Berichten

pinterest salami stinkt

Als ik de meerderheid van de bloggers moet geloven, is het een goed idee om flink actief te zijn op Pinterest. Je eigen artikelen te pinnen, op groepsborden te pinnen, van alles in te (laten) plannen met Tailwind, te repinnen en dan ook nog affiliate links te pinnen, zodat je er een beetje aan kan verdienen. En echt, ik ben hier gewoon niet voor weggelegd.

Bloggen en pinnen, geen goede combi voor mij

Op mijn blog kan ik fijn mijn ei kwijt door van alles van me af te schrijven. De ene keer stop ik daar wat meer moeite in dan de andere keer. Dan doe ik wat meer onderzoek, weeg ik mijn woorden zorgvuldig af. En de andere keer laat ik een woordenbrij uit mijn handen komen en klik ik meteen op publiceren, zoals dit artikel vandaag.

Maar beide manieren van schrijven vind ik fijn en ik besteed er graag mijn tijd aan. Nu zijn er wat andere zaken die bij het bloggen horen, waar ik me steeds meer thuis in voel. Een beetje SEO (zoekmachineoptimalisatie), de tekst makkelijk leesbaar maken, dat soort dingen. Op Facebook heb ik een leuk contact met volgers, op Twitter en Instagram ben ik juist meer aan het volgen dan andersom, maar ook leuk.

Alleen dat Pinterest… Ik ben gewoon niet zo goed met foto’s en het bewerken hiervan. Nu heb je daar wel weer websites of apps voor met sjablonen, zoals Canva. Maar nog steeds gaat daar best wat tijd in zitten. En dan heb je zo’n plaatje gemaakt om te pinnen, moet je weer nadenken over de omschrijving, tags en waar je het wil delen. Een beetje blogger die Pinterest goed voor zich laat werken, pint tussen de 15 en 75 pins per dag (ook van anderen). Dat zou voor mij gewoon als werk voelen en het bloggen is voor mij juist een hobby.

En dan die statistieken… Ik snap er geen zak van! Van de duizenden keren dat mijn pins worden bekeken, worden er maar tientallen keren op de link naar mijn blog geklikt. Waarschijnlijk zijn al die kijkers het met me eens dat ik niet zo geweldig ben in het creëren van pin-waardige afbeeldingen.

Pinterest als inspiratiebord, maar niet zozeer voor het bloggen

Het gevaarlijke van Pinterest is voor mij dat als ik eenmaal door al die mooie plaatjes scroll, ik wel uren bezig kan zijn, maar niet echt op mijn blog gericht.

Nu mag ik binnenkort weer nieuwe orthopedische schoenen uitkiezen, dus mijn schoenen-bord loopt weer vol met ideeën. Het wordt in ieder geval iets met kleur en gespen. Maar zoveel ideeën… Van de ene pin kom je weer op de andere. En dan bedenk ik dat ik meteen wat ideeën voor de woonkamer kan opzoeken, of voor een nieuw jurkje wat ik wil gaan maken. Vervolgens ben ik weer een paar uur verder en heb ik niets daarvan aan mijn blog besteed.

Andere bloggers hebben ook niet zo heel veel aan me, ik ben niet zo van het repinnen van blogartikelen. Pinterest is voor mij vooral inspirerende plaatjes pinnen, niet van het doorklikken om wat te willen lezen.  Dus eigenlijk wel logisch dat ik hetzelfde terugkrijg van mijn kijkers op Pinterest, zij klikken ook niet door.

Bron: Pinterest

Nog iets waar ik eigenlijk een hekel aan heb op Pinterest. Klik je een keer wel door, kom je op een site waar allerlei plaatjes zijn verzameld, zonder dat doorgelinkt wordt naar de oorspronkelijke bron. Net alsof je een slechte bronvermelding in het werkstuk van een student leest: ‘Bron: Pinterest en Google’.

Wel is die site dan voor driekwart gevuld met advertenties en moet je soms meerdere keren doorklikken naar een volgende pagina om te vinden waar je in eerste instantie op zocht. En dus heb je nog tig advertenties voorbij zien komen. Lekker makkelijk verdiend voor ze.

Soms verzamel ik weleens wat van die inspiratie die ik op Pinterest vind in een artikel. Zoals 10x gratis ondergoed naaipatronen. Maar voordat ik dan de oorspronkelijke bronnen heb gevonden waar ik naar door wil linken, ben ik wel even zoet geweest met het uitpluizen.

Ik blijf lekker doen waar ik zelf zin in heb!

Dan maar geen 3000 extra bezoekers op mijn blog. Het is niet mijn werk, ik hoef er niet de hypotheek van te betalen. Dus laat ik het vooral leuk voor mezelf houden.

Wel wil ik wat vaker artikelen gaan pinnen die gaan over wat ik zelf gemaakt heb. Vooral jurkjes dus, of iets wat ik voor mijn rolstoel gemaakt heb. Dat is ook waar ik vooral Pinterest voor doorscroll, dus voor mij vormt dat een beter geheel bij elkaar. En het houdt het leuk voor mij.

Nu maar zien of ik het een beetje bij kan houden.

Ben jij zelf actief op Pinterest? Kom je ook even op mijn Pinterest-profiel van Salami stinkt kijken? En mocht je zelf borden hebben die wellicht voor mij interessant zijn, laat gerust een linkje achter!

 

Lenovo Yoga 720 blog

Bijna twee weken geleden kwam ik via Facebook een leuke challenge tegen: Achter de schermen Challenge. Het is een Facebookgroep, opgericht door Joyce van Mama kletst en Linda van Mamaliefde. Vier weken lang zetten zij elke dag een vraag of opdracht in de Facebookgroep, om je te helpen je blog achter de schermen een zomerse opfrisbeurt te geven. Als je tussendoor op vakantie gaat, kun je altijd nog de vragen teruglezen en invullen. Ook zetten ze er een linkje bij om wat dieper in de materie te duiken.

Mijn blog verbeteren, dat is natuurlijk altijd een goed idee. En in zo’n groep is het leuk om te zien hoe andere bloggers het oppakken.

Nu ben ik er net iets meer dan een week mee bezig en het leek me leuk om vast wat uit te lichten van waar ik mee bezig ben geweest.

Wat is je doelgroep? Wie wil je graag bereiken met je blog?

Ik denk dat mijn doelgroep vooral bestaat uit vrouwen van 25-55 jaar, die ondanks een chronische aandoening zoveel mogelijk uit het leven willen halen. Of mensen die daarin geïnteresseerd zijn.

Wel een beetje kort omschreven, dit zou ik best nog wat meer kunnen uitwerken. Misschien wil jij als lezer/doelgroep hier iets over zeggen? Laat gerust een reactie achter!

Wat is jouw populairste bezoekersbron?

Ik heb even alleen naar dit jaar gekeken en dan zijn dit de tien meest gelezen artikelen:

  1. Ifuse operatie: wel of niet doen?
  2. EDS gastblog Abel
  3. 9 irritante EDS-kwaaltjes
  4. Wat is EDS?
  5. 8 geweldige prentenboeken om interactief voor te lezen
  6. Rare Disease Day: Nadelen van het hebben van een zeldzame ziekte
  7. Slapen met een Fitbit: ruim een maand later
  8. Nieuwe criteria EDS: wat verandert er?
  9. EDS Gastblog Anouk
  10. Yoga en hypermobiliteit: geen goed idee?

Zoals je aan de artikelen kunt zien, worden onderwerpen met betrekking tot EDS het meest gelezen. De Fitbit en prentenboeken springen er  wel een beetje tussenuit, misschien moet ik daar eens wat meer mee doen…

Over diezelfde periode genomen komt 46,9% binnen via search, 30,9% via social, 18,2 direct en 4% via referral. En social is dan weer voor 91% via Facebook, de rest zijn echt maar kleine percentages.

Op zich wisselt dit nog weleens. Ik had in eerste instantie alleen naar de afgelopen week gekeken en toen gingen search en social bijna gelijk op.

Via Facebook worden vooral de nieuwe artikelen veel gelezen en dan met name de persoonlijke artikelen. De oudere artikelen worden veel door Google gevonden. Ik heb inmiddels allang besloten dat ik niet voor die ifuse ga en ze blijven het maar lezen, haha!

Wat zijn de populairste zoekwoorden waarmee jouw blog gevonden wordt?

Het is al een beetje te zien aan de artikelen die het meest gelezen worden, maar een aantal populaire zoekwoorden zijn:

  • EDS
  • Ifuse
  • SI gewricht operatie
  • weinig diepe slaap fitbit
  • hypermobiel en yoga
  • hEDS
  • interactief voorlezen prentenboek
  • salami stinkt

Welke groene bolletjes van Yoast vind je belangrijk?

Yoast is een plugin die je helpt om de lees- en vindbaarheid van je website te verbeteren. Bij elk artikel dat je schrijft, zie je aan de groene bolletjes of je goed bezig bent. Rood en oranje geven aan wat nog verbeterd kan worden.

Wat betreft de leesbaarheid, probeer ik er steeds meer op te letten dat ik niet te lange zinnen gebruik. Maar soms vind ik Yoast maar een zeur. Ik kan niet elke zin in stukken hakken. Dat ziet er een beetje suf uit. Of niet soms?

En wat betreft SEO (zoekmachineoptimalisatie) gebruik ik de bolletjes om te kijken of ik niet ben vergeten een focustrefwoord en samenvatting in te vullen.

Misschien zou ik er nog wel meer uit kunnen halen, maar die behoefte heb ik op dit moment niet echt. Vandaar dat ik nu de gratis versie gebruik.

Is je website mobilefriendly?

Ja, gelukkig inmiddels weer wel! Pas heb ik weer even zitten klungelen en een nieuw thema geïnstalleerd. Maar dan let ik er altijd wel op dat het een responsive thema is, zodat de website zich aanpast. Ik vind het zelf namelijk heel vervelend als je op je mobiel moet gaan inzoomen en schuiven om de tekst te kunnen lezen.

Er zijn nog wel een paar kleine dingetjes die ik zelf niet zo mooi vind aan mijn website op mobiel. Bijvoorbeeld dat je op je mobiel nog steeds twee kolommen ziet op de homepage. Bij een eerder thema had ik dat niet en dat vond ik toch wat overzichtelijker. En lange woorden in titels lopen gewoon het beeld uit, dat ziet er ook wel gek uit.

Wat is jouw favoriete social media?

Nieuwe artikelen worden automatisch gedeeld op Facebook, Twitter en LinkedIn. Soms post ik een foto op Instagram die gelinkt is aan een artikel en dan verwijs ik ook naar de link in mijn profiel. En op Pinterest probeer ik ook regelmatig te posten.

Maar Facebook blijft toch mijn favoriet, daar is de meeste interactie met volgers. Plus dat van alle social media het meeste verkeer daarvandaan komt.

Welke contactgegevens deel je wel of niet op je contactpagina?

Ik ben geen ZZP’er en sta dus niet ingeschreven bij de Kamer van Koophandel. Dus mijn huisadres zul je niet vinden op de contactpagina. Wel mijn emailadres, een contactformulier en een linkje naar Facebook. Dus genoeg manieren om contact op te kunnen nemen.

Na het lezen van wat reacties op de Facebookgroep, heb ik wel wat extra linkjes toegevoegd op de pagina ‘Over mij’. Misschien dat dat nog helpt om bezoekers over de drempel te krijgen om contact te zoeken. Want dat mag altijd hè!

Heb je een SSL-certificaat?

Ja, deze heb ik inderdaad. Voor wie er niet mee bekend is, dat is te zien aan https in plaats van http vooraan de URL. En het betekent dat het een beveiligde verbinding is. Niet alleen fijn voor de bezoekers, maar Google schijnt het ook fijn te vinden.

Hoe vaak maak je een backup en doe je updates?

Backups gaan automatisch via mijn hosting, als het goed is wekelijks en maandelijks. Zelf doe ik voor de zekerheid nog een backup vlak voordat ik van alles ga updaten.

Updates aan plugins en thema’s doe ik zelf, zodra ik zie dat er weer een paar zijn.

Hoeveel plugins heb je geïnstalleerd? Wat is je favoriete plugin?

Ik heb er inmiddels weer een paar verwijderd en kom nu op 15 plugins. Deze zijn vooral voor de beveiliging, het sneller maken van de website en wat dingetjes voor mijn gemak of dat van een opdrachtgever.

Een plugin tegen spam, het beperken van inlogpogingen, encrypten van email of SSL zou ik nou niet zo snel mijn favoriet noemen. Maar deze plugins zijn wel erg belangrijk voor de beveiliging van mijn website.

Maar als ik kijk naar wat ik echt elke keer aanklik bij het schrijven van een artikel, dan is dat wel de plugin van Yoast en die van Edit Flow. Met de plugin van Yoast kijk ik of ik niets vergeten ben als het gaat om zoekmachineoptimalisatie. En van Edit Flow gebruik ik  alleen maar de kalender, om de artikelen goed te verdelen per maand. Maar daar kijk ik dus wel vaak in.

Eigenlijk zou ik wat vaker naar mijn plugins moeten kijken. Ik ontdekte nu dat ik er wel een stuk of vijf weg kon doen, omdat de extra mogelijkheden van die plugins inmiddels in mijn thema verwerkt zitten.

En weer verder!

Dit zijn nog maar de eerste tien dagen geweest en het heeft me weer alert gemaakt op een aantal zaken met betrekking tot mijn blog. Heel nuttig dus!

De komende weken ga ik er gewoon mee door. Af en toe even wat minder, want het is natuurlijk wel vakantie. Maar dan haal ik dat later wel weer in. En aan het einde van de rit wil ik nog wel op een rijtje zetten wat ik na deze challenge allemaal verbeterd heb aan mijn blog. Ben benieuwd of het jullie als lezers ook op zal vallen!

laptop agenda to doAls blogger worden artikelen vaak pas interessant als je de grens opzoekt tussen wat wel en niet kan. Taboes doorbreken doe je niet door binnen de lijntjes te kleuren. Maar aan de andere kant heb je wel een leven buiten het bloggen om rekening mee te houden.

Wat deel je over je gezin?

Onder de mamabloggers is er een beetje een tweedeling: sommigen schermen hun kinderen af door geen namen te gebruiken en ze niet herkenbaar op de foto te zetten, anderen vinden juist dat persoonlijk bloggen als mamablogger niet kan zonder wat te delen over je kinderen.

Blijkbaar is er ook een naam voor: sharenting. Je leest er meer over in de artikelen van Lotus Writings en Twijfelmoeder.

Nu ben ik zelf geen echte mamablogger, maar ik schrijf weleens over het moeder zijn. Mijn dochters zijn 10 en 13 jaar oud en zelf al aardig vaardig in het vinden van de weg op internet. Net als hun klasgenoten en vrienden. Om die reden deel ik vrij weinig persoonlijke dingen over ze. Het zou niet leuk zijn dat ze op school aangesproken worden door een klasgenootje over iets wat ik over hen op mijn blog heb geplaatst.

Als ik schrijf over het moederschap, probeer ik dat zoveel mogelijk vanuit mijn rol te beschrijven, zonder op de persoonlijke kenmerken van mijn kinderen in te gaan. Ok, het zijn twee meiden, de leeftijd heb ik ook al weggegeven en verder mag je best weten dat de jongste zeer waarschijnlijk net als ik EDS heeft.

Ik zal best weleens schrijven over onderwerpen waar ik tegenaan loop in de opvoeding of hun ontwikkeling. Maar dit maak ik dan wat algemener door het door te trekken naar wat ik vanuit de theorie hierover kan vertellen als pedagoog. Of door ervaringen van andere chronisch zieke moeders samen te beschrijven met die van mij.

Wat deel je over je werk?

In het onderwijs zit hier een dubbele laag in: er wordt van mij verwacht dat ik me op een bepaalde manier gedraag op het internet en daarnaast is het ook mijn taak om studenten hier les over te geven, hoe zij dat in de praktijk kunnen brengen.

De onderstaande Prezi is bijvoorbeeld een les die ik gegeven heb over ethiek en social media. Het leverde interessante discussies op en gelukkig was de conclusie dat de meeste studenten wel weten wat wel en niet hoort.

De vakbond CNV heeft een protocol met richtlijnen voor social media welke net zo goed toepasbaar is bij het bloggen.

Waar ik zelf bij het bloggen rekening mee houd:

  • Ik ben oprecht in wat ik schrijf. Als ik het niet zou zeggen tegen mijn collega, werkgever of studenten, zou ik het ook niet op mijn blog plaatsen. Daarbij ben ik me er ook bewust van dat alles te vinden is op internet.
  • Geschreven tekst komt soms anders over dan gesproken tekst. Alhoewel ik hier en daar best weleens sarcastisch kan zijn of iets met een knipoog bedoelen, probeer ik erop te letten dat mijn tekst niet kwetsend overkomt.
  • Ik ben geen voorstander van het romantiseren van het vak als docent, maar probeer wel een balans te laten zien in mijn artikelen: docent zijn heeft leuke en minder leuke kanten.
  • Wat ik schrijf, is vooral mijn interpretatie. Wanneer ik daarbij gebruik heb gemaakt van andere bronnen, benoem ik deze (met link).
  • Werkgever, collega’s en studenten noem ik niet bij naam, tenzij zij dit zelf willen.

Toch word ik weleens aangesproken door collega’s of ik niet te negatief ben over mijn werk. Bijvoorbeeld bij het artikel over mijn ‘rotbaan‘ of over de werkdruk. Persoonlijk vind ik dat ik hierbij niet een grens overschrijd. Ik schrijf vanuit mijn ervaring en leg niet de schuld bij mijn werkgever of iets dergelijks. Iedereen weet toch dat er een hoge werkdruk is in het onderwijs en dat er ook minder leuke kanten aan elke baan zitten? Waarom zou je alleen maar de positieve kanten mogen delen?

Wat deel je over je ziekte of beperking?

Ook hier is het soms lastig een balans te vinden in wat je deelt. Dit blog ben ik begonnen om meer bekendheid te geven aan EDS, wat het inhoudt om hiermee te leven. Vanzelfsprekend schrijf ik dan over de klachten die ik heb. Persoonlijk vind ik het lastiger te schrijven over de kwaaltjes die anderen niet zien. Wil ik wel dat anderen weten wat er zich allemaal in mijn lijf afspeelt? Of wil ik alleen datgene delen waarvan ik hoop dat anderen er rekening mee houden, zoals mijn verminderde mobiliteit?

Voor mij ligt de grens bij het tot in detail beschrijven van klachten. Ik ga hier niet mijn ontlasting of wonden beschrijven en er al helemaal geen foto’s van plaatsen. Dat is echt TMI (too much information, voor degenen die hier bij de chronisch ziekenbingo tegenaan liepen).

En dan heb ik nog een lichte allergie voor betutteling en mensen die in de slachtofferrol kruipen. Waarschijnlijk is dat tussen de regels door wel op mijn blog te lezen. En hoe rot ik me soms ook voel, ik waak ervoor om niet alleen maar negatief over te komen.

Tot slot probeer ik ook bij dit onderwerp rekening te houden met de lezers. Bijvoorbeeld mensen die zelf een chronische ziekte of beperking hebben, zij bevinden zich allemaal op een ander punt in hun acceptatieproces en interpreteren mijn stukken tekst vanuit hun eigen ervaringen. Of de mensen die dichtbij mij staan, ik zou niet willen dat ze zich onnodig zorgen om mij maken. Dus dan doseer ik datgene wat ik wil delen enigszins.

Conclusie: ik ben niet alleen maar mijn blog, er is nog veeeeeeeel meer Jacqueline in het echte leven. 😉

Maar ik hou wel van een uitdaging, het opzoeken van grenzen: waar zou jij graag een artikel over willen lezen wat bijna die grenzen overschrijdt?