Het werd tijd voor wat verandering rondom het vrijwilligerswerk wat ik doe. Minder ontoegankelijke en belastende bijeenkomsten rondom inclusief onderwijs, meer kleinschalig, regelmaat en dichter bij huis anderen kunnen ondersteunen.
Afgelopen week was het de week van inclusief onderwijs en heb ik alle online sessies hiervan gevolgd. Hier een (door mij ingekleurde) samenvatting hiervan.
Even alles op een rijtje. Ik had daar zelf wel behoefte aan en weet ook dat lotgenoten dit prettig vinden om te lezen. Hoe is het nou allemaal verlopen, van het moment van ziekmelden tot aan het krijgen van een IVA?
Er is geen plek waar ik me zo onwelkom voel als op de school van mijn kinderen, door ontoegankelijkheid van zowel het gebouw als het team. Ik schreef deze brief aan de directeur.
Nee, ik ben niet op zoek naar nog meer vrijwilligerswerk. Maar vond het wel tijd om eens wat meer te vertellen wat ik nu zoal doe.
Het is inmiddels een jaar geleden dat ik me dit afvroeg toen ik me ziek meldde. En deels heb ik wel mijn draai kunnen vinden, maar of het genoeg is om voldoening uit te halen… daar ben ik nog niet over uit.
Een jaar geleden stuurde ik een filmpje in na een oproep voor de Koffer van Rick (minister van gehandicaptenzaken). Hij was op zoek naar mensen met een talent of expertise, die dan toevallig ook een beperking hebben. Want daarvan zijn er genoeg, maar ze zijn veel te weinig zichtbaar in de media.
Het mooie van mijn werk is dat ik de lesstof die ik overdraag, ook meteen zelf kan gebruiken. Zo hadden we pas het maken van een doelgroepanalyse op het programma staan. En het leek me wel leuk om hier een doelgroepanalyse van mijn klas met jullie te delen, om meteen eens een kijkje te geven in mijn klas.
Dat de beste stuurlui aan wal staan, is in het onderwijs wel heel duidelijk te merken. Iedereen heeft wel op school gezeten, dus iedereen heeft er wel een mening over. Over de stakingen, het lerarentekort, kansenongelijkheid, bijzondere aanpakken binnen scholen. En nu allebei mijn meiden op het voortgezet onderwijs zitten, vind ik er ook wel wat van. Maar wat weet ik er nou eigenlijk van?
Fysiek gezien ben ik de laatste tijd aardig in balans. Maar toch mis ik iets… Door steeds maar binnen mijn grenzen te blijven, moet ik ook nee zeggen tegen dingen die ik liever wèl doe. En ondertussen zie ik bij zoveel mensen om me heen wel die passie. Dat wil ik ook!
