de ingang leek te leiden. Gelukkig was er een ingang aan de zijkant en was het hele festival gelijkvloers. De vloer bestaat uit betonplaten die niet overal even netjes aansluiten, maar op zich gaf dat niet heel veel problemen. Alleen tijdens het dansen was het wel iets om rekening mee te houden.

Hier en daar had ik wel wat moeite met drempeltjes, maar dat komt ook omdat ik met het kiepwieltje niet zover met mijn voorwieltjes omhoog kan. Mijn dansrolstoel is gewoon ingesteld op een vlakke dansvloer en niet om buiten mee te rollen. Ik durf ook nog niet zonder kiepwieltje met deze rolstoel, omdat ie veel sneller kiept dan mijn gewone rolstoel.

Toilet was wel een minpuntje: hier moest je een trap voor op. Nu kan ik dat wel en lukt het me zelfs om vervolgens kort in de rij te staan wachten tot ik aan de beurt ben. Maar erg praktisch is het niet. In het cafeetje om de hoek waar we tussen de middag aan het opwarmen waren was wel een ‘invalidentoilet’. Als je niet te kieskeurig bent tenminste. Met rolstoel naar binnen gaan, paste nog maar net. Maar er was dus niet eens een wasbak, daarvoor moest je naar het andere toilet, waar de deur zo smal was, dat ik mijn rolstoel op de gang moest achterlaten.

#Storyteller

Het idee achter #Storyteller is dat het publiek zelf het verhaal bij de dans bedenkt, foto’s of filmpjes maakt en dit deelt via Instagram, Facebook of Twitter met de hashtag: #Storyteller. Nu was het een try-out, maar we gaan ‘m nog vaker laten zien! Maar voor wie niet kan wachten, is hier het filmpje van ons optreden op Watdajel:

Ben je nieuwsgierig naar het andere stuk van Misiconi? Hazel, één van de andere dansers van Misiconi, heeft hier een blog over geschreven, zij danste mee met Road movie.

Welk verhaal zie jij in #Storyteller? Delen mag, graag zelfs!

misiconi inclusiedans dansrolstoel

Afgelopen vrijdag was het dan zover na tien weken geduldig wachten: mijn dansrolstoel was klaar! Het is een Proval van TNS, helemaal naar mijn maat gemaakt en een prachtig stukje vakmanschap. Daar zit een aardig prijskaartje aan en ik ben dan ook ontzettend dankbaar dat er zoveel mensen zo gul hebben bijgedragen aan de crowdfunding. Uiteindelijk heb ik iets minder dan de helft zelf bij moeten leggen en dat heb ik er zeker voor over gehad.

Proval versus Küschall

Op de foto’s zijn de verschillen al goed te zien tussen mijn gewone rolstoel (Küschall) en mijn dansrolstoel (Proval). De dansrolstoel heeft een kortere rugleuning, zodat ik met mijn bovenlijf ook vrij kan bewegen. De voorwieltjes zijn nog kleiner en de grote wielen staan iets schuiner, waardoor de dansrolstoel wendbaarder is. En omdat ik in de dansrolstoel zonder schoenen dans, zit er een riempje om mijn voeten op hun plek te houden. Het frame zit aan de voorkant dicht langs mijn benen, zodat het zo min mogelijk in de weg zit.

dansrolstoel proval kuschall

Vanaf de zijkant gezien, zie je dat de Proval een actievere zit heeft. Met de vast gelaste rugleuning en zijschotten zit ik echt strak in de rolstoel, waardoor ik de rolstoel ook kan sturen met mijn lijf in plaats van mijn armen. De as van de wielen zit iets meer naar voren, dat maakt dat het draaien soepeler gaat. Het achterover kiepen gaat daardoor ook sneller, maar dat is iets waar ik mezelf wat meer in moet trainen. Remmen ontbreken op de dansrolstoel, omdat ik deze alleen gebruik met het dansen en ze daarbij niet echt nodig zijn.

dansrolstoel proval kuschall

Duwsteunen gebruik ik ook niet tijdens het dansen, zou dan alleen maar in de weg zitten, dus deze zitten er niet op. Op mijn Küschall vind ik het fijn om geen kiepwiel te hebben, zodat ik gemakkelijk met een wheelie een drempeltje over kan. Omdat de Proval zo strak is afgesteld en makkelijk kiept, zit daar wel een anti-kiepwiel op. Deze zit heel dicht op de grond, waardoor je eigenlijk meteen geen drempels meer kunt nemen, maar dat hoeft ook niet tijdens het dansen. Hij is wel afneembaar, dus als ik wat meer gewend ben en andere dingen wil uitproberen, dan kan deze er gewoon af.

dansrolstoel proval kuschall

Dansen met mijn nieuwe dansrolstoel

Het is zo’n ontzettend groot verschil om te dansen in mijn nieuwe dansrolstoel. Alles gaat veel sneller en soepeler. De rolstoel zit als gegoten en ik voel me veel meer één met mijn rolstoel. Het is zo leuk om samen met de groep te ontdekken wat we tijdens het dansen nog meer uit de rolstoel kunnen halen. Ik word er enthousiast van, krijg er energie van en wil nog zoveel meer leren en ontdekken.

misiconi inclusiedans dansrolstoel

Eigenlijk is het lastig om in woorden of foto’s te laten zien hoe het is om te dansen met mijn nieuwe dansrolstoel. Een filmpje zegt zoveel meer!

Dit is een stukje van het duet dat we aan het oefenen zijn. Meer daarover is te lezen op de website van Misiconi.

Nog even wennen/oplossingen voor bedenken…

Het anti-kiepwieltje heeft zowel voordelen als nadelen. Met wieltje sta ik stevig en kan ik achterover leunen. Maar wheelies maken gaat niet echt. Zonder wiel durf ik nog niet zo, ik wil eerst wat beter aanvoelen waar het kieppunt zit. Het zal vooral veel oefenen zijn om hieraan te wennen. En ik denk dat het uiteindelijk wel een voordeel is dat ik het allebei kan afwisselen.

Door het blok aan de onderkant van het frame waar het anti-kiepwiel in zit, kan de rolstoel niet achterop mijn scooter. En dat vind ik toch wel een gemis. Mijn scooter kan ik overal voor de deur neerzetten, mijn auto niet. En de dansrolstoel is met de kleine wieltjes niet prettig om mee over straat te rollen. Het trilt dan enorm door.

Ik vraag me ook wel af hoe anderen dat doen met een dans- of sportrolstoel. Nu kan ik nog best aardig korte stukken lopen, dus dat doe ik dan liever vanaf de auto naar de dansstudio. Maar ik zie er ook wel tegenop om met het openbaar vervoer te reizen met mijn dansrolstoel, als ik een keer niet de auto mee kan nemen.

Heb jij ook een sport- of dansrolstoel en heb jij nog tips voor mij?

Of ben je nieuwsgierig naar meer? Vraag gerust hoor!