Berichten

gehandicaptenparkeerplaats op kenteken

Blijkbaar ben ik in de wereld van aanvragen en verzoeken een beetje een vreemde eend in de bijt. UWV tikte me al op de vingers dat ik me niet aan hun (nergens op de website beschreven) procedures hield bij het aanvragen van een werkrolstoel. De WMO-uitvoerder had geen flauw idee hoe ik mijn rolstoel moest verzekeren op vakantie en stuurde me van het kastje naar de muur. En het volgende avontuur werd het aanvragen van een gehandicaptenparkeerplaats op kenteken.

Nu werd ik gisterochtend ineens verrast door een man van de gemeente, of ik mijn auto even wilde verplaatsen, want dan kon hij mijn gehandicaptenparkeerplaats (die ik in maart aangevraagd had) aanleggen. Ja, superfijn dat dat nu dan ook gaat gebeuren! Maar ondertussen had ik nog geen antwoord gehad op een paar vragen, dus hing ik weer aan de telefoon met de gemeente.

Gehandicaptenparkeerplaats op kenteken, dan geen gehandicaptenparkeerkaart achter het raam?

Deze vraag had ik in maart al gesteld aan iemand van de gemeente, maar was er nog niet over teruggebeld. Het leek mij namelijk logisch dat wanneer een gehandicaptenparkeerplaats op kenteken staat, dat dan al duidelijk is dat die auto bij een iemand met een handicap hoort. Want stel dat ik een keer in een auto van iemand anders wil rijden, dan heb ik die gehandicaptenparkeerkaart nodig om op de plaats van bestemming te gebruiken.

En om altijd maar die kaart in het zicht te moeten hebben, dat lijkt me ook wat diefstalgevoelig. Laat ze dan meteen maar die gehandicaptenparkeerkaarten koppelen aan kenteken, veel praktischer!

Dus ik hing weer even aan de telefoon met de gemeente, om hier duidelijkheid over te krijgen. En nu kwam er wel een snel antwoord. Ja hoor, die kaart moet je gewoon in het zicht laten liggen, ook op een gehandicaptenparkeerplaats op kenteken.

Maar als ik dan met een andere auto zou rijden? Tja, dat was toch wel een vreemde vraag, die ze normaal niet kregen. Dan moest ik maar de auto verplaatsen naar een gewone parkeerplaats.

Jawel. In een gebied waar de parkeerdruk hoog is, moet ik dan mijn parkeerplaats -waar niemand anders mag parkeren- leegmaken, om vervolgens een andere parkeerplek bezet te houden.

(Op de foto hierboven is overigens niets te zien van die parkeerdruk. Maar zo aan het begin van de avond staat de parkeerplaats wel vol hoor!)

Gehandicaptenparkeerplaats op kenteken, dan geen parkeervergunning meer betalen?

En zo kwam ik weer bij de volgende vraag uit. Deze vraag had ik al eerder gesteld en toen kreeg ik een ander antwoord.

Wij wonen in een betaald parkeren gebied, waarbij je voor de eerste auto minder betaalt dan voor de tweede auto. Toen ik het de vorige keer vroeg, kreeg ik als antwoord dat ik de parkeervergunning van de eerste auto kon stopzetten wanneer ik de gehandicaptenparkeerplaats op kenteken zou hebben. Voor de tweede auto (mijn man’s busje van de zaak) moesten we dan wel nog steeds de duurdere parkeervergunning betalen.

Maar toen ik dit gisteren nogmaals vroeg, kwam er een ander antwoord. Nee, die parkeervergunning mocht ik niet stopzetten. Een argument wat hierbij genoemd werd, was dat je in onze gemeente maar drie uur op een gehandicaptenparkeerplaats mag staan. Dus dan heb ik nog steeds die parkeervergunning nodig. Ook op die parkeerplaats waar verder niemand anders mag staan. Snap jij het nog?

Nog zoveel vragen… Wie weet er antwoord?

Nu heeft de bezwaarperiode al plaatsgevonden, zonder dat ik daarvan op de hoogte was. Ik ga er maar van uit dat de gemeente dit voldoende kenbaar heeft gemaakt. En ook dat het geregeld is met de projectontwikkelaar die op dit moment eigenaar is van de parkeerplaats waar ook mijn plekje is.

Maar er gaat dus in de toekomst gebouwd worden op/bij die parkeerplaats. Dan moet mijn plekje (tijdelijk) verplaatst worden. Geen idee hoe ze dat aan gaan pakken. Maar ik vraag me dus ook vooral af of ik ook voor die kosten op moet draaien? Nu mag ik al € 183,70 neerleggen voor het aanleggen van de gehandicaptenparkeerplaats op kenteken.  Maar het verhuizen van zo’n gehandicaptenparkeerplaats kost dus gewoon € 278,35! Ik zit er natuurlijk niet zo op te wachten dat ze dat straks twee keer bij mij neerleggen, omdat ze vanwege het bouwen heen en weer schuiven met de parkeerplaatsen. En heb ik na al dat bouwen wel de garantie dat die parkeerplek nog steeds voldoet aan wat ik nodig heb?

En stel nou dat onze auto aan vervanging toe is, dan kost het weer € 103,00 om het kentekenbord te vervangen. Maar als ze daar niet zo snel mee zijn, kan ik dan mijn nieuwe auto wel gewoon daar parkeren? Is een briefje onder de voorruit dan voldoende?

Het zou toch zoveel makkelijker zijn als dit soort dingen gewoon in alle gemeenten hetzelfde geregeld zijn èn gewoon duidelijk zijn vastgelegd. Weet jij hoe dit in jouw gemeente is geregeld?

rolstoel in auto gehandicaptenparkeerkaartIn januari schreef ik voor de Supportbeurs een artikel waarin ik schreef dat ik niet gehandicapt genoeg was om in aanmerking te komen voor bepaalde voorzieningen. Inmiddels is daar wel wat verandering in gekomen. En niet zozeer alleen in mijn beperkingen, maar ook in hoe ik hier zelf in sta.

Ik loop slechter en hoe langer ik dat blijf doen, hoe slechter ik ga lopen. Om te voorkomen dat ik steeds meer achteruitga, zal ik veel meer binnen mijn grenzen moeten blijven. Een gehandicaptenparkeerkaart kan me hier goed bij helpen. Maar bij het aanvragen van die kaart, moest ik toch weer wat drempels over.

Niet meer dan 100 meter kunnen lopen

Voor een gehandicaptenparkeerkaart kom je in aanmerking als je ten gevolge van een aandoening of gebrek een aantoonbare loopbeperking hebt van langdurige aard. En daarnaast ‘met de gebruikelijke hulpmiddelen in redelijkheid niet in staat bent zelfstandig een afstand van meer dan honderd meter aan één stuk te voet te overbruggen’.

Wat is ‘in redelijkheid’? Wie bepaalt dat? Bepaal ik dat zelf? Ik heb best een poos moeite gehad met deze eis. Maar elke stap die ik zet, doet pijn. Dat is niet echt redelijk. En wanneer ik lange stukken loop (meer dan honderd meter), moet ik minstens een half uur plat liggen om ervan bij te komen. Dat is ook niet redelijk. Een wandelstok is misschien een gebruikelijk hulpmiddel, maar niet voor iemand van mijn leeftijd.

Dus nee, ik ben niet in redelijkheid in staat om meer dan honderd meter te kunnen lopen. Dat betekent niet dat ik het nooit doe. Soms kan het niet anders. En soms doe ik het alsnog, terwijl het wel anders kan. Maar als ik het nooit meer doe, wéét ik ook niet of ik het nog wel kan. Ik wil het wel blijven proberen.

Permanent rolstoelgebonden

Was ik eindelijk zover dat ik voor mezelf kon zeggen dat ik die honderd meter niet in redelijkheid kon lopen en het aanvraagformulier wilde invullen, kom je weer zo’n lastige term tegen. Of je even aan wil vinken of je permanent rolstoelgebonden bent.

Tja, ik heb die rolstoel wel blijvend nodig. Het gaat echt niet meer gebeuren dat ik ineens zoveel beter kan lopen, dat ik zonder rolstoel kan. Alleen voel ik me niet rolstoelgebonden. Er zijn ook alternatieven om me te verplaatsen. Als ik met de auto, scooter of driewielligfiets dichtbij mijn bestemming kan komen en weet dat ik daar fatsoenlijk kan zitten en alleen maar korte stukjes hoef te lopen, dan red ik me ook wel zonder.

Op mijn werk heb ik een trippelstoel en zijn de andere bureaustoelen ook goed genoeg om tijdens een vergadering of les op te zitten. Het schoolgebouw is maar klein en de parkeerplaats en fietsenstalling zitten vlakbij de ingang. Het is vooral wanneer ik naar andere locaties ga, dat ik gebruik maak van mijn rolstoel.

Als ik bij iemand op visite ga, laat ik mijn rolstoel thuis. Om één of andere reden wonen mijn liefste vrienden en familie allemaal in een portiekflat. Dat weerhoudt me er wel een beetje van om niet dagelijks op visite te gaan, maar zo af en toe heb ik die trap ervoor over. Zolang ik maar de beste zitplaats krijg aangeboden, haha!

Maar goed, dat vinkje bij ‘permanent rolstoelgebonden’, dat kon ik zelf niet zetten. Ik had het opengelaten en het bij het inleveren van het formulier aan de baliemedewerkster gevraagd. Zij vond dit blijkbaar nogal vreemd dat ik dit niet zelf kon bedenken en vinkte het alsnog aan alsof het niets was. Je zit in een rolstoel als je de deur uitgaat, dus je bent permanent rolstoelgebonden.

Keuring bij GGD-arts

Het invullen van het formulier was voor mij al een stap. Blijkbaar vond ik daarmee eindelijk dat ik gehandicapt genoeg ben om een gehandicaptenparkeerkaart aan te vragen. En dan nog maar eens zien wat de GGD-arts daarvan vindt.

Aan de ene kant dacht ik: Wat kan me nou gebeuren? De hele wereld vindt dat ik een gehandicaptenparkeerkaart nodig heb, die arts zal daar ook wel zo over denken.

Maar toch heb ik er moeite mee om ook nog eens op dat vlak afhankelijk te zijn van de mening van één persoon die dat voor jou bepaalt. Het maakt dat ik me nog beperkter voel.

En zal je net zien: al die moeite die ik heb met het aanvragen van zo’n gehandicaptenparkeerkaart, komt totaal niet overeen met hoe de GGD-arts erin staat. Hij stelde een paar eenvoudige vragen over hoe ik me binnen- en buitenshuis verplaats, hoe lang ik al klachten heb en hoe het rijden zelf gaat. Naast het formulier dat ik moest invullen, had ik ook een kopie van mijn diagnose EDS door de klinisch geneticus welke hij bij het rapport kon voegen. En dat was het.

Binnen vijf minuten stond ik weer buiten met tranen in mijn ogen. Want nu ik de goedkeuring heb van die arts voor zo’n parkeerkaart, staat het zwart op wit: ik ben gehandicapt.