Op zich was dit een relaxt weekje: de zomervakantie is begonnen en we zijn alle vier vrij. Niet teveel verplichtingen, mijn man is er ook om dingen in huis over te nemen.
Eigenlijk vind ik het ook best lastig om hier een conclusie aan te hangen, het zijn ook allemaal totaal verschillende momenten. Dat maakt denk ik ook dat ik me er steeds anders bij voel en het anders ervaar. Wat me wel opvalt, is dat ik in gedachten andere dingen wil dan mijn lijf op dat moment aankan.
Vaak vind ik de pijn wel draaglijker als ik weet dat het maar tijdelijk is, bijvoorbeeld als ik een keer over mijn grenzen gegaan ben of die blaasontsteking. De pijn die er elke dag is, die maakt dat ik steeds minder kan (bijvoorbeeld het fietsen) en ook alleen maar erger zal worden, vind ik een stuk vervelender.
Ik vind mijn vermijdingsstrategieën niet zo heel slecht gekozen, ik probeer vaak toch datgene te doen wat ik wilde doen, maar dan op een andere manier. Maar als ik daarbij anderen moet teleurstellen (vooral mijn kinderen), voel ik me daar wel rot onder.

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.