misiconistoryteller amsterdamNet als wel meer vrouwen doe ik graag mijn best om goed voor de dag te komen, zowel qua uiterlijk als fitheid. EDS maakt dat iets lastiger, maar door alles op mijn eigen tempo en niveau te doen, hoop ik overbelasting te voorkomen en mijn spieren sterk te houden.
Dat goed voor de dag komen is soms een uitdaging, doordat ik steeds vaker mijn rolstoel gebruik en mijn kledingkast daar nog niet op is ingesteld. Reden genoeg om regelmatig achter de naaimachine te kruipen!

Als er iets is wat mijn leven een stuk leuker en makkelijker maakt, dan zijn het wel wielen. En net als een mooi stel benen wat best geshowd mag worden, wil ik vandaag mijn wielen eens in de spotlight zetten. Yep, rollen is het nieuwe lopen. Lopen is zóóóó 2015.

chopper cruiser driewielligfiets opoefietsDriewielligfiets

Als wij met ons gezin op de fiets eropuit gaan, val ik niet eens op met mijn driewielligfiets. Mijn oudste dochter rijdt op haar zelf uitgekozen opoefiets, mijn jongste rijdt op mijn oude cruiser en mijn man op zijn custommade chopper, die echt van een kaal frame helemaal opgebouwd is. Helaas zijn de winkels waar de cruiser en chopper vandaan komen er niet meer. Maar als je een beetje rondkijkt, zijn er nog steeds winkels die deze fietsen samenstellen of losse onderdelen verkopen.

Mijn driewielligfiets is een Hase Lepus Comfort en komt bij ‘t Mannetje vandaan. Eigenlijk is het amper nog een ligfiets te noemen, want ik zit vrij rechtop. Maar het is dus een ontzettend relaxte fiets om mee te fietsen: mijn bekken wordt goed ondersteund, het onderstuur is niet te zwaar voor mijn polsen en ik kan niet omvallen.

Regelmatig krijg ik complimentjes over de fiets, ik geloof niet dat mensen dan altijd doorhebben dat ik deze fiets niet alleen voor het mooie heb, maar ook omdat ik op een andere fiets niet zou kunnen fietsen.

Misiconi inclusiedans dansrolstoelDansrolstoel

Nog zo’n stel wielen waar ik erg blij van wordt: mijn dansrolstoel! Deze is superlicht, helemaal op maat gemaakt en ontzettend wendbaar. Het mat-witte frame heb ik zelf uitgekozen. Wel bewust een neutrale kleur, omdat dit goed te combineren is met welk kostuum dan ook. Maar mintgroen had me ook wel leuk geleken.

Pas geleden heb ik bij een avondje uit nog een poging gedaan om te dansen met mijn gewone rolstoel. Maar man, wat ging dat zwaar ineens! Zo lang heb ik de dansrolstoel nog niet, maar aan die wendbaarheid ben je dus blijkbaar snel gewend.

Freewheel rolstoelFreewheel

Toen ik mijn dansrolstoel kocht, heb ik mezelf meteen een Freewheel cadeau gedaan. Een Freewheel is een los wiel wat je aan de voetplaat van je rolstoel vast kan maken, zodat je obstakels makkelijker kan nemen. Het deed me een beetje denken aan een kinderwagen met drie wielen, die vond ik ook altijd veel fijner om te duwen dan een buggy met kleine voorwieltjes.

Ik gebruik ‘m overigens niet in combinatie met mijn dansrolstoel. Daar had ik wel een beetje op gehoopt, om zo ook buiten de dansstudio te kunnen rollen. Want van de dansrolstoel zijn de voorwieltjes nog kleiner. Maar hij is afgesteld op mijn gewone rolstoel, daar gebruik ik ‘m meer op. En met de dansrolstoel zou ik waarschijnlijk sneller achterover kiepen, omdat het anti-kiepwieltje achter eraf zou moeten.

Op mijn Instagram staat een kort filmpje van mijn rolstoel met Freewheel in actie. Het is even wennen dat je door de stand van het wiel ook nog iets omhoog en omlaag gaat met je stoel. Zeker in de bochten lijkt dat soms vanzelf te gaan. Maar het rijdt een stuk lichter en ik hoef niet zoveel wheelies te maken om een drempeltje te nemen.

Burgertrutjes Blog Challenge

Dit artikel is onderdeel van de Burgertrutjes Blog Challenge, waarbij de opdracht was een artikel te schrijven over dè trend van 2016. Niet dat het nu een trend moet worden dat iedereen nu maar een aangepaste fiets of rolstoel gaat aanschaffen. Maar als het lopen toch niet meer goed gaat, kun je beter maar iets vinden om op je eigen manier mobiel en in beweging te blijven. Er zijn nog zoveel andere mogelijkheden, dat het niet meer van deze tijd is om alleen maar te moeten accepteren dat iets niet meer gaat.

Nu lukt al dat rollen bij mij nog best aardig zonder elektrische ondersteuning, maar mèt ondersteuning kun je dus ook nog flink wat kanten op. Heycrip laat diverse foto’s en filmpjes zien met hulpmiddelen of aanpassingen die hij uitprobeert. Sommige dingen kan ik alleen maar van dromen, want wat kost het allemaal een hoop geld. Maar de meest noodzakelijke hulpmiddelen zijn wel via WMO te verkrijgen. Zo heb ik mijn fiets en gewone rolstoel ook gekregen. De dansrolstoel heb ik deels via crowdfunding en deels zelf betaald. Freewheel is ook van mijn spaarcentjes betaald.

En nu ik het over crowdfunding heb… ik denk dat dat ook steeds meer de trend gaat worden. WMO vergoedt niet zo snel meer en als je iets toegewezen krijgt, is het de meest passende en goedkoopste oplossing. En dat is niet altijd precies wat je wil (of soms zelfs nodig hebt).

Wat heb jij aan hippe wielen in huis? Of met welke wielen zou jij graag willen rondrollen?

Inmiddels zijn de gulle gevers aan de crowdfunding van mijn dansrolstoel bijna allemaal beloond met een goodiebag en is er nog één over. Nu kan ik je laten zien hoe je zo’n tasje zelf maakt… maar je kan ‘m dus ook gewoon winnen, gevuld en wel!

Goodiebag: zo gemaakt!

Bianca van BBlogt liet niet zo lang geleden zien hoe zij een eenvoudig zakje van stof naait. Dit lijkt heel erg op hoe ik de goodiebags gemaakt heb, alleen heeft zij het wat preciezer aangepakt en uitgelegd. Ik heb het vooral uit de losse pols gedaan, op gevoel geknipt, geborduurd en genaaid, grotendeels zelfs zonder te spelden. Bij mijn versie zitten er wat leuke details op, zoals het borduursel en de nestels. Hier kun je natuurlijk ook je eigen draai aan geven (bijvoorbeeld knoopsgaten in plaats van de nestels).

DIY goodiebags

  1. Omdat ik 15 precies dezelfde tasjes wilde maken, heb ik eerst de rechthoekige lappen stof 15 keer geknipt. Plus natuurlijk de steunstof voor het borduren.
  2. Op al die 15 lappen stof heb ik het Misiconi-logo geborduurd. Nu heb ik daar een toffe borduurmachine voor, maar als je die niet hebt, kun je ook iets met de hand borduren of een kant en klare patch kopen en erop naaien. In alle gevallen werkt dit het makkelijkst als je het voor het naaien doet.
  3. Met de lockmachine heb ik eerst de smalle kanten afgewerkt. Daarna heb ik de stof dubbelgevouwen en de zijkanten aan elkaar genaaid, ook met de lockmachine. De afgewerkte smalle kanten vormen samen de bovenkant van de tas en hier blijft de tas dus open.
  4. Op de plekken waar de nestels komen, heb ik met mijn gatentang gaten gemaakt, net iets kleiner dan de nestels. Aan de onderkant zo dicht mogelijk in de hoeken twee gaten en aan de achterkant boven twee gaten vlak naast elkaar, ongeveer 2,5 centimeter van de rand.
  5. Ik gebruik het liefst nestels met een boven- en onderkant, die ik met een tang in de stof kan klemmen. Dit ziet er mooi uit en blijft goed zitten.
  6. Hier zijn de nestels aan de achterkant te zien. Let op: deze zitten dus door één laag stof heen. Aan de voorkant van de tas (waar het borduursel zit), zitten geen gaten of nestels aan de bovenkant.
  7. De tunnel voor het koord heb ik eerst gespeld voordat ik ‘m vastnaaide. Omdat de rand al is afgewerkt, vouw ik de rand maar één keer om. Kan ook twee keer, maar dan moet je daar rekening mee houden met de plaatsing van de nestels. Nu had ik de stof zuinig geknipt en kwam dit het beste uit. Ik heb hier een ritsvoetje gebruikt om zo dicht mogelijk langs de nestels te kunnen naaien. Je kan de tunnel ook gewoon wat breder maken. En omdat de nestels er al in zitten, kun je gewoon helemaal rondom naaien.
  8. Ik heb een hele handige stompe naald om koord door tunnels te trekken, ideaal voor dit soort klusjes, zeker als je er 15 te gaan hebt! Het zou ook met een veiligheidsspeld kunnen, maar dan moet je er wel één hebben die door de nestels past. Een andere optie is een schuifspeldje voor in je haar. Vanaf de nestels bij de tunnel gaat het koord naar de nestels in de hoek. Aan de achterkant zit een knoopje in het uiteinde van het koord.
  9. En dit is het eindresultaat!

Goodiebag: zo te winnen!

goodiebag winactie

Hoe je kans maakt op een gevulde goodiebag? Heel simpel!

  • Laat een reactie achter onder dit blog waarin je aangeeft dat je de goodiebag wilt winnen.
  • That’s it.

Volgende week (15 oktober) wordt er één winnaar getrokken uit de reacties onder dit blog. De winnaars worden dan op Salami stinkt bekendgemaakt en uiteraard neem ik via email contact op.

Volg jij Salami stinkt al op Facebook, Twitter, Instagram of Bloglovin’? Het is niet verplicht bij deze winactie, maar wordt wel gewaardeerd! 🙂

Geïnspireerd door Lana’s naaiplannen voor de herfst, ben ik aan het shoppen gegaan voor een leuke retro herfstoutfit. Tja, dat klinkt weer lekker… Ik ga echt nog wel een herfstjurk naaien hoor! Eén van een mooie tricotstof met lange mouwen. Maar die mooie stof ben ik nog niet tegengekomen en ik heb de laatste maanden zo zuinig gedaan, dat ik het wel verdiend heb om met geld te smijten.

En met dit artikel kan ik meteen weer een dag afstrepen van de 30Day Blog Challenge van Hare Maristeit, dag 26!

Cherry Pop Pencil Skirt: een rok?!

Ik heb het altijd al gezegd: ik ben van de jurkjes. Broeken draag ik eigenlijk alleen om in te sporten, fietsen of dansen en rokken ben ik normaal gesproken niet zo’n fan van. In verhouding is mijn taille zoveel smaller dan mijn heupen, dat de tailleband vaak omhoog kruipt. Dat klinkt een stuk beter dan dat ik gewoon enorme heupen heb, toch?

Maar ik wilde het toch eens proberen. En een rok met een hoge taille zou toch niet zoveel omhoog kunnen kruipen?

De rok is van het merk Hell Bunny. Ik vind het altijd wel grappig om te zien dat het woord ‘Hell’ niet terug te vinden is op de website van Topvintage, maar wel in het label. Ik bestel er niet vaak, maar gluur al mee sinds ze nog niet zo groot waren. En om dan te zien dat ze toch vast blijven houden aan hun (christelijke) waarden, ondanks dat ze zo groot zijn geworden, vind ik wel wat hebben.

De maattabel van Topvintage vind ik erg fijn. Ze zetten er precies de maten in centimeters bij, niet dat het ongeveer overeenkomt met een maatje dit of dat. En op advies van die maattabel heb ik een L gekocht, ondanks mijn XL heupen.

De top kan in of over de rok. Voor mijn werk heb ik ‘m liever erover, denk ik.

Hell Bunny pencil skirt King Louie top herfstoutfit

Audrey Boatneck Cottonclub Top

Omdat ik dus bijna nooit rokken of broeken draag, heb ik ook niet veel tops. Dus dan deze er ook maar meteen bij, een mooie basic top van King Louie. De shirts die ik in de kast heb, zijn wat kwaliteit betreft misschien iets te basic om bij zo’n mooie rok te dragen. Mouwen die een beetje uitgelubberd zijn enzo… Dus hier heb ik hoge verwachtingen bij, hopelijk blijft deze lang mooi!

Debbie Check Dress

Vrouwen en doelgericht shoppen, dat gaat gewoon niet samen. Het doel was een herfstoutfit, geen zomerjurk die toevallig in de sale is! Maar… met een vestje erbij kan die prima de hele herfst en winter mee en kan ik ‘m ook gewoon naar mijn werk aan, toch? En zo is zo’n beetje de helft van mijn kledingkast gevuld: heel veel zomerjurkjes en heel veel vestjes en leggings. Maar ruitjes had ik nog niet. Of een pencil jurk met zakken. En hij was heel erg afgeprijsd. En ik heb nog niet eerder een jurkje van Glamour Bunny gekocht. Redenen genoeg, dacht ik zo.

Het is op de foto niet zo goed te zien (gelukkig!), maar je decolleté is erg zichtbaar in deze jurk. Vandaar dat ik er toch maar een hemdje onder aan heb getrokken.

herfstoutfit glamour bunny dress hell bunny cardigan

Paloma Cardigan

Voor bij het jurkje uiteraard. Ik heb voor een vestje gekozen wat hoog aansluit, zodat ik het jurkje ook naar mijn werk aan kan. Deze is ook van Hell Bunny, gewoon een fijn merk met niet teveel poespas en niet te duur, maar wel degelijke kwaliteit.

Het is lastig om van tevoren in te schatten of de kleur goed matcht met de kleur van de jurk. Maar ik ben erg tevreden over de kleur. De bolle knoopjes vind ik trouwens wel erg lastig in gebruik, maar misschien wordt dat nog soepeler als ik ‘m wat vaker gedragen heb.

Mijn favoriete herfstoutfit

Tja, en welke outfit is nu mijn favoriet? Allebei zijn ze niet zo geschikt om mee op mijn fiets te stappen. Maar in de herfst regent het toch vaker, dus wat dat betreft zijn het prima herfstoutfits. De rolstoeltest hebben ze ook allebei overleefd. Een pencil jurk of rok zit best fijn in een rolstoel, kan niet tussen de wielen komen en door de print ligt de nadruk ook niet zo op mijn vetrolletjes.

De zwarte top lijkt wel een beetje weg te vallen in de zwarte rolstoel. En tja, toch blijf ik erbij dat een jurk prettiger zit dan een rok. Dus ik ga voor de blauw-geruite herfstoutfit! Wel met vestje en panty bij koud weer natuurlijk.

herfstoutfit rolstoelmode

In dit artikel is gebruik gemaakt van affiliate links. Daar merk jij verder niks van, maar mocht je op de linkjes klikken en in die webshop wat kopen, dan help je mij aan een paar centen.

misiconi inclusiedans dansrolstoel

Afgelopen vrijdag was het dan zover na tien weken geduldig wachten: mijn dansrolstoel was klaar! Het is een Proval van TNS, helemaal naar mijn maat gemaakt en een prachtig stukje vakmanschap. Daar zit een aardig prijskaartje aan en ik ben dan ook ontzettend dankbaar dat er zoveel mensen zo gul hebben bijgedragen aan de crowdfunding. Uiteindelijk heb ik iets minder dan de helft zelf bij moeten leggen en dat heb ik er zeker voor over gehad.

Proval versus Küschall

Op de foto’s zijn de verschillen al goed te zien tussen mijn gewone rolstoel (Küschall) en mijn dansrolstoel (Proval). De dansrolstoel heeft een kortere rugleuning, zodat ik met mijn bovenlijf ook vrij kan bewegen. De voorwieltjes zijn nog kleiner en de grote wielen staan iets schuiner, waardoor de dansrolstoel wendbaarder is. En omdat ik in de dansrolstoel zonder schoenen dans, zit er een riempje om mijn voeten op hun plek te houden. Het frame zit aan de voorkant dicht langs mijn benen, zodat het zo min mogelijk in de weg zit.

dansrolstoel proval kuschall

Vanaf de zijkant gezien, zie je dat de Proval een actievere zit heeft. Met de vast gelaste rugleuning en zijschotten zit ik echt strak in de rolstoel, waardoor ik de rolstoel ook kan sturen met mijn lijf in plaats van mijn armen. De as van de wielen zit iets meer naar voren, dat maakt dat het draaien soepeler gaat. Het achterover kiepen gaat daardoor ook sneller, maar dat is iets waar ik mezelf wat meer in moet trainen. Remmen ontbreken op de dansrolstoel, omdat ik deze alleen gebruik met het dansen en ze daarbij niet echt nodig zijn.

dansrolstoel proval kuschall

Duwsteunen gebruik ik ook niet tijdens het dansen, zou dan alleen maar in de weg zitten, dus deze zitten er niet op. Op mijn Küschall vind ik het fijn om geen kiepwiel te hebben, zodat ik gemakkelijk met een wheelie een drempeltje over kan. Omdat de Proval zo strak is afgesteld en makkelijk kiept, zit daar wel een anti-kiepwiel op. Deze zit heel dicht op de grond, waardoor je eigenlijk meteen geen drempels meer kunt nemen, maar dat hoeft ook niet tijdens het dansen. Hij is wel afneembaar, dus als ik wat meer gewend ben en andere dingen wil uitproberen, dan kan deze er gewoon af.

dansrolstoel proval kuschall

Dansen met mijn nieuwe dansrolstoel

Het is zo’n ontzettend groot verschil om te dansen in mijn nieuwe dansrolstoel. Alles gaat veel sneller en soepeler. De rolstoel zit als gegoten en ik voel me veel meer één met mijn rolstoel. Het is zo leuk om samen met de groep te ontdekken wat we tijdens het dansen nog meer uit de rolstoel kunnen halen. Ik word er enthousiast van, krijg er energie van en wil nog zoveel meer leren en ontdekken.

misiconi inclusiedans dansrolstoel

Eigenlijk is het lastig om in woorden of foto’s te laten zien hoe het is om te dansen met mijn nieuwe dansrolstoel. Een filmpje zegt zoveel meer!

Dit is een stukje van het duet dat we aan het oefenen zijn. Meer daarover is te lezen op de website van Misiconi.

Nog even wennen/oplossingen voor bedenken…

Het anti-kiepwieltje heeft zowel voordelen als nadelen. Met wieltje sta ik stevig en kan ik achterover leunen. Maar wheelies maken gaat niet echt. Zonder wiel durf ik nog niet zo, ik wil eerst wat beter aanvoelen waar het kieppunt zit. Het zal vooral veel oefenen zijn om hieraan te wennen. En ik denk dat het uiteindelijk wel een voordeel is dat ik het allebei kan afwisselen.

Door het blok aan de onderkant van het frame waar het anti-kiepwiel in zit, kan de rolstoel niet achterop mijn scooter. En dat vind ik toch wel een gemis. Mijn scooter kan ik overal voor de deur neerzetten, mijn auto niet. En de dansrolstoel is met de kleine wieltjes niet prettig om mee over straat te rollen. Het trilt dan enorm door.

Ik vraag me ook wel af hoe anderen dat doen met een dans- of sportrolstoel. Nu kan ik nog best aardig korte stukken lopen, dus dat doe ik dan liever vanaf de auto naar de dansstudio. Maar ik zie er ook wel tegenop om met het openbaar vervoer te reizen met mijn dansrolstoel, als ik een keer niet de auto mee kan nemen.

Heb jij ook een sport- of dansrolstoel en heb jij nog tips voor mij?

Of ben je nieuwsgierig naar meer? Vraag gerust hoor!

30-Day-Blog-Challenge-NL-1

Vandaag is dag 11 van Maris’ 30 day blog challenge aan de beurt: Piercings en tattoos.

Piercings en tattoos

Als het aan mij zou liggen, zou ik er veel meer hebben dan ik nu heb. Maar goed, alhoewel ik weet dat anderen hier geen compromis voor over hebben, heb ik dat wel. Mijn man houdt niet van tattoos en in mijn werk als docent wordt het ook niet altijd als een gepast visitekaartje gezien om als een kerstboom rond te lopen. Dus ik hou me in.

Mijn ouders waren er ook geen fan van, dus ik heb gewacht tot mijn achttiende. Meteen na mijn verjaardag liet ik mijn wenkbrauw piercen. En een paar maanden later mijn neus. Weer een paar maanden later liet ik mijn eerste tattoo zetten: een tribal, zoals velen met mij in de jaren ’90.

In de loop van de jaren zijn er wat piercings betreft wat wisselingen geweest. Op dit moment heb ik een ringetje in mijn neus en lip en in totaal vijf gaatjes in mijn oren, waarvan in elk oor één van zes millimeter.

Qua tattoos heeft het wat jaren stilgestaan. Na de tribal heb ik er als dertiger nog twee bij laten zetten.

tattoos

Betekenis van mijn piercings en tattoos

Ik heb er juist voor gekozen om tattoos te nemen die niet direct iets betekenen. Een tribal, wat bloemetjes en een hommel. Maar indirect hebben ze misschien toch wel een betekenis, net als de piercings: het afsluiten van een fase, een nieuwe stap, controle hebben over mijn lijf.

Tijdens mijn eerste revalidatietraject liep ik een paar keer per week van het metrostation naar het revalidatiecentrum langs een tattooshop. En elke keer nam ik mezelf voor om er naar binnen te stappen zodra ik klaar was met mijn revalidatietraject. Het werd een klaproos, aan de voorkant van mijn schouder en ik ben er nog steeds erg blij mee.

Anderhalf jaar later vond ik dat ik weer een flinke stap verder was. Ik was uitgepraat bij mijn psycholoog en had daarnaast een hulpboek doorgeworsteld: Leven met pijn. Een nieuw hoofdstuk, een nieuwe tattoo: er kwamen wat bloemetjes en een hommel bij.

JacquelinePiercings en tattoos op het werk

In de gehandicaptenzorg waren mijn piercings of tattoo geen probleem. Alhoewel ik wel besefte dat ik zelf een risico nam en ik de kans liep dat cliënten een piercing eruit konden trekken. Gelukkig is dat nog nooit gebeurd!

Met sollicitaties heb ik altijd mijn piercings in gehouden. Toen ik in het basisonderwijs ging werken, werd me meteen gevraagd of ik ze uit wilde doen. Ja, op mijn werk wel, maar ik wilde er nog niet definitief afscheid van nemen. In mijn lip deed ik een doorzichtig staafje, zodat het gaatje niet dicht zou groeien. En in plaats van een dik ringetje in mijn neus, deed ik er een klein, onopvallend knopje in. Dat doorzichtige staafje is ooit per ongeluk in mijn maag geëindigd. En sindsdien liet ik het maar voor wat het is, ik deed de piercing uit op mijn werk en gelukkig bleef het gaatje gewoon open, ook zonder doorzichtig staafje.

Bij mijn volgende baan in het mbo kreeg ik te horen dat ik met mijn piercings er te ‘stads’ uitzag om op een buitenlocatie les te geven, dus werd ik geplaatst op een locatie hartje Rotterdam. En vervolgens werd er op mijn eerste werkdag al gevraagd of ik die piercings voortaan uit wilde doen. Ach ja joh, whatever.

Inmiddels doe ik dus al zo’n vijftien jaar elke werkdag mijn lippiercing uit. Ik moet wel bekennen dat ik het een paar keer vergeten ben toen ik op mijn vrije dag een stagebezoek had gepland. De ene keer viel het de stagiaire en haar begeleider niet op, maar een andere keer wel. Toevallig had ik de stagebegeleider een paar jaar daarvoor ook als student gehad en hij vroeg na het gesprek of mijn piercing nieuw was. Hij mocht namelijk geen piercings in op zijn werk. Oeps, foutje! Heb hem dus uitgelegd dat ik ze ook niet in mag.

Mijn tattoos houd ik wel meestal bedekt op mijn werk. Niet dat daar iets over gezegd werd, maar ik vind spaghettibandjes sowieso not done als je voor de klas staat. En aangezien mijn tattoos op mijn schouders zitten, zijn ze dan al snel bedekt. Soms steekt er wel een stukje uit en zijn vooral studenten nieuwsgierig naar de rest, maar strippen voor de klas is ook niet mijn ding.

Heb jij ook piercings en/of tattoos? Wat vind jij van piercings of tattoos op het werk?

Ik weet het, eigenlijk ben ik gewoon van de jurkjes. Maar voor het sporten, fietsen of dansen is een comfortabel shirt toch wel onmisbaar. En soms kom je zo’n shirt in de winkel tegen, waarvan je er eigenlijk wel meer in je kast wilt. Maar daar kom je dan pas achter nadat je ‘m een paar keer gedragen hebt en hij niet meer in de winkel te verkrijgen is. En aan de andere kant: je kan ook weer niet altijd met hetzelfde shirt aan komen. De oplossing: het shirt kopiëren.

driewielligfiets hase lepus favoriete shirt kopiërenHet originele shirt

Ik zag het meteen toen ik het shirt aan een hanger in de winkel zag hangen: dit was hèt model waar ik al maanden naar op zoek was. Een flink wijd uitlopende A-lijn, van achter net iets langer dan van voren.

Ik sport, fiets en dans graag in een legging, maar wil dan wel mijn kont bedekt houden. Daar is dit shirt ideaal voor.

Enige minpuntje vind ik de hoge hals. Waarschijnlijk zal ik daar binnenkort de schaar in zetten en voor nu kopieer ik dat stukje even niet mee.

Het shirt kopiëren

Eigenlijk is het heel simpel. Op de foto’s is te zien wat ik gedaan heb, maar ik zal het hieronder nog even stap voor stap uitleggen.

De stof heb ik op de markt gekocht voor 2 euro per meter, waarbij ik voor dit shirt ongeveer 80 centimeter nodig heb. Het is een dunne, iets doorzichtige tricot. Ideaal om in te sporten, dacht ik zo.

shirt kopiëren

  1. Dit is het originele shirt. Als je een wat ouder shirt hebt, wat een beetje uitgelubberd is, is het goed om te bekijken welke kant nog het meest strak erbij ligt.
  2. Ik begin met het overtrekken van de voorkant. Het shirt is hier over de lengte dubbelgevouwen en de achterkant is er een beetje onder gefrommeld. De halslijn die ik anders wil, heb ik ook wat naar binnen gefrommeld. Onder het shirt ligt patroonpapier en met een stift trek ik een lijn vlak langs het shirt.
  3. Op dezelfde manier trek ik de achterkant over.
  4. De patroondelen knip ik uit en leg ik op de stof. De voorkant heb ik op de stofvouw gelegd en de achterkant op z’n kop ernaast. Zo krijg je wel een naad over de rug, maar dat vind ik niet zo erg. Dit is de zuinige manier van stof knippen, je kan de achterkant ook op de stofvouw leggen, maar dan heb je dus meer stof nodig. Toevallig komt het patroon van de stof hier nog steeds overeen als één deel op z’n kop ligt. Maar als je een patroon hebt wat maar één kant op gebruikt kan worden, gaat dat dus niet.
  5. Bij het knippen laat ik ongeveer 1,5 centimeter over voor de naad. Ik probeer zoveel mogelijk het patroon aan te laten sluiten. Dat lukt niet helemaal, omdat ik een gierige Hollander ben. Maar ik heb nu wel genoeg stof over om er nog zo’n shirt uit te knippen!
  6. De rug-, zij- en schoudernaden speld ik vast.
  7. De vastgespelde naden naai ik aan elkaar met de lockmachine, zo zijn ze meteen mooi afgewerkt. De armsgaten en halslijn werk ik ook af met de lockmachine, zonder al te veel stof eraf te snijden. Maar het kan ook allemaal gewoon met een zigzagsteek op de naaimachine.
  8. Omdat de randen al zijn afgewerkt met de lockmachine, heb ik ze maar één keer omgeslagen en met een zigzagsteek vastgezet.
  9. En dit is ‘m dan: het gekopieerde shirt. De halslijn had nog ietsje lager gemogen en de lengte misschien iets langer, maar dat kan ik mooi op het overgebleven stuk stof uitproberen.

diy shirt zelfgemaakt

En, wat vind je ervan? Heb jij ook zo’n shirt dat je wel zou willen kopiëren?

30-Day-Blog-Challenge-NL-1Vandaag het tweede deel van de 30 day blog challenge van Hare Maristeit. Het is een combinatie geworden van dag 3 en 7, omdat je overal wel iets van mijn verzamelingen en obsessies tegenkomt, dus ook in mijn tas.

inhoud tas

De inhoud van mijn tas

Dit kleine tasje heb ik eigenlijk altijd wel bij me, behalve als ik mijn werktas of sporttas gebruik. Ideaal is dat ie nog een stukje open gevouwen kan worden en er dan nog net iets meer in past. En dit zit er allemaal in:

  • Sleutels: toch wel het belangrijkste. Want mijn tasje gebruik ik als ik de deur uit ga en ik wil via die deur toch ook weer naar binnen gaan.
  • Telefoon: hier val ik meteen alweer door de mand. De telefoon op de foto is mijn werktelefoon, omdat ik mijn eigen telefoon altijd gebruik voor foto’s… En behalve voor de foto’s is ie onmisbaar om te kunnen bellen, berichtjes sturen en lege momenten opvullen met het doorscrollen van blogs en social media.
  • Portemonnee: om voor de hand liggende redenen.
  • Zonnebril: ik heb niet veel zon nodig om mijn zonnebril op te willen zetten. Dus deze is vaak in mijn tas te vinden.
  • Stofjes: ja, daar heb je het al, mijn obsessie met stofjes. De lapjes stof in mijn tas zitten daar om de kleur te checken wanneer ik een bijpassend stofje tegenkom, of rits, of garen, of een vestje, panty, schoenen, enzovoort.
  • Pen en visitekaartjes: mijn visitekaartjes zijn behalve de stempel leeg, dus altijd handig om er dan een pen bij te hebben om er nog wat op te schrijven.
  • Lippenstift en parfummonstertje: voor als ik onverwacht zin heb in een iets feestelijker uitstraling.
  • Elastiekje: vaak niet eens voor mezelf, meestal wordt deze door iemand anders ingepikt. Wat trouwens ook met mijn veiligheidsspelden gebeurd is, normaal zitten die ook altijd in mijn tas.
  • Lenzen: ik draag daglenzen en als er iets in mijn oog komt en erg irriteert, gooi ik die lens gewoon meteen weg. Dus vandaar dat ik altijd een setje reservelenzen bij me heb.

borduurgaren

Verzamelingen en obsessies

Tussen de inhoud van mijn tas was het al te zien, mijn verzamelingen en obsessies hebben alles te maken met mijn passie voor naaien en borduren.

Het rekje op de foto heb ik met mijn verjaardag gekregen van mijn man en kinderen. Ik denk dat ze mijn verzameling borduurgaren iets onderschat hadden, want er was niet genoeg plek voor al mijn klosjes.

Daarnaast heb ik enorm veel lappen stof. Geen idee hoeveel, maar als ik er jurkjes van zou naaien, kan ik er een behoorlijke kledingkast mee vullen. Ik heb met mezelf de afspraak gemaakt dat ik niet meer moet kopen dan wat ik kan opruimen. Ik moet dan wel flink mijn best doen om de bakken in de kast te kunnen schuiven, zo vol zitten ze. Maar het is opgeruimd!

Ook al ga ik nog zo doelgericht naar de markt of stoffenwinkel, ik kom altijd met meer lappen stof thuis dan ik nodig heb. Soms kom ik gewoon zo’n mooie stof tegen voor zo’n goede prijs, die kan ik niet laten liggen, daar zou ik alleen maar spijt van krijgen. Of eigenlijk gebeurt dat dus altijd. Ik heb vorig jaar geprobeerd de voorraad te laten slinken door jurkjes voor anderen te maken, maar zelfs toen vulden de bakken zich op magische wijze weer met nieuwe stoffen.

Nog verrassende dingen tegengekomen in mijn tas? En wat is jouw meest opmerkelijke item in je tas?

1 september was de einddatum van het project om via crowdfunding een deel van de kosten voor mijn dansrolstoel in te zamelen. Die datum is inmiddels gepasseerd, dus is het tijd om eens op een rijtje te zetten hoe het gegaan is.

Het totaalbedrag van de crowdfunding

Het streven was 1220 euro en in totaal is er 1511 euro gedoneerd! Echt een groot succes dus! En wat ben ik hier ontzettend blij mee, dat er zoveel mensen zo gul gegeven hebben. Dat helpt enorm om aan het bedrag van 2370 euro te komen voor mijn dansrolstoel. Het resterende bedrag betaal ik zelf en met de kosten van de crowdfunding eraf en wat verjaardagsgeld erbij komt dat op een bedrag van ongeveer 1000 euro.

Met dank aan…

Allereerst wil ik Joop Oonk in het bijzonder bedanken. Zij heeft mij overgehaald om dit project aan te gaan, erbij geholpen en onder andere danslessen beschikbaar gesteld als tegenprestatie. Zonder haar was dit echt niet gelukt!

Stichting Voordekunst wil ik ook bedanken voor de hulp achter de schermen en nuttige tips.

Ik weet niet precies in hoeverre de donateurs anoniem willen blijven, aangezien niet iedereen een berichtje met naam heeft achtergelaten. Maar uit de mailadressen kon ik sommigen wel herkennen: Dankjewel familie, vrienden, (oud-)collega’s, studiegenootjes, lotgenoten, kennissen, dansers en wildvreemden!

 

Voor het vullen van de goodiebags wil ik graag bedanken:

Wat er allemaal in zit, hou ik nog even een verrassing. Maar het is zeker de moeite waard om ‘m nog voor december op te halen bij Misiconi!

Misiconi goodiebags

Mochten er nou donateurs zijn die na het zien van de goodiebags spijt hebben dat ze hebben aangevinkt geen tegenprestatie te willen (maar wel 50 euro of meer hebben gedoneerd), stuur me dan een berichtje via het contactformulier. Er zijn er namelijk nog een paar over! En anders voorzie ik een leuke winactie binnenkort. 😉

Wil je het project nog eens bekijken? Alhoewel het doneren niet meer kan, alles is nog steeds terug te lezen op de website van Voordekunst.

 

zomerblogs uitstapjes rolstoelOk, de zomer gaat nog even verder, maar met de start van een nieuw schooljaar en een nieuwe maand, vond ik het wel een goed moment om nu alvast terug te kijken. Inmiddels is vast iedereen weer terug van vakantie, dus een goed moment om eens te zien of je iets gemist hebt de afgelopen maanden. Dit waren de zomerblogs!

De dansrolstoel

In juni had ik het geluk om met Misiconi op te mogen treden tijdens het Fringe festival in Delft. Dat was super om te doen en smaakte naar meer! Meer als in: een goede dansrolstoel aanschaffen, waar ik me nog verder mee kan ontwikkelen in inclusiedans. Was ik op de Supportbeurs nog aan het oriënteren, niet veel later is alles in gang gezet voor mijn eigen echte dansrolstoel. Hoe dit gegaan is, heb ik verschillende keren verslag van gedaan.

Binnenkort meer nieuws: het eindresultaat van de crowdfunding en uiteraard zal ik de dansrolstoel zelf ook uitgebreid showen wanneer ik deze heb!

Naaiprojectjes

Hmmm… voor mijn doen heb ik niet zoveel achter de naaimachine gezeten deze zomer. Een paar comfortabele tricotjurkjes en een rolstoeltas. En dan de goodiebags voor de crowdfunding, die zijn komende week te zien in deel 4 van de dansrolstoel.

Dat lijf van mij…

Met die 1000 km die ik gefietst heb, zou je denken dat de kilo’s eraf vliegen. Helaas is het afvallen een beetje blijven hangen bij die 6 kilo, misschien toch een beetje teveel genoten van de zomervakantie. Maar goed: ondanks mijn pijn, slechte proprioceptie en brain fog gaat het gewoon goed met me, ook (of misschien wel juist) met rolstoel!

En in de zomermaanden heb ik mijn best gedaan om fit te blijven. Bij rugpijn heb ik zo mijn eigen oefeningen verzameld om de pijn te verzachten. Maar die buikdansdrills die ik wel even onder de knie zou krijgen… Haha, dat was toch iets te hoog gegrepen!

Dilemma’s als docent

Werken als docent met fysieke beperkingen is soms best lastig. Frustrerend om te zien dat passend onderwijs soms niet past, maar ook mijn eigen werk me voor een dilemma stelt. Met nu het nieuwe schooljaar voor de deur, is het goed om weer eens terug te kijken wat ik heb opgestoken van het vorige schooljaar en wat ik hiervan vast kan houden. Grenzen aangeven blijft iets waar ik zelf wat mee moet.

Pedagogische tic

Tja, wat kan ik ervan zeggen. Ik ben nu eenmaal pedagoog. En ook nog eens moeder. Dus dan komt er weleens een onderwerp voorbij met een pedagogisch tintje. Zoals de 7 lessen die ik van mijn ouders leerde, of wat ik van de term loedermoeder vind. Maar ook gewoon welke gezelschapsspelletjes je gemakkelijk liggend op de bank kunt doen.

Uitstapjes

Al aan het begin van de zomervakantie zat ik vol plannen. Eens zien hoe ik het er van af heb gebracht:

  • Vakantie in een aangepaste bungalow: check! Inclusief uitstapjes in Flevoland
  • Hotelletje pakken met mijn man: check! Het werd een hotel in Limburg en het was zo leuk, dat ik er geen blog over heb kunnen schrijven. 😉
  • Fietstocht naar Avonturis: check! Weliswaar niet met het hele gezin, maar toch…
  • Verjaardag: check! Ook dat is gelukt, ik ben weer een jaartje ouder en dat hebben we gezellig gevierd.
  • Festivals: check! Zomerterras en Castlefest zijn bezocht. Daar had ik best een blogje aan kunnen wijden, maar… niet gedaan.

Wat ik toen nog niet ingepland had, maar iets spontaner opgepakt heb: ik ben alleen gaan vliegen, met rolstoel!

Al met al een supervolle zomer. Veel gedaan en bereikt.

Wat nog gaat komen

Vorige week heb ik er al een start mee gemaakt, de 30 day blogchallenge. Alhoewel ik niet denk dat ik alle dagen langs zal gaan, zitten er veel leuke onderwerpen bij waar ik de komende weken (niet precies 30 dagen) een blogje aan wil wijden.

Nog iets waar ik wat mee wil: onderwijs. Nu ik met mijn nieuwe taak als examenleider nog maar weinig lesgeef, vind ik het jammer dat al die leuke lessen die ik de afgelopen jaren bedacht heb, zomaar gedeletet zouden worden. Op het gebied van studieloopbaanbegeleiding, samenwerken en werken met kinderen zal ik wat van mijn ontwikkelde lessen delen, in de hoop dat een ander er nog wat aan heeft.

Blogcijfers

Na de hoge bezoekersaantallen in mei tijdens de EDS Awareness maand was het een uitdaging om in de zomermaanden bezoekers naar mijn blog te trekken. En zelf was ik natuurlijk ook druk met andere dingen, zoals vakantie vieren en reclame maken voor mijn crowdfunding.

In juni bekeken 1236 bezoekers 2721 pagina’s. Het meest gelezen artikel was ‘Sorry voor mijn lompheid, maar…’.

In juli bekeken 1515 bezoekers 2675 pagina’s. Het meest gelezen artikel was ‘Mijn pijnschaal’.

In augustus bekeken 1110 bezoekers 2637 pagina’s. Het meest gelezen artikel was ‘Rolstoeltas’.

 

Steeds meer mensen weten mijn blog rechtstreeks te vinden, maar het meeste verkeer komt nog via Facebook binnen. Vaak zijn dit de artikelen die via een andere pagina gedeeld worden, maar er is inmiddels ook een trouwe club volgers op de Facebookpagina van Salami stinkt!

Het schrijven van de blogs gaat niet altijd even soepel en snel, maar de reacties van lezers en het stijgende aantal bezoekers (ok, behalve in augustus…) maakt het een uitdaging om me hierin te verbeteren. Uit de reacties maak ik ook op dat het niet alleen EDS’ers of chronisch zieken zijn die reageren. Dat is mooi om te zien, want behalve om maar wat van me af te schrijven, hoop ik daarnaast meer begrip/bekendheid te krijgen voor mensen die leven met EDS en/of een chronische ziekte.

Wat was jouw favoriete blogartikel van deze zomer? En wat zou jij nog graag zien op Salami stinkt?

 

 

 

Zo’n eerste keer crowdfunding en dan ook nog in de vakantieperiode is nog best een lastige klus. Maar met de afgelopen en komende week nog wat spannende activiteiten, zou het zomaar nog wat meer op kunnen lopen.

interview dansrolstoel groot vlaardingenInterview Groot Vlaardingen

Het lokale nieuwsblad Groot Vlaardingen is afgelopen maandag langs geweest en op woensdag stond het interview al in de krant. Echt super dat hier de mogelijkheid voor was en dat het zo snel geplaatst kon worden.

Het artikel is op de website van Groot Vlaardingen ook terug te lezen op pagina 3 van week 33.

patches Feest!

Nog maar twee nachtjes slapen en dan ben ik jarig! En wie jarig is trakteert, een hele week lang:

  • Als extra tegenprestatie kun je vanaf vandaag tot en met zaterdag 27 augustus een persoonlijke patch krijgen bij een donatie van 20 euro. Bijvoorbeeld met je naam erop, of een tekst naar keuze. Rechthoekig, ovaal, vierkant of een hartje, alles kan, als het maar binnen de 10 bij 10 centimeter past. De tekst kan in bijna elke kleur, op een zwarte ondergrond van stevig vilt.
  • Voor de mensen (klein en groot) die een donatie niet kunnen missen, maar wel graag mee willen helpen om meer bekendheid te geven aan de crowdfunding, is er op de Facebookpagina van Salami stinkt nog een kleurwedstrijd om een goodiebag te winnen.

 

crowdfunding voor de kunstUpdate crowdfunding

Het doel was  €1220 en daar zijn we inmiddels overheen! Daar moeten dan nog wel wat kosten van af die naar de stichting Voor de kunst gaan. De rolstoel zelf kost zo’n €2370 en het overige deel ga ik zelf betalen. Dus donaties zijn nog steeds van harte welkom en elke euro gaat naar de dansrolstoel.

Waar ik misschien nog wel wat tips of sponsors voor kan gebruiken, is voor de vulling van de goodiebags. Ik heb al het één en ander (toegezegd) gekregen en verzameld, maar ik wil die gulle gevers natuurlijk wel extra belonen.

Doneren kan nog tot 1 september via >deze link<!