Berichten

fusion buikdans inclusiedans met rolstoel

Terwijl ik dit schrijf, lig ik voor pampus bij een temperatuur van rond de dertig graden en heb ik weinig puf om te dansen. Maar er komen een hoop leuke dansprojecten aan deze zomer en als je eenmaal bezig bent, maken de omstandigheden niet zoveel meer uit. Of ze maken het juist nòg bijzonderder.

Zo dansten we met Misiconi in december in een kerk, in februari in de sneeuw en met Koningsdag tussen het struinende publiek. Maar er komt dus nog veel meer leuks aan!

Taalfestival in ‘s Heer Arendskerke

Aanstaande zondag 30 juni dans ik samen met Suzanne het duet #Storyteller op het taalfestival ‘Vloeiend als zomerregen’. Een middag vol taal, muziek, beeldende kunst en dans. Het belooft mooi weer te worden en de toegang is gratis, dus mocht je in de buurt zijn, kom gezellig langs! Het start om 14.00 uur.

Mixable Masterclass | Two times a lady

Op zaterdag 6 juli mag ik samen met Elise Reniers een Mixable Masterclass geven bij Misiconi Dance Company. Dat is voor het eerst voor mij, of in ieder geval wel voor het eerst sinds ik met mijn rolstoel dans.

Elise heeft vaker les gegeven bij Misiconi en dat doet ze in een lekker tempo en uitdagend voor iedereen. Samen wordt het een toffe mix van urban, buikdans en modern, met aandacht voor het dansen in een rolstoel.

Je kunt je nog opgeven voor deze workshop, ik zou het supertof vinden als er wat dansers met rolstoel mee zouden doen! Maar ook zonder ben je natuurlijk van harte welkom. Aanmelden kan via het Facebookevent: Mixable Masterclass | Two times a lady en het kost maar een tientje.

Besouk Festival in Rotterdam Delfshaven

Het Besouk Festival is op zaterdag 13 juli van 10.00 tot 19.00 uur en er is van alles te doen, zien, horen en proeven.

Onder andere dus Misiconi met het stuk Masks (wat ook op 5 juli al te zien is om 16.00 en 16.30 uur bij Juffrouw van Zanten). Check dit filmpje op de website van het AD even om te zien waar het over gaat.

Daarnaast hebben we tijdens het creatief lab in de lessen op zaterdag gewerkt aan ‘Reis’, wat ook tijdens het Besouk Festival te zien is. Ik dans zelf alleen in dit stuk mee.

Spoffin Street Arts Festival Amersfoort

Hier kijk ik echt naar uit: twee weken voorafgaand aan Spoffin werken we samen met een groep uit Schotland om vervolgens tijdens het festival hiermee op te treden. Echt heel benieuwd hoe dat allemaal gaat lopen.

Het festival is van 23 tot en met 25 augustus.

Fusion buikdans duet met Annelies Jansen

Annelies bewonder ik al een poosje als fusion buikdanseres, onder andere bij She Beckons. Na een oproep van haar kant ontstond het idee om een duet te creëren. Om iets nieuws te proberen en ook om inclusiedans en fusion buikdans met elkaar kennis te laten maken.

Daar zijn we nog maar net mee begonnen en dus gaan we hier in de zomer vrolijk mee verder. Uiteindelijk laten we in november ons duet zien tijdens een dansfestival en wie weet waar nog meer!

Dit filmpje hebben we opgenomen na nog maar twee keer oefenen met elkaar, dus als je het nu al tof vindt: het wordt nòg mooier!

Ik heb zin in de zomer, zin om te dansen! Jij ook? Zou het leuk vinden als je een keer komt kijken of meedansen!

misiconistoryteller amsterdam

Vorige week mocht ik weer met Misiconi Dance Company op pad om op te treden. Het was alweer even geleden en ik was dit keer een beetje laat met alles van tevoren checken. Want er komt nogal wat bij kijken voor ik met rolstoel en al ergens op een podium sta. Dus ik dacht, laat ik het eens op een rijtje zetten. Handig voor mensen met rolstoel die ook graag willen optreden, maar ook voor de organisaties die ons willen boeken (kan via de bovenstaande link).

De reis ernaartoe

Zelf kan ik prima autorijden, als het maar niet te lang is. Van tevoren check ik dus hoe lang het rijden is. Als het langer dan een uur is, dan reken ik extra tijd in voor een pauze onderweg. Soms rijden we als dansers ook samen, dan spreken we ergens af en neemt iemand anders het stuur van me over. Dit gaat lang niet altijd, omdat we nogal uit elkaar wonen.

Reizen met het openbaar vervoer met mijn dansrolstoel, daar begin ik niet aan. Mijn dansrolstoel heeft al geen remmen en het is geen pretje om de hele reis je hoepels vast te moeten houden.

Wat voor mij ook nog een fijne manier van reizen is, is met de scooter. Hiermee kan ik mijn dansrolstoel achterop meenemen en bijna overal wel voor de deur parkeren. Nu kan ik hier natuurlijk niet mee naar Groningen, dat zou wat lang duren. Maar Rotterdam en Delft zijn voor mij goed te doen met de scooter.

rolstoeldrager rolstoel scooter

Parkeren: wel of geen gehandicaptenparkeerplaats?

Ook het parkeren zoek ik vooraf uit. Het verschilt per gemeente of je alleen op gehandicaptenparkeerplaatsen gratis mag parkeren met een gehandicaptenparkeerkaart, of ook op andere betaalde parkeerplaatsen. Als je ergens flink wat uurtjes moet doorbrengen, loont het wel om dit van tevoren uit te zoeken. Daar zijn speciale websites voor, maar liever kijk ik op de website van de gemeente. Dan weet je zeker dat je de juiste informatie hebt.

Als je niet hoeft te betalen, neem ik meestal gewoon genoegen met de dichtstbijzijnde parkeerplek. Maar vaak sta je op een gehandicaptenparkeerplaats toch iets beter (ruimer!) en dan is het handig om te weten waar je die kunt vinden. Zoals vorige week in het centrum van Utrecht, dan kun je al niet in dezelfde straat parkeren als waar je moet zijn. En daarbij zijn de gewone parkeerplaatsen veel te krap en staan er overal fietsen in de weg. Datzelfde geldt trouwens voor de andere grote steden.

De meeste gemeentes hebben een plattegrond op hun website waar de gehandicaptenparkeerplaatsen staan aangegeven. Rotterdam (waar ik het meest kom) heeft een lijst met straatnamen per deelgemeente waar een gehandicaptenparkeerplaats is. Dat is wel iets onhandiger, want dan moet je dus wel weer opzoeken welke straten daarvan dichtbij jouw bestemming zijn.

De locatie: niet altijd even toegankelijk

Met Google streetview bekijk ik hoe toegankelijk de entree is van een locatie. Mocht ik me daar zorgen om maken, dan kan ik navragen of er een andere ingang is, of de andere dansers om hulp vragen.

Eigenlijk heb ik nog vrij weinig locaties meegemaakt die echt volledig toegankelijk zijn voor mij met rolstoel.

Bij Nutrecht in Utrecht waren de toiletten niet rolstoeltoegankelijk en waren er veel drempels. De helling bij de entree van het Rietveldtheater in Delft is veel te steil om met rolstoel te kunnen nemen en backstage is alles vrij krap. Van theater de Bussel in Oosterhout kan ik me nog herinneren dat mijn rolstoel over de auto’s in de parkeergarage getild moest worden en er vervolgens een trap beklommen moest worden. De stadsschouwburg in Rotterdam had backstage een enorme drempel, die ik met geen mogelijkheid met een wheely kon nemen.

Met #Storyteller hebben we een aantal keer buiten op straat opgetreden. Dan is het vooraf ook even checken of er niets scherps op de grond ligt en of de straat scheef afloopt.

Op zich red ik het altijd wel, hier en daar met wat hulp. Maar al die obstakels maken het geheel wel net wat vermoeiender. En ik kan me voorstellen dat het mensen die volledig afhankelijk zijn van hun rolstoel weerhoudt om in diverse theaters op te gaan treden.

Mijn favoriete locatie om op te treden is de Doelen in Rotterdam. Ik kan er met mijn scooter heen, maar er zijn ook een aantal gehandicaptenparkeerplaatsen voor de deur. En de kleedkamers daar zijn echt superdeluxe!

 

Dit bericht bekijken op Instagram

 

Prettiest dressing room I’ve ever been in 😍

Een bericht gedeeld door Jacqueline (@jacqueline_salamistinkt) op

Voorzichtig met die rolstoel!

Vorige week waren we dus in de prachtige Janskerk in Utrecht. Waardeloos om in de buurt te kunnen parkeren, maar een prima toegankelijk toilet en schuine hellingen bij de drempels. En verder waren er wel wat puntjes waar ik met mijn dansrolstoel op moest letten.

Mijn voetsteun zit bijvoorbeeld erg laag en hier steken nog twee schroeven uit. In de kerk bestond de vloer uit prachtige, maar hobbelige grafstenen. Om deze niet te beschadigen met die schroeven, leunde ik achterover op mijn antikiepwieltje en rolde zo met mijn voorwieltjes in de lucht over die stenen heen.

De schuine hellingen waren van metaal, wat soms wat herrie maakt als je eroverheen rolt. Aangezien we aan het eind van een lezing ons optreden hadden, moest ik mijn momenten kiezen om de helling te nemen en daarbij niet de lezing te verstoren.

En soms ben ik gewoon wat lomp met het openen van deuren, of maak ik een bocht iets te scherp en neem ik een deurpost of tafelpoot mee. Maar in een locatie als een historische kerk doe ik toch wel echt mijn best om extra voorzichtig te zijn.

Waar let jij op als je een theater gaat bezoeken, of gaat optreden?

 

buikdansen met rolstoelOok al dans ik nu al een aardig tijdje bij Misiconi, het buikdansen blijft toch wel aantrekken. Nadat ik met het Shimmy Shake Talent Carnival had meegedaan, had ik wel zin in meer! Ik volgde een privéles bij Vleer en probeer thuis ook zo nu en dan wat te oefenen.

Privéles bij Vleer

Vleer ken ik nog van de eerste keer dat ik met de Shimmy Shake meedeed. Zij heeft een hele toffe stijl van dansen waarbij ze urban met buikdans mixt. En inmiddels geeft zij dus ook lessen.

Eerlijk gezegd durf ik het nog niet helemaal aan om zomaar aan groepslessen mee te doen als enige in een rolstoel. Zeker als ik de ruimte en de groep niet ken, dan weet ik gewoon niet of ik me daar wel vrij genoeg kan bewegen. Dus vandaar dat ik koos voor een privéles, dat was me eerder bij mijn eigen buikdansjuf Renate ook erg goed bevallen.

De les bij Vleer is alweer even geleden, in de zomervakantie. Echt op één van die bloedhete dagen dat het rond de dertig graden was. We hadden de studio van mijn vroegere balletjuf gehuurd en die was gelukkig redelijk koel.

In de tussentijd heb ik nog wat geoefend met het stukje dat ze mij heeft aangeleerd. Hier op het filmpje is te zien hoe dat er nu uitziet (de beelden van de privéles zelf houd ik lekker privé, daar kijk ik nog ernstiger dan hier, haha).

 

Dit bericht bekijken op Instagram

 

Een bericht gedeeld door Jacqueline (@jacqueline_salamistinkt) op

Buikdansoefening borst & heupen

Met zo’n privéles wil ik natuurlijk graag nieuwe dingen leren. Maar ondertussen oefen ik thuis zo nu en dan met de basis die ik ooit in mijn buikdanslessen van Renate geleerd heb. En daar wilde ik een klein beetje van delen, door middel van een filmpje.

In dit filmpje laat ik zien hoe ik mijn borst en heupen zo geïsoleerd mogelijk oefen. Met de borst is dat niet zo ingewikkeld, maar die heupen zijn lastig om te bewegen zonder dat de rest van mijn lijf meebeweegt. Dus dat doe ik ook zonder rolstoel, liggend op een matje. Of gewoon op de bank of in bed.

En ja, ik moet nog steeds een beter videobewerkingsprogramma vinden… Tips zijn welkom!

Maar ik ben ook wel benieuwd wat jullie van deze filmpjes vinden: iets om vaker te doen? Wellicht verbeter ik daarmee niet alleen mijn dansskills, maar ook mijn videobewerkingsskills. 😉

shimmy shake talent carnival

Zondag 10 juni mocht ik optreden tijdens het Shimmy Shake Talent Carnival. Daar is nog wel wat aan vooraf gegaan natuurlijk. Na de Talent Search werd ik met elf anderen uitgekozen om door te gaan voor coaching. Ik veranderde wat aan mijn dans en wat aan mijn kostuum… en toen was het tijd voor de show!

Coaching door Jason en Ingeborg van Xclusiv Company

Ik bofte enorm dat ik niet maar één, maar wel twee coaches had. Daardoor was het misschien wel iets lastiger om een date te prikken met drie agenda’s, maar het was het zeker waard. Met Xclusiv Company hebben Jason en Ingeborg veel ervaring met urban dans. Supertof om dan twee keer anderhalf uur coaching van twee van die enthousiaste mensen te krijgen.

Nadat ik het filmpje van de Talent Search had gezien, had ik zelf ook wel wat puntjes die ik wilde veranderen. Soms was het net of ik aan het wachten was op de muziek of had ik maar even snel iets opgevuld met bewegingen, maar was ik er niet zo tevreden over.

En met behulp van mijn coaches zijn er wat aanpassingen gedaan aan mijn choreografie. Sommige stukken wat strakker neergezet en hier en daar wat opgevuld.

Ik vond het in ieder geval erg leuk en uitdagend om ook weer eens in een andere stijl bezig te zijn. Dus mocht iemand nog ergens toffe danslessen of workshops weten waar ik met mijn rolstoel welkom ben, hoor ik het graag!

Een nieuw kostuum

Wat me ook opviel aan het filmpje van de Talent Search, was dat mijn kostuum niet zo goed uit de verf kwam op het podium. Terwijl ik er juist wel erg blij mee was tijdens de fotoshoot met Darkashter. Van een afstand ziet het er toch anders uit dan van dichtbij.

Op een warme dag kwam ik een jurk tegen die ik ooit als proef gemaakt had en daarna niet meer gedragen had. (Hetzelfde patroon heb ik hier ook gebruikt.) Ik bedacht dat die vast een stuk koeler zou zijn zonder mouwen en knipte die eraf. En eigenlijk was dat zo’n succes, dat ik mijn kostuum daar verder op voortgeborduurd heb. Eerst weer een proefjurk van een lap stof die ik nog had liggen en daarna voor het echie.

Ik kocht een luchtig, lichtblauw stofje op de markt, gebruikte de bovenkant van het patroon en maakte er een cirkelrok aan vast. Hier het eindresultaat in actie, voor de grap even de jurk over mijn rolstoel laten vallen. Wat er wel leuk uitziet, maar niet zo praktisch is.

Theater ‘t Kapelletje

En na al dat oefenen en bijschaven, was het afgelopen zondag dus zover in theater ‘t Kapelletje in Rotterdam.

Het theater zelf was qua toegankelijkheid wel een beetje een tegenvaller, ondanks alle inzet van het personeel en de vrijwilligers. Vorig jaar was ik er met mijn gewone rolstoel en kon ik me maar één lastige drempel herinneren. Maar voor mijn dansrolstoel was elke drempel lastig. En om in de kleedkamer te komen, moest je een paar treden af. Na het omkleden heb ik mijn tas achter de bar mogen leggen, zodat ik niet voor elk dingetje heen en weer hoefde en elke keer uit mijn rolstoel hoefde te stappen. Dat was op zich wel fijn, maar ik miste het samenzijn met alle andere danseressen wel een beetje.

Er was wel een lift en die kwam uit op een galerij (buiten dus) waar ook het theater was. Alleen omdat iedereen gewoon binnenlangs via de trap ging, zat de deur daar regelmatig op slot. Stond ik daar voor een gesloten deur, terwijl het publiek al de zaal in liep… Maar ik werd niet vergeten hoor, kwam na wat geklop en gerammel aan de deur toch nog binnen. 😉

Het podium in het theater loopt aan de achterkant ietsje schuin af. Gelukkig merkte ik dat bij de doorloop al en kon ik me erop instellen. Als ik achteraf het filmpje terugzie, zie ik wel dat ik best gefocust ben op het bijsturen en het onder controle houden van mijn rolstoel. Als ik gewoon voluit had gedanst, was ik waarschijnlijk in de lampen terecht gekomen, haha!

Shimmy Shake Talent Carnival

Met een heel divers programma van fusion buikdans, een mix van Bollywood tot burlesque, mochten we twee keer dezelfde show laten zien. Echt prachtige danseressen, waarbij ik me dan wel een beetje afvraag wat ik ertussen doe…

Bij de eerste show heb ik het gedeelte van voor de pauze mee kunnen kijken, omdat ik zelf pas na de pauze aan de beurt was. Dat was erg mooi om te zien!

In het gedeelte na de pauze heb ik van achter de coulissen niet zo heel veel meegekregen van de andere danseressen. Sommigen had ik bij de doorloop wel al zien dansen en kende ik nog van de Talent Search. Maar bij de rest was ik dus vooral erg nieuwsgierig wat ze daar op het podium aan het doen waren. Zeker als de muziek erg dramatisch werd, of het publiek enthousiast aan het joelen was, of er een danseres met alleen een broekje en pasties terug de coulissen in kwam…

(En mocht je ook nieuwsgierig zijn: er zullen vast binnenkort meer filmpjes verschijnen op YouTube als je zoekt op Shimmy Shake Talent Carnival.)

Onderstaand filmpje heeft mijn man van me gemaakt, die kwam met onze dochters bij de tweede show kijken. Ik heb er veel mooie reacties op gekregen, maar zelf ben ik er nog wel een tikkeltje kritisch over. Laten we het maar op die scheve vloer houden. 😉

Het was in ieder geval weer ontzettend tof om mee te mogen maken!

En nu ben ik natuurlijk wel benieuwd wat jij ervan vindt!

dansrolstoel antikiepwielAfgelopen zondag was er een open dag bij Double Wheels. Dit is een dansgroep, maar dan gericht op rolstoeldansen als in ballroom, latin en salsa. Heel wat anders dan inclusiedans, maar ik was er wel nieuwsgierig naar.

De locatie: Dansschool Gast in Vlaardingen

Het was voor mij lang geleden dat ik deze dansschool van binnen had gezien. Mijn zus heeft bij haar trouwen de receptie daar gehouden en jaren daarvoor heb ik er als vijftienjarige een jaartje stijldansen gedaan. Eigenlijk vooral omdat iedereen dat toen deed en het dus leuk was om met leeftijdgenoten daar te zijn.

Maar leuk om te zien dat die dansschool dus gewoon al zo lang meegaat!

Van andere bezoekers hoorde ik dat het lastig was om een parkeerplek te vinden. Er is een parkeergarage tegenover de dansschool, maar die is vrij laag. Op zondag is het gratis parkeren in Vlaardingen en twee straten verder is er wel een grotere parkeerplaats. Maar ik kan me voorstellen dat dat soms lastig is om dan met je (dans-)rolstoel nog een stukje te moeten rollen. Vlaardingen heeft niet de meest geweldige stoep/straat om te rollen.

Ik kon zonder auto komen, de dansschool is op minder dan 10 minuten lopen/rollen van mijn huis. Voor mij ideaal dus.

Er werd vlak voor opening een plank bij de drempel gelegd om naar binnen te komen. De zaal was in apres-skihut-sfeer, wat me eraan herinnerde waarom ik op mijn zestiende alweer gestopt was met danslessen daar. Niet helemaal mijn ding.

Wat ik leuk vond om te horen, was dat het rolstoeldansen echt een onderdeel van de dansschool is en dat de rolstoeldansers net zo welkom zijn op dansavonden als andere dansers. Is toch een leuk extraatje.

Docenten: Alex en Jacqueline

Het echtpaar Alex en Jacqueline danst al jaren aan de top, maar heeft kort geleden het wedstrijdrolstoeldansen verwisseld met showdans. En ze starten dus nu weer in januari met lessen rolstoeldans.

Ze vullen elkaar mooi aan in het lesgeven, waarbij Alex het meest het woord doet en Jacqueline dit aanvult of vertaalt naar de dansers in rolstoel. Er zit een goede opbouw in de les die erg toegankelijk was voor beginners. En beiden geven veel individuele aandacht aan de dansers: letten op techniek, geven tips en antwoorden op vragen.

Mijn ervaring tijdens de open dag

Een tijdje geleden had mijn man voor de grap een opmerking gemaakt dat hij wel met mij zou willen dansen, met rolstoel. Dus toen ik op Facebook voorbij zag komen dat er een open dag was, heb ik die kans meteen gegrepen!

En dat maakte het voor mij meteen het leukste, dat het iets was om samen met mijn man te kunnen doen. Het was vooral erg grappig om te zien hoe hij zat te klungelen om de pasjes van de wals onder de knie te krijgen. Waarschijnlijk zou ik net zo klungelen als ik met hem een potje zou voetballen.

Ik vond de sfeer erg gezellig. Dansers leenden hun dansrolstoel of danspartner uit (iets waar ik toch wel moeite mee zou hebben) en je zag echt dat iedereen daar voor zijn plezier kwam.

Het verschil met inclusiedans en hoe dat voor mijn lijf voelt, merk ik vooral dat je hierbij heel erg vanuit je buik, rug en schouders danst. Voor mijn gevoel blijft het daardoor wat stijfjes: je bovenlijf zit in één houding en in die houding beweeg je mee met de andere danser. Nu was dit natuurlijk nog maar een eerste kennismaking en ik verwacht dat dat later in de lessen zich wel uitbreidt. En het is een goede basis om vanuit te beginnen, een basis die bij mij nog niet zo sterk aanwezig is. Maar ik mis het wat ‘losser’ kunnen bewegen, zoals we dat bij inclusiedans wel doen.

De lessen

Elke zondag zijn er lessen van 13.00 tot 15.00 uur. Daarbij is het eerste uur vooral echt les, daarnaast is er ruimte voor pauze, extra oefenen en individuele aandacht. Vergeleken met de andere danslessen die bij Gast gegeven worden, krijg je twee uur voor de prijs van één. Je betaalt dan voor een hele cursus en als ik het goed begrepen heb, komt dat neer op €8,50 per les van twee uur. Dat is echt niet duur, zeker niet vergeleken met wat ik voor buikdansen en inclusiedans normaal betaal.

Of ik het ga doen? Nee. Ondanks dat ik er erg positief over ben en denk dat ik hier veel van kan opsteken, ga ik me niet inschrijven voor de lessen. Dat heeft vooral te maken met mijn drukke agenda. Ik kom al aan zeven uur sporten en dansen per week, waarvan vijf uur in het weekend. Met nog twee uur erbij, kom ik niet aan iets anders toe in het weekend. Omdat ik die lessen dan vooral samen met mijn man zou willen doen, komt het erop neer dat onze kinderen die twee uur dan alleen thuis zitten. En het weekend is juist het moment dat we dingen samen met het hele gezin willen ondernemen.

Maar ik kan het anderen echt aanraden! Mocht je dus meer informatie willen, dan kun je Alex en Jacqueline bereiken via hun Facebookpagina Double Wheels of hun website.