Berichten

 

pijnschaalBij een revalidatietraject of een ander bezoekje aan een specialist word je regelmatig gevraagd om aan te geven hoeveel pijn je nou precies hebt. Als er iets is dat subjectief is, is het wel pijn. En als er iets lastig is, dan is het wel een cijfer plakken aan de hoeveelheid pijn die je hebt. Toch leek het me wel aardig om het voor mezelf nog eens op te schrijven. En wie weet kom ik er nog eens op terug.

0

Nul is niks, gewoon helemaal geen pijn. Alhoewel, gewoon… Ik kan het me niet meer herinneren wanneer ik voor het laatst echt geen pijn had.

1-2

Hierbij heb ik een beetje pijn, bijvoorbeeld alleen bij het opstaan van de bank, of traplopen, een heuveltje op fietsen. Spieren die na rust weer in actie moeten komen, voor mij een gezonde soort van pijn. Of het stoten tegen een tafel, waarbij ‘au’ zeggen alleen al zorgt dat de pijn weer verdwijnt. Soms twijfel ik dan of ik echt wel EDS heb, maar tegelijkertijd bedenk ik dan wat ik er voor heb moeten doen en laten om zover te komen en dat een gezond mens dat over het algemeen niet hoeft. De laatste keer dat ik op dat niveau zat, was aan het einde van zeven weken zomervakantie en een revalidatietraject van een paar maanden. Hierbij werd ik dus wekelijks onder handen genomen door een fysio en had ik een strak dagprogramma met veel rustmomenten. Zo’n twee jaar geleden inmiddels.

3-4

Voor mijn gevoel zit hier mijn dagelijkse pijn, de pijn die er altijd is, waar ik mee wakker word en mee naar bed ga. De pijn zit dan vooral in mijn bekkengebied en wordt veroorzaakt door spieren die zo hard moeten werken om alles op z’n plek te houden, dat er knopen in gaan zitten (triggerpoints). Het voelt ook vaak als vervelende spierpijn, maar soms zijn het ook de gewrichtsbanden of aanhechtingen die pijn doen. Maar niet alleen mijn bekken, ook mijn polsen en enkels doen dagelijks pijn. Het verschil tussen een 3 en een 4 zit dan vooral in hoe aanwezig de pijn is of waar (op hoeveel plekken) de pijn aanwezig is. Deze pijn is vooral vermoeiend, omdat hij er constant is en ik soms niet eens hoef te bewegen om eraan herinnerd te worden.

5-6

Deze pijn wordt bij mij vaak veroorzaakt door overbelasting en zorgt ervoor dat ik mank ga lopen van de pijn, of bijna niet meer kan lopen. Met een 5 wil een half uurtje platliggen nog wel helpen, maar met een 6 moet ik wel meerdere keren op een dag plat en neem ik een paar paracetamolletjes.

7-8

Een vinger uit de kom, bindweefselmassage bij de fysio, een blaasontsteking, een pijnscheut in m’n schaambeen waarbij het lijkt of iemand er een beitel in heeft gezet en deze er met een enorme hamer in ramt. Ok, die laatste is toch wel een dikke 8. Geen dingen waar ik dagelijks last van heb, maar toch wel regelmatig. Ze zorgen ervoor dat ik me dan niet meer op iets anders kan concentreren, alleen maar op de pijn.

9

Dit is meer het niveau van een kind baren, of een blaasontsteking die zoveel pijn doet dat je van gekkigheid niet meer weet hoe je moet ademen. Of uit bed stappen terwijl je heup niet goed in de kom zit. Gelukkig komt dit bij mij zelden voor, kinderen baren was ik sowieso niet meer van plan. Ik kan dan echt gaan hyperventileren van de pijn, terwijl ik normaal gesproken juist heel goed mijn ademhaling kan gebruiken om de pijn te beheersen.

10

Ik denk dat je dan bijna dood gaat, zesentachtig messen in je rug ofzo. Ik weet niet wat het is, maar ik denk niet dat ik ooit een 10 zal geven aan mijn pijn. Dan liever de gedachte dat het altijd nog erger kan.

Hoe ziet jouw pijnschaal eruit? Op welk niveau zit jij op dit moment?