Berichten

Lenovo Yoga 720 blog

Bijna twee weken geleden kwam ik via Facebook een leuke challenge tegen: Achter de schermen Challenge. Het is een Facebookgroep, opgericht door Joyce van Mama kletst en Linda van Mamaliefde. Vier weken lang zetten zij elke dag een vraag of opdracht in de Facebookgroep, om je te helpen je blog achter de schermen een zomerse opfrisbeurt te geven. Als je tussendoor op vakantie gaat, kun je altijd nog de vragen teruglezen en invullen. Ook zetten ze er een linkje bij om wat dieper in de materie te duiken.

Mijn blog verbeteren, dat is natuurlijk altijd een goed idee. En in zo’n groep is het leuk om te zien hoe andere bloggers het oppakken.

Nu ben ik er net iets meer dan een week mee bezig en het leek me leuk om vast wat uit te lichten van waar ik mee bezig ben geweest.

Wat is je doelgroep? Wie wil je graag bereiken met je blog?

Ik denk dat mijn doelgroep vooral bestaat uit vrouwen van 25-55 jaar, die ondanks een chronische aandoening zoveel mogelijk uit het leven willen halen. Of mensen die daarin geïnteresseerd zijn.

Wel een beetje kort omschreven, dit zou ik best nog wat meer kunnen uitwerken. Misschien wil jij als lezer/doelgroep hier iets over zeggen? Laat gerust een reactie achter!

Wat is jouw populairste bezoekersbron?

Ik heb even alleen naar dit jaar gekeken en dan zijn dit de tien meest gelezen artikelen:

  1. Ifuse operatie: wel of niet doen?
  2. EDS gastblog Abel
  3. 9 irritante EDS-kwaaltjes
  4. Wat is EDS?
  5. 8 geweldige prentenboeken om interactief voor te lezen
  6. Rare Disease Day: Nadelen van het hebben van een zeldzame ziekte
  7. Slapen met een Fitbit: ruim een maand later
  8. Nieuwe criteria EDS: wat verandert er?
  9. EDS Gastblog Anouk
  10. Yoga en hypermobiliteit: geen goed idee?

Zoals je aan de artikelen kunt zien, worden onderwerpen met betrekking tot EDS het meest gelezen. De Fitbit en prentenboeken springen er  wel een beetje tussenuit, misschien moet ik daar eens wat meer mee doen…

Over diezelfde periode genomen komt 46,9% binnen via search, 30,9% via social, 18,2 direct en 4% via referral. En social is dan weer voor 91% via Facebook, de rest zijn echt maar kleine percentages.

Op zich wisselt dit nog weleens. Ik had in eerste instantie alleen naar de afgelopen week gekeken en toen gingen search en social bijna gelijk op.

Via Facebook worden vooral de nieuwe artikelen veel gelezen en dan met name de persoonlijke artikelen. De oudere artikelen worden veel door Google gevonden. Ik heb inmiddels allang besloten dat ik niet voor die ifuse ga en ze blijven het maar lezen, haha!

Wat zijn de populairste zoekwoorden waarmee jouw blog gevonden wordt?

Het is al een beetje te zien aan de artikelen die het meest gelezen worden, maar een aantal populaire zoekwoorden zijn:

  • EDS
  • Ifuse
  • SI gewricht operatie
  • weinig diepe slaap fitbit
  • hypermobiel en yoga
  • hEDS
  • interactief voorlezen prentenboek
  • salami stinkt

Welke groene bolletjes van Yoast vind je belangrijk?

Yoast is een plugin die je helpt om de lees- en vindbaarheid van je website te verbeteren. Bij elk artikel dat je schrijft, zie je aan de groene bolletjes of je goed bezig bent. Rood en oranje geven aan wat nog verbeterd kan worden.

Wat betreft de leesbaarheid, probeer ik er steeds meer op te letten dat ik niet te lange zinnen gebruik. Maar soms vind ik Yoast maar een zeur. Ik kan niet elke zin in stukken hakken. Dat ziet er een beetje suf uit. Of niet soms?

En wat betreft SEO (zoekmachineoptimalisatie) gebruik ik de bolletjes om te kijken of ik niet ben vergeten een focustrefwoord en samenvatting in te vullen.

Misschien zou ik er nog wel meer uit kunnen halen, maar die behoefte heb ik op dit moment niet echt. Vandaar dat ik nu de gratis versie gebruik.

Is je website mobilefriendly?

Ja, gelukkig inmiddels weer wel! Pas heb ik weer even zitten klungelen en een nieuw thema geïnstalleerd. Maar dan let ik er altijd wel op dat het een responsive thema is, zodat de website zich aanpast. Ik vind het zelf namelijk heel vervelend als je op je mobiel moet gaan inzoomen en schuiven om de tekst te kunnen lezen.

Er zijn nog wel een paar kleine dingetjes die ik zelf niet zo mooi vind aan mijn website op mobiel. Bijvoorbeeld dat je op je mobiel nog steeds twee kolommen ziet op de homepage. Bij een eerder thema had ik dat niet en dat vond ik toch wat overzichtelijker. En lange woorden in titels lopen gewoon het beeld uit, dat ziet er ook wel gek uit.

Wat is jouw favoriete social media?

Nieuwe artikelen worden automatisch gedeeld op Facebook, Twitter en LinkedIn. Soms post ik een foto op Instagram die gelinkt is aan een artikel en dan verwijs ik ook naar de link in mijn profiel. En op Pinterest probeer ik ook regelmatig te posten.

Maar Facebook blijft toch mijn favoriet, daar is de meeste interactie met volgers. Plus dat van alle social media het meeste verkeer daarvandaan komt.

Welke contactgegevens deel je wel of niet op je contactpagina?

Ik ben geen ZZP’er en sta dus niet ingeschreven bij de Kamer van Koophandel. Dus mijn huisadres zul je niet vinden op de contactpagina. Wel mijn emailadres, een contactformulier en een linkje naar Facebook. Dus genoeg manieren om contact op te kunnen nemen.

Na het lezen van wat reacties op de Facebookgroep, heb ik wel wat extra linkjes toegevoegd op de pagina ‘Over mij’. Misschien dat dat nog helpt om bezoekers over de drempel te krijgen om contact te zoeken. Want dat mag altijd hè!

Heb je een SSL-certificaat?

Ja, deze heb ik inderdaad. Voor wie er niet mee bekend is, dat is te zien aan https in plaats van http vooraan de URL. En het betekent dat het een beveiligde verbinding is. Niet alleen fijn voor de bezoekers, maar Google schijnt het ook fijn te vinden.

Hoe vaak maak je een backup en doe je updates?

Backups gaan automatisch via mijn hosting, als het goed is wekelijks en maandelijks. Zelf doe ik voor de zekerheid nog een backup vlak voordat ik van alles ga updaten.

Updates aan plugins en thema’s doe ik zelf, zodra ik zie dat er weer een paar zijn.

Hoeveel plugins heb je geïnstalleerd? Wat is je favoriete plugin?

Ik heb er inmiddels weer een paar verwijderd en kom nu op 15 plugins. Deze zijn vooral voor de beveiliging, het sneller maken van de website en wat dingetjes voor mijn gemak of dat van een opdrachtgever.

Een plugin tegen spam, het beperken van inlogpogingen, encrypten van email of SSL zou ik nou niet zo snel mijn favoriet noemen. Maar deze plugins zijn wel erg belangrijk voor de beveiliging van mijn website.

Maar als ik kijk naar wat ik echt elke keer aanklik bij het schrijven van een artikel, dan is dat wel de plugin van Yoast en die van Edit Flow. Met de plugin van Yoast kijk ik of ik niets vergeten ben als het gaat om zoekmachineoptimalisatie. En van Edit Flow gebruik ik  alleen maar de kalender, om de artikelen goed te verdelen per maand. Maar daar kijk ik dus wel vaak in.

Eigenlijk zou ik wat vaker naar mijn plugins moeten kijken. Ik ontdekte nu dat ik er wel een stuk of vijf weg kon doen, omdat de extra mogelijkheden van die plugins inmiddels in mijn thema verwerkt zitten.

En weer verder!

Dit zijn nog maar de eerste tien dagen geweest en het heeft me weer alert gemaakt op een aantal zaken met betrekking tot mijn blog. Heel nuttig dus!

De komende weken ga ik er gewoon mee door. Af en toe even wat minder, want het is natuurlijk wel vakantie. Maar dan haal ik dat later wel weer in. En aan het einde van de rit wil ik nog wel op een rijtje zetten wat ik na deze challenge allemaal verbeterd heb aan mijn blog. Ben benieuwd of het jullie als lezers ook op zal vallen!

Lenovo Yoga 720Mijn oude laptopje was behoorlijk aan vervanging toe. De batterij hield er steeds sneller mee op en op alle andere vlakken werd hij steeds trager. Dus ik had een mooi doel voor ogen om een deel van mijn dertiende maand aan uit te geven: een nieuwe laptop!

Mijn wensenlijstje voor een nieuwe laptop

Van tevoren had ik uiteraard al half internet doorgezocht naar mogelijkheden en wat mij dan wel of niet aansprak. Daarmee kwam ik op dit wensenlijstje:

  • Laptop en tablet in één: Dat leek me echt ideaal. Om mee achter mijn bureau te werken, maar ook relaxt kunnen scrollen onderuitgezakt op de bank. Of rechtop zetten om een film te kijken.
  • Minimaal 8 GB werkgeheugen en 256 GB opslag. Niet dat ik hier nou zoveel verstand van heb, maar ik had ergens gelezen dat je dat toch wel nodig hebt tegenwoordig.
  • Ik twijfelde nog tussen een 11 inch of 14 inch beeldscherm, het moest in ieder geval makkelijk hanteerbaar zijn en in een tas mee te nemen.
  • Een batterij die lang meegaat.

Technischer dan dit gaat het niet worden. Van alle reviews die ik gelezen had, snapte ik meestal maar de helft. Maar de Lenovo Yoga kwam er steeds erg positief uit. En na ook in de winkel een paar 2-in-1 laptops bekeken te hebben, twijfelde ik alleen nog tussen de 520 en 720. Uiteindelijk ben ik voor de 720 gegaan, die is wat compacter.

Lenovo Yoga 720Eerste indruk van de Lenovo Yoga 720

De Lenovo Yoga 720 is dus een laptop met een kantelbaar touchscreen, waardoor je ‘m ook als tablet kunt gebruiken. Het beeldscherm is 13,3 inch, maar doordat de randen langs het beeldscherm erg smal zijn, is hij lekker compact. De afmetingen zijn 31 x 21,3 x 1,39 centimeter. En het gewicht is 1,3 kilogram. Wel wat zwaarder dan een gewoon tablet, maar nog steeds erg licht.

Ik heb gekozen voor de zilveren versie. Niet alleen omdat deze €100 goedkoper was dan de gouden, maar ik vind ‘m ook mooier. Het is geen zilver plastic, maar mooi metaal.

Er zit een pen bij die met het touchscreen te gebruiken is. Daar is vast veel meer mee mogelijk dan wat ik er nu mee doe. Dat ga ik ooit nog wel een keer uitvogelen. Het houdertje voor de pen lijkt erop alsof het in de USB-poort moet, maar dat ziet er nogal kwetsbaar uit. En omdat ik ‘m toch nog niet veel gebruik, laat ik ‘m maar in de la.

En tot slot zit er een vingerafdruklezer op. Alsof het opstarten nog niet snel genoeg gaat vergeleken met mijn oude laptop, kan ik het invoeren van mijn wachtwoord ook nog overslaan. Even mijn vinger op de lezer en ik kan meteen aan de slag.

Lenovo Yoga 720Blij mee!

Man, wat ben ik blij met mijn nieuwe laptopje! Zo fijn om niet meer aan een stopcontact vast te hoeven zitten. Ik kan ermee gaan en staan waar ik wil. Achter mijn bureau een stukje tikken, of op de bank andere blogs lezen of mijn social media bijwerken.

Hij is heerlijk snel en de verbinding valt ook niet weg (wat bij mijn oude laptop wel steeds gebeurde).

Het enige wat ik nu op korte termijn nog wil, is wat software erop zetten. Om te beginnen een Office-pakket. Als iemand nog tips heeft voor andere software, houd ik me aanbevolen! Zo verloopt straks bijvoorbeeld het antivirus proefabonnement en ik heb nog geen idee wat ik daarmee wil…

In dit artikel is gebruik gemaakt van affiliate links. Daar merk jij verder niks van, maar mocht je op de linkjes klikken en in die webshop wat kopen, dan help je mij aan een paar centen.

 

leuke dingen doen herfstEen jaar geleden had ik me een aantal dingen voorgenomen voor 2017. En nu aan het einde van dit jaar, moet ik dan natuurlijk wel even terugblikken wat ik ervan gebakken heb.

Afvallen: die laatste kilootjes, die gaan eraf!

Uhm… niet dus. Na die terugval is er niets meer af gegaan. Het is gewoon erg lastig om binnen mijn grenzen te blijven qua belastbaarheid en tegelijkertijd af te willen vallen. Aan wat ik eet, valt niet zoveel meer te veranderen. En meer bewegen dan ik nu doe, gaat gewoon niet.

Ik zal dus toch gewoon af moeten wachten tot ik weer op een punt ben dat ik kan gaan opbouwen qua bewegen.

Werk: meer zekerheid om wèl ingezet te worden op mijn kwaliteiten, zonder dat ik mijn lijf overbelast

Waar dat in 2016 nog als een worsteling aanvoelde, is het nu in 2017 meer op zijn plek gekomen. Dat heeft wel even geduurd. En ik besef me nu dat ik niet eens echt een goede update heb gegeven van hoe het sinds dit schooljaar loopt. Komt nog wel binnenkort!

De artikelen die ik heb geschreven over het werken met een beperking, zijn allemaal van begin 2017:

Je zal maar zo’n rotbaan hebben met als vervolg Niet zeuren, maar aanpakken! Deze artikelen maakten een hoop los en niet alleen bij mij. Uiteindelijk als conclusie na een reeks gewichtige gesprekken bleek dat ik prima op mijn plek zit in het mbo, maar het wel mijn plek moet maken.

Bloggen: meer kwaliteit dan kwantiteit

Ik zie nog steeds volop ruimte voor verbetering. Maar met een nieuwe camera ben ik al een stukje op weg naar betere kwaliteit van foto’s. Maar foto’s maken is nog steeds een vak apart.

En ik ben erg blij met het nieuwe logo, dat ziet er toch al een stuk professioneler uit.

Dit jaar heb ik voor het eerst een paar samenwerkingen gedaan, waardoor ik nu eigenlijk een zichzelf onderhoudende hobby heb. De kosten van mijn blog zijn ruim gedekt met de opbrengsten van die samenwerkingen. Aan de ene kant smaakt dat naar meer: ik kan best een nieuwe laptop gebruiken voor mijn blog. Maar aan de andere kant wil ik niet teveel gesponsorde artikelen hier hebben, dat is niet waar mijn lezers hier voor komen.

EDS Awareness

Na een oproepje bleek dat andere EDS’ers vooral weer in hetzelfde concept een bijdrage wilden leveren aan de EDS Awarenessmaand, namelijk in de vorm van gastblogs. En daar zijn er weer een aantal van voorbij gekomen, zowel bekenden van vorig jaar als nieuwe gastbloggers.

Volgend jaar doen we het gewoon weer!

Onderwijsgerelateerde artikelen meer onder de aandacht brengen

Zo af en toe schrijf ik wat over mijn werk, maar die onderwijsgerelateerde artikelen worden niet heel erg veel gelezen. Ik was van plan om op zoek te gaan waar ik ze meer onder de aandacht kon brengen. Maar dan merk ik weer dat ik geen echte onderwijsblogger ben. Door maar zo nu en dan over het onderwijs te schrijven, valt je blog niet echt op bij de onderwijsmensen. Of misschien heb ik gewoon niet zoveel interessants te melden op dat gebied.

Behalve over het werken met een beperking in het onderwijs, heb ik ook wat meer algemene artikelen geschreven, zoals Wat deel je wel of niet op internet? Of hoe je een geschiedenisles (over de kinderopvang) minder saai maakt.

Of over mijn mbo-studenten: hoe ik ervoor zorg dat ze zelf verantwoordelijkheid leren nemen voor hun examens, wat ze zo bijzonder maakt en hoe de wereld eruit zou zien zonder mbo’ers.

Ik hoop dat de mensen die commentaar hebben op mijn ‘gezeur’ over het onderwijs, dan ook gelezen hebben hoe trots ik ben op mijn studenten en hoe ik me voor ze inzet.

Leuke dingen: dansen, uitstapjes en jurkjes

Wat het dansen betreft heb ik wat nieuwe dingen uitgeprobeerd. Het buikdansen op mijn benen ben ik in 2017 mee gestopt. Maar ik heb wel een privéles fusion buikdans met rolstoel gedaan. Dat was ontzettend leuk en inspirerend om te doen. Net zo als die open dag bij Double Wheels. En ook al heb ik voorlopig genoeg aan alleen de lessen bij Misiconi, ik vind het wel erg leuk om zo nu en dan eens iets anders uit te proberen.

Met Misiconi heb ik dit jaar veel mogen optreden, het was echt het jaar van #Storyteller. We hebben dit duet op straat gedanst in Amsterdam en Rotterdam, maar ook in verschillende theaters in Oosterhout, Delft, Rotterdam en Amsterdam.

Wat de uitstapjes betreft heb ik een aantal keer geschreven over onze vakantie in Spanje. Zoals ons bezoek aan het Dalí-museum, het beklimmen van een berg om Castell del Montgri te bekijken en sightseeing in Barcelona, Gerona en Pals. Het was een leuke vakantie, maar het heeft me er tegelijkertijd van overtuigt dat ik nooit zou willen emigreren.

Verder ben ik bij een foodtruckfestival geweest, een boekpresentatie van Darko’s lessen, een buikdansfestival, de lancering van Sue’s Warriors en ook nog de boekpresentatie van Unload to Upload.

En over de jurkjes heb ik van de week al genoeg geschreven. 😉

Hallo 2018!

Net als vorig jaar wil ik mijn plannen voor 2018 delen. Eens zien wat me hiervan gaat lukken het komende jaar.

  1. Duidelijkheid over wel of geen ifuse. Ik wil nu wel eens zeker weten wat kan en wat ik wil. Dat eindeloze wel of niet of wel of niet moet nu maar eens klaar zijn.
  2. In kaart brengen wat me energie geeft of juist overbelast in mijn werk en hier op aanpassen wat nodig is om het werk te kunnen blijven doen.
  3. Wat betreft mijn fysieke welzijn hoop ik in 2018 behalve in balans te blijven (zowel qua gewicht als qua belastbaarheid) ook weer een punt te vinden vanwaar ik kan opbouwen.
  4. Ik hoop wat meer te kunnen samenwerken met bedrijven die ècht passen bij mijn blog. En daar zal ik zelf misschien ook wat meer actie voor moeten ondernemen. Zoals mijn visitekaartjes meegeven of zelf contact zoeken met bedrijven.
  5. In 2018 wil ik weer wat meer met fusion buikdans gaan doen. Misschien gewoon meedoen met de Talent Search van de Shimmy Shake?

Lieve lezers, de allerbeste wensen voor het nieuwe jaar! Ik hoop dat jullie met plezier en/of interesse blijven volgen.

Wat zou jij toe willen voegen aan die plannen voor 2018?

 

laptop agenda to do blogDoor bij andere bloggers te lezen, leer ik ook een beetje bij. Soms doe ik leuke ideeën op en soms pakt iets gewoon niet zo goed uit als bij een ander. Deze tien werken dus niet bij mij:

1. Kies een goede naam waaruit meteen duidelijk wordt waarover je blogt

Even voor de duidelijkheid: ik blog dus niet over stinkende salami. Althans, niet letterlijk. En op zich heb ik best even nagedacht over deze naam en later zelfs ook of ik ‘m zou willen veranderen. Maar ik hou ‘m lekker zo.

2. Artikelen posten op de drukst bezochte tijden

Door in te spelen op de leesbehoefte van je volgers, zouden je artikelen meer gelezen worden. Je kunt (via Google Analytics, maar ook bijvoorbeeld bij de statistieken van je Facebookpagina) makkelijk terugvinden op welke dag en tijd je blog het meest bezocht wordt. En door dat moment te kiezen voor het plaatsen van een blog, zou dat je wat kunnen opleveren in het aantal kliks.

Alleen doe ik dat dus niet. Standaard komt er op woensdag en zaterdag om acht uur ‘s ochtends een nieuw artikel online. Niet omdat er dan zoveel op mijn blog gelezen wordt. Maar eigenlijk gewoon omdat ik die dagen niet hoef te werken en dan ook de reacties een beetje bij kan houden, haha!

Overigens zijn die dagen en tijden wel het meest bezocht op mijn blog, maar wie was er dan eerder, de kip of het ei?

3. Winacties inzetten om meer lezers/volgers te krijgen

Het ziet er altijd zo leuk uit bij een ander. Superveel reacties en extra volgers op social media. Leuke samenwerkingen met bedrijven om spulletjes weg te geven… Maar nee. Niks voor mij. Ik heb twee keer een poging gedaan. Bij de eerste keer kreeg ik niet het minimaal aantal reacties wat ik gesteld had om de prijs weg te geven. Bij de tweede had ik niet zoveel eisen gesteld, maar leverde het me ook niet zoveel op.

4. Pinterest om je blog te promoten

Ja, ik heb een Pinterest-pagina aan dit blog gekoppeld. Maar om nou te zeggen dat ik er veel mee doe… Ik weet ook niet of mijn blog hier nou zo geschikt voor is. Is het niet meer iets voor de echte DIY-, fashion-, of foodblogs?

En ik ben gewoon te lui om foto’s geschikt te maken voor Pinterest. Of de beschrijvingen erbij aan te passen.

5. Goede kwaliteit foto’s maken je blog aantrekkelijker

Dit wil ik zo graag goed kunnen! Maar ondertussen stop ik er nog steeds te weinig moeite in. Vooral die outfitfoto’s met mijn hoofd in de schaduw en een te drukke achtergrond. Als ik nou gewoon een mooi plekje in huis had hiervoor…

Ik heb er trouwens wel een mooie camera met statief voor. Misschien is het gewoon een kwestie van veel oefenen.

6. Vloggen voor de afwisseling

Ok, hier heb ik dan weer niet zoveel behoefte om dit goed te kunnen. Ik maak wel eens een instructiefilmpje van het één of ander. Dat vind ik dan nog net iets leuker dan gewoon vloggen, ik blijf toch een beetje een juf.

Het grappige is dat een heel oud (en vreselijk in elkaar gezet) filmpje over hoe ik mijn eerste korset maakte, het nog best aardig doet op Youtube.

7. Een artikel over de gekste zoekwoorden waarop jouw blog gevonden wordt

Ten eerste: je wil niet weten hoe lang het duurde voor ik ontdekte hoe je die ingevulde zoekwoorden kunt vinden. En ten tweede: mensen vullen alleen maar serieuze zoekwoorden in als ze op mijn blog komen. Zoals ‘ifuse’, ‘EDS’, ‘interactief voorlezen’ en ‘bosuball oefeningen’.

En uiteraard wordt mijn blog veel gevonden op ‘salami stinkt’. Dat zou voor ieder ander blog een vreemde zoekactie zijn, maar omdat mijn blog nu eenmaal zo heet, is dat niet zo gek.

Het zou dus een heel saai stuk worden als ik hier alleen al een artikel aan zou wijden. Zit niemand op te wachten.

8. Recepten doen het altijd goed

Maar niet bij mij. Want ik ben nu eenmaal geen keukenprinses.

En al dat koken zonder pakjes en zakjes… Wat dat betreft zou ik best eens gesponsord kunnen worden, want ik kan dus echt niet zonder. Creatiever dan een pastasaus met een blik tomatenblokjes en wat kruiden wordt het niet. Of een paar plakjes banaan in mijn havermoutpap.

9. Vragenlijstjes en tags

Been there, done that… En het was niet echt mijn ding.

Met de 30 day blog challenge ben ik best nog een eind gekomen en er zaten ook leuke onderwerpen bij. Maar liever doe ik gewoon maar mijn eigen ding.

10. Blogtips geven

Ik heb hier en daar bij ervaren bloggers weleens gelezen dat het weinig zinvol is om als kleine blogger blogtips te geven. Want hoe geloofwaardig kom je over als je bijvoorbeeld tips geeft om meer volgers op Instagram te krijgen, als je er zelf amper honderd hebt?

En daar ben ik het helemaal mee eens. Ik ga er dan ook echt niet aan beginnen. O wacht, wat heb ik nu net gedaan dan?

Om de tegenstrijdigheid helemaal compleet te maken, zou het natuurlijk leuk zijn als dit artikel ontzettend veel gelezen en op gereageerd wordt. Help jij daar aan mee? 😉

Ja ja, sommigen hadden vast al vorige week gezien dat het logo (weer) vervangen is. En dit keer heb ik de hulp ingeschakeld van iemand die er echt verstand van heeft, in plaats van zelf wat aan te klungelen.

Het oude logo

Even een flashback naar wat het hiervoor was:

oude logo salamistinkt

Het begon met een stokpoppetje dat uit (of in?) de rolstoel stapte. Eigenlijk een verwijzing naar het logo wat gebruikt wordt om mindervaliden aan te geven (bijvoorbeeld bij een toilet of parkeerplaats). Maar daarbij wilde ik aangeven dat een rolstoel niet hoeft te betekenen dat je alleen maar in een rolstoel zit. Er zijn juist heel veel rolstoelgebruikers die ook kunnen lopen, al is dat niet voor lange afstanden.

Maar het stokpoppetje vond ik wat saai, dus had ik er een vrouwtje van gemaakt. En daarna nog wat klodders kleur toegevoegd, maar die versie heeft alleen op Facebook gestaan.

Allemaal overduidelijk zelf gebrouwen met Paint of een appje op de telefoon. Het idee was leuk, maar de uitwerking niet echt geweldig. Dus tijd voor een professionele aanpak!

VanStijl

En voor die professionele aanpak kwam ik bij VanStijl terecht. Dit bedrijf bestaat uit twee personen: Erik Huizinga en Ralf Emmerich. Die laatste kom ik nog weleens tegen bij verjaardagen en andere familiefeestjes, dus vandaar dat ik hier uitkwam voor een nieuw logo.

VanStijl is een full service bureau en voor veel bedrijven een externe creatie-afdeling. Dit komt omdat ze niet alleen websites ontwerpen, ontwikkelen én bouwen, maar zich daarnaast ook kunnen richten op de analoge vormen van communicatie. Zo hebben ze al veel bedrijven kunnen helpen met het ontwikkelen van een identiteit, waarbij het ontwikkelen van het logo en de huisstijl maar een klein onderdeel is. Je hoeft dus geen andere partij in te schakelen voor een nieuw visitekaartje of brochure als je al een website bij ze hebt laten bouwen.

Als je in de regio Rotterdam woont, heb je misschien al eens wat van ze voorbij zien komen.  Ze werken we veel voor (culinaire) festivals in en rond Rotterdam, zoals CuliNESSE, RotterdamseKost, Stadsfestival Op z’n Rotterdams, Rotterdam Chinese New Year en Azië aan de Maas.  Hierbij wordt echt alles van A tot Z voor ontwikkeld.

Maar of je nou net als ik alleen voor een logo komt, of een multinational bent: ieder krijgt hier evenveel aandacht!

Tadaa! Het nieuwe logo:

logo salami stinkt

Het stokpoppetje is niet meer te herkennen en de naam van de website is nu overduidelijk. De achterliggende gedachte bij de naam ‘Salami stinkt’ blijft dan misschien wel nog voor sommigen een raadsel, maar door even door te klikken (bijvoorbeeld naar dit artikel) kom je er zo achter.

Wat me opviel toen ik het ontwerp kreeg, was dat de vrouw is gaan zitten. En ik heb even getwijfeld of ik dat wel wilde. Als ik kijk naar mijn ‘echte leven’, wil ik niet alleen maar in die rolstoel moeten zitten. Ik wil er uit kunnen stappen wanneer ik maar wil. Maar tegelijkertijd heb ik er de laatste tijd meer vrede mee om toch te blijven zitten, omdat ik merk dat mijn lijf erom vraagt. En ik kies er dus ook vaker voor.

Dus eigenlijk vond ik het ergens wel mooi dat dit ook in het logo terug te zien is. Het is weer een stapje verder in het acceptatieproces.

Ik ben er echt superblij mee, kan er wel naar blijven kijken! Af en toe klik ik zomaar even mijn website aan om het logo te bewonderen.

En wat vind jij ervan?

Dit artikel is tot stand gekomen door middel van een samenwerking.

geld

Soms is het goed om bewust te worden hoeveel geld je uitgeeft en waaraan. Ik vind het dan ook prachtig om te zien dat mensen een no-buy maand inlassen. Aan de andere kant moet je ook weer niet doorslaan en gaan vrekken als Dagobert Duck, terwijl je best wat geld te besteden hebt.

En ja, ik ben me ervan bewust dat niet iedereen die keuze heeft, dat het voor sommigen elke maand no-buy maand is. Wij hebben zo ook wel onze magere jaren gehad. Bijvoorbeeld toen ik mijn baan moest opgeven om als leraar in opleiding voor een half salaris te werken. Of toen we langer dan verwacht met twee hypotheken zaten. En dit alles naast de zorg voor een kleine uk die nog in de luiers zat.

Maar als je het geld kan missen, dan zijn deze dingen echt wel het geld uitgeven waard!

Naar de kapper

Dat hoofd van mij ziet de kapper veel te weinig, meestal maar twee keer per jaar. Maar als ik dan zie hoe hard die kappers werken om mij weer met een tevreden gevoel de deur uit te laten gaan, dan vind ik dat toch echt wel de moeite waard.

Ik heb een aardige bos met haar. Met alleen knippen is de kapper soms al een uur bezig. Laat staan als ik het ook nog wil verven… En dan pakt het soms ook nog niet in één keer goed. Dus als ik dan een kapper heb gevonden die mijn haar weet te temmen, dan heb ik daar echt wel wat meer voor over.

Onderhoudsbeurt

Pas geleden heb ik zowel mijn fiets als mijn lockmachine verwend met een onderhoudsbeurt. En daar waren ze toch wel blij mee.

Mijn fiets piepte en kraakte aan alle kanten. Ik had gewoon geen idee waar ik moest beginnen en wat ik moest doen om het op te lossen. Gelukkig had de fietsenmaker dat wel en na die onderhoudsbeurt fietst mijn fiets weer een stuk lichter. Had het ook veel eerder al moeten doen, ik heb de fiets al twee jaar en dit was pas de eerste beurt…

geheim vakje lockmachine baby lock imaginePiepen en kraken deed mijn lockmachine niet, maar echt soepel liep die ook niet. Het mes sneed niet goed meer en daardoor werd de stof opgevreten door de lockmachine, in plaats van dat die netjes de stof afsneed en het afwerkte. Een nieuw pedaal en een nieuw mes, wel een aardige rekening daardoor, maar hij doet het weer soepeltjes. En ik ben weer wat wijzer geworden: blijkbaar heeft mijn lockmachine een geheim vakje.

De naaimachinereparateur haalde daar een reservemes uit en alhoewel ik mijn best deed niet verbaasd te kijken toen hij het geheime vakje opende, had hij bij het zien van de netjes ingepakte reserveonderdelen heel goed door dat ik dat vakje nog nooit geopend had.

Vakmanschap in plaats van DIY

Sommige dingen kun je beter aan een vakman overlaten dan zelf te gaan doe-het-zelven. Mijn man heb ik daar nog niet helemaal van kunnen overtuigen, want natuurlijk kan hij net zo goed klussen als een professional…. alleen duurt het een flink stuk langer.

Voor mij geldt het net zo goed: ik wil ook weleens goedkoper uit zijn door iets zelf te maken. Maar ik heb één keer een blouse laten maken door iemand die er echt verstand van heeft en wauw… dat is gewoon zo ontzettend veel mooier en beter in elkaar gezet!

Shoppen in die leuke, kleine boetiekjes

Ik hoor zo vaak mensen klagen over leegstaande winkels en saaie winkelcentra. Maar net zo vaak hoor ik die mensen enthousiast over prijsstuntende webshops of warenhuizen, waarbij het nog maar de vraag is of de arbeiders die het product maken net zo enthousiast zijn over hun werkomstandigheden…

Ik zeg niet dat er bij mij nooit een pakje vanuit China bezorgd wordt, maar ik probeer toch regelmatig een kijkje te nemen in die leuke kleine winkeltjes met toffe spulletjes. En ja, soms betaal je daar iets meer voor. De winkeleigenaar moet ook de huur van de winkel betalen. En het personeel. En unieke producten zijn gewoon een stuk duurder om te produceren dan zo’n dertien in een dozijn shirtje. Maar dan weet je tenminste wel dat er niet veel met hetzelfde rondlopen.

Steun je favoriete blogger!

Nee, dit is niet een hint om mij een flinke fooi te geven, alhoewel ik daar natuurlijk geen nee tegen zal zeggen. Maar als je graag blogs leest, dan is het voor de blogger ook fijn om wat terug te zien van alle uren werk die erin gaan zitten.

Veel bloggers werken bijvoorbeeld met affiliate links. Dat wil zeggen dat ze een link in hun tekst gebruiken waarbij wordt verwezen naar een webshop. En wanneer jij als lezer op die link klikt en daar binnen een bepaalde tijd tot een aankoop overgaat, dan krijgt de blogger daar een klein percentage van. Dat kost verder niks extra en je doet de blogger daar dus echt een plezier mee.

Dus als je dan toch zo nodig iets via een webshop wil kopen… klik dan eerst even op een linkje bij jouw favoriete blogger! Bijvoorbeeld deze link naar mijn favoriete webshop voor toffe jurkjes: Topvintage! Of deze:

Lekker winkelen zonder zorgen - Gratis verzending en retour

Waar ik steeds meer over hoor, is Patreon. Hier bieden bloggers en andere creatieve mensen iets extra’s (bijvoorbeeld filmpjes) aan tegen een kleine betaling. Iris van Ik ben Iris niet schreef er laatst een artikel over. Daarin geeft ze ook een overzicht met Nederlandse creators die op Patreon te vinden zijn.

Geef geld aan een crowdfundingactie

Uiteraard ben ik na mijn eigen crowdfundingactie fan van dit soort inzamelingsacties. Ik heb het niet zo met geven aan een vaag goed doel, waarbij ik niet weet waar mijn geld precies naartoe gaat. Met een crowdfundingactie weet je dat wel en soms krijg je er ook nog wat leuks voor terug.

Zo heb ik mijn steentje bijgedragen aan de aangepaste voetbalschoenen voor Jeffrey en rolstoelbussen voor lotgenootjes.

En waar geef jij graag je geld aan uit?

In juli 2012 startte ik al met bloggen onder de naam Salami Stinkt. Dit was nog op een gratis account van Blogspot en echt heel regelmatig was ik niet in het posten. Begin vorig jaar leek het me leuk om wat serieuzer te gaan bloggen. Toen ik doorhad dat ik genoeg te schrijven had om twee keer per week een artikel te kunnen posten, besloot ik om voor een eigen domeinnaam te gaan: SalamiStinkt.nl

Waarom de naam SalamiStinkt.nl?

Die vraag blijft maar terugkomen, maar dat betekent dus ook dat de naam blijft hangen. 😉 Salami stinkt verwijst naar de salamitechniek die ik tijdens mijn revalidatie aangeleerd heb gekregen. Hierbij is het de bedoeling om inspanning en ontspanning af te wisselen, om overbelasting te voorkomen. Net zoals je een salamiworst niet in één keer opeet, maar in plakjes snijdt en af en toe een stukje neemt.

Maar alhoewel ik weet dat die salamitechniek goed voor me is om in de praktijk te brengen, vind ik er meestal geen zak aan. Als je met iets leuks bezig bent of in een werkflow zit, heb je geen zin om pauze te houden. Daarnaast is het in een gezin soms onmogelijk om altijd maar die salamitechniek toe te passen. Sommige dingen moeten nu eenmaal gebeuren en soms komt mijn lijf gewoon op de tweede plaats.

Vandaar dat salami stinkt.

Wat heb ik het afgelopen jaar geleerd?

Voor mij voelde het heel anders om op een eigen domeinnaam verder te bloggen. Het was niet langer meer alleen maar een stukje tekst posten wanneer ik er zin in had, er kwam wel wat meer bij kijken. Wat dat betreft heb ik een hoop bijgeleerd het afgelopen jaar, bijvoorbeeld over:

  • SEO: oftewel zoekmachineoptimalisatie. Hier gebruik ik een plugin voor van Yoast, want heel erg veel snap ik er nog steeds niet van.
  • Gebruik van afbeeldingen: voorheen deed ik maar wat, maar nu gebruik ik vrijwel alleen maar eigen beeldmateriaal. Blogaholic heeft hier een duidelijk artikel over wat wel en niet mag.
  • Tussenkopjes: toen ik begon met bloggen, was het meer in dagboekstijl. Gewoon één lang verhaal waarin ik erg zuinig was met witregels. Ik denk dat het de leesbaarheid wel heeft verbeterd nu ik meer tussenkopjes gebruik. Meer tips over goed leesbare blogs schrijven zijn te vinden bij Karenz.
  • Nofollow links: een jaar geleden wist ik nog niet eens van het bestaan hiervan. Maar ook weer dankzij een artikel van Blogaholic hierin weer wat wijzer geworden.
  • Social Media: Op dit moment ben ik vooral op Facebook actief, maar als ik dit artikel van Blogtrommel lees, is er nog veel ruimte voor verbetering.
  • Samenwerkingen: ik heb hierin inmiddels een beeld van wat ik wel en niet wil wat betreft samenwerkingen. En wellicht ben ik hierin wat kritisch, maar ik heb liever goede en bij mijn blog passende artikelen dan een gratis telefoonhoesje. Lisanne leeft heeft al een poos geleden een artikel geschreven over wat je kan vragen bij een samenwerking met een bedrijf, wat nog steeds relevant is.

Werk aan de winkel

Met alles wat ik bijleer, wil ik ook verbeteren wat ik voorheen niet zo goed aangepakt heb. Teksten aanpassen, afbeeldingen vervangen, linkjes aanpassen… Er ligt nog wel wat achterstallig onderhoud om alle artikelen op orde te brengen.

Daarnaast krijg ik nu steeds vaker aanbiedingen om samen te werken. Hoewel ik de meeste afwijs, omdat ze niet aansluiten bij mijn blog, of omdat ze eisen stellen waar ik me niet in kan vinden, zie ik dit toch ook als een nieuwe uitdaging om me in te verdiepen en ontwikkelen.

Trots

Het bloggen is bij mij gaan horen, net zo goed als het dansen en jurkjes maken. En mijn blog past bij mij, het laat zien wat me bezighoudt. En daar ben ik best een beetje trots op! Het blijft ook leuk om van anderen te horen dat ze een artikel mooi geschreven vinden. Soms komt dat zelfs uit een onverwachte hoek, van iemand van wie ik totaal niet had verwacht dat hij/zij mijn blog leest.

De artikelen die gaan over het leven met een chronische aandoening worden het meest gelezen. Ik hoop dat ik hierin laat zien dat je best weleens mag klagen over je ziekte of beperkingen, maar dat er vaak wel een weg te vinden is om hiermee te leven.

Hoe lang lees jij al mee met Salami Stinkt? Heb jij nog feedback om het een nog leuker/interessanter blog te maken?

salami stinktDat was het dan. Het jaar zit erop. En om nog even terug te kijken op wat 2016 nou zo 2016 maakte, is hier een opsomming:

Afvallen

In februari ben ik naar een diëtiste gestapt om mijn eetgewoonten wat aan te scherpen. Meer gebruik maken van een rolstoel, betekende in mijn geval ook wat kilootjes erbij. Die wil ik er weer af en ik ben al aardig op weg. Daarnaast wilde ik een gezond eetpatroon wat past bij wat ik nodig heb en dat heb ik inmiddels al bereikt. Door dat vast te blijven houden, komt het met dat afvallen ook wel goed.

Dansen

Aan het begin van 2016 had ik niet kunnen bedenken hoeveel er voor mij zou veranderen op dansgebied. In januari deed ik mee met een workshop inclusiedans en ik was meteen verkocht. Sindsdien dans ik bij Misiconi en ik heb al een paar keer mee mogen optreden met ze. Bijvoorbeeld bij het Fringefestival in Delft en bij Watdajel in Utrecht.

Ik vind het zo leuk om te doen, dat ik er een dansrolstoel voor wilde aanschaffen. Met wat hulp van Misiconi heb ik daarvoor een crowdfunding opgezet en met succes! Inmiddels ben ik alweer een paar maanden in het bezit van een geweldige, helemaal op mij afgestemde dansrolstoel.

Werken

Zat ik bij de start van 2016 nog deels ziek thuis, inmiddels werk ik weer mijn hele aanstelling, maar met andere taken. En nu ik dit schrijf, besef ik dat ik nog niet eens een update heb gegeven hoe het nu gaat met die nieuwe taken. De laatste keer dat ik over mijn werk schreef, was als terugblik op het schooljaar. Daar schreef ik al over die dunne lijn tussen werken en overbelasten en dat is iets waar ik nog steeds wel mee worstel.

EDS

In mei heb ik een aantal gastbloggers aan het woord gelaten over hoe EDS hun leven beïnvloed. Dat was een groot succes, de artikelen werden veel gedeeld en gelezen, dus hopelijk heeft het ook bijgedragen aan meer bekendheid over EDS.

Daarnaast heb ik zelf af en toe wat gedeeld over mijn leven met EDS. Bijvoorbeeld over mijn lompheid, waar ik EDS heel goed de schuld van kan geven. En over de pijn die erbij hoort, hoe dat mijn dag beïnvloedt en welke irritante kwaaltjes ik er nog meer cadeau bij heb gekregen.

Bloggen

2016 was voor mij ook het jaar om het bloggen wat serieuzer aan te pakken. Een eigen website, met regelmaat blogartikelen posten, meer aandacht aan social media geven en me wat verdiepen in SEO. En ik kan je vertellen dat het me goed bevalt! Ik leer er steeds weer iets bij.

Wat betreft de blogcijfertjes wordt mijn blog gemiddeld door zo’n 1200 bezoekers per maand bezocht en daarbij zijn het vooral de EDS-gerelateerde artikelen die veel bekeken worden.

Hallo 2017!

Met het nieuwe jaar wat om de hoek komt kijken, wilde ik toch ook even op een rijtje zetten wat ik in dat jaar van plan ben:

  • Die laatste kilootjes, die gaan eraf! Heb er nog maar 6 te gaan en een halve kilo per maand moet lukken.
  • Mijn worsteling met werk gaat door. In 2017 hoop ik meer zekerheid te hebben om wèl ingezet te worden op mijn kwaliteiten, maar dan zonder dat ik mijn lijf overbelast.
  • Wat bloggen betreft wil ik me nu meer op kwaliteit dan op kwantiteit richten. Het is leuk om inzicht te krijgen in de cijfertjes, maar nog liever wil ik artikelen plaatsen waar ik echt trots op ben. Blogchallenges schaf ik bij deze af, was toch niet zo mijn ding. En het eerste wat ik wil gaan verbeteren is het maken van mooie foto’s die iets toevoegen aan de artikelen.
  • In mei wil ik weer anderen aan het woord laten tijdens de EDS Awarenessmaand. Ben er nog niet helemaal uit of dit weer gastblogs worden of misschien iets van interviews, maar als jij toevallig iemand bent met EDS en je hebt iets te delen, laat maar horen!
  • De laatste maanden heb ik wat meer onderwijsgerelateerde artikelen geschreven. Deze worden nog niet heel veel gelezen, dus voor het komende jaar ga ik eens op zoek naar waar ik die artikelen meer onder de aandacht kan brengen.
  • En tot slot komt er in 2017 gewoon meer van hetzelfde: dansen, jurkjes, uitstapjes, enzovoort. Gewoon omdat het leuk is!

Lieve lezers, ik wens jullie allemaal een goed uiteinde en het allerbeste voor het nieuwe jaar. Maak er wat van!

En tips of verzoekjes voor 2017 zijn natuurlijk van harte welkom.

zomerblogs uitstapjes rolstoelOk, de zomer gaat nog even verder, maar met de start van een nieuw schooljaar en een nieuwe maand, vond ik het wel een goed moment om nu alvast terug te kijken. Inmiddels is vast iedereen weer terug van vakantie, dus een goed moment om eens te zien of je iets gemist hebt de afgelopen maanden. Dit waren de zomerblogs!

De dansrolstoel

In juni had ik het geluk om met Misiconi op te mogen treden tijdens het Fringe festival in Delft. Dat was super om te doen en smaakte naar meer! Meer als in: een goede dansrolstoel aanschaffen, waar ik me nog verder mee kan ontwikkelen in inclusiedans. Was ik op de Supportbeurs nog aan het oriënteren, niet veel later is alles in gang gezet voor mijn eigen echte dansrolstoel. Hoe dit gegaan is, heb ik verschillende keren verslag van gedaan.

Binnenkort meer nieuws: het eindresultaat van de crowdfunding en uiteraard zal ik de dansrolstoel zelf ook uitgebreid showen wanneer ik deze heb!

Naaiprojectjes

Hmmm… voor mijn doen heb ik niet zoveel achter de naaimachine gezeten deze zomer. Een paar comfortabele tricotjurkjes en een rolstoeltas. En dan de goodiebags voor de crowdfunding, die zijn komende week te zien in deel 4 van de dansrolstoel.

Dat lijf van mij…

Met die 1000 km die ik gefietst heb, zou je denken dat de kilo’s eraf vliegen. Helaas is het afvallen een beetje blijven hangen bij die 6 kilo, misschien toch een beetje teveel genoten van de zomervakantie. Maar goed: ondanks mijn pijn, slechte proprioceptie en brain fog gaat het gewoon goed met me, ook (of misschien wel juist) met rolstoel!

En in de zomermaanden heb ik mijn best gedaan om fit te blijven. Bij rugpijn heb ik zo mijn eigen oefeningen verzameld om de pijn te verzachten. Maar die buikdansdrills die ik wel even onder de knie zou krijgen… Haha, dat was toch iets te hoog gegrepen!

Dilemma’s als docent

Werken als docent met fysieke beperkingen is soms best lastig. Frustrerend om te zien dat passend onderwijs soms niet past, maar ook mijn eigen werk me voor een dilemma stelt. Met nu het nieuwe schooljaar voor de deur, is het goed om weer eens terug te kijken wat ik heb opgestoken van het vorige schooljaar en wat ik hiervan vast kan houden. Grenzen aangeven blijft iets waar ik zelf wat mee moet.

Pedagogische tic

Tja, wat kan ik ervan zeggen. Ik ben nu eenmaal pedagoog. En ook nog eens moeder. Dus dan komt er weleens een onderwerp voorbij met een pedagogisch tintje. Zoals de 7 lessen die ik van mijn ouders leerde, of wat ik van de term loedermoeder vind. Maar ook gewoon welke gezelschapsspelletjes je gemakkelijk liggend op de bank kunt doen.

Uitstapjes

Al aan het begin van de zomervakantie zat ik vol plannen. Eens zien hoe ik het er van af heb gebracht:

  • Vakantie in een aangepaste bungalow: check! Inclusief uitstapjes in Flevoland
  • Hotelletje pakken met mijn man: check! Het werd een hotel in Limburg en het was zo leuk, dat ik er geen blog over heb kunnen schrijven. 😉
  • Fietstocht naar Avonturis: check! Weliswaar niet met het hele gezin, maar toch…
  • Verjaardag: check! Ook dat is gelukt, ik ben weer een jaartje ouder en dat hebben we gezellig gevierd.
  • Festivals: check! Zomerterras en Castlefest zijn bezocht. Daar had ik best een blogje aan kunnen wijden, maar… niet gedaan.

Wat ik toen nog niet ingepland had, maar iets spontaner opgepakt heb: ik ben alleen gaan vliegen, met rolstoel!

Al met al een supervolle zomer. Veel gedaan en bereikt.

Wat nog gaat komen

Vorige week heb ik er al een start mee gemaakt, de 30 day blogchallenge. Alhoewel ik niet denk dat ik alle dagen langs zal gaan, zitten er veel leuke onderwerpen bij waar ik de komende weken (niet precies 30 dagen) een blogje aan wil wijden.

Nog iets waar ik wat mee wil: onderwijs. Nu ik met mijn nieuwe taak als examenleider nog maar weinig lesgeef, vind ik het jammer dat al die leuke lessen die ik de afgelopen jaren bedacht heb, zomaar gedeletet zouden worden. Op het gebied van studieloopbaanbegeleiding, samenwerken en werken met kinderen zal ik wat van mijn ontwikkelde lessen delen, in de hoop dat een ander er nog wat aan heeft.

Blogcijfers

Na de hoge bezoekersaantallen in mei tijdens de EDS Awareness maand was het een uitdaging om in de zomermaanden bezoekers naar mijn blog te trekken. En zelf was ik natuurlijk ook druk met andere dingen, zoals vakantie vieren en reclame maken voor mijn crowdfunding.

In juni bekeken 1236 bezoekers 2721 pagina’s. Het meest gelezen artikel was ‘Sorry voor mijn lompheid, maar…’.

In juli bekeken 1515 bezoekers 2675 pagina’s. Het meest gelezen artikel was ‘Mijn pijnschaal’.

In augustus bekeken 1110 bezoekers 2637 pagina’s. Het meest gelezen artikel was ‘Rolstoeltas’.

 

Steeds meer mensen weten mijn blog rechtstreeks te vinden, maar het meeste verkeer komt nog via Facebook binnen. Vaak zijn dit de artikelen die via een andere pagina gedeeld worden, maar er is inmiddels ook een trouwe club volgers op de Facebookpagina van Salami stinkt!

Het schrijven van de blogs gaat niet altijd even soepel en snel, maar de reacties van lezers en het stijgende aantal bezoekers (ok, behalve in augustus…) maakt het een uitdaging om me hierin te verbeteren. Uit de reacties maak ik ook op dat het niet alleen EDS’ers of chronisch zieken zijn die reageren. Dat is mooi om te zien, want behalve om maar wat van me af te schrijven, hoop ik daarnaast meer begrip/bekendheid te krijgen voor mensen die leven met EDS en/of een chronische ziekte.

Wat was jouw favoriete blogartikel van deze zomer? En wat zou jij nog graag zien op Salami stinkt?

 

 

 

Sinds januari dans ik mee bij Misiconi Dance Company en er was me gevraagd om een blog te schrijven voor op hun website. Dat blog is hier te vinden > Jacqueline schrijft – Misiconi Dance Company

Ik moet er nog wel heel erg aan wennen, dat dansen in een rolstoel. Als ik mezelf terugzie, vind ik het er maar een beetje klungelig uitzien. Maar dat gaat vast nog wel beter worden. hier vast een filmpje van één van de danslessen: