
Zo’n 25 jaar geleden schafte ik een fiets aan via het fietsplan van mijn werk. En daarbij meteen een fietsstuurtas waar mijn broodtrommel en agenda in pasten. Fietsen op twee wielen kan ik al heel lang niet meer, dus die fiets is er ook niet meer. Maar die fietsstuurtas heb ik nog een tijd achterop mijn driewielligfiets gebruikt en daarna op mijn aankoppelbare elektrische handbike. Daar bleek die ideaal voor te zijn, alles binnen handbereik. Alleen na 25 jaar was die tas wel een beetje op. De waterdichte stof was aan de binnenkant gaan verpulveren. En behalve dat die dan niet echt meer waterdicht zou zijn, is het ook gewoon goor om elke keer dat verpulverde spul op je spullen te hebben.
Dus tijd voor een nieuwe, alleen kon ik in de winkels niet echt iets vinden. Dan maar weer zelf wat knutselen! Eenmaal de smaak te pakken wilde ik daarna nog een schoudertas maken. En nog een boodschappentasje.
Nagemaakte fietsstuurtas
Al snel had ik het idee om de fietsstuurtas uit elkaar te halen en de nog bruikbare plastic onderdelen te hergebruiken. Ik vond dit filmpje en al is het model in de loop van de tijd iets veranderd, het leek er nog wel genoeg op om het op dezelfde manier uit elkaar te halen.
Ook mailde ik even met de klantenservice met wat vragen. Daar kreeg ik echt heel snel een reactie op. Het werd gewaardeerd dat ik voor een duurzame reparatie koos, alleen gezien de leeftijd en de staat van de tas werd het niet aanbevolen. Het plastic zou bij het demonteren kunnen breken en omdat het een ouder model is, zijn er geen reserveonderdelen meer van te krijgen.
Nou, dat was voor mij het teken dat ik niks te verliezen had. Met een tang kon ik de plastic strip lostrekken. Hier en daar een krasje, maar geen scheuren. Vervolgens zette ik de schaar in de stof en knipte langs de naden alle stukken los. Dat gebruikte ik als patroondelen voor de nieuwe tas.
Ik kon geen leuke stof vinden, dus kocht ik een tafelzeil bij de Hema. Groen-wit geblokt, ziet er tof uit, maar is een drama om te naaien. Ondertussen vond ik ook nog een restje van de vlinderstof waar ik een jasje mee gemaakt had. Uiteindelijk maakte ik de tas van beide stoffen, alleen die van tafelzeil heb ik helemaal afgewerkt met band. En al is de afwerking niet geweldig (had ik al gezegd dat tafelzeil naaien een drama is?), ik vind ‘m erg leuk geworden met de verschillende kleuren.
De geborduurde patch heb ik ook zelf gemaakt, ook één van mijn favorieten. Ooit bij Etsy gekocht, maar die Etsy-shop is er inmiddels niet meer.
Nog wat andere leuke details:
Op de bovenkant heb ik een vak gemaakt met doorzichtig tafelzeil wat afgesloten is met klittenband. Hier kan ik mijn telefoon in stoppen en bijvoorbeeld de navigatie zien. Het touchscreen van de telefoon werkt ook gewoon door dat doorzichtige tafelzeil heen. Ook bij mijn e-reader trouwens, al zal ik die niet zo snel gebruiken in combinatie met mijn handbike.
En het voorvakje van groen gaas is een stuk van een sokkennet. Mensen uit de zorg zullen dit misschien wel herkennen, deze komt van de voormalige gevangenis op de Noordsingel.
De klep van de tas sluit met twee drukknopen die op het plastic frame zitten. Ik had eigenlijk verwacht dat dit niet een standaard maat zou zijn. Maar de drukknopen die ik ooit op de markt had gekocht, passen er ook gewoon op.
Halfronde schoudertas
Voor de fietsstuurtas kon ik niet meteen alles in de winkel of op de markt vinden, dus zocht ik online verder. En ja, als je dan toch bezig bent… Ik kocht dus meteen wat stof en een rits voor een schoudertas. Wat eigenlijk nogal een teleurstelling was, want het duurde belachelijk lang voor ze het verstuurden en de stof was niet zoals ik in gedachten had. En natuurlijk: toen ik weer in mijn kast dook voor een alternatief, vond ik een veel beter stofje. Dit was een restje van waar ik de trippelstoel mee bekleed had. Okergele ribstof, dat paste mooi bij het behang in de keuken van ons vorige huis. Nu past het iets minder, waarschijnlijk ga ik er wel een keer een nieuwe hoes voor maken.
Ik heb het patroon een beetje zelf uitgevogeld. Op Pinterest is er van alles te vinden als je zoekt op ‘crescent bag’ of ‘moon bag’. Voor de afmetingen heb ik mijn agenda opgemeten en daar ben ik met een passer omheen gegaan om de ronde vorm te krijgen. Ook met het toevoegen van vakjes aan de binnen- en buitenkant heb ik gewoon de spullen omgetrokken die ik erin wilde. Telefoon, pen, labello, fles, zonnebril. Een haakje voor sleutels en een ritsvakje voor spullen waarvan je niet wil dat ze rondzwerven in het grote vak.
Dit filmpje heb ik vervolgens gebruikt bij het in elkaar zetten van de tas. Niet helemaal precies, omdat ik er net wat andere details aan heb toegevoegd. Maar ik vond het wel een heel bruikbare tutorial. En mocht je wel op zoek zijn naar een naaipatroon voor zo’n tas, zij verkoopt die ook.
De schouderband heb ik bijvoorbeeld ook anders dan in het filmpje gemaakt. Ik vind het prettig om de hele schouderband ook los te kunnen maken. En zeg nou zelf, het is gewoon een hele toffe schouderband. Die kan ik ook weer voor een kleiner tasje gebruiken, of voor de boodschappentas die ik haakte. Sowieso vind ik dat elke schoudertas D-ringen en/of musketonhaken moet hebben. Superhandig om even snel je autosleutel aan vast te maken als je je handen vrij wil hebben bij het uitladen van je auto (en niet je autosleutel wil verliezen).
En al had ik heel precies alle vakjes en hun plek bedacht, bij het in elkaar zetten maakte ik toch een foutje. Het vakje voor de fles zou praktischer zijn aan de voorkant van de tas, niet aan de achterkant waar die in de weg zit bij je arm. Ach nou ja, meestal zit die fles toch in de fleshouder van mijn rolstoel. En anders kan ik de tas ook andersom dragen. Al opent de rits dan wel weer vanaf de verkeerde kant.
Ook op deze tas mocht een patch niet ontbreken natuurlijk. Deze heb ik geborduurd met een patroon van Urban Threads: goddamn delight keychain. Daar heb ik een tijdje geleden een heel pakket met elf ontwerpen van gekocht en ik hoop ze allemaal een keer te maken. Twee ervan had ik al eerder gemaakt voor op een jurk en mijn rolstoel, kijk maar eens terug bij mijn mooiste maaksels van de afgelopen maanden.
Rolstoelboodschappentasje
In mijn hoofd had ik al een tijdje dat ik zo’n nettasje achterop mijn rolstoel wilde. Maar dan niet met hengsels om ‘m op te hangen, want dan hangt de tas veel te laag om er makkelijk bij te kunnen. Dus ringen in plaats van hengsels! Een mooie schouderband om er zo nodig aan vast te maken heb ik toch al.
Van dit soort tassen zijn er ook tig voorbeelden, filmpjes en beschrijvingen te vinden op Pinterest als je zoekt op ‘mesh bag’.
Een eerste poging was met macramé, maar dat pakte niet zo goed uit. Ik volgde een patroon, maar bij mij werd de tas te kort. En aangezien je bij macramé de stukken touw vooraf op maat knipt, heb ik dus een hele klos daarvan verprutst hiermee.
De tweede poging ging ik aan de slag met het haken met t-shirt garen. Ik dacht: dat schiet lekker op als het zo dik is, maar ik ging vooral snel door de klos heen. Natuurlijk had ik het ook hier weer te krap ingeschat. Maar het voordeel van haken is dat je makkelijk een nieuwe klos aan je werk kunt toevoegen. Uiteindelijk had ik er iets meer dan twee klossen voor nodig.
Dit filmpje gebruikte ik voor het grootste gedeelte. Het enige wat ik anders heb gedaan, is dat ik in plaats van de hengsels twee ringen heb vastgehaakt in de bovenste rij. Geen idee of ik dat stevig genoeg heb gemaakt. Elke ring zit nu vast met vier vaste steken. En hier heb ik voor ronde ringen in plaats van D-ringen gekozen, omdat deze beter om de stangen van mijn rugleuning passen.
Door de bovenste rijen heb ik nog een stuk elastiek geregen met een stopper. Niet echt met een praktische reden, want dat gehaakte t-shirt garen is veel te stug om echt dicht te trekken met dat elastiek. Maar vooral om te voorkomen dat het er uitgelubberd uitziet.
En misschien wordt het met drie nieuwe tassen erbij wel eens tijd om mijn kist met tassen uit te zoeken. Op zich denk ik dat mijn verzameling best meevalt. Maar de kist is nu toch wel zo vol dat die niet meer goed sluit. En met het uitzoeken en wegdoen van tassen, knip ik de herbruikbare onderdelen eruit om bij het maken van een nieuwe tas weer te gebruiken. Nu alweer ideeën voor een nieuw tasje!
