Berichten

pinterest salami stinkt

Als ik de meerderheid van de bloggers moet geloven, is het een goed idee om flink actief te zijn op Pinterest. Je eigen artikelen te pinnen, op groepsborden te pinnen, van alles in te (laten) plannen met Tailwind, te repinnen en dan ook nog affiliate links te pinnen, zodat je er een beetje aan kan verdienen. En echt, ik ben hier gewoon niet voor weggelegd.

Bloggen en pinnen, geen goede combi voor mij

Op mijn blog kan ik fijn mijn ei kwijt door van alles van me af te schrijven. De ene keer stop ik daar wat meer moeite in dan de andere keer. Dan doe ik wat meer onderzoek, weeg ik mijn woorden zorgvuldig af. En de andere keer laat ik een woordenbrij uit mijn handen komen en klik ik meteen op publiceren, zoals dit artikel vandaag.

Maar beide manieren van schrijven vind ik fijn en ik besteed er graag mijn tijd aan. Nu zijn er wat andere zaken die bij het bloggen horen, waar ik me steeds meer thuis in voel. Een beetje SEO (zoekmachineoptimalisatie), de tekst makkelijk leesbaar maken, dat soort dingen. Op Facebook heb ik een leuk contact met volgers, op Twitter en Instagram ben ik juist meer aan het volgen dan andersom, maar ook leuk.

Alleen dat Pinterest… Ik ben gewoon niet zo goed met foto’s en het bewerken hiervan. Nu heb je daar wel weer websites of apps voor met sjablonen, zoals Canva. Maar nog steeds gaat daar best wat tijd in zitten. En dan heb je zo’n plaatje gemaakt om te pinnen, moet je weer nadenken over de omschrijving, tags en waar je het wil delen. Een beetje blogger die Pinterest goed voor zich laat werken, pint tussen de 15 en 75 pins per dag (ook van anderen). Dat zou voor mij gewoon als werk voelen en het bloggen is voor mij juist een hobby.

En dan die statistieken… Ik snap er geen zak van! Van de duizenden keren dat mijn pins worden bekeken, worden er maar tientallen keren op de link naar mijn blog geklikt. Waarschijnlijk zijn al die kijkers het met me eens dat ik niet zo geweldig ben in het creëren van pin-waardige afbeeldingen.

Pinterest als inspiratiebord, maar niet zozeer voor het bloggen

Het gevaarlijke van Pinterest is voor mij dat als ik eenmaal door al die mooie plaatjes scroll, ik wel uren bezig kan zijn, maar niet echt op mijn blog gericht.

Nu mag ik binnenkort weer nieuwe orthopedische schoenen uitkiezen, dus mijn schoenen-bord loopt weer vol met ideeën. Het wordt in ieder geval iets met kleur en gespen. Maar zoveel ideeën… Van de ene pin kom je weer op de andere. En dan bedenk ik dat ik meteen wat ideeën voor de woonkamer kan opzoeken, of voor een nieuw jurkje wat ik wil gaan maken. Vervolgens ben ik weer een paar uur verder en heb ik niets daarvan aan mijn blog besteed.

Andere bloggers hebben ook niet zo heel veel aan me, ik ben niet zo van het repinnen van blogartikelen. Pinterest is voor mij vooral inspirerende plaatjes pinnen, niet van het doorklikken om wat te willen lezen.  Dus eigenlijk wel logisch dat ik hetzelfde terugkrijg van mijn kijkers op Pinterest, zij klikken ook niet door.

Bron: Pinterest

Nog iets waar ik eigenlijk een hekel aan heb op Pinterest. Klik je een keer wel door, kom je op een site waar allerlei plaatjes zijn verzameld, zonder dat doorgelinkt wordt naar de oorspronkelijke bron. Net alsof je een slechte bronvermelding in het werkstuk van een student leest: ‘Bron: Pinterest en Google’.

Wel is die site dan voor driekwart gevuld met advertenties en moet je soms meerdere keren doorklikken naar een volgende pagina om te vinden waar je in eerste instantie op zocht. En dus heb je nog tig advertenties voorbij zien komen. Lekker makkelijk verdiend voor ze.

Soms verzamel ik weleens wat van die inspiratie die ik op Pinterest vind in een artikel. Zoals 10x gratis ondergoed naaipatronen. Maar voordat ik dan de oorspronkelijke bronnen heb gevonden waar ik naar door wil linken, ben ik wel even zoet geweest met het uitpluizen.

Ik blijf lekker doen waar ik zelf zin in heb!

Dan maar geen 3000 extra bezoekers op mijn blog. Het is niet mijn werk, ik hoef er niet de hypotheek van te betalen. Dus laat ik het vooral leuk voor mezelf houden.

Wel wil ik wat vaker artikelen gaan pinnen die gaan over wat ik zelf gemaakt heb. Vooral jurkjes dus, of iets wat ik voor mijn rolstoel gemaakt heb. Dat is ook waar ik vooral Pinterest voor doorscroll, dus voor mij vormt dat een beter geheel bij elkaar. En het houdt het leuk voor mij.

Nu maar zien of ik het een beetje bij kan houden.

Ben jij zelf actief op Pinterest? Kom je ook even op mijn Pinterest-profiel van Salami stinkt kijken? En mocht je zelf borden hebben die wellicht voor mij interessant zijn, laat gerust een linkje achter!

 

statief samsung lenovo yoga olympus pen visitekaartjes

Toen ik lang geleden begon met bloggen, was het bloggen niet eens een doel op zich, gewoon een middel om te laten zien wat ik gemaakt had. In de loop van de tijd ben ik toch wat veeleisender geworden. En dus met bijbehorende blogbenodigdheden.

Laptop Lenovo Yoga 720

Inmiddels heb ik deze laptop bijna een jaar en ben er nog steeds erg blij mee. De Lenovo Yoga 720 heeft een touchscreen en kan ook zo omgeklapt worden dat je het als tablet kan gebruiken. Hij is lekker licht en ik zit er dus regelmatig mee op de bank.

En eigenlijk neem ik ‘m zelfs weleens mee naar mijn werk. Op de dagen dat ik lesgeef of naar een andere locatie moet voor overleg, neem ik liever dit lichtgewicht mee dan dat zware bakbeest van mijn werk.

Het enige nadeel daarvan is dat ik nu zo verwend ben door dat touchscreen, dat ik op mijn werklaptop nu ook tegen dat beeldscherm aan het tikken ben… Dat ziet er toch wel een beetje vreemd uit.

Systeemcamera Olympus Pen

Ik ben geen ster op het gebied van fotografie. Maar omdat de camera van mijn telefoon het aan het begeven was, vond ik het een mooi moment om er een mooie camera bij te nemen. Dat is de systeemcamera Olympus PEN E-PL8 geworden.

Deze had ik al begin 2017 aangeschaft, maar omdat ik nog steeds de automatische stand gebruik, heb ik de moeite nog niet genomen om er een review over te schrijven. Ik vind ‘m vooral erg mooi en praktisch voor waar ik ‘m voor gebruik. Voor outfitfoto’s gebruik ik mijn telefoon als afstandsbediening, of ik laat ‘m aftellen en tien foto’s achter elkaar maken. Voor selfies en filmpjes kan ik het scherm omklappen. Wel alleen naar beneden, wat met het filmen vanaf een statief niet altijd handig is.

Statief PrimaPhoto Small Travel Tripod

Met al die outfitfoto’s wilde ik mijn mooie camera fatsoenlijk kunnen gebruiken, zonder hulp van anderen. Van statieven heb ik totaal geen verstand, maar deze doet precies wat ik wil. Hij is compact als hij ingeschoven is en komt op een goede hoogte als hij uitgeschoven is. De Small Travel Tripod kreeg ik cadeau van mijn man en kinderen.

Echt een heel goed gekozen cadeau! Nu hoef ik niet meer met boeken te stapelen op kastjes en tafels om mijn camera op de juiste hoogte te krijgen. Werkt een stuk sneller en ik weet tenminste zeker dat de camera goed stevig staat.

Samsung Galaxy S5

Ja, een S5. Deze is amper nog te koop in de winkel, volgens Coolblue is hij met pensioen. Je snapt meteen waarom de camera van mijn telefoon niet meer zo jofel is. Dat ding is inmiddels alweer zo’n vier jaar intensief in gebruik. Een half jaar geleden had ik al bedacht dat ik een nieuwe telefoon nodig heb, maar ik blijf het maar uitstellen. Ik red het steeds nog maar net met alle data die erop staat. Soms moet ik even wat opschonen om mijn mail te kunnen downloaden.

Er komt heus dit jaar nog een nieuwe aan. Maar gierig als ik ben, denk ik steeds: met elke maand uitstel zakt de prijs van de nieuwe Samsung die ik wil èn heb ik meer uit mijn oude telefoon gehaald.

En waarom ik toch niet zonder kan voor mijn blog? Vooral om social media bij te houden en in de WordPress app reacties goed te keuren en te beantwoorden, of kleine wijzigingen in een artikel doorvoeren. Die telefoon heb ik toch altijd wel bij me en zo kan ik zelfs liggend op de bank wat nuttigs doen.

Visitekaartjes

Meteen nadat ik een nieuw logo voor mijn blog had aangemeten, heb ik visitekaartjes besteld. Ze zijn lekker simpel met alleen het logo, mijn naam, mail en social media. Wel met mooie ronde hoeken.

En een lege achterkant. Mocht het nodig zijn om meer informatie te geven, zoals mijn telefoonnummer, dan kan ik dat daar opschrijven.

Voorlopig staan ze daar vooral mooi te staan in een doosje, want van echt uitdelen komt het niet vaak. Wel heb ik ze altijd bij me, maar ik ben niet zo goed in het verkopen van mezelf en mijn blog. Het is in ieder geval mooi oefenmateriaal daarvoor.

Waar betaal je al die blogbenodigdheden van?

Het zou leuk zijn als ik kon zeggen dat ik al die mooie spullen kon betalen vanuit de inkomsten van mijn blog. Maar zoiets als een laptop krijg ik er niet uit met een paar gesponsorde artikelen of affiliate linkjes. Daarvoor is mijn blog te klein en ben ik niet fanatiek genoeg. Kleinere investeringen probeer ik wel vanuit die inkomsten te betalen. Bijvoorbeeld die visitekaartjes, maar ook een nieuw WordPress-thema of uitbreiding van mijn hostingpakket.

Misschien dat het in de toekomst wel ooit gaat lukken, dat zou natuurlijk hartstikke mooi zijn. Dus klik vooral op die affiliate links als je ze voorbij ziet komen!

Waar ik het nu dan wel van betaal, die grote uitgaven, is van mijn docentensalaris. En meestal gebruik ik daar mijn dertiende maand voor, zodat ik er verder geen last van heb. Dat deed ik voor ik zo actief aan het bloggen was ook al, maar dan bijvoorbeeld om een lockmachine of borduurmachine van te kopen. Af en toe moet je jezelf gewoon even verwennen met iets moois waar je een lange tijd plezier van kunt hebben.

In dit artikel is gebruik gemaakt van affiliate links. Daar merk jij verder niks van, maar mocht je op de link in de kopjes klikken en in die webshop wat kopen, dan help je mij aan een paar centen.

Lenovo Yoga 720Mijn oude laptopje was behoorlijk aan vervanging toe. De batterij hield er steeds sneller mee op en op alle andere vlakken werd hij steeds trager. Dus ik had een mooi doel voor ogen om een deel van mijn dertiende maand aan uit te geven: een nieuwe laptop!

Mijn wensenlijstje voor een nieuwe laptop

Van tevoren had ik uiteraard al half internet doorgezocht naar mogelijkheden en wat mij dan wel of niet aansprak. Daarmee kwam ik op dit wensenlijstje:

  • Laptop en tablet in één: Dat leek me echt ideaal. Om mee achter mijn bureau te werken, maar ook relaxt kunnen scrollen onderuitgezakt op de bank. Of rechtop zetten om een film te kijken.
  • Minimaal 8 GB werkgeheugen en 256 GB opslag. Niet dat ik hier nou zoveel verstand van heb, maar ik had ergens gelezen dat je dat toch wel nodig hebt tegenwoordig.
  • Ik twijfelde nog tussen een 11 inch of 14 inch beeldscherm, het moest in ieder geval makkelijk hanteerbaar zijn en in een tas mee te nemen.
  • Een batterij die lang meegaat.

Technischer dan dit gaat het niet worden. Van alle reviews die ik gelezen had, snapte ik meestal maar de helft. Maar de Lenovo Yoga kwam er steeds erg positief uit. En na ook in de winkel een paar 2-in-1 laptops bekeken te hebben, twijfelde ik alleen nog tussen de 520 en 720. Uiteindelijk ben ik voor de 720 gegaan, die is wat compacter.

Lenovo Yoga 720Eerste indruk van de Lenovo Yoga 720

De Lenovo Yoga 720 is dus een laptop met een kantelbaar touchscreen, waardoor je ‘m ook als tablet kunt gebruiken. Het beeldscherm is 13,3 inch, maar doordat de randen langs het beeldscherm erg smal zijn, is hij lekker compact. De afmetingen zijn 31 x 21,3 x 1,39 centimeter. En het gewicht is 1,3 kilogram. Wel wat zwaarder dan een gewoon tablet, maar nog steeds erg licht.

Ik heb gekozen voor de zilveren versie. Niet alleen omdat deze €100 goedkoper was dan de gouden, maar ik vind ‘m ook mooier. Het is geen zilver plastic, maar mooi metaal.

Er zit een pen bij die met het touchscreen te gebruiken is. Daar is vast veel meer mee mogelijk dan wat ik er nu mee doe. Dat ga ik ooit nog wel een keer uitvogelen. Het houdertje voor de pen lijkt erop alsof het in de USB-poort moet, maar dat ziet er nogal kwetsbaar uit. En omdat ik ‘m toch nog niet veel gebruik, laat ik ‘m maar in de la.

En tot slot zit er een vingerafdruklezer op. Alsof het opstarten nog niet snel genoeg gaat vergeleken met mijn oude laptop, kan ik het invoeren van mijn wachtwoord ook nog overslaan. Even mijn vinger op de lezer en ik kan meteen aan de slag.

Lenovo Yoga 720Blij mee!

Man, wat ben ik blij met mijn nieuwe laptopje! Zo fijn om niet meer aan een stopcontact vast te hoeven zitten. Ik kan ermee gaan en staan waar ik wil. Achter mijn bureau een stukje tikken, of op de bank andere blogs lezen of mijn social media bijwerken.

Hij is heerlijk snel en de verbinding valt ook niet weg (wat bij mijn oude laptop wel steeds gebeurde).

Het enige wat ik nu op korte termijn nog wil, is wat software erop zetten. Om te beginnen een Office-pakket. Als iemand nog tips heeft voor andere software, houd ik me aanbevolen! Zo verloopt straks bijvoorbeeld het antivirus proefabonnement en ik heb nog geen idee wat ik daarmee wil…

In dit artikel is gebruik gemaakt van affiliate links. Daar merk jij verder niks van, maar mocht je op de linkjes klikken en in die webshop wat kopen, dan help je mij aan een paar centen.

 

Ja ja, sommigen hadden vast al vorige week gezien dat het logo (weer) vervangen is. En dit keer heb ik de hulp ingeschakeld van iemand die er echt verstand van heeft, in plaats van zelf wat aan te klungelen.

Het oude logo

Even een flashback naar wat het hiervoor was:

oude logo salamistinkt

Het begon met een stokpoppetje dat uit (of in?) de rolstoel stapte. Eigenlijk een verwijzing naar het logo wat gebruikt wordt om mindervaliden aan te geven (bijvoorbeeld bij een toilet of parkeerplaats). Maar daarbij wilde ik aangeven dat een rolstoel niet hoeft te betekenen dat je alleen maar in een rolstoel zit. Er zijn juist heel veel rolstoelgebruikers die ook kunnen lopen, al is dat niet voor lange afstanden.

Maar het stokpoppetje vond ik wat saai, dus had ik er een vrouwtje van gemaakt. En daarna nog wat klodders kleur toegevoegd, maar die versie heeft alleen op Facebook gestaan.

Allemaal overduidelijk zelf gebrouwen met Paint of een appje op de telefoon. Het idee was leuk, maar de uitwerking niet echt geweldig. Dus tijd voor een professionele aanpak!

VanStijl

En voor die professionele aanpak kwam ik bij VanStijl terecht. Dit bedrijf bestaat uit twee personen: Erik Huizinga en Ralf Emmerich. Die laatste kom ik nog weleens tegen bij verjaardagen en andere familiefeestjes, dus vandaar dat ik hier uitkwam voor een nieuw logo.

VanStijl is een full service bureau en voor veel bedrijven een externe creatie-afdeling. Dit komt omdat ze niet alleen websites ontwerpen, ontwikkelen én bouwen, maar zich daarnaast ook kunnen richten op de analoge vormen van communicatie. Zo hebben ze al veel bedrijven kunnen helpen met het ontwikkelen van een identiteit, waarbij het ontwikkelen van het logo en de huisstijl maar een klein onderdeel is. Je hoeft dus geen andere partij in te schakelen voor een nieuw visitekaartje of brochure als je al een website bij ze hebt laten bouwen.

Als je in de regio Rotterdam woont, heb je misschien al eens wat van ze voorbij zien komen.  Ze werken we veel voor (culinaire) festivals in en rond Rotterdam, zoals CuliNESSE, RotterdamseKost, Stadsfestival Op z’n Rotterdams, Rotterdam Chinese New Year en Azië aan de Maas.  Hierbij wordt echt alles van A tot Z voor ontwikkeld.

Maar of je nou net als ik alleen voor een logo komt, of een multinational bent: ieder krijgt hier evenveel aandacht!

Tadaa! Het nieuwe logo:

logo salami stinkt

Het stokpoppetje is niet meer te herkennen en de naam van de website is nu overduidelijk. De achterliggende gedachte bij de naam ‘Salami stinkt’ blijft dan misschien wel nog voor sommigen een raadsel, maar door even door te klikken (bijvoorbeeld naar dit artikel) kom je er zo achter.

Wat me opviel toen ik het ontwerp kreeg, was dat de vrouw is gaan zitten. En ik heb even getwijfeld of ik dat wel wilde. Als ik kijk naar mijn ‘echte leven’, wil ik niet alleen maar in die rolstoel moeten zitten. Ik wil er uit kunnen stappen wanneer ik maar wil. Maar tegelijkertijd heb ik er de laatste tijd meer vrede mee om toch te blijven zitten, omdat ik merk dat mijn lijf erom vraagt. En ik kies er dus ook vaker voor.

Dus eigenlijk vond ik het ergens wel mooi dat dit ook in het logo terug te zien is. Het is weer een stapje verder in het acceptatieproces.

Ik ben er echt superblij mee, kan er wel naar blijven kijken! Af en toe klik ik zomaar even mijn website aan om het logo te bewonderen.

En wat vind jij ervan?

Dit artikel is tot stand gekomen door middel van een samenwerking.

Eigenlijk vind ik dat bloggen best leuk. En eigenlijk wil ik er wel wat meer uithalen dan wat ik nu doe. Dus ik ben een beetje op zoek gegaan hoe ik mijn blog nog kan verbeteren. Niet dat ik nou zo nodig ontzettend veel bezoekers wil hebben, maar het zou wel leuk zijn als het meer gevonden en gelezen wordt door mensen die erin geïnteresseerd zijn.
Ik heb nu een domeinnaam (salamistinkt.nl) die voorlopig meteen doorlinkt naar blogger, in ieder geval tot ik eruit ben of en wat ik anders zou willen. Blogger vind ik een stuk prettiger werken dan WordPress, dus ik weet niet of ik wel over wil stappen.

De naam ‘Salami stinkt’ was niet heel erg overwogen gekozen. Ik begon dit blog door twee hulpboeken te lezen en er verslag van te doen in dit blog. In één van die boeken kwam de salami-techniek naar voren (het afwisselen van inspanning en ontspanning), dat boek heb ik nog steeds niet uit… Misschien dan tijd voor een andere naam? Maar wat dan? Ik ben daar zo slecht in…
Als ik het wel bij deze naam hou, heb ik in ieder geval 1000 notitieblaadjes in de vorm van plakjes salami (zie foto en bedankt mama! 😉 ), die goed dienst kunnen doen als visitekaartjes.

Ik heb er wel aan zitten denken om in het Engels te bloggen, om zo ook een groter bereik te krijgen. Zoveel mensen met EDS zijn er niet in Nederland, maar aan de andere kant moeten die het nu al zo vaak doen met Engelstalige blogs of sites, dan kan het ook prettig zijn om juist wel iets Nederlandstaligs te lezen.

Dan heb je nog de sociale media. Ik merk dat mijn blog 100x meer bezocht wordt wanneer ik een linkje deel op Facebook. Maar om nou elk blogje te delen op Facebook, zitten mensen daar op te wachten? Of is het de moeite waard om een Facebookpagina te koppelen aan dit blog?

Als laatst de lay-out. Ik zit er weleens mee te rommelen, maar heb nog geen sjabloon gevonden wat beter past dan wat ik nu gebruik. Zijn er onderdelen die missen of juist overbodig zijn?
Als er iemand is die hier een mening over heeft (of nog beter: er verstand van heeft), laat maar horen!