Lenovo Yoga 720 blogDat bloggen is een leuke hobby voor mij, waar ik soms wat meer over wil vertellen. Of ik heb iets te melden dat onder geen enkele andere categorie valt, dan schuif ik het ook hieronder.

Ja ja, sommigen hadden vast al vorige week gezien dat het logo (weer) vervangen is. En dit keer heb ik de hulp ingeschakeld van iemand die er echt verstand van heeft, in plaats van zelf wat aan te klungelen.

Het oude logo

Even een flashback naar wat het hiervoor was:

oude logo salamistinkt

Het begon met een stokpoppetje dat uit (of in?) de rolstoel stapte. Eigenlijk een verwijzing naar het logo wat gebruikt wordt om mindervaliden aan te geven (bijvoorbeeld bij een toilet of parkeerplaats). Maar daarbij wilde ik aangeven dat een rolstoel niet hoeft te betekenen dat je alleen maar in een rolstoel zit. Er zijn juist heel veel rolstoelgebruikers die ook kunnen lopen, al is dat niet voor lange afstanden.

Maar het stokpoppetje vond ik wat saai, dus had ik er een vrouwtje van gemaakt. En daarna nog wat klodders kleur toegevoegd, maar die versie heeft alleen op Facebook gestaan.

Allemaal overduidelijk zelf gebrouwen met Paint of een appje op de telefoon. Het idee was leuk, maar de uitwerking niet echt geweldig. Dus tijd voor een professionele aanpak!

VanStijl

En voor die professionele aanpak kwam ik bij VanStijl terecht. Dit bedrijf bestaat uit twee personen: Erik Huizinga en Ralf Emmerich. Die laatste kom ik nog weleens tegen bij verjaardagen en andere familiefeestjes, dus vandaar dat ik hier uitkwam voor een nieuw logo.

VanStijl is een full service bureau en voor veel bedrijven een externe creatie-afdeling. Dit komt omdat ze niet alleen websites ontwerpen, ontwikkelen én bouwen, maar zich daarnaast ook kunnen richten op de analoge vormen van communicatie. Zo hebben ze al veel bedrijven kunnen helpen met het ontwikkelen van een identiteit, waarbij het ontwikkelen van het logo en de huisstijl maar een klein onderdeel is. Je hoeft dus geen andere partij in te schakelen voor een nieuw visitekaartje of brochure als je al een website bij ze hebt laten bouwen.

Als je in de regio Rotterdam woont, heb je misschien al eens wat van ze voorbij zien komen.  Ze werken we veel voor (culinaire) festivals in en rond Rotterdam, zoals CuliNESSE, RotterdamseKost, Stadsfestival Op z’n Rotterdams, Rotterdam Chinese New Year en Azië aan de Maas.  Hierbij wordt echt alles van A tot Z voor ontwikkeld.

Maar of je nou net als ik alleen voor een logo komt, of een multinational bent: ieder krijgt hier evenveel aandacht!

Tadaa! Het nieuwe logo:

logo salami stinkt

Het stokpoppetje is niet meer te herkennen en de naam van de website is nu overduidelijk. De achterliggende gedachte bij de naam ‘Salami stinkt’ blijft dan misschien wel nog voor sommigen een raadsel, maar door even door te klikken (bijvoorbeeld naar dit artikel) kom je er zo achter.

Wat me opviel toen ik het ontwerp kreeg, was dat de vrouw is gaan zitten. En ik heb even getwijfeld of ik dat wel wilde. Als ik kijk naar mijn ‘echte leven’, wil ik niet alleen maar in die rolstoel moeten zitten. Ik wil er uit kunnen stappen wanneer ik maar wil. Maar tegelijkertijd heb ik er de laatste tijd meer vrede mee om toch te blijven zitten, omdat ik merk dat mijn lijf erom vraagt. En ik kies er dus ook vaker voor.

Dus eigenlijk vond ik het ergens wel mooi dat dit ook in het logo terug te zien is. Het is weer een stapje verder in het acceptatieproces.

Ik ben er echt superblij mee, kan er wel naar blijven kijken! Af en toe klik ik zomaar even mijn website aan om het logo te bewonderen.

En wat vind jij ervan?

Dit artikel is tot stand gekomen door middel van een samenwerking.

In juli 2012 startte ik al met bloggen onder de naam Salami Stinkt. Dit was nog op een gratis account van Blogspot en echt heel regelmatig was ik niet in het posten. Begin vorig jaar leek het me leuk om wat serieuzer te gaan bloggen. Toen ik doorhad dat ik genoeg te schrijven had om twee keer per week een artikel te kunnen posten, besloot ik om voor een eigen domeinnaam te gaan: SalamiStinkt.nl

Waarom de naam SalamiStinkt.nl?

Die vraag blijft maar terugkomen, maar dat betekent dus ook dat de naam blijft hangen. 😉 Salami stinkt verwijst naar de salamitechniek die ik tijdens mijn revalidatie aangeleerd heb gekregen. Hierbij is het de bedoeling om inspanning en ontspanning af te wisselen, om overbelasting te voorkomen. Net zoals je een salamiworst niet in één keer opeet, maar in plakjes snijdt en af en toe een stukje neemt.

Maar alhoewel ik weet dat die salamitechniek goed voor me is om in de praktijk te brengen, vind ik er meestal geen zak aan. Als je met iets leuks bezig bent of in een werkflow zit, heb je geen zin om pauze te houden. Daarnaast is het in een gezin soms onmogelijk om altijd maar die salamitechniek toe te passen. Sommige dingen moeten nu eenmaal gebeuren en soms komt mijn lijf gewoon op de tweede plaats.

Vandaar dat salami stinkt.

Wat heb ik het afgelopen jaar geleerd?

Voor mij voelde het heel anders om op een eigen domeinnaam verder te bloggen. Het was niet langer meer alleen maar een stukje tekst posten wanneer ik er zin in had, er kwam wel wat meer bij kijken. Wat dat betreft heb ik een hoop bijgeleerd het afgelopen jaar, bijvoorbeeld over:

  • SEO: oftewel zoekmachineoptimalisatie. Hier gebruik ik een plugin voor van Yoast, want heel erg veel snap ik er nog steeds niet van.
  • Gebruik van afbeeldingen: voorheen deed ik maar wat, maar nu gebruik ik vrijwel alleen maar eigen beeldmateriaal. Blogaholic heeft hier een duidelijk artikel over wat wel en niet mag.
  • Tussenkopjes: toen ik begon met bloggen, was het meer in dagboekstijl. Gewoon één lang verhaal waarin ik erg zuinig was met witregels. Ik denk dat het de leesbaarheid wel heeft verbeterd nu ik meer tussenkopjes gebruik. Meer tips over goed leesbare blogs schrijven zijn te vinden bij Karenz.
  • Nofollow links: een jaar geleden wist ik nog niet eens van het bestaan hiervan. Maar ook weer dankzij een artikel van Blogaholic hierin weer wat wijzer geworden.
  • Social Media: Op dit moment ben ik vooral op Facebook actief, maar als ik dit artikel van Blogtrommel lees, is er nog veel ruimte voor verbetering.
  • Samenwerkingen: ik heb hierin inmiddels een beeld van wat ik wel en niet wil wat betreft samenwerkingen. En wellicht ben ik hierin wat kritisch, maar ik heb liever goede en bij mijn blog passende artikelen dan een gratis telefoonhoesje. Lisanne leeft heeft al een poos geleden een artikel geschreven over wat je kan vragen bij een samenwerking met een bedrijf, wat nog steeds relevant is.

Werk aan de winkel

Met alles wat ik bijleer, wil ik ook verbeteren wat ik voorheen niet zo goed aangepakt heb. Teksten aanpassen, afbeeldingen vervangen, linkjes aanpassen… Er ligt nog wel wat achterstallig onderhoud om alle artikelen op orde te brengen.

Daarnaast krijg ik nu steeds vaker aanbiedingen om samen te werken. Hoewel ik de meeste afwijs, omdat ze niet aansluiten bij mijn blog, of omdat ze eisen stellen waar ik me niet in kan vinden, zie ik dit toch ook als een nieuwe uitdaging om me in te verdiepen en ontwikkelen.

Trots

Het bloggen is bij mij gaan horen, net zo goed als het dansen en jurkjes maken. En mijn blog past bij mij, het laat zien wat me bezighoudt. En daar ben ik best een beetje trots op! Het blijft ook leuk om van anderen te horen dat ze een artikel mooi geschreven vinden. Soms komt dat zelfs uit een onverwachte hoek, van iemand van wie ik totaal niet had verwacht dat hij/zij mijn blog leest.

De artikelen die gaan over het leven met een chronische aandoening worden het meest gelezen. Ik hoop dat ik hierin laat zien dat je best weleens mag klagen over je ziekte of beperkingen, maar dat er vaak wel een weg te vinden is om hiermee te leven.

Hoe lang lees jij al mee met Salami Stinkt? Heb jij nog feedback om het een nog leuker/interessanter blog te maken?

notebook fucking bad ideas nuunaOef, wat heb ik mezelf aangedaan… Als één van de ‘fucking bad ideas’ werd op de Facebookpagina dit keer het meest gestemd op: de meest oninspirerende tekst handletteren.

Het boek ‘Handlettering doe je zo!‘ had ik al een paar maanden in de kast staan. Ik had het weleens gebruikt om samen met de kinderen even lekker bezig te zijn. Maar nooit met het idee dat het mooi genoeg zou zijn om met de rest van de wereld te delen. En nu moest ik dus even echt aan de bak om dat handletteren een klein beetje onder de knie te krijgen.

De materialen

Als je het dan goed fout wil doen, dan ook ècht goed.

Ik heb een prachtig boekje met stipjes (schijnt het helemaal te zijn onder handletteraars). Die ik heb, is niet meer te verkrijgen, maar er zijn meer toffe notitieboekjes van Nuuna.

Verder heb ik een oud potlood plus dito gum, gekleurde fineliners van de Action en zwarte fineliners in verschillende diktes van Staedtler.

Oninspirerende teksten handletteren

Struin Pinterest af op quotes en je komt geweldig inspirerende teksten tegen. Maar die wilde ik nu even niet hebben, juist het tegenovergestelde.

Dus er schoten wat songteksten door mijn hoofd:

  • Zal ik jou ‘ns effe lekker in je bek schijten, of heb je al genoeg poep in je hoofd?
  • I’m not deaf, I’m just ignoring you
  • I love myself better than you

Of een tekst voor op een kaartje, wat je naar iemand kan sturen waar je niet zo blij mee bent:

  • Het is uit.
  • Heel erg bedankt, maar niet heus.
  • You suck.

Of gezegden en tegeltjeswijsheden waar je ook al niet vrolijk van wordt:

  • Uit het oog, uit het hart.
  • Als een vlag op een strontschuit.
  • Verrek, verrot, verteer, zak door je knieën en kom nooit weer.

Het resultaat van mijn eerste poging tot handlettering

handletteren

Verrek, verrot, verteer, zak door je knieën en kom nooit weer.

Nee, ik had hierbij niemand in het bijzonder in gedachten, hoor. Ik kwam deze uitdrukking ergens tegen en het leek me wel een toepasselijke tekst voor deze uitdaging.

Over de uitvoering ben ik niet zo heel erg tevreden. Ik heb een beetje zitten klungelen met de fineliners in verschillende diktes.

handletteren handlettering

I love myself better than you.

Toen ik hiermee bezig was, moest ik aan mijn dochter denken. Dat klinkt erger dan het is. Maar ze moet dus nodig een bril, alleen duurt het even voor ze bij de oogarts langs mag. Dus als ik deze aan haar laat zien van een afstandje, ziet zij alleen ‘I love you’. Vond ik wel grappig.

En het stippelen was verbazingwekkend rustgevend om te doen.

handletteren handlettering

De laatste is een opsomming van bijwerkingen van een kuurtje wat ik van de week kreeg. Het kuurtje kreeg ik, niet al die bijwerkingen gelukkig. Ik had natuurlijk ook de ingrediënten van het één of ander kunnen nemen, maar vond dit toch net iets oninspirerender.

Ach ja, het was even leuk om uit te proberen, maar ik geloof niet dat deze hobby voor mij is weggelegd. Ik heb het geduld en de inspiratie niet echt om er wat leuks van te maken. Maar het notitieboekje vullen met nog meer stipjes, daar kan ik wel wat mee.

In dit artikel is gebruik gemaakt van affiliate links. Daar merk jij verder niks van, maar mocht je op de linkjes klikken en in die webshop wat kopen, dan help je mij aan een paar centen.

salami stinktDat was het dan. Het jaar zit erop. En om nog even terug te kijken op wat 2016 nou zo 2016 maakte, is hier een opsomming:

Afvallen

In februari ben ik naar een diëtiste gestapt om mijn eetgewoonten wat aan te scherpen. Meer gebruik maken van een rolstoel, betekende in mijn geval ook wat kilootjes erbij. Die wil ik er weer af en ik ben al aardig op weg. Daarnaast wilde ik een gezond eetpatroon wat past bij wat ik nodig heb en dat heb ik inmiddels al bereikt. Door dat vast te blijven houden, komt het met dat afvallen ook wel goed.

Dansen

Aan het begin van 2016 had ik niet kunnen bedenken hoeveel er voor mij zou veranderen op dansgebied. In januari deed ik mee met een workshop inclusiedans en ik was meteen verkocht. Sindsdien dans ik bij Misiconi en ik heb al een paar keer mee mogen optreden met ze. Bijvoorbeeld bij het Fringefestival in Delft en bij Watdajel in Utrecht.

Ik vind het zo leuk om te doen, dat ik er een dansrolstoel voor wilde aanschaffen. Met wat hulp van Misiconi heb ik daarvoor een crowdfunding opgezet en met succes! Inmiddels ben ik alweer een paar maanden in het bezit van een geweldige, helemaal op mij afgestemde dansrolstoel.

Werken

Zat ik bij de start van 2016 nog deels ziek thuis, inmiddels werk ik weer mijn hele aanstelling, maar met andere taken. En nu ik dit schrijf, besef ik dat ik nog niet eens een update heb gegeven hoe het nu gaat met die nieuwe taken. De laatste keer dat ik over mijn werk schreef, was als terugblik op het schooljaar. Daar schreef ik al over die dunne lijn tussen werken en overbelasten en dat is iets waar ik nog steeds wel mee worstel.

EDS

In mei heb ik een aantal gastbloggers aan het woord gelaten over hoe EDS hun leven beïnvloed. Dat was een groot succes, de artikelen werden veel gedeeld en gelezen, dus hopelijk heeft het ook bijgedragen aan meer bekendheid over EDS.

Daarnaast heb ik zelf af en toe wat gedeeld over mijn leven met EDS. Bijvoorbeeld over mijn lompheid, waar ik EDS heel goed de schuld van kan geven. En over de pijn die erbij hoort, hoe dat mijn dag beïnvloedt en welke irritante kwaaltjes ik er nog meer cadeau bij heb gekregen.

Bloggen

2016 was voor mij ook het jaar om het bloggen wat serieuzer aan te pakken. Een eigen website, met regelmaat blogartikelen posten, meer aandacht aan social media geven en me wat verdiepen in SEO. En ik kan je vertellen dat het me goed bevalt! Ik leer er steeds weer iets bij.

Wat betreft de blogcijfertjes wordt mijn blog gemiddeld door zo’n 1200 bezoekers per maand bezocht en daarbij zijn het vooral de EDS-gerelateerde artikelen die veel bekeken worden.

Hallo 2017!

Met het nieuwe jaar wat om de hoek komt kijken, wilde ik toch ook even op een rijtje zetten wat ik in dat jaar van plan ben:

  • Die laatste kilootjes, die gaan eraf! Heb er nog maar 6 te gaan en een halve kilo per maand moet lukken.
  • Mijn worsteling met werk gaat door. In 2017 hoop ik meer zekerheid te hebben om wèl ingezet te worden op mijn kwaliteiten, maar dan zonder dat ik mijn lijf overbelast.
  • Wat bloggen betreft wil ik me nu meer op kwaliteit dan op kwantiteit richten. Het is leuk om inzicht te krijgen in de cijfertjes, maar nog liever wil ik artikelen plaatsen waar ik echt trots op ben. Blogchallenges schaf ik bij deze af, was toch niet zo mijn ding. En het eerste wat ik wil gaan verbeteren is het maken van mooie foto’s die iets toevoegen aan de artikelen.
  • In mei wil ik weer anderen aan het woord laten tijdens de EDS Awarenessmaand. Ben er nog niet helemaal uit of dit weer gastblogs worden of misschien iets van interviews, maar als jij toevallig iemand bent met EDS en je hebt iets te delen, laat maar horen!
  • De laatste maanden heb ik wat meer onderwijsgerelateerde artikelen geschreven. Deze worden nog niet heel veel gelezen, dus voor het komende jaar ga ik eens op zoek naar waar ik die artikelen meer onder de aandacht kan brengen.
  • En tot slot komt er in 2017 gewoon meer van hetzelfde: dansen, jurkjes, uitstapjes, enzovoort. Gewoon omdat het leuk is!

Lieve lezers, ik wens jullie allemaal een goed uiteinde en het allerbeste voor het nieuwe jaar. Maak er wat van!

En tips of verzoekjes voor 2017 zijn natuurlijk van harte welkom.

30-Day-Blog-Challenge-NL-1

Bloggen en social media: voor mij kunnen die twee niet zonder elkaar. Alhoewel ik niet op alle kanalen even actief ben, komen mijn blogs grotendeels toch via social media bij mijn lezers terecht. Van elk artikel dat ik plaats, komt er automatisch een linkje op Facebook, Twitter, Bloglovin’, LinkedIn en Google+. Op die laatste twee gebeurt er verder niet veel, moet ik eerlijk zeggen. Ik krijg er bericht van als iemand heeft gereageerd via één van deze social media, dus zal ik ook een reactie teruggeven. Maar bij alles dagelijks de interactie opzoeken, daar is mijn leven iets te druk voor.

Vandaag dus zomaar een verdwaalde dag 22 van de 30 Day Blog Challenge van Hare Maristeit!

Twitter

Ik ben niet een heel actieve twitteraar. Op mijn eigen naam volg ik veel mensen die interessante dingen posten en om ze te onthouden, retweet ik ze. Vooral nieuws wat met mijn werk te maken heeft, dus als het over de kinderopvang of het onderwijs gaat. Soms kijk ik een paar keer in de week op Twitter, maar het gebeurt ook wel eens dat ik er weken niet gekeken heb.

Ik heb ook een Twitteraccount gekoppeld aan dit blog. Daar worden automatisch linkjes naar mijn blog geplaatst als er een nieuw artikel is. En ook hier volg ik mensen of organisaties die interessant zijn voor mijn blog. Ik probeer hier regelmatig naar te kijken om te zien wat er speelt.

pinterest salami stinktPinterest

Pinterest gebruik ik vooral als inspiratiebron, ik verzamel er plaatjes van mooie jurken, schoenen, enzovoort. Maar sinds kort post ik er ook af en toe iets van mijn blog, heb daar een paar verschillende mapjes voor gemaakt.

jacqueline_salamistinkt_fullInstagram

Jurkjes en yoga komt het meest voorbij op mijn Instagram, wat ook te zien is op mijn ‘Best nine’ van 2016.

Hier ben ik niet heel erg van de interactie, vooral van het plaatjes kijken (uiteraard van andere jurkjes en yogi’s) en hartjes uitdelen. Niet echt dagelijks, maar wel een paar keer per week. Ik volg ook een aantal chronisch zieken (of spoonies), vind het boeiend om te zien hoe hun leven eruit ziet, of in ieder geval wat ze daarvan delen.

Qua volgen en volgers ben ik hier wat internationaler ingesteld dan op andere sociale media, vandaar dat ik daar in het Engels schrijf. Grappig is dan wel dat mensen toch de moeite nemen om een kijkje te nemen op mijn blog en dit te vertalen naar het Engels.

Facebook

Tja, daar heb ik toch wel een lichte verslaving aan. Ik kijk dagelijks wel een keer of twee, drie wat er in mijn nieuwsoverzicht voorbij komt. Daarnaast zit ik in een paar (besloten) groepen met lotgenoten, bloggers of mama’s en loop ik regelmatig pagina’s langs die ik leuk vind en/of die een link hebben met mijn blog.

Mijn privéaccount hou ik zoveel mogelijk privé, voeg hier niet snel mensen aan toe. Maar daarnaast heb ik ook een pagina voor mijn blog, waar uiteraard iedereen welkom is. Ik vind het dan ook leuk om te zien dat daar behalve een clubje van mijn eigen vrienden, ook mensen die ik niet persoonlijk ken regelmatig komen buurten uit interesse voor mijn blog. En behalve mijn eigen blogartikelen deel ik hier ook wel eens een interessant blog van een ander, of een nieuwsartikel, of zomaar iets waar ik mee bezig ben en wat op een later moment in een artikel verwerkt wordt.

Bloglovin’

Dit medium zal vast vooral onder bloggers bekend zijn, maar als je graag blogs leest, is het superhandig om te gebruiken. Mijn favoriete blogs heb ik hier verzameld en elke dag kies ik wel een momentje om even te gaan lezen. En Salami stinkt kan hier nog wel wat volgers gebruiken!

Volg jij Salami stinkt al? Wat gebruik jij het meest aan social media?