Berichten

grenen spor den tilsandede kirke skagen

Grenen Spor, Den Tilsandede Kirke en het noordelijkste puntje van Denemarken (Skagen)

De zomervakantie was al lang en breed begonnen toen wij nog even snel een lastminute naar Denemarken boekten. Nu staat Denemarken er wel bekend om vrij duur te zijn, maar je kunt je vakantie daar op verschillende manieren goedkoper maken. Wij hebben een aardige poging gedaan.

Maak gebruik van de faciliteiten van het vakantiepark

Wij hadden een fantastisch vakantiepark met een sporthal, sportvelden, binnen- en buitenzwembad en speeltuin. Bij zowel mooi als regenachtig weer konden de kinderen zich prima vermaken. En vooral van dat zwembad hebben ze veel gebruik gemaakt.

Achteraf gezien hadden we daar gewoon al elke dag heen moeten gaan om te gaan douchen, haha! De gas- en elektrarekening van je huisje betaal je namelijk naar verbruik achteraf.

Het gebruik van de wasmachines was gewoon gratis en er stond een prachtige barbecue bij het huisje. Helaas was er net die droge periode en mocht er niet gebarbecued worden, maar normaal zit dat er gewoon bij in.

Met je auto het strand op

Sowieso ben ik het betaald parkeren maar vrij weinig tegen gekomen. Alleen bij wat grotere toeristische trekpleisters en in een grote stad. Maar je hoeft dus niet je auto op een enorme parkeerplaats te parkeren om vervolgens nog een eind naar het strand te lopen. Je auto neem je gewoon mee.

Ideaal als er wat wind staat, kun je ‘m meteen als windscherm gebruiken. En je hebt alles bij de hand, zonder te hoeven sjouwen. Overigens heb je ook wel meer nodig dan alleen een handdoekje, want het zand is tot aan de duinen vochtig en hard.

Fietsen kan er ook en zelfs mijn rolstoel (met freewheel) redt het aardig op het harde zand.

Naar de sterren kijken

We zaten in Noord Jutland aan de kust, met om ons heen bijna alleen vakantiehuisjes en landbouw. En als het dan donker is, dan is het echt donker. Bij een heldere lucht zie je dan zo ontiegelijk veel sterren. Echt prachtig. En we hadden het geluk om zelfs wat vallende sterren te zien.

Geocachen

Dit is vooral een hobby van mijn man in de vakanties. Met geocachen ga je via GPS op zoek naar een verborgen geocache. Vaak is dit een doosje of kokertje waar papier in zit en soms nog wat prulletjes. Je kunt dan opschrijven wie je bent en wanneer je de geocache gevonden hebt. En als er iets van prulletjes in zitten, dan kun je er wat bij doen, of omruilen. Maakt het voor de kinderen net iets leuker, of het echt een schat is.

Mijn man heeft alleen de gratis versie, dan zijn de geocaches wat beperkt. Maar nog steeds leuk om elke vakantie te doen. Je komt dan toch op plekken waar je normaal niet zou komen.

Wandelen in de natuur

Het is misschien even zoeken, maar er zijn verschillende wandelpaden die toegankelijk zijn met de rolstoel en/of kinderwagen. De één was vlakbij een vriendin die we bezochten: Mose-stien bij Sevel. En de ander in het noordelijkste puntje bij Skagen: het Grenen Spor. Nu is die laatste wel bij een toeristische trekpleister met betaald parkeren, maar als je het ècht gratis wil doen, kun je voor de vuurtoren ook langs de weg parkeren. En dan op zoek naar de paaltjes met groene pijlen.

lindholm hoje denemarken

Lindholm Hoje

Deze plek zag ik voorbijkomen op Facebook bij Ilse van Kreanimo, die ook in Denemarken op vakantie was. En ik wist meteen dat ik daar ook heen wilde, zo mooi!

Dit is een begraafplaats waar honderden jaren geleden mensen begraven of gecremeerd werden. Weer eens wat anders dan hunebedden.

Overigens staat er op zo’n toeristisch foldertje dat het rolstoeltoegankelijk is, maar dat geldt alleen voor het museum daar (waar we niet geweest zijn). Mijn man heeft me naast het pad de heuvel op en af moeten duwen, omdat er een trap van houten balken was. En mijn Smartdrive ploegde de grond alleen maar om, dus die heb ik maar snel uitgezet.

Rabjerg Mile

We trokken er een dagje voor uit om de omgeving van Skagen te verkennen. Rabjerg Mile is één van de bezienswaardigheden daar. Het is een bijzonder duingebied, het is namelijk aan de wandel. Ooit lag het aan de westkust, dus aan de Noordzee. Maar doordat het zand steeds meegenomen wordt door de wind, verplaatst het zich naar de oostkust, de Oostzee. Dat gaat niet zo heel snel hoor, duurt nog wel een jaartje of honderd voordat het zover is.

Nu ligt het dus zo’n beetje op driekwart en is de hoogste duin 41 meter hoog. Ik dacht dat ik dat wel kon lopen vanaf de parkeerplaats, dus ik ging dapper met mijn stokje en man aan mijn arm op pad. Maar toen we de eerste duin op waren, zagen we hoe ver het nog was naar die allerhoogste duin. En toen dacht ik: laat maar, dit is ook prima. Want vanaf daar is het uitzicht al prachtig. Je kunt beide zeeën zien vanaf de duinen en verder vooral heel veel zand.

Den Tilsandede Kirke

Met al dat zand dat zich verplaatst, staat er soms wat in de weg. Zoals een kerk bijvoorbeeld. De sint Laurens kerk (ook weer bij Skagen) werd in 1795 gesloten, omdat het niet meer te doen was om tegen het zand te vechten. Op een gegeven moment waren ze wel klaar met het steeds maar uitgraven van de kerkdeur op zondag.

De kerk werd gesloopt, maar de toren bleef staan. Ook als herkenningspunt vanaf zee, vandaar dat de toren wit geschilderd is.

Het laatste stuk pad naar de toren is al behoorlijk verzand, maar het lukte me met freewheel wel om erdoorheen te komen. De toren beklimmen heb ik aan de meiden overgelaten. Na al dat zand bij Rabjerg Mile vond ik dat ik wel genoeg geklommen had die dag.

In de toren hangt wel een briefje dat het voor kinderen gratis is en volwassenen wel iets moeten betalen. Maar er ligt dus alleen een schoteltje, er zit verder niemand bij. Vond ik wel mooi om te zien, dat ze zo goed van vertrouwen zijn. Net zoals ze ook overal maar de kinderwagens buiten laten staan.

Botsende zeeën

Het noordelijkste puntje van Denemarken is een druk bezochte toeristische trekpleister. Hier komen de Noordzee en Oostzee samen, wat een bijzonder fenomeen is. Vandaar dat je voor het parkeren wel moet betalen (of een stukje verder moet lopen). Vanaf de parkeerplaats dachten we een pad te hebben gevonden voor rolstoelen. Alleen hield dat pad al vrij snel op. Weer dacht ik wel een stukje te kunnen lopen, maar los zand, kiezels en ik zijn geen vrienden.

We zijn dus niet tot het uiterste puntje gekomen, maar het uitzicht op de Oostzee was alsnog de moeite waard.

norre lyngby

Rubjerg Knude Fyr (Norre Lyngby)

Norre Lyngby

Dit plaatsje wordt een beetje overgelaten aan de zee. Waar we in Nederland met man en macht vechten tegen de zee, laten ze het hier hun gang gaan. Als je over het strand loopt (of rijdt, zoals wij deden), zie je dat aan de duinen. In de loop van de jaren brokkelt daar steeds weer wat van af. Je ziet bunkers waarvan het lijkt of ze van de duinen afgestort zijn, vakantiehuisjes die nog maar net op het randje staan. Als je daar een huis koopt, krijg je meteen een berekening mee hoeveel jaar het huis daar nog kan blijven staan.

De vuurtoren daar, Rubjerg Knude Fyr, zal ook niet lang meer bestaan. Ik geloof dat het dit jaar voor het laatst open zal zijn voor toeristen (gewoon gratis). Mijn man en kinderen hebben de vuurtoren beklommen, maar ik kon er niet komen met mijn rolstoel. Vanaf de parkeerplaats loopt er een pad naartoe, maar op een gegeven moment gaat dat pad over in enorme duinen. Ik heb nog een stukje gelopen, maar heb het bijltje er op een gegeven moment bij neer gegooid.

Niet alleen maar de gierige Hollander uitgehangen

Nee, wees maar niet bang, we hebben echt wel (flink) bijgedragen aan de Deense economie. Nog een pretpark bezocht, een klooster waar er wel entree werd gevraagd en best regelmatig uit eten geweest of ijsjes gekocht die omgerekend zeven euro waren ofzo…

Maar het hoeft dus niet allemaal geld te kosten om te genieten van een mooie vakantie. Hé, zelfs de openbare toiletten zijn gratis!

Aan de andere kant kun je dan niet verwachten dat alles maar toegankelijk gemaakt wordt. Zeker niet met de zee en het zand wat hier zijn eigen weg gaat. Dat is soms wel jammer, ik kom dan steeds net niet op de mooiste plekjes. Maar gelukkig heb ik dan weer twee dochters die met het fototoestel op pad gaan.

smartdrive rolstoelEerlijk gezegd maakte ik me er niet zo druk om. Mijn rolstoel kan wel tegen een stootje en zal vast niet zo snel gejat worden. Maar nu ik die Smartdrive erbij heb, wilde ik het toch eens goed uitgezocht hebben. Want stel je voor dat er toch wat gebeurt… Dan zou het toch wel erg vervelend zijn als ze van de WMO zeggen dat ik nog vijf jaar mag wachten voor ik weer in aanmerking kom voor iets nieuws.

Verzekerd via leverancier: alleen binnen Nederland

De rolstoel en Smartdrive heb ik natuurlijk in bruikleen en dus is de leverancier hier verantwoordelijk voor. Alleen dus wel binnen de grenzen van Nederland. Daarbuiten is het aan jezelf om wat te regelen. WA is trouwens wel binnen Europa via hun verzekerd, omdat dit verplicht is bij een Smartdrive.

WA dekt alleen maar de schade die ik (per ongeluk) aan een ander zou toebrengen met mijn rolstoel. In principe wordt de schade aan mijn rolstoel dus niet vergoed, of als deze gestolen zou worden (buiten Nederland).

Reisverzekering: dekt niet alles

Nu zal hier misschien wel verschil in zitten, maar de doorlopende reisverzekering die wij hebben, vergoed maar tot €3500 euro bij schade of diefstal van bagage. Dat zou misschien voldoende zijn voor mijn rolstoel, maar een Smartdrive kost al zo’n €6000. Het advies was om dan maar een extra kostbaarhedenverzekering af te sluiten. Maar daar mocht ik zelf naar op zoek gaan, een assurantiekantoor zou me daar wel mee kunnen helpen.

Kostbaarhedenverzekering: het is toch geen schilderij?!

Vervolgens heb ik dus een assurantiekantoor of drie gebeld, zonder succes. Een kostbaarhedenverzekering was toch meer voor dure schilderijen en sieraden, niet voor een rolstoel. Als het al kon, dan niet voor een paar weken, maar meteen voor een jaar. En dan kon het nog niet, omdat de rolstoel in bruikleen is en geen eigendom.

Elektrische rolstoelenverzekering

Bestaat het echt? Een verzekering helemaal speciaal voor (elektrische) rolstoelen? Ja hoor, alleen kom je daar ook weer niet zo makkelijk aan. Een volledig casco verzekering willen ze alleen afsluiten in combinatie met WA. En tja, die heb ik al via de leverancier.

Overigens werd hierbij ook nog uitdrukkelijk gezegd dat een rolstoel in het vliegtuig niet verzekerd is tegen schade. Hier wordt zo ruig mee omgegaan, dat ze er niet aan willen beginnen om dit mee te verzekeren.

Op goed geluk dan maar…

Na mijn rondje bellen, kwam ik weer bij de leverancier van mijn rolstoel uit. Ik legde uit dat ik geen mogelijkheden heb kunnen vinden om mijn rolstoel buiten Nederland tegen schade en diefstal te verzekeren. En dat ik me dan toch wel een beetje zorgen maakte als er wèl iets zou gebeuren.

Maar zo zwart-wit was het toch niet. Want stel dat ik bij het in een boot stappen de Smartdrive in het water laat vallen, dan zou dat onder de WA vallen. En mocht de rolstoel of Smartdrive gestolen worden, dan zou met het aangifteformulier ook alles weer in orde komen.

Ehm… Waarom moest ik ook alweer die extra verzekering dan???

Nu ben ik natuurlijk erg benieuwd of er meer mensen zijn die zich hierin verdiept hebben en wellicht op iets anders uit zijn gekomen. Weet jij hoe het nu precies zit? Laat het me weten hieronder bij de reacties!

vakantie Spanje rolstoel emigrerenJa, de vakantie was leuk hoor. Maar man, wat ben ik blij om weer in ons eigen kikkerlandje te zijn!

En alhoewel ik weleens van mensen hoor dat ze veel minder fysieke klachten hebben in een warm land, deel ik die mening niet. Geen haar op mijn hoofd die eraan denkt ooit te emigreren.

En wel om de volgende redenen:

1. Warm = benauwd

Zodra het kwik boven de 24 graden uitkomt, is het of mijn luchtpijp een stuk dichtgeknepen wordt. Gewoon continu. Ik moet erg mijn best doen om niet te gaan hyperventileren.

Maar er is daar toch een ander klimaat, waardoor het minder benauwd zou moeten aanvoelen? Nou, ik merk geen verschil. Warm staat bij mij gelijk aan benauwd, waar dan ook.

2. Warm = extra veel pijn

Van anderen hoor ik weleens dat ze bij warm weer minder last hebben van hun gewrichten. Helaas gaat die vlieger bij mij niet op.

Ik voel me net een plumpudding, mijn spieren moeten veel harder werken om mijn gewrichten bij elkaar te houden. Elke stap die ik zet, voelt wiebelig en doet pijn. Zitten trouwens ook. En zelfs liggend lukt het me niet om een houding aan te nemen die geen pijn oplevert.

In het water is het heel even fijn om gewichtloos te zijn en een klein beetje af te koelen. Maar al snel komt de pijn weer opzetten, omdat met die gewichtloosheid mijn gewrichten nog meer die uiterste standen opzoeken. En om dan uit het water zien te komen en naar een stoel strompelen is helemaal een hel.

Met dat warme weer kies ik er, tegen beter weten in, toch te vaak voor om geen stevige schoenen te dragen. Omdat ik toch al veel zit of lig, zijn schoenen niet erg comfortabel. Het is dan kiezen tussen de ene of de andere pijn.

3. Geen fatsoenlijk boterhammetje met kaas te krijgen

Ik ben dan nog net niet zo’n typische Nederlander die de eigen aardappelen en hagelslag meeneemt van thuis. Maar mijn eigen boterhammetjes mis ik wel hoor!

Het duurt vaak even voordat we ontdekt hebben welk brood het beste in de smaak valt. Teveel wit, te zoet (waarom?? Als ik zoet brood wil, smeer ik er wel iets zoets op!), te zwaar, te droog, te vet en te duur brood.

Uiteindelijk zijn we dan toch maar voor het dure brood gegaan, dat smaakte toch het beste. Maar niet zo lekker als het brood wat we thuis bij de supermarkt halen.

4. Heuvels/bergen

Echt, ik weet niet of het anderen weleens is opgevallen, maar Nederland is best plat. En dat vind ik wel fijn. Het kost me een stuk minder energie om me te verplaatsen.

Met al die heuvels en bergen op vakantiebestemmingen kan ik echt niet uit de voeten. Lopend niet en rollend niet. Ik voel me dus enorm beperkt en afhankelijk van mijn man en kinderen, die mij ondersteunen bij het lopen of duwen als ik in de rolstoel zit.

Eigenlijk is het vooral ook als we op vakantie zijn dat ik me afvraag waarom ik geen gehandicaptenparkeerkaart heb. Ik red het gewoon niet om de straat uit te komen of vanaf de parkeerplaats naar de bestemming te komen zonder hulp.

5. Toegankelijkheid

Nog iets wat je pas opvalt als je het mist. In Nederland wordt er soms (terecht) een punt gemaakt als iets niet toegankelijk is voor mensen met een beperking. Maar ik ben tijdens mijn verschillende vakanties nog geen plek tegengekomen waar het beter geregeld is. In een grote stad kom je de meeste winkels wel in. En er zijn dan voldoende invalidentoiletten, alhoewel je soms niet wil weten hoe die achtergelaten worden door toeristen die even de lange rij willen overslaan.

Maar daarbuiten hoef je niet veel te verwachten. Dan mag je op de straat rollen, omdat de stoep nergens een helling heeft om op of af te komen. Restaurants en winkels hebben vaak een flinke opstap, als er al een plaat ligt, dan is deze vaak zo steil dat ik er nog niet zelf op kan komen.

Het lijkt soms wel of ze er in eerste instantie wel over nagedacht hebben om iets toegankelijk te maken, maar dat het (soms letterlijk) verzandt. Bij ons (volgens de website rolstoeltoegankelijke) appartement was het pad naar de voordeur enorm overgroeid. En de houten vlonders op het strand waren grotendeels verdwenen onder het zand, of zo ver verschoven, dat je het zelfs met een wheelie niet zou redden van de ene naar de andere plaat.

6. Taal

Man, wat voel ik me een kluns als ik me uit moet drukken in een andere taal. Engels gaat best aardig, maar dan moet de persoon tegenover mij het ook wel redelijk kunnen spreken. Frans, Duits, Spaans, Italiaans… Tja, daar houdt het al snel op na de standaard woorden en zinnen. Verstaan of lezen gaat nog wel een beetje, maar het spreken laat ik liever aan een ander over.

Tijdens de vakantie neem ik het maar voor lief, maar ik zou er niet aan moeten denken om bijvoorbeeld op mijn werk een andere taal te moeten spreken. Ik geloof niet dat je mij dan voor de klas wil hebben, haha!

7. Verbranden of onder de pukkels

Van ons gezin verbrand ik het snelst. De meiden hebben van hun vader nog wat Indische trekjes met daarbij een huid die iets meer zon kan verdragen. Ik moet me elke dag insmeren met factor 30. Of binnen blijven, maar dat is ook zo ongezellig.

Ik zoek al zoveel mogelijk de schaduw op en op het strand leg ik toch vaak weer een handdoek over mijn schouders na een kwartiertje zon. En dan nog verbrand ik, want er is altijd wel ergens een plekje wat niet goed ingesmeerd is.

Maar alles maar insmeren, bah, wat heb ik daar een hekel aan. Die vette troep op je huid. Ik krijg er ook meteen pukkeltjes van. Dus als ik al niet rood word van het verbranden, dan ben ik wel rood van de pukkeltjes. Een andere kleur wordt het niet.

Het fijnste van op vakantie gaan, is het thuiskomen!

Heerlijk weer in je eigen bed. Overal de weg weten. Wifi die het gewoon doet. De tv aanzetten en het gewoon kunnen volgen. Altijd iemand te vinden bij wie je kunt aankloppen. Een stuk koeler, dus meer energie om wat te gaan doen. En ik kan er sowieso veel meer kanten op.

En nu ik weer heerlijk mijn draai thuis heb gevonden, zal ik heus nog wel iets van onze vakantie-avonturen in Spanje vertellen. Wordt vervolgd!

Ben jij ooit ergens op vakantie geweest waar je wel zou willen blijven wonen? Of moet je er ook niet aan denken om te emigreren?

 

RCN Zeewolde VeluwemeerNa een vakantie in een stacaravan bovenop een berg in Italië en vorig jaar in Frankrijk in een krappe stacaravan in de uiterste uithoek van het vakantiepark, was ik het zat. Ik wilde wel weer eens in een fatsoenlijke bungalow, of misschien zelfs een aangepaste bungalow. Waar ik met mijn rolstoel uit de voeten kan en waar ik niet kilometers hoef te rollen om bij de winkel of het zwembad te komen of niet eens kan rollen, omdat de berg waarop het vakantiepark gelegen is, zo belachelijk steil is.

Dus we boekten vroeg en voor het eerst kozen we voor een aangepaste bungalow. En we bleven gewoon in Nederland, want een volle dag in de auto zitten, trekt mijn lijf niet zo goed. RCN in Zeewolde is het geworden.

Bungalow RCN Zeewolde De aangepaste bungalow

De huisjes zijn wat gedateerd, maar eerlijk gezegd vind ik dat niet zo belangrijk. Voor de prijs die je ervoor betaalt zijn ze van alle gemakken voorzien.

Beneden zijn twee slaapkamers: één met een stapelbed en één met twee hoog/laagbedden. Boven de keuken/woonkamer is nog een vide waar een tweepersoons boxspring staat. Alhoewel de boxspring boven het beste lag, kozen mijn man en ik voor de hoog/laagbedden beneden. De trap naar de vide is voor mij te steil om dagelijks te moeten nemen. Voordeel van de slaapkamer met de hoog/laagbedden vond ik dat deze meteen aan de woonkamer grenst en een grote schuifdeur heeft. Als ik dan ‘s middags even ging liggen of een boekje ging lezen in bed, had ik toch het idee dat ik bij de anderen was.

In de keuken zijn de kasten onder de wasbak en de kookplaat weggelaten, zodat je er met je rolstoel onder kunt rijden, alleen is het aanrecht dan wel te hoog. De keuken en woonkamer zijn ook ruim genoeg om met rolstoel te kunnen rollen.

De badkamer is ruim en heeft een invalidentoilet, een lage wasbak en een douche met inklapbare stoel aan de muur. Hij is ontzettend ruim, maar ik vraag me toch af hoe je je hier doucht als je echt niet meer kunt lopen. Er is wel plek voor een rolstoel in de badkamer, maar er is geen douchescherm of -gordijn. Je stoel zou dus zeiknat worden als je vanuit je rolstoel meteen onder de douche moet stappen. Omdat er zoveel plek was, hebben wij een tuinstoel in de badkamer gezet, in de hoek schuin tegenover de douche. Hier kon je dan je kleren op leggen en je aankleden.

Wat ik wel vreemd vond aan de badkamer, is dat de vloer nooit droog werd. Er zat teveel reliëf in de vloertegels om ze goed droog te trekken, maar dan nog. Je moest dus altijd met je slippers naar het toilet, anders had je natte voeten.

Er is wel een parkeerplaats dichtbij de bungalow, maar niet gereserveerd voor invaliden. In mijn geval is dat niet zo’n probleem, maar als de parkeerplaats vol staat en je moet een parkeerplekje verderop in het gras opzoeken, baal ik daar toch ook wel een beetje van.

Toegankelijkheid van het vakantiepark

Het allergrootste voordeel vond ik de ligging van onze bungalow in het vakantiepark: je zat bijna direct tegen de receptie, het zwembad, de winkel, het restaurant, de recreatie en het strandje aan. Zo kon ik ook af en toe even lopend met mijn wandelstok broodjes halen, of bij de meiden in het zwembad kijken.

De receptie, winkel en recreatiezaal waren goed toegankelijk met rolstoel. Het zwembad is klein en krap, hier ben ik niet met mijn rolstoel naar binnen geweest. Maar de meiden hadden hier genoeg aan om even lekker te gaan zwemmen en spelen als het buiten net iets te koud was. Buiten is een ondiep zwembad met allerlei sproeiers, meer voor kleine kinderen, maar voor die van ons ook lekker om even af te koelen. Met de rolstoel was het lastig hier te komen, omdat er gras rondom ligt.

Om naar het restaurant of het strandje te komen, moet je een dijk op. Dat lukt me echt niet om zelf rollend te doen, dus ik ging of lopend achter de rolstoel, of ik liet me duwen. We zijn alleen op het terras van het restaurant geweest, hier waren geen drempels en ik kon me goed bewegen met rolstoel tussen de tafels door.

Het strandje is eigenlijk niet te doen met rolstoel. Het pad houdt op een gegeven moment op, gaat dan over in gras en dan in zand. Nu ben ik misschien wat verwend met de betonplaten op het strand bij Hoek van Holland, maar ik vond dit toch wel een groot minpunt. Rollend kon ik er niet komen, maar lopend was voor mij echt te ver en te pijnlijk.

Op het park is de weg hier en daar wel aan een update toe. Het asfalt is van slechte kwaliteit, op parkeerplaatsen liggen grote losse stenen en de stoeptegels voor de deur zijn wat verzakt. De paadjes lopen niet overal naadloos door van de weg naar de bungalow of bijvoorbeeld het zwembad. Als je dan toch aangepaste bungalows op je park hebt, mag je hier wel wat aandacht aan besteden. Het rolt zwaar en je blijft vaak hangen op losse stenen, gaten in de weg of in het gras.

Recreatieprogramma

Dit moet toch wel gezegd worden: de activiteiten die werden aangeboden door het recreatieteam kwamen echt dik boven onze verwachtingen uit! Normaal kijk ik niet eens meer naar wat een recreatieteam aanbiedt, omdat het voor onze meiden van 9 en 13 jaar al snel te kinderachtig is. Hier niet dus!

Er was een uitgebreid programma met voor ieder wat wils. Als je zou willen, hoef je niet eens van het park af. Bij veel activiteiten moest je je wel inschrijven en zaten ze snel vol, maar dat zegt ook al iets over hoe leuk de activiteiten waren. Vooral de activiteiten bij het water waren favoriet bij onze meiden: suppen, raften, vlot bouwen, ochtendduik en spelletjes in het water. Maar ook fossielen zoeken, een kaars maken, schminken, een Minionbeker kleuren en een pleinfeest.

De oudste hadden we van tevoren opgegeven voor een voetbalclinic. Die werd door trainers van buitenaf gegeven en daar moest je ook voor betalen, maar de medewerkers van RCN zorgden hierbij goed voor de ouders die kwamen kijken.

Eigenlijk ben ik nog lang niet uitgepraat over onze vakantie… Het was ontzettend leuk! Volgende keer schrijf ik over de uitstapjes die we buiten het park hebben gemaakt.

Reactie van de parkmanager RCN Zeewolde

Vlak nadat mijn blog geplaatst was, heb ik een linkje gestuurd naar RCN Zeewolde zelf. En daar kreeg ik echt supersnel een reactie op van de parkmanager:

Fijn om te lezen dat jullie het zo naar de zin hebben gehad.

Ter informatie: we zijn twee jaar bezig met het doen van verbeteringen aan het park. Er is echter nog genoeg aan te passen met een aantal zaken als hoogste prioriteit:

  • de wegen
  • de daken
  • de bungalows

Daar gaan we dus ook mee bezig. De planning is dat we binnen uiterlijk 4 jaar de helft van onze bungalows hebben vervangen door nieuwe verhuuraccommodaties, met drie of vier aangepaste accommodaties dicht bij de dierenhoeve.

Groet,

Wout Sleurink Parkmanager RCN Zeewolde

Dus dat is goed om te weten als je in de toekomst een aangepaste bungalow bij RCN Zeewolde wil boeken!