Berichten

driewielligfiets broekpolder hase lepus woutlanderOk, ok… Ik ben ook niet altijd enthousiast om met koud of nat herfstweer op mijn fiets te stappen. Maar als ik eenmaal weer een rondje aan het fietsen ben, ben ik toch wel weer blij dat ik er weer even uit ben. En vaak valt het reuze mee met de kou of regen. Van een paar spettertjes smelt je niet.

Fietstochtje door de Broekpolder in Vlaardingen

Van de week heb ik mijn fototoestel meegenomen tijdens mijn fietstochtje door de Broekpolder. En hoewel ik normaal gewoon op de geasfalteerde fietspaden blijf, ben ik nu eens wat andere paadjes gaan ontdekken.

Hele smalle, modderige of hobbelige paadjes en bruggetjes. En ook gewoon tussen de Schotse Hooglanders door. Nu heb ik van een vriendin begrepen dat ze hier erg tam zijn, maar ik blijf het toch een beetje spannend vinden om door zo’n kudde heen te fietsen.

Ik heb me in ieder geval prima vermaakt, ben er dik twee uur zoet geweest!

En vervolgens dacht ik: wat moet ik nou met al die foto’s? Ik heb er een paar uitgezocht en in een filmpje gezet:

Mooie spulletjes maken het buiten zijn nog leuker!

Van Woutlander kreeg ik een mooi pakketje met producten die ze ook in hun webshop verkopen. Ik nam ze mee tijdens mijn fietstochtje om ze uit te proberen en even mooi op de foto te zetten.

Coolmax sokken van Pinewood

Nu moet ik eerlijk zeggen dat ik niet zo veeleisend ben als het om sokken gaat, omdat ik toch niet zoveel loop. Ik heb dan ook nog nooit zulke comfortabele sokken aan mijn voeten gehad, haha! Ze blijven goed op hun plek zitten en zijn heerlijk zacht van binnen. Ze schijnen er ook voor te zorgen dat je geen klamme zweetvoeten krijgt. Nu heb ik daar nooit last van, maar dat is toch mooi meegenomen.

Roze/groene muts van Pinewood

Deze muts werd al bijna door mijn man ingepikt, maar echt niet dat ik die zomaar weggeef. Het is namelijk een heel fijn ding, zeker voor de temperaturen van nu. ‘s Ochtends of ‘s avonds vind ik het net te fris om zonder muts op de fiets of scooter te stappen. En je kunt ‘m aan beide kanten dragen, allebei hebben ze dezelfde print van een boom.

Ik bedacht alleen na mijn fietstochtje pas dat ik de muts niet echt goed in beeld heb gebracht. Zal ik binnenkort op mijn Instagram alsnog doen!

Spork’n Straw

Dit setje is echt ideaal voor mijn kinderen. Thuis drinken ze graag uit een rietje, maar de wegwerprietjes hebben we al een poos geleden uit huis verbannen. Het rietje is dus een mooie aanvulling op de paar rietjes die we al hebben. Ik doe ze overigens gewoon in de vaatwasser. Nu drinken mijn kinderen bijna alleen maar water, dus ik weet niet of dat ook goed gaat als de rietjes echt vies worden zoals bij smoothies ofzo. En die spork is ideaal voor mijn oudste, die twee keer per week zelf een bakje avondeten meeneemt naar haar werk bij de patatzaak.

Kuksa beker

Deze Finse beker van hout vind ik gewoon vooral erg mooi. En alhoewel ik meestal uit een fles drink als ik buiten ben, heeft dit ook wel wat. Toen mijn fietstochtje in de Broekpolder langer duurde dan ik gedacht had en ik dus geen fles bij me had, kon ik bij het Klauterwoud de beker vullen met water. Daar is namelijk een drinkwatertap.

Wist je trouwens dat je op de Drinkwaterkaart kunt zien waar je gratis drinkwater kunt tappen? Zo kun je misschien wel zelf je route uitstippelen van tap naar tap om je beker bij te vullen.

woutlander

15% korting bij Woutlander Outdoor Webwinkel

Krijg je ook meteen zin om zo’n duurzame, Scandinavische outdooruitrusting bij elkaar te shoppen? Dan heb ik goed nieuws voor je. Als je de code Salamistinkt15 invoert, krijg je 15% korting in de webshop van Woutlander.

Dit artikel is tot stand gekomen door middel van een samenwerking met Woutlander. De producten heb ik gekregen, maar dit heeft mijn mening in deze review niet beïnvloed.

fietsen driewielligfiets hase lepus comfortBewegen is gezond, dat weten we allemaal. Volgens de beweegrichtlijnen van de Gezondheidsraad zouden we verspreid over de week 150 minuten aan matig intensieve inspanning (zoals wandelen of fietsen) en twee keer per week spier- en botversterkende activiteiten moeten doen. En uiteraard niet teveel zitten.

Tja, daar zit je dan als chronisch zieke in je rolstoel. Korte stukjes lopen gaat nog wel, maar eigenlijk moet ik elke inspannende activiteit afwisselen met liggen. Dus er blijft niet zoveel over van dat actief doen.

Waarom zou je fietsen, echt gezond word je toch nooit?

Toen ik bij de WMO-consulent aan had gegeven dat ik niet meer kon fietsen op een gewone fiets en graag een aangepaste fiets wilde hebben, was de eerste reactie dat een scootmobiel dan ook wel zou voldoen. De WMO is er niet om je gezond te houden, maar puur om op de goedkoopste manier iemand mee te kunnen laten draaien in de maatschappij. Dat ik het als moeder belangrijk vond om mijn kinderen verkeersveilig te maken op de fiets en samen met ze wilde fietsen, was wel een beter argument voor de gemeente dan fit te blijven.

Maar door te fietsen, profiteer ik van zoveel meer voordelen dan wanneer ik een scootmobiel zou hebben.

  • Spieren die je niet gebruikt, verdwijnen. En zeker nu het lopen steeds slechter gaat, wil ik die beenspieren op een andere manier kunnen blijven gebruiken. Ik ben ervan overtuigd dat ik mijn loopfunctie langer kan blijven behouden, juist doordat ik ook fiets.
  • Gedurende de dag zit en lig ik erg veel. En ik heb wat overgewicht, wat lastig kwijt te raken is op die manier. Met fietsen kan ik in ieder geval wat meer calorieën verbranden dan rollend in mijn rolstoel.
  • Als je benen stilstaan, lijkt het wel of de rest van je lijf ook een tandje minder z’n best doet. Nu doen mijn darmen door mijn EDS al niet zo goed hun best en juist door te fietsen blijven die ook weer wat meer in beweging.
  • Het is heerlijk om je hoofd leeg te fietsen. Alle stress van werk eruit trappen, de wind je zorgen weg laten waaien…
  • Al dat buiten zijn is goed voor je weerstand. En zoals je op de foto’s ziet: als je de Rotterdamse luchten kan hebben, kan je alles hebben, haha!
  • En al lukt het mij nu nog niet zo goed: uiteindelijk hoop ik toch ook mijn conditie weer wat op te bouwen door het fietsen.

Fietsen kan op zoveel manieren!

We boffen maar dat we in zo’n geweldig fietsland wonen, want voor bijna iedereen is er wel wat wils. Ook als je fysiek wat beperkt bent of chronisch ziek. Inmiddels heb ik al een paar jaar een driewielligfiets. Deze ondersteunt goed mijn bekken, het onderstuur is niet te zwaar voor mijn polsen en ik kan niet omvallen. Maar voor die driewielligfiets heb ik verschillende fietsen gehad waar ik toen goed mee uit de voeten kon.

De eerste fiets die ik zelf kocht, was een cruiser. Een mannenmodel zelfs, omdat ik die mooier vond dan een vrouwenmodel. Maar toen het tijd werd voor een kinderzitje op de fiets, bedacht ik dat ik toch liever voor praktisch wilde gaan.

bakfiets aanhangstang aanhangfietsEn het toppunt van praktisch in een jong gezin is toch wel de bakfiets. Wat hebben we daar veel plezier van gehad!

Voor mij was dit een ideale oplossing, want met de drie wielen hoefde ik niet bang te zijn dat ik mijn evenwicht zou verliezen. En ook de stang in plaats van een gebogen stuur was erg fijn voor mijn gammele polsen. Jammer alleen dat ik toen niet gekozen had voor een elektrische bakfiets. Want dat roze motortje wat je hier op de foto ziet, droeg niet zo heel bijzonder veel bij.

Tegenwoordig zie je zoveel elektrische fietsen op straat, deze zijn echt niet meer alleen voor de ouderen. En niet alleen voor mensen met minder kracht, maar mensen die elke dag flinke stukken naar hun werk fietsen maken er ook graag gebruik van. Zelf heb ik nog nooit met elektrische ondersteuning gefietst, maar het lijkt mij een enorme verademing.

driewielligfiets hase lepus comfort

Hoe ik me fit houd met mijn driewielligfiets

Toen ik deze fiets net had, had ik grote plannen. Ik wilde meerdere keren in de week lange stukken gaan fietsen en dit meer en meer gaan opbouwen. In eerste instantie leek dit aardig goed te gaan. Ik ging al twee keer in de week naar de sportschool en dan plakte ik er nog een uurtje fietsen achteraan. Daarnaast gebruikte ik de fiets om de kinderen naar school te brengen, boodschappen te doen en regelmatig ook om naar mijn werk te fietsen.

De lat legde ik steeds hoger en ik fietste zelfs een keer naar het strand en terug.

Maar vorig jaar kwam er een punt dat ik ontdekte dat ik niet aan het opbouwen was, maar juist steeds meer over mijn grenzen ging. Ik deed een stapje terug van twee keer een uur fietsen in de week, naar één keer. En vervolgens nog een stapje terug door alleen de fiets te gebruiken om naar de sportschool, werk of supermarkt te gaan, geen lange tochten meer. En steeds vaker pakte ik de scooter of auto, omdat ik er gewoon geen fut voor had om de fiets te nemen.

Pas geleden heb ik weer een tochtje van tien kilometer geprobeerd. Maar ik merk toch dat dat voor mijn knieën en enkels best zwaar is.

Nu wil ik toch weer gaan opbouwen, al is het maar om aan die 150 minuten inspanning te komen. De lat voor nu is om twee keer per week met de fiets naar mijn werk te gaan. Dan kom ik al aan 60 minuten. Dan nog een keer naar de sportschool en supermarkt en er zijn weer 50 minuten bij. Ik kom er wel. Maar wel met steeds een klein stapje erbij, het strand is geen doel meer.

Hoeveel fiets jij in een week? Kom jij aan 150 minuten matig intensieve inspanning?

Dit artikel is tot stand gekomen door middel van een samenwerking.